Lucas 12
Kitabu ka Kanu (BSP) vs VC
1 Tɛm tatɔkɔ afum wul wul ŋanaloŋkanɛ, pəwurɛnɛ pəmɔ ŋadeŋsərɛnɛ, kɔ Yesu oloku acɛpsɛ ɔn darəŋ kərɛsna: «Nəkɛmbərnɛ lebin da aFarisi ndɛ dɔyɔnɛ kəbaŋɛnɛ dofum mɔ.
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Tes o tes tɔgbɔpnɛ teyi fɛ ntɛ antɔdecɛŋ paloku mɔ, ntɛ o ntɛ tɔŋgbɔpnɛ fɛ ntɛ antɔdecərɛ mɔ.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 It'ɔsɔŋɛ ntɛ o ntɛ aŋloku nu kubump mɔ, nəgbɔkərɛ ti kəloku daŋ peŋ, kɔ ntɛ nəŋmɛŋkəs fum dɛləŋəs dukulɔ mɔ, andedəŋk ti pəpɔŋ mofo mɛbəpsɛnɛ.»
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 «Icloku nu ti, nəna anapa em: Ta nənesɛ aŋɛ ŋandif dis gbəcərəm, kɔ tɛyɛfɛ dənda ta ŋantam tɔlɔm o tɔlɔm sɔ mɔ.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Indementər nu nwɛ pəmar nənesɛ mɔ: Nənesɛ nwɛ endif pəkafəlɛ sɔ pətam kələm əm yahanama mɔ. Ɛy! Icloku nu, nkɔn pəmar nənesɛ!
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 Bafɔ gbaŋa kəcamət y'ancaməs fərɛŋk mɛrəŋ? Awa! Icloku nu a Kanu kəfɔpəl ali ŋin yi dacɔ.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 Ali dɛlay da cəfon ca domp donu Kanu kəncərɛ di fəp. Ta nənesɛ, nnɔ Kanu kəyi mɔ nəyɔ dəkəcəmɛ ndɛ dɛmbɛk dɛtas da gbaŋa yayɔkɔ mɔ!»
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 «Icloku nu ti: Nwɛ o nwɛ owosɛ afum fɔr kiriŋ a ina Yesu ɔyɔ kɔ mɔ, Wan ka Wərkun endesɔrəmnɛwosɛ nnɔ fɔr ya mɛlɛkɛ a Kanu kiriŋ, a wəkɔn fum wəkakɔ ɔyɔnɛ.
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 Mba məna nwɛ məndekɔbupərɛ kəcərɛ kem afum fɔr kiriŋ mɔ, Wan ka Wərkun endekɔsɔrəmnɛ simɛ məna wəkayi mɛlɛkɛ a Kanu fɔr kiriŋ.
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 Nwɛ o nwɛ oŋloku pəlɛc pa Wan ka Wərkun mɔ, andekɔŋaŋnɛnɛ wəkayi, mba nwɛ o nwɛ ɔlɔməs Amera Ŋecempi ŋa Kanu mɔ, afɔdekɔŋaŋnɛnɛ kɔ.»
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 «K'ande packekərɛ nu nde dəkətola Kanu da aSuyif, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti nda aboc kiti, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti abɛ-ɛ, ta nəcɛm-cɛmnɛ pəlarəm tɛyacnɛ tonu, kɔ tɔkɔ nəŋkɔloku mɔ,
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 bawo Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋendekɔtəksɛ nu gbəncana babɔkɔ tɔkɔ pəmar nəndekɔloku mɔ.»
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Kɔ fum wəlɔma oloku Yesu kənay kaŋkɔ disrɛ: «Wətəksɛ, məloku wɛnc im a səyerɛnɛ kɛ kosu!»
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Kɔ Yesu oloku fum wəkakɔ: «An'ɛcəmbər im kəyɔnɛ ka wəboc kiti nu dacɔ, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti, wəyer nu daka donu-ɛ?»
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 Kɔ tɛyɛfɛ dənda, kɔ Yesu oloku ŋa: «Nəkɛmbərnɛ kəbɔtər ka kəyɔ daka dɛlarəm, bawo bafɔ daka dadɔkɔ dɔtɔmpər tecepərɛnɛ ta fum doru, ali wəkayi pəyɔ daka dɛlarəm.»
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Kɔ Yesu oloku ŋa capafɔ cəlɔma: «Fum wəka daka wəlɔma ɛnayɔ ntɔf nyɛ yenctesɛ yɔbɔf mɔ.
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 Pəccɛm-cɛmnɛ, pəcyifnɛ: ‹Cəke cɔ indeyɔ-ɛ? Bawo iyɔ fɛ kəfo nkɛ iŋkɔloŋka yɛtɛl yem fəp mɔ.›
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 Kɔ fum nwɛ olokunɛ, ‹Ntɛ tɔ indeyɔ: Kəwɔkəc k'iŋkɔ cɛlɛ cem, isɛl ncɛ cəmbɛk mɔ, iloŋka ci disrɛ malɔ kɔ ca yem yɔlɔma.
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 Kɔ tɛyɛfɛ dənda-ɛ, ilokunɛ dɛbəkəc: «Iyɔ daka dɛlarəm dɛmɛŋkərnɛ meren mɛlarəm. Iŋesəm oŋ, idi, imun, iwoləs.»›
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Mba kɔ Kanu kəloku kɔ: ‹Məna Wətoŋkulu, Wətɔcərɛ tes! Pibi pa mɔkɔ yati pɔ andewer əm kiyi kam doru. Tɔkɔ məlompəs mɔ, anɔ məndesakərɛ ti-ɛ?›»
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 Kɔ Yesu ɔnɔcər: «Itɔ pəyi fum nwɛ endeloŋka daka dɔn, a ta Kanu kəŋnəŋk kəyɔ kɔn daka mɔ-ɛ.»
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Kɔ Yesu oloku acɛpsɛ ɔn darəŋ: «It' ɔsɔŋɛ ntɛ iloku nu: Ta nəcɛm-cɛmnɛ pəlarəm tecepərɛnɛ tonu doru, paka mpɛ nəndedi mɔ. Ta nəcɛm-cɛmnɛ sɔ teta dis donu pɔkɔ nəndebɛrnɛ mɔ.
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Bawo kəyi wəyeŋ kəncepər yeri, kɔ dis dencepər yamos.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 Nəkɔkcɛ bɛmp yaser: Yɔfɔgbal defet, yɔfɔtɛl, yɔfɔmɛŋkərnɛ, yɔyɔ fɛ cɛlɛ, mba Kanu kəŋsɔŋ yi yeri. Nəna nəncepər bɛmp yayɔkɔ dəkəcəmɛ!
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 Fum wəre eyi nu dacɔ nwɛ mɛcɛmcɛmnɛ mɔn mɛntam kəbɔləs kiyi kɔn doru ali kururu katin gboŋ mɔ-ɛ?
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 Kɔ pəyɔnɛ a nəfɔtam ali tes tɛfɛt-ɛ, ake nəŋkɔcɛm-cɛmnɛnɛ tɔkɔ tɛncəmɛ mɔ?
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 Nəkɔkcɛ ntɛ yɛlɛŋk ya dalɛ yompoŋ mɔ: Yɔfɔbəc, yɔfɔdu yamos, mba icloku nu, ali wəbɛ Sulemani kɔ daka da debeki dɔn fəp ɛnasɔtɔ fɛ yamos nyɛ yɛnatesɛ pəmɔ pɛlɛŋk papɔkɔ pin mɔ.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Yika yeyi mɔkɔ dalɛ, alna pacləm yi dənɛnc, mba Kanu kəŋsɔŋɛ pəmar yi. Nəna, apicɛ kəlaŋ, nəntam kəlaŋ tes tin: Pipicɛ oŋ cəke o cəke, Kanu kəndebɛr nəna apicɛ kəlaŋ yamos pəcepər tatɔkɔ.
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 Kɔ nəna, ta nətɔrəsnɛ kəcɛm-cɛmnɛ teta yeri yɔkɔ nənde nəcdi mɔ, ta nəcɛm-cɛmnɛ teta yomunəs yɔkɔ nənde nəcmunəs mɔ.
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 Bawo mes mamɔkɔ mɔ atɔcərɛ Kanu a doru dandɛ ŋantɛn tɛm fəp. Mba nəna, Kas konu kəncərɛ a pəmar nəyɔ ca yayɔkɔ.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 Nətɛn dɛbɛ da Kanu, nkɔn Kanu endedeŋərɛ nu ca yayɔkɔ.»
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 «Ta mənesɛ, nəna acɛps'em darəŋ! Bawo pəmbɔt Papa konu kəsɔŋ nu dɛbɛ.
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 Nəcaməs daka donu, nəpocɛ kəway kaŋkɔ atɔyɔ daka. Ntɛ tɔŋsɔŋɛ nəmɛŋkərnɛ daka da alna ndena Kanu mɔ. Daka da ndena Kanu dɔfɔlip! Dəndo wəke eyi fɛ nwɛ ɔŋlɔtərnɛ di mɔ. Ate ŋeyi fɛ nŋɛ ŋɔŋsɔm di mɔ.
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 Bawo kəfo nkɛ daka donu deŋyi mɔ, difɔ abəkəc ŋonu ŋeŋyi.»
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 «Nəgbəncnɛ səbɛlɛt dəfi, nəmot səlamp sonu, nəcəmɛ belbel!
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 Nəyi pəmɔ abum aŋɛ ŋandekar wəbɛ kəŋan kəder kəyɛfɛ dəŋgbaŋnɛ mɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ wəkakɔ ɔnckɔnader pəsut-sut kumba, ŋa ŋagbitɛ kɔ ki katəna mɔ.
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Pəbɔt acar akakɔ wəbɛ kəŋan, ɔnckɔnader pəbəp kɔ pəckar kəgbitɛ kɔ mɔ. Amina! Icloku nu ti: Endegbəncnɛ bɛlɛt, pədəs acar akakɔ dəmɛsa kəkɔdi yeri, nkɔn pəyerəs ŋa yi.
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 Ali pəyɔnɛ a cɛk-cɛk c'ender, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ dɔsɔka, mba k'ɛmbəp ŋa ta ŋandirɛ-ɛ, pəbɔt ŋa!»
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 «Nəcərɛ ntɛ belbel a kɔ wəka kəlɔ ɛncərɛ tɛm ntɛ wəke endeder mɔ-ɛ, ɔfɔsak kɔ pəbɛrɛ kəlɔ kɔn disrɛ.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 Nəna sɔ, nəcəmɛ nəckar! Bawo Wan ka Wərkun endeder tɛm ntɛ nəntɔyɔ kɔ amera mɔ.»
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Kɔ Piyɛr eyif Yesu: «Wəbɛ, səna gbəcərəm ŋɔ məŋloku capafɔ cancɛ, ka fəp fɔ məŋloku ci ba?»
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Kɔ Mariki oloku: «Wəcəmbər-cəmbər daka wəre esektərnɛ mariki mɔn, pəckɔtɛnɛ amera kəyɔ pətɔt-ɛ? Nkɔn ɔyɔnɛ nwɛ mariki oŋloku: ‹Isɔŋ əm yɛbəc nyɛ: Məcsɔŋ yeri afum aŋɛ ŋayi kəbəc'em mɔ, tɛm ntɛ pəmar mɔ.›
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Pəbɔt wəmarəs wəkakɔ mariki mɔn mender mɛbəp kɔ pəsumpər yɛbəc nyɛ ɛnasom kɔ mɔ!
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 Iloku nu ti, kance kɔ: Mariki mɔn mendesɔŋɛ kɔ kəyɔnɛ ka wəcəmbər-cəmbər ka daka dɔn fəp!
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 Mba kɔ wəmarəs olokunɛ dɛbəkəc: ‹Mariki mem ɛntayɛfɛ fɛ kəder,› pəyɛfɛ kəsut ka amarəs arkun kɔ aran, pəcdi yeri, pəcmun haŋ pəcis-ɛ,
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 mariki ma wəmarəs wəkakɔ endeder dɔsɔk ndɛ ɔntɔyɔ kɔ amera mɔ, dec ndɛ ɔntɔcərɛ mɔ, pəbɛləs wəmarəs wəkakɔ, pətɔrəs kɔ pəpɔŋ pəmɔ tɔkɔ antɔrəs acar atɔnenɛ mariki maŋan mɔ.
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 Wəcar nwɛ ɛncərɛ tɛfaŋ ta mariki mɔn mɔ, ta olompəsnɛnɛ kɔ mɔ, ta ɔŋyɔ tɔkɔ mariki mɔn ɛfaŋ mɔ, aŋsut wəcar wəkakɔ kəsut kəpɔŋ.
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 Mba wəcar nwɛ ɔntɔcərɛ tɛfaŋ ta mariki mɔn mɔ, pəciya-ciya kəlompəs mɔ, wəcar wəkakɔ pəpic pɔ aŋsut kɔ. K'anasɔŋ fum pəlarəm-ɛ, pəlarəm p'aŋwer kɔ. K'anasɔŋ kɔ kəmɛŋk pəlarəm-ɛ, aŋnaŋkanɛ kəwer kɔ pəlarəm.»
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 «Nɛnc d'inder kəbɛr doru, k'ifaŋɛ di kəmar!
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Pəmar isɔtɔ kəgbət dəromun teta Kanu, kɔ kəŋwon im kəyi.
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 Nəncɛm-cɛmnɛ a pəforu p'iŋkɛrɛ kəsɔŋ doru ba? Ala de, mba icloku nu a kəgbɛy k'iŋkɛrɛ.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 Kəyɛfɛ oŋ tantɛ aŋɛ o aŋɛ ŋayi kəcamət kəlɔ disrɛ mɔ, ŋandegbɛyɛnɛ akɔ ŋayi maas akɔ ŋayi mɛrəŋ.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Kas kəgbɛy wan kɔn wərkun, wan wərkun pəgbɛy kas, kɛrɛ kəgbɛy wan kɔn wəran, wan wəran pəgbɛy kɛrɛ, kɔncəra kəgbɛy wəran ka wan kɔn, wansɔ pəgbɛy kɔncəra.»
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 Kɔ Yesu oloku sɔ kənay ka afum: «Kɔ nənəŋk kəp kəgbəpərnɛ ntende dec dɛŋkalɛ mɔ, nəŋkulɛ katina: ‹Kəder kɔ wəcafən endeder!› Pəfɔwon wəcafən pəder.
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 Mba kɔ nənəŋk afef ŋa kəca kətɔt ŋocwur-ɛ, nəloku: ‹Kəwonɛ kɔ pənder,› tɔkɔ nəŋloku ti mɔ, itɔ teŋyi.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 Nəna Abaŋɛnɛ dofum! Nəntam kəcərɛ mɛgbɛkərɛ ma tɔkɔ antɔf kɔ kɔm yeŋyi mɔ. Ta ake tɔ nəntɔtam kəcərɛnɛ tɛgbɛkərɛ ta tɛm tantɛ nəyi mɔ-ɛ?»
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 «Ta ake tɔ nəntɔcərɛnɛ nənasərka tɔkɔ pəmar nəyɔ mɔ-ɛ?
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 Kɔ məndekɔ kɔ wəyɛfərɛnɛ kam dəŋkiti-ɛ, məwosɛ nətəŋnɛ dɔpɔ kərɛsna. Kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, eŋkekər'am dabɛ. Wəboc kiti pəsɔŋ əm wəsɔdar nwɛ ɔŋkɔbɛr əm dəbili mɔ.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 Iclok'əm məfɔwur dəndo ta məlip kəluksɛ tapəsam pɔkɔ məntɔmpərɛ kɔ mɔ-ɛ.
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.