Lucas 11

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dɔsɔk dɔlɔma Yesu pəclok-lokər Kanu kəfo kəlɔma. Ntɛ elip mɔ, kɔ wəcɛpsɛ kɔn darəŋ wəlɔma eyif kɔ: «Wətəksɛ, mətəksɛ su kəlok-lokər Kanu, pəmɔ tɔkɔ Saŋ ɛnatəksɛ acɛpsɛ ɔn darəŋ kəlok-lokər Kanu mɔ.»
1 Jesus estava orando em certo lugar e, quando terminou, um dos seus discípulos lhe pediu: — Senhor, ensine-nos a orar como também João ensinou os discípulos dele.
2 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Kɔ nənde nəctola Kanu-ɛ, nəloku:
2 Então Jesus disse:
3 Məpocɛ su dɔsɔk o dɔsɔk kəcom kosu.
3 o pão nosso de cada dia
4 Məŋaŋnɛnɛ su kiciya kosu
4 perdoa-nos os nossos pecados,
5 Kɔ Yesu oloku ŋa sɔ: «An'ɛntam kəyɔ wəkos wəkin nu dacɔ, nwɛ ɛŋyɛfɛ cɛk-cɛk pəkɔ pəbəp wanapa kɔn nde ndɔrɔn pəcloku kɔ: ‹Wanapa məbɔr im cəcom maas,
5 Jesus disse ainda:
6 bawo wəbɔt kem wəlɔma eder nde nderem cɛk-cɛk cancɛ, mba ali paka iyɔ fɛ mpɛ iŋsɔŋ kɔ pədi mɔ.›
6 porque outro amigo meu chegou de viagem e eu não tenho nada para lhe oferecer”;
7 Kɔ wanapa kɔn wəkakɔ, eyi dukəlɔ mɔ oloku kɔ: ‹Ta mətɔrs im! Aŋgbət kumba, səfəntərɛ kɔ awut em, ifɔtam kəyɛfɛ isɔŋ əm cəcom,›
7 e se o outro lhe responder lá de dentro: “Deixe-me em paz! A porta já está fechada, e eu e os meus filhos já estamos deitados. Não posso me levantar para lhe dar os pães”,
8 icloku nu ti: Ali pəyɔnɛ a ɔfɔyɛfɛ pəsɔŋ kɔ ci bawo wanapa kɔn ɔfɔ, endeyɛfɛ pəsɔŋ kɔ daka o daka ndɛ ɛfaŋ mɔ, bawo wanapa kɔn ɛŋgbəc gbɛs a mɛnɛ pəsɔŋ kɔ.
8 digo a vocês que, se ele não se levantar para dar esses pães por ser seu amigo, ele o fará por causa do incômodo e lhe dará tudo de que tiver necessidade.
9 Kɔ ina, iloku nu: Nətola, nəndesɔtɔ. Nətɛn, nəndenəŋk. Nəsut-sut kumba, andegbitɛ nu.
9 — Por isso, digo a vocês: Peçam e lhes será dado; busquem e acharão; batam, e a porta será aberta para vocês.
10 Bawo nwɛ o nwɛ ontola Kanu mɔ, ompocɛ kɔ. Nwɛ o nwɛ ɛntɛn mɔ, ɛŋnəŋk. Nwɛ o nwɛ oŋsut-sut kumba mɔ, aŋgbitɛ kɔ.
10 Pois todo o que pede recebe; o que busca encontra; e a quem bate, a porta será aberta.
11 Kas kəre kəyi nu dacɔ, nkɛ wan kɔn ontola kɔ alop, pəsɔŋ kɔ abok mɔ?
11 Quem de vocês, sendo pai, daria uma cobra ao filho que lhe pede um peixe?
12 Kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, wan kɔn pətola kɔ ames ŋɛgbɛŋ, nkɔn pəsɔŋ kɔ tekəlencər-ɛ?
12 Ou daria um escorpião ao filho que lhe pede um ovo?
13 Kɔ pəyɔnɛ a nəna aŋɛ nəlɛcɛ mɔ, nəncərɛ kəsɔŋ awut anu ca yɔtɔt-ɛ, Kas kəndenaŋkanɛ kəsɔŋ Amera Ŋecempi ŋɔn kəyɛfɛ dəKɔm aŋɛ ŋantola kɔ ŋi mɔ!»
13 Ora, se vocês, que são maus, sabem dar coisas boas aos seus filhos, quanto mais o Pai celeste dará o Espírito Santo aos que lhe pedirem!
14 Dɔsɔk dɔlɔma Yesu pəcbɛləs ŋɔŋk ŋɛlɛc nŋɛ ŋɛnasɔŋɛ fum wəlɔma kətɔlok-loku mɔ. Ntɛ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋaŋɔkɔ ŋowur kɔ mɔ, kɔ wətɔlok-loku wəkakɔ ɛyɛfɛ kəlok-loku, kɔ cusu cəwos kənay k'afum fəp.
14 Certo dia, Jesus estava expulsando um demônio que era mudo. E aconteceu que, ao sair o demônio, o mudo passou a falar. E as multidões se admiravam.
15 Mba kɔ afum alɔma ŋaloku: «Bɛlsɛbul, wəkiriŋ wəka yɔŋk yɛlɛc, ɛmbɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc.»
15 Mas alguns deles diziam: — Ele expulsa os demônios pelo poder de Belzebu, o maioral dos demônios.
16 Ntɛ alɔma ŋafaŋ kəsumpər kɔ dəmoloku mɔ, kɔ ŋawer kɔ a pəmentər tɔyɔ tɛgbɛkərɛ tɛwɛy-wɛy tin ntɛ tementər a Kanu kəsom kɔ mɔ.
16 E outros, tentando-o, pediam dele um sinal vindo do céu.
17 Mba ntɛ Yesu ɛnacərɛ pɛcɛmcɛmnɛ paŋan mɔ, k'oloku ŋa: «Atɔf o atɔf nyɛ ŋɛŋyɛfərnɛ ŋisərka mɔ, ŋɛŋləpsər kəlɛcɛ. Wɔlɔ wa ŋi wɛtɛmpɛnɛ win win.
17 Mas Jesus, sabendo o que passava pela mente deles, disse-lhes:
18 Awa, kɔ pəyɔnɛ a Sentani səyi kəyɛfərnɛ sisərka-ɛ, cəke cɔ dɛbɛ da si dɛntam kəcəmɛ gbiŋ-ɛ? Bawo nəloku a Bɛlsɛbul imbɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc.
18 Se também Satanás estiver dividido contra si mesmo, como o seu reino subsistirá? Isto porque vocês dizem que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Kɔ tɔyɔnɛ ina Yesu, Bɛlsɛbul imbɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc-ɛ, afum anu oŋ, an'ɔ ŋambɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc-ɛ? Ti tɔsɔŋɛ ntɛ akakɔ yati ŋandeyɔnɛ akiti anu mɔ.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os filhos de vocês os expulsam? Por isso, eles mesmos serão os juízes de vocês.
20 Mba kɔ tɔyɔnɛ a kətam ka Kanu k'imbɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc-ɛ, awa dɛbɛ da Kanu dender haŋ nnɔ nəyi mɔ.
20 Se, porém, eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado o Reino de Deus sobre vocês.
21 Kɔ fum wəka sɔkət ɔntɔmpər posutnɛnɛ-ɛ, ombum daka dɔn belbel ta tɔlɔm o tɔlɔm tɛnəŋk di-ɛ.
21 Quando o valente, bem-armado, guarda a sua própria casa, todos os seus bens ficam em segurança.
22 Mba kɔ fum wəlɔma nwɛ ɛmbɛk kɔ fənɔntər ender pəsut kɔ kəyɛfərɛnɛ pətam kɔ-ɛ, wəkakɔ ɛmbaŋər kɔ yosutnɛnɛ yɔn nyɛ ɛnalaŋ mɔ, pəlɛk daka dɔn fəp pəyerəs.
22 Mas, se aparece alguém mais valente do que ele, vence-o, tira-lhe a armadura em que confiava e reparte os seus despojos.
23 Nwɛ ɔntɔyi kɔ ina mɔ, enter im, mba nwɛ ɔntɔloŋkan'em mɔ, ɛsamsər'em.»
23 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
24 «Ntɛ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋaŋɔkɔ ŋowur fum nwɛ dəris mɔ, ŋɛcyara-yara mofo mowosu ŋɛctɛn dəkəŋesəm, mba ŋɛnasɔtɔ fɛ, kɔ ŋolokunɛ: ‹Ilukus nde kəlɔ kem nkɛ inawur disrɛ mɔ.›
24 — Quando o espírito imundo sai de uma pessoa, anda por lugares áridos, procurando repouso. E, não o achando, diz: “Voltarei para a minha casa, de onde saí.”
25 Ntɛ ŋolukus mɔ, kɔ ŋɛmbəp kəlɔ kaŋkɔ pafɛŋ ki, palompəs ki belbel.
25 E, voltando, a encontra varrida e arrumada.
26 Awa! Kɔ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋaŋɔkɔ ŋɔŋkɔ, ŋɛtɛn yɔŋk yɛlɛc camət-mɛrəŋ nyɛ yɛnaŋkanɛ kəlɛcɛ yɛtas ŋi mɔ, kɔ yɛmbɛrɛ kəlɔ disrɛ kɔ yɛndɛ. Ntɛ tencepər mɔ, kɔ pəlɛc pənaŋkanɛ fum nwɛ pətas tɔkɔ pənayi kɔ tɔcɔkɔ-cɔkɔ mɔ.»
26 Então vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali. E o último estado daquela pessoa se torna pior do que o primeiro.
27 Yesu eyi kəloku moloku mamɔkɔ, kɔ wəran wəlɔma oŋkulərnɛ kənay ka afum akakɔ dacɔ: «Pəbɔt kor nkɛ kənabɛkəs əm mɔ, kɔ mɛsɛ mmɛ anamɛsər'am mɔ!»
27 Aconteceu que, ao dizer Jesus estas palavras, uma mulher, que estava no meio da multidão, disse a ele, erguendo a voz: — Bem-aventurado o ventre que concebeu você e os seios que o amamentaram!
28 Mba kɔ Yesu oŋkulɛ: «Pəbɔt aŋɛ ŋancəŋkəl toloku ta Kanu, ŋamɛŋkərnɛ ti mɔ!»
28 Jesus, porém, respondeu:
29 Ntɛ kənay ka afum kəncmɛpnɛ Yesu mɔ, k'ɛyɛfɛ kəloku: «Dɛtɛmp dɛlɛc dentesɛ fɛ. Tɛgbɛkərɛ ntɛ tementər a Kanu kəsom im mɔ tɔ ŋayi kəwer im, mba ali tin afɔsɔmentər ŋa kɔ pəyɔnɛ fɛ ta Yunusa-ɛ.
29 Visto que aumentavam as multidões em volta dele, Jesus começou a dizer:
30 Bawo tɔkɔ teta Yunusa tɛnayɔnɛ aka Niniwe tɔyɔ tɛgbɛkərɛ tɛwɛy-wɛy mɔ, itɔ teta Wan ka Wərkun tendesɔyɔnɛ dɛtɛmp dantɛ tɔyɔ tɛgbɛkərɛ tɛwɛy-wɛy.
30 Porque, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Wəbɛra ka atɔf nŋɛ ŋeyi Yisrayel kəca kətɔt mɔ, endetimɛ dɔsɔk da kiti kɔ afum a dɛtɛmp dandɛ, pəboncɛ ŋa kətɔwosɛ kəcəŋkəl kəcərɛ kəkɔtɛnɛ mes kətɔt, bawo pəbɔlɛ p'ɛnayɛfɛ kədecəŋkəl kəcərɛ kəkɔtɛnɛ mes kətɔt ka Sulemani. Mba fum eyi dɛ nwɛ ɛntas Sulemani dəkəcəmɛ mɔ.
31 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com os homens desta geração e os condenará, porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Afum a Niniwe ŋandeyɛfɛ dɔsɔk ndɛ Kanu kəndeboc kiti ka afum fəp mɔ, ŋaboncɛ afum a dɛtɛmp dandɛ kətɔsəkpər bəkəc, bawo kawandi ka Yunusa kənasɔŋɛ aka Niniwe kəsəkpər bəkəc yaŋan yɛlɛc kɔ ŋalomp. Fum eyi nu dacɔ nwɛ ɛntas Yunusa dəkəcəmɛ mɔ.»
32 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E aqui está quem é maior do que Jonas.
33 «Fum nwɛ o nwɛ ɔfɔmot lamp pəkəŋk di kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ pəmɛŋk di, mba pəfos pɔ ancəmbər di ntɛ tɔŋsɔŋɛ aŋɛ ŋambɛrɛ mɔ ŋanəŋk pəwaŋkəra.
33 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a coloca em lugar escondido, nem debaixo de um cesto, mas num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
34 Dɔfɔr dam dɔyɔnɛ lamp da dis. Kɔ dɔfɔr dam dentesɛ-ɛ, dis dam fəp doŋmotnɛ, mba kɔ dɔfɔr dam dɔntɔtesɛ-ɛ, dis dam sɔ kubump kɔ deŋyi.
34 Os olhos são a lâmpada do corpo. Se os seus olhos forem bons, todo o seu corpo será cheio de luz; mas, se forem maus, o seu corpo ficará em trevas.
35 Məkɛmbərnɛ ta pəwaŋkəra mpɛ pey'əm dəris mɔ pɔyɔn'am kubump.
35 Portanto, tenha cuidado para que a luz que está em você não sejam trevas.
36 Kɔ dis dam domot ta tofo o tofo teyi ntɛ teyi kubump mɔ, tɛm tatɔkɔ dis dam fəp dɛmar, pəmɔ tɔkɔ lamp doŋmot əm kɔ dendemar-ɛ.»
36 Pois, se todo o seu corpo for luminoso, sem ter qualquer parte em trevas, será todo resplandecente como a lamparina quando ilumina você em plena luz.
37 Ntɛ Yesu ɛnayi kəlok-loku mɔ, kɔ wəFarisi wəlɔma ɛlɛtsɛnɛ kɔ kəkɔdi yeri dɔsɔk dadɔkɔ nde ndɔrɔn. Kɔ Yesu ɛmbɛrɛ k'ɔŋkɔ pəndɛ amɛsa kiriŋ.
37 Ao falar Jesus estas palavras, um fariseu o convidou para uma refeição na sua casa. Entrando na casa, Jesus tomou lugar à mesa.
38 Kɔ pənciyanɛ wəFarisi nwɛ ntɛ Yesu ɛnatɔsumpər saliye kərɛsna a pədedi yeri mɔ.
38 O fariseu admirou-se ao ver que Jesus não tinha se lavado antes de comer.
39 Mba kɔ Wəbɛ oloku kɔ: «Nəna aFarisi, apəlet kɔ apɔt takəroŋ yɔ nəŋsɔkəs, mba bəkəc yonu disrɛ nəlasərnɛ deke dəris kɔ kəyɔ mes mɛlɛc.
39 Mas o Senhor lhe disse:
40 Nəna atɔcərɛ mes, Kanu nkɛ kəlompəs tadarəŋ mɔ, bafɔ ki kəlompəs sɔ tedisrɛ ba?
40 Seus tolos! Quem fez o exterior não é o mesmo que fez o interior?
41 Nəcpocɛ atɔyɔ daka mpɛ peŋyi səpɔt kɔ dəpəlet yonu mɔ, fəp fa yi fəndesɔk nnɔ nəyi mɔ.
41 Mas deem como esmola o que está dentro do copo e do prato, e tudo lhes será limpo.
42 Mba pəlɛc peyi nu nəna aFarisi! Bawo nən'ɔŋsɔŋ Kanu farilɛ fa mɛrkɛt kɔ malaŋkan, mba nəcsak dolompu kɔ kəbɔtər ka Kanu. Mamɔkɔ mɔ pəmar pacyɔ, mba ta nəcpələrnɛ kəcyɔ mɛlpəs mɔkɔ de.
42 Mas ai de vocês, fariseus! Porque vocês dão o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as hortaliças, e desprezam a justiça e o amor de Deus. Vocês deveriam fazer estas coisas, sem omitir aquelas.
43 Pəlɛcər nu nəna aFarisi, bawo nəmbɔtər pacsɔŋ nu dəkəndɛ mofo mmɛ aŋleləs nu mɔ, nde dəkətola Kanu da aSuyif kɔ kəyif kəlel nde ambəpsɛnɛ mɔ.
43 Ai de vocês, fariseus! Porque gostam da primeira cadeira nas sinagogas e das saudações nas praças.
44 Pəlɛc peyi nu, bawo nəyi pəmɔ cufu ncɛ antɔgbɛkərɛ mɔ, packɔt ci kəroŋ ta ancərɛ-ɛ.»
44 Ai de vocês que são como as sepulturas invisíveis, sobre as quais as pessoas passam sem perceber!
45 Kɔ fum wəlɔma atəksɛ a sariyɛ dacɔ ɛlɛk moloku, k'oŋkulərnɛ: «Wətəksɛ, kɔ məloku tatɔkɔ-ɛ, məŋsunu sɔ səna!»
45 Então, tomando a palavra, um dos intérpretes da Lei disse a Jesus: — Mestre, ao dizer estas coisas o senhor está ofendendo também a nós!
46 Kɔ Yesu oloku: «Pəlɛcər sɔ nəna, atəksɛ a sariyɛ! Bawo nən'ɛŋsarəsər afum yɛsarɛ nyɛ yoncuca kəsarɛ mɔ, ta nəŋwosɛ kəgbuŋɛnɛnɛ yi ali tɛlər tonu-ɛ.»
46 Mas Jesus respondeu:
47 «Pəlɛc peyi nu! Bawo nən'ɛncəmbərɛ cufu ca sayibɛ masar mɛcɛm-cɛməs, sayibɛ aŋɛ atem anu ŋanadifət mɔ.
47 Ai de vocês! Porque edificam os túmulos dos profetas que os pais de vocês assassinaram.
48 Kəmentər kɔ məndɛ tantɛ a məna sɔ məwosɛ mɔyɔ ma atem anu mamɔkɔ, bawo ŋa ŋanadifət sayibɛ sa Kanu, kɔ nəna nəcəmbər cufu cəŋan!
48 Assim, são testemunhas e aprovam com cumplicidade as obras dos pais de vocês; porque eles mataram os profetas, e vocês edificam túmulos para eles.
49 It'ɔsɔŋɛ kəcərɛ kəkɔtɛnɛ mes ka Kanu disrɛ, kəloku: ‹Indekenɛ ŋa sayibɛ kɔ asom.› Kɔ ŋandifət aŋɛ, kɔ ŋantɔrəs akɔ.
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: “Mandarei para eles profetas e apóstolos, e a alguns deles matarão e a outros perseguirão”,
50 It'endesɔŋɛ afum a tɛm tantɛ kədekɔsarɛ kiciya ka kədif ka sayibɛ saŋsɛ fəp, kəlɛk ntɛ doru doncop mɔ,
50 para que desta geração se peçam contas do sangue dos profetas, derramado desde a fundação do mundo,
51 kəyɛfɛ mecir ma Abɛl, haŋ kəbəp ka ma Sakary, nwɛ anadif aŋgbip kɔ tetek toloŋnɛ dacɔ mɔ. Ɛy, iloku nu ti: Andekɔyif ti afum a dɛtɛmp dandɛ.»
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o santuário. Sim, eu afirmo a vocês que se pedirão contas a esta geração.
52 «Pəlɛc peyi nu, nəna atəksɛ sariyɛ! Bawo nəliŋ tasapa pa kəcərɛ. Nənasərka nəmbɛrɛ fɛ, nəyamsər sɔ akɔ ŋafaŋ kəbɛrɛ mɔ ŋabɛrɛ.»
52 Ai de vocês, intérpretes da Lei! Porque vocês pegaram a chave do conhecimento. No entanto, vocês mesmos não entraram e impediram os que estavam entrando.
53 Ntɛ Yesu owur nde kəlɔ kaŋkɔ mɔ, kɔ pəntɛlɛ atəksɛ sariyɛ kɔ aFarisi nnɔ eyi mɔ. Kɔ ŋayɛfɛ kəgbəŋ-gbəŋər kɔ, ŋacyifət kɔ mes fəp,
53 Quando Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a contestá-lo com veemência, fazendo perguntas a respeito de muitos assuntos,
54 ŋaccəpɛ kɔ mowul, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋanenɛ kɔ yem dəmoloku mɔ.
54 com o objetivo de tirar daquilo que ele dizia um motivo para o acusar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.