Lucas 11

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dɔsɔk dɔlɔma Yesu pəclok-lokər Kanu kəfo kəlɔma. Ntɛ elip mɔ, kɔ wəcɛpsɛ kɔn darəŋ wəlɔma eyif kɔ: «Wətəksɛ, mətəksɛ su kəlok-lokər Kanu, pəmɔ tɔkɔ Saŋ ɛnatəksɛ acɛpsɛ ɔn darəŋ kəlok-lokər Kanu mɔ.»
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Kɔ Yesu oloku ŋa: «Kɔ nənde nəctola Kanu-ɛ, nəloku:
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Məpocɛ su dɔsɔk o dɔsɔk kəcom kosu.
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Məŋaŋnɛnɛ su kiciya kosu
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Kɔ Yesu oloku ŋa sɔ: «An'ɛntam kəyɔ wəkos wəkin nu dacɔ, nwɛ ɛŋyɛfɛ cɛk-cɛk pəkɔ pəbəp wanapa kɔn nde ndɔrɔn pəcloku kɔ: ‹Wanapa məbɔr im cəcom maas,
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 bawo wəbɔt kem wəlɔma eder nde nderem cɛk-cɛk cancɛ, mba ali paka iyɔ fɛ mpɛ iŋsɔŋ kɔ pədi mɔ.›
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 Kɔ wanapa kɔn wəkakɔ, eyi dukəlɔ mɔ oloku kɔ: ‹Ta mətɔrs im! Aŋgbət kumba, səfəntərɛ kɔ awut em, ifɔtam kəyɛfɛ isɔŋ əm cəcom,›
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 icloku nu ti: Ali pəyɔnɛ a ɔfɔyɛfɛ pəsɔŋ kɔ ci bawo wanapa kɔn ɔfɔ, endeyɛfɛ pəsɔŋ kɔ daka o daka ndɛ ɛfaŋ mɔ, bawo wanapa kɔn ɛŋgbəc gbɛs a mɛnɛ pəsɔŋ kɔ.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 Kɔ ina, iloku nu: Nətola, nəndesɔtɔ. Nətɛn, nəndenəŋk. Nəsut-sut kumba, andegbitɛ nu.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Bawo nwɛ o nwɛ ontola Kanu mɔ, ompocɛ kɔ. Nwɛ o nwɛ ɛntɛn mɔ, ɛŋnəŋk. Nwɛ o nwɛ oŋsut-sut kumba mɔ, aŋgbitɛ kɔ.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 Kas kəre kəyi nu dacɔ, nkɛ wan kɔn ontola kɔ alop, pəsɔŋ kɔ abok mɔ?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, wan kɔn pətola kɔ ames ŋɛgbɛŋ, nkɔn pəsɔŋ kɔ tekəlencər-ɛ?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Kɔ pəyɔnɛ a nəna aŋɛ nəlɛcɛ mɔ, nəncərɛ kəsɔŋ awut anu ca yɔtɔt-ɛ, Kas kəndenaŋkanɛ kəsɔŋ Amera Ŋecempi ŋɔn kəyɛfɛ dəKɔm aŋɛ ŋantola kɔ ŋi mɔ!»
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Dɔsɔk dɔlɔma Yesu pəcbɛləs ŋɔŋk ŋɛlɛc nŋɛ ŋɛnasɔŋɛ fum wəlɔma kətɔlok-loku mɔ. Ntɛ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋaŋɔkɔ ŋowur kɔ mɔ, kɔ wətɔlok-loku wəkakɔ ɛyɛfɛ kəlok-loku, kɔ cusu cəwos kənay k'afum fəp.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Mba kɔ afum alɔma ŋaloku: «Bɛlsɛbul, wəkiriŋ wəka yɔŋk yɛlɛc, ɛmbɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc.»
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Ntɛ alɔma ŋafaŋ kəsumpər kɔ dəmoloku mɔ, kɔ ŋawer kɔ a pəmentər tɔyɔ tɛgbɛkərɛ tɛwɛy-wɛy tin ntɛ tementər a Kanu kəsom kɔ mɔ.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Mba ntɛ Yesu ɛnacərɛ pɛcɛmcɛmnɛ paŋan mɔ, k'oloku ŋa: «Atɔf o atɔf nyɛ ŋɛŋyɛfərnɛ ŋisərka mɔ, ŋɛŋləpsər kəlɛcɛ. Wɔlɔ wa ŋi wɛtɛmpɛnɛ win win.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Awa, kɔ pəyɔnɛ a Sentani səyi kəyɛfərnɛ sisərka-ɛ, cəke cɔ dɛbɛ da si dɛntam kəcəmɛ gbiŋ-ɛ? Bawo nəloku a Bɛlsɛbul imbɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc.
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Kɔ tɔyɔnɛ ina Yesu, Bɛlsɛbul imbɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc-ɛ, afum anu oŋ, an'ɔ ŋambɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc-ɛ? Ti tɔsɔŋɛ ntɛ akakɔ yati ŋandeyɔnɛ akiti anu mɔ.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Mba kɔ tɔyɔnɛ a kətam ka Kanu k'imbɛlsɛ yɔŋk yɛlɛc-ɛ, awa dɛbɛ da Kanu dender haŋ nnɔ nəyi mɔ.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 Kɔ fum wəka sɔkət ɔntɔmpər posutnɛnɛ-ɛ, ombum daka dɔn belbel ta tɔlɔm o tɔlɔm tɛnəŋk di-ɛ.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Mba kɔ fum wəlɔma nwɛ ɛmbɛk kɔ fənɔntər ender pəsut kɔ kəyɛfərɛnɛ pətam kɔ-ɛ, wəkakɔ ɛmbaŋər kɔ yosutnɛnɛ yɔn nyɛ ɛnalaŋ mɔ, pəlɛk daka dɔn fəp pəyerəs.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 Nwɛ ɔntɔyi kɔ ina mɔ, enter im, mba nwɛ ɔntɔloŋkan'em mɔ, ɛsamsər'em.»
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 «Ntɛ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋaŋɔkɔ ŋowur fum nwɛ dəris mɔ, ŋɛcyara-yara mofo mowosu ŋɛctɛn dəkəŋesəm, mba ŋɛnasɔtɔ fɛ, kɔ ŋolokunɛ: ‹Ilukus nde kəlɔ kem nkɛ inawur disrɛ mɔ.›
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Ntɛ ŋolukus mɔ, kɔ ŋɛmbəp kəlɔ kaŋkɔ pafɛŋ ki, palompəs ki belbel.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Awa! Kɔ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋaŋɔkɔ ŋɔŋkɔ, ŋɛtɛn yɔŋk yɛlɛc camət-mɛrəŋ nyɛ yɛnaŋkanɛ kəlɛcɛ yɛtas ŋi mɔ, kɔ yɛmbɛrɛ kəlɔ disrɛ kɔ yɛndɛ. Ntɛ tencepər mɔ, kɔ pəlɛc pənaŋkanɛ fum nwɛ pətas tɔkɔ pənayi kɔ tɔcɔkɔ-cɔkɔ mɔ.»
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Yesu eyi kəloku moloku mamɔkɔ, kɔ wəran wəlɔma oŋkulərnɛ kənay ka afum akakɔ dacɔ: «Pəbɔt kor nkɛ kənabɛkəs əm mɔ, kɔ mɛsɛ mmɛ anamɛsər'am mɔ!»
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Mba kɔ Yesu oŋkulɛ: «Pəbɔt aŋɛ ŋancəŋkəl toloku ta Kanu, ŋamɛŋkərnɛ ti mɔ!»
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Ntɛ kənay ka afum kəncmɛpnɛ Yesu mɔ, k'ɛyɛfɛ kəloku: «Dɛtɛmp dɛlɛc dentesɛ fɛ. Tɛgbɛkərɛ ntɛ tementər a Kanu kəsom im mɔ tɔ ŋayi kəwer im, mba ali tin afɔsɔmentər ŋa kɔ pəyɔnɛ fɛ ta Yunusa-ɛ.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Bawo tɔkɔ teta Yunusa tɛnayɔnɛ aka Niniwe tɔyɔ tɛgbɛkərɛ tɛwɛy-wɛy mɔ, itɔ teta Wan ka Wərkun tendesɔyɔnɛ dɛtɛmp dantɛ tɔyɔ tɛgbɛkərɛ tɛwɛy-wɛy.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Wəbɛra ka atɔf nŋɛ ŋeyi Yisrayel kəca kətɔt mɔ, endetimɛ dɔsɔk da kiti kɔ afum a dɛtɛmp dandɛ, pəboncɛ ŋa kətɔwosɛ kəcəŋkəl kəcərɛ kəkɔtɛnɛ mes kətɔt, bawo pəbɔlɛ p'ɛnayɛfɛ kədecəŋkəl kəcərɛ kəkɔtɛnɛ mes kətɔt ka Sulemani. Mba fum eyi dɛ nwɛ ɛntas Sulemani dəkəcəmɛ mɔ.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Afum a Niniwe ŋandeyɛfɛ dɔsɔk ndɛ Kanu kəndeboc kiti ka afum fəp mɔ, ŋaboncɛ afum a dɛtɛmp dandɛ kətɔsəkpər bəkəc, bawo kawandi ka Yunusa kənasɔŋɛ aka Niniwe kəsəkpər bəkəc yaŋan yɛlɛc kɔ ŋalomp. Fum eyi nu dacɔ nwɛ ɛntas Yunusa dəkəcəmɛ mɔ.»
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 «Fum nwɛ o nwɛ ɔfɔmot lamp pəkəŋk di kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ pəmɛŋk di, mba pəfos pɔ ancəmbər di ntɛ tɔŋsɔŋɛ aŋɛ ŋambɛrɛ mɔ ŋanəŋk pəwaŋkəra.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Dɔfɔr dam dɔyɔnɛ lamp da dis. Kɔ dɔfɔr dam dentesɛ-ɛ, dis dam fəp doŋmotnɛ, mba kɔ dɔfɔr dam dɔntɔtesɛ-ɛ, dis dam sɔ kubump kɔ deŋyi.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Məkɛmbərnɛ ta pəwaŋkəra mpɛ pey'əm dəris mɔ pɔyɔn'am kubump.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Kɔ dis dam domot ta tofo o tofo teyi ntɛ teyi kubump mɔ, tɛm tatɔkɔ dis dam fəp dɛmar, pəmɔ tɔkɔ lamp doŋmot əm kɔ dendemar-ɛ.»
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Ntɛ Yesu ɛnayi kəlok-loku mɔ, kɔ wəFarisi wəlɔma ɛlɛtsɛnɛ kɔ kəkɔdi yeri dɔsɔk dadɔkɔ nde ndɔrɔn. Kɔ Yesu ɛmbɛrɛ k'ɔŋkɔ pəndɛ amɛsa kiriŋ.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Kɔ pənciyanɛ wəFarisi nwɛ ntɛ Yesu ɛnatɔsumpər saliye kərɛsna a pədedi yeri mɔ.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Mba kɔ Wəbɛ oloku kɔ: «Nəna aFarisi, apəlet kɔ apɔt takəroŋ yɔ nəŋsɔkəs, mba bəkəc yonu disrɛ nəlasərnɛ deke dəris kɔ kəyɔ mes mɛlɛc.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Nəna atɔcərɛ mes, Kanu nkɛ kəlompəs tadarəŋ mɔ, bafɔ ki kəlompəs sɔ tedisrɛ ba?
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Nəcpocɛ atɔyɔ daka mpɛ peŋyi səpɔt kɔ dəpəlet yonu mɔ, fəp fa yi fəndesɔk nnɔ nəyi mɔ.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 Mba pəlɛc peyi nu nəna aFarisi! Bawo nən'ɔŋsɔŋ Kanu farilɛ fa mɛrkɛt kɔ malaŋkan, mba nəcsak dolompu kɔ kəbɔtər ka Kanu. Mamɔkɔ mɔ pəmar pacyɔ, mba ta nəcpələrnɛ kəcyɔ mɛlpəs mɔkɔ de.
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 Pəlɛcər nu nəna aFarisi, bawo nəmbɔtər pacsɔŋ nu dəkəndɛ mofo mmɛ aŋleləs nu mɔ, nde dəkətola Kanu da aSuyif kɔ kəyif kəlel nde ambəpsɛnɛ mɔ.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 Pəlɛc peyi nu, bawo nəyi pəmɔ cufu ncɛ antɔgbɛkərɛ mɔ, packɔt ci kəroŋ ta ancərɛ-ɛ.»
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Kɔ fum wəlɔma atəksɛ a sariyɛ dacɔ ɛlɛk moloku, k'oŋkulərnɛ: «Wətəksɛ, kɔ məloku tatɔkɔ-ɛ, məŋsunu sɔ səna!»
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Kɔ Yesu oloku: «Pəlɛcər sɔ nəna, atəksɛ a sariyɛ! Bawo nən'ɛŋsarəsər afum yɛsarɛ nyɛ yoncuca kəsarɛ mɔ, ta nəŋwosɛ kəgbuŋɛnɛnɛ yi ali tɛlər tonu-ɛ.»
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 «Pəlɛc peyi nu! Bawo nən'ɛncəmbərɛ cufu ca sayibɛ masar mɛcɛm-cɛməs, sayibɛ aŋɛ atem anu ŋanadifət mɔ.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Kəmentər kɔ məndɛ tantɛ a məna sɔ məwosɛ mɔyɔ ma atem anu mamɔkɔ, bawo ŋa ŋanadifət sayibɛ sa Kanu, kɔ nəna nəcəmbər cufu cəŋan!
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 It'ɔsɔŋɛ kəcərɛ kəkɔtɛnɛ mes ka Kanu disrɛ, kəloku: ‹Indekenɛ ŋa sayibɛ kɔ asom.› Kɔ ŋandifət aŋɛ, kɔ ŋantɔrəs akɔ.
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 It'endesɔŋɛ afum a tɛm tantɛ kədekɔsarɛ kiciya ka kədif ka sayibɛ saŋsɛ fəp, kəlɛk ntɛ doru doncop mɔ,
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 kəyɛfɛ mecir ma Abɛl, haŋ kəbəp ka ma Sakary, nwɛ anadif aŋgbip kɔ tetek toloŋnɛ dacɔ mɔ. Ɛy, iloku nu ti: Andekɔyif ti afum a dɛtɛmp dandɛ.»
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 «Pəlɛc peyi nu, nəna atəksɛ sariyɛ! Bawo nəliŋ tasapa pa kəcərɛ. Nənasərka nəmbɛrɛ fɛ, nəyamsər sɔ akɔ ŋafaŋ kəbɛrɛ mɔ ŋabɛrɛ.»
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 Ntɛ Yesu owur nde kəlɔ kaŋkɔ mɔ, kɔ pəntɛlɛ atəksɛ sariyɛ kɔ aFarisi nnɔ eyi mɔ. Kɔ ŋayɛfɛ kəgbəŋ-gbəŋər kɔ, ŋacyifət kɔ mes fəp,
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 ŋaccəpɛ kɔ mowul, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋanenɛ kɔ yem dəmoloku mɔ.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.