Lucas 10
Kitabu ka Kanu (BSP) vs BKJ
1 Ntɛ tatɔkɔ tencepər mɔ, kɔ Wəbɛ ɛyɛk-yɛk sɔ afum 72 alɔma, k'osom ŋa mɛrəŋ mɛrəŋ ŋayi kɔ tekiriŋ kəkɔt ka sədare kɔ mofo fəp mmɛ pənamar kɔ kəkɔ mɔ.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 K'oloku ŋa: «Dalɛ dɛtɛl dɛmbɛk, mba atɛl ŋampicɛ. Nəlɛtsɛnɛ Mariki ma kətɛl pəbɛrɛnɛ sɔ atɛl alɔma aŋɛ ŋandetɛlɛ kɔ mɔ.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Awa! Isom nu nəŋkɔyi pəmɔ ntɛ meŋkesiya meŋyi calma dacɔ mɔ.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Ta nətɔmpərɛnɛ pəsam pa delek, ta nətɔmpərɛnɛ lɔba, ta nətɔmpərɛnɛ cɔfta, ta nəyifɛnɛ sɔ kɔ fum o fum dɔpɔ.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 Kəlɔ nkɛ o nkɛ nəndekɔbɛrɛ mɔ, nəkulɛ kərɛsna: ‹Kanu kəbɛrsɛ pəforu kəlɔ kaŋkɛ!›
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Kɔ pəyɔnɛ, fum wəka pəforu eyi kəlɔ kaŋkɔ-ɛ, pəforu ponu peŋyi kɔ kəroŋ, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, pəforu papɔkɔ poluksərnɛ nu.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Nəyi kəlɔ kaŋkɔ, nədi yeri, nəmun domun da kəlɔ kaŋkɔ, bawo pəmar wəbəc pəsɔtɔ kəway kɔn. Ta nəccal-cali wɔlɔ de!
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Dare ndɛ o ndɛ nəbɛrɛ a pabaŋ nu mɔ, nədi yeri yɔkɔ aŋsɔŋ nu mɔ.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 Nətaməs acuy akɔ ŋayi di mɔ, nəloku ŋa: ‹Dɛbɛ da Kanu dɔlɔtərnɛ nu.›
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Dare ndɛ o ndɛ nəkɔ ta ambaŋ nu mɔ, nəkɔ nde abaŋka ŋaŋan nəloku:
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 ‹Səŋkoŋər nu kəfəl ka dare donu ali nkɛ kəsoptɛ su dəwɛcək mɔ, səluksɛ nu ki, nətam kəcərɛ a dɛbɛ da Kanu dɔlɔtərnɛ.›
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Icloku nu a dɔsɔk ndɛ Kanu kəndekiti afum fəp, tɔyɔ ntɛ andeyɔ dare dandɛ mɔ, tendeyeŋk tɛtas ta aka dare da Sodom.»
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 «Pəlɛc pɔpɔŋ peyi məna dare da Korasin! Pəlɛc pɔpɔŋ peyi məna, dare da Bɛtsayida! Bawo kɔ tɔcyɔnɛ a mes mɛwɛy-wɛy mmɛ Kanu kənayɔ nnɔ ndoronu mɔ, m'anayɔ aka sədare sa Tir kɔ Sidɔŋ-ɛ, kɔ ŋanasəkpər bəkəc pəwon, ŋacəmɛ pəlompu darəŋ, ŋabɛrnɛ yamos ya kəbal, ŋandɛ ŋamɔncnɛ!
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 It'endesɔŋɛ dɔsɔk ndɛ Kanu kəndekiti afum fəp mɔ, pəndeyeŋkər nəna pətas aka sədare sa Tir kɔ Sidɔŋ.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 Kɔ nəna aka Kaparnam, nəncɛm-cɛmnɛ a andepɛnɛ nu haŋ dəkɔm ba? Ala! Andetorɛ nu dəntɔf haŋ nde afum afi ŋayi mɔ.
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 Nwɛ ɛncəŋkəl nu mɔ, ɛncəŋkəl im. Kɔ nwɛ ɛŋwɛnəs nu mɔ, ɛwɛnəs sɔ ina, k'ɛwɛnəs wəkɔ osom im mɔ.»
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Kɔ afum 72 aŋɛ anasom mɔ ŋalukus pəbotu disrɛ kɔ ŋaloku: «Wəbɛ! Ali yɔŋk yɛlɛc fəp yɛnayi su dəntɔf tewe tam.»
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 K'oloku ŋa: «Indenanəŋk Sentani kətɛmpɛnɛ kəyɛfɛ darenc pəmɔ tɔkɔ pəŋmot mɔ.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Nəcəŋkəl: Isɔŋ nu kətam kəkɔt ka bok kɔ mekəlencər kəroŋ kəlɛkɛnɛ fənɔntər fa ater anu fəp, daka o daka dɔfɔtam kəyamsɛ nu ti.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Mba ta pəbɔt nu ntɛ yɔŋk yɛlɛc yeyi nu dəntɔf mɔ, mba pəbɔt nu ntɛ ancic mewe monu nde darenc, ndena Kanu mɔ.»
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Tɛnatəŋnɛ, Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋɔsɔŋɛ pənaŋkanɛ kəbɔt Yesu, k'oloku: «Iŋkor-kor'əm Papa, Mariki ma dəkɔm kɔ dəntɔf, bawo məmɛŋkər mes mamɔkɔ acərɛ kəkɔtɛnɛ mes kɔ asoku səbomp, kɔ məmentər mi afɛt dəkəcəmɛ. Ɛy, Papa, bawo tatɔkɔ tɔ məfaŋ ti.
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 Icloku nu a Papa kem ɛmbɛr im ca fəp dəwaca. Nwɛ o nwɛ ɛncərɛ fɛ nwɛ ɔyɔnɛ Wan mɔ, kɔ pəntɔyɔnɛ Papa-ɛ. Nwɛ o nwɛ ɛncərɛ fɛ sɔ nwɛ ɔyɔnɛ Papa mɔ, kɔ pəntɔyɔnɛ Wan-ɛ, kɔ afum akɔ Wan ɛŋfaŋ kəmentər kɔ mɔ.»
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Kɔ Yesu ɛŋkafəlɛ k'ɛntɛfərnɛ acɛpsɛ ɔn darəŋ, k'ɛyɛl dim, pəcloku ŋa: «Pəmbɔt aŋɛ ŋaŋnəŋk mɔkɔ nəyi kənəŋk mɔ!
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 Bawo sayibɛ səlarəm kɔ abɛ a tɔf yɛlarəm ŋanafaŋ kənəŋk mamɛ nəyi kənəŋk mɔ, mba ŋananəŋk fɛ mi, ŋanafaŋ kəne mamɛ nəyi kəne mɔ, mba ŋanane fɛ mi.»
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Kɔ wətəksɛ sariyɛ s'aSuyif wəlɔma ɛyɛfɛ k'oloku Yesu, ntɛ ɛfaŋ kəcəpɛ kɔ towul dəmoloku mɔ. K'eyif Yesu: «Wətəksɛ, cəke cɔ pəmar im kəyɔ, isɔtɔ kiyi wəyeŋ ka doru o doru-ɛ?»
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Kɔ Yesu eyif kɔ: «Cəke cɔ ancic nde buk ba sariyɛ-ɛ? Cəke cɔ məŋkaraŋ bi disrɛ-ɛ?»
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Kɔ fum nwɛ oloku Yesu: «Pəmar məbɔtərɛ Mariki Kanu abəkəc ŋam fəp, afɔkəl ŋam fəp, sɔkət sam fəp, kɔ mɛcɛm-cɛmnɛ mam fəp. Kɔ telip-ɛ, məbɔtər wɛnc əm pəmɔ tɔkɔ məmbɔtərnɛ mɔ.»
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Məloku ti belbel, məyɔ tatɔkɔ ntɛ tɔŋsɔŋ'am kəyi wəyeŋ mɔ.»
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Mba ntɛ wəbɛ wəka sariyɛ nwɛ ɛfaŋ kəmentər dolompu dɔn mɔ, k'eyif Yesu: «An'ɔyɔnɛ wɛnc im-ɛ?»
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Kɔ Yesu ɔŋgbɔkərɛ moloku k'oloku: «Fum wəlɔma ɛnayɛfɛ Yerusalɛm pəckɔ Yeriko. Kɔ wəfum wəkakɔ ɔŋkɔ pəbɛrɛ afum alɛc dacɔ, kɔ afum alɛc akakɔ ŋambaŋər kɔ daka dɔkɔ ɛnatɔmpər mɔ fəp, kɔ ŋasut kɔ haŋ pəcbut kəfi, kɔ ŋasumpər dɔpɔ kɔ ŋaŋkɔ.
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 Kɔ tosurɛnɛ wəloŋnɛ wəlɔma osolnɛ sɔ dɔpɔ din dadɔkɔ. Ntɛ wəloŋnɛ nwɛ ɛnəŋk fum wəkɔ anasut mɔ, k'encepər dɔpɔ ntende pəbɔlɛ kɔ.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Kɔ wəLewy wəlɔma ender sɔ kəfo kin kaŋkɔ, kɔ wəkakɔ sɔ ɛnəŋk fum nwɛ, kɔ nkɔn sɔ encepər ntende pəbɔlɛ kɔ.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 Kɔ wəSamari wəlɔma nwɛ ɔnckɔ marənt mɔ, ender pəbəp fum wəkawɛ ntɛ ɛnəŋk kɔ mɔ, kɔ nɔnɔfɔr deyi kɔ.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Kɔ wəSamari nwɛ ɔlɔtərnɛ fum nwɛ, k'oloŋər runc yɔn member, k'ɔmbɔy yi moro, k'esektər yi. Kɔ wəSamari nwɛ ɛlɛk fum wəkakɔ k'endeŋ kɔ pɔkɔtɛnɛ pɔn kəroŋ, k'eŋkekərɛ kɔ karwaŋse kəlɔma, k'ɔŋkɔ pəboc kɔ di, k'ɛncəmɛ tetɔn.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Dɔckɔsɔk kɔ wəSamari nwɛ owurɛ gbəleŋ mɛrəŋ ba pəsam, k'ɔsɔŋ bi wəka karwaŋse. K'oloku kɔ: ‹Məgbɛkərɛ kɔ, mpɛ o mpɛ mendesɔŋ kɔ mɔ, indeluks'am pi dəkəlukus dem.›»
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 Kɔ Yesu ɔnɔcər: «Afum akaŋɛ maas dacɔ anɔ məna məncɛm-cɛmnɛ kəyɔnɛ ka wɛnc ka fum wəkɔ afum alɛc ŋanasut mɔ?»
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Kɔ wəbɛ wəka sariyɛ nwɛ oloku: «Nwɛ ɛnamentər kɔ amera ŋobotu mɔ.» Kɔ Yesu oloku wəbɛ wəka sariyɛ nwɛ: «Awa, məna sɔ məkɔ məyɔ tatɔkɔ.»
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Yesu ŋayi dɔpɔ kəkɔ kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ, kɔ ŋambɛrɛ dare dɔlɔma, kɔ wəran wəlɔma pacwe kɔ Marta, ɛmbaŋ kɔ nde ndɔrɔn.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Marta ɛnayɔ wɛnc wəran wəlɔma nwɛ ancwe Mari mɔ, kɔ wɛnc nwɛ ɔŋkɔ pəndɛ Wəbɛ dəntɔf, pəccəŋkəl moloku mɔn.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Marta nkɔn pəsumpər yɛbəc yɛlarəm. Kɔ Marta ender pəloku Yesu: «Wəbɛ tɔfɔtɔrəs əm tantɛ wɛnc im wəran ende pənd'am dəntɔf pəsakər'em yɛbəc yayɛ sona mɔ? Məloku kɔ pəde pəmar im.»
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Kɔ Yesu oloku kɔ: «Marta, Marta! Məyi kəcɛm-cɛmnɛ kɔ kəsimsɛ teta mes mɛlarəm.
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 Mba tes tin gboŋ tɔyɔ dəkəcəmɛ. Mari ɛlɛk da pəntesɛ mɔ, afɔsɔbaŋər kɔ dənda.»
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.