Gênesis 50

Kitabu ka Kanu (BSP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kɔ Isifu ɛntɛmpɛnɛ papa kɔn kəroŋ, k'ombok kɔ kəroŋ, k'oncup kɔ.
1 E José caiu sobre a face de seu pai, e chorou sobre ele, e o beijou.
2 Kɔ Isifu osom acar ɔn akɔ ŋanayɔnɛ atɛn cɔl mɔ, a ŋasop kas acɔl nŋɛ ŋɔsɔŋɛ ta wəfi ente katəna mɔ. Kɔ atɛn cɔl ŋasop Yakuba acɔl ŋaŋɔkɔ.
2 E José ordenou a seus servos, os médicos, que embalsamassem seu pai. E os médicos embalsamaram Israel.
3 Kɔ tɔŋkɔ mata wəco maŋkəlɛ (40). Tɛm tatɔkɔ mataka mamɔkɔ m'ancsop afi acɔl ŋa kətɔte ŋaŋɔkɔ, kɔ aMisira ŋambok kɔ mata wəco camət mɛrəŋ (70).
3 E quarenta dias foram cumpridos para ele, porque assim são cumpridos os dias daqueles que são embalsamados. E os egípcios choraram por ele setenta dias.
4 Ntɛ mataka ma kəbal kɔn mencepər mɔ, kɔ Isifu oloku afum akɔ ŋanayi nde saŋka sa Firawona mɔ, k'oloku ŋa: «K'intam kəsɔtər nu layidi-ɛ, nəloku ntɛ Firawona ilɛtsɛnɛ nu:
4 E quando haviam passados os dias do seu luto, José falou à casa de Faraó, dizendo: Se agora eu encontrei graça aos vossos olhos, rogo-vos que faleis aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 Papa kem ɛnasɔŋ'em kədɛrəm, pəcloku: ‹Kəfi k'inder! Məkɔ məwup im nde kufu kəŋkɔ iŋkay nde atɔf ŋa Kanaŋ mɔ.› Difɔ ifaŋ kəpɛ ikɔwup papa kem. K'ilip-ɛ, inder.»
5 Meu pai me fez jurar: Eis que morrerei. No meu túmulo que eu cavei para mim na terra de Canaã, ali tu me sepultarás. Por isso, permita-me que eu suba, rogo-te, e sepulte meu pai, e retornarei.
6 Kɔ Firawona oloku kɔ: «Məpɛ məkɔ məwup papa kam pəmɔ tɔkɔ ɔsɔŋ'am kədɛrəm mɔ.»
6 E Faraó disse: Sobe, e sepulta teu pai, de acordo com o que ele te fez jurar.
7 Kɔ Isifu ɛmpɛ kəkɔwup papa kɔn. Kɔ ŋampɛ kɔ abeki aka saŋka sa Firawona fəp kəbəp abeki a atɔf ŋa Misira.
7 E José subiu para sepultar seu pai, e com ele subiram todos os servos de Faraó, os anciãos de sua casa, e todos os anciãos da terra do Egito,
8 Kɔ afum a Isifu fəp, kəlɛk awɛnc aŋa kəbəp ka afum a papa kɔn, mɛnɛ awut afɛt, yɔcɔl yaŋan yɔpɔŋ kɔ yɛfɛt ŋ'anasak atɔf ŋa Kosɛŋ.
8 e toda a casa de José, seus irmãos, e a casa de seu pai. Somente os seus pequenos, seus rebanhos e seu gado eles deixaram na terra de Gósen.
9 Isifu kɔ cibil ca dəntɔf k'ayɛksɛnɛ fəlɛs ŋampɛ kɔ nkɔn, kɔ tɔsɔŋɛ akɔ a Kanaŋ kəla.
9 E subiram com ele tanto carruagens quanto cavaleiros; e era muito grande a comitiva.
10 Ŋandebəp pəferere pa Atad, nŋɛ ŋeyi Yurdɛn takəroŋ mɔ, kɔ ŋawup Yakuba dəndo kəyek-yekəs disrɛ. Kɔ Isifu ombok kas mata camət-mɛrəŋ.
10 E eles chegaram à eira de Atade, que está além do Jordão, e ali eles choraram com grande e triste pranto, e ele pranteou por seu pai durante sete dias.
11 Kɔ andɛ a atɔf ŋaŋɔkɔ, aka Kanaŋ, ŋayi kəbal ka Yakuba dəndo pəferere pa Atad. Kɔ ŋaloku: «Defi dɔpɔŋ dɔ dandɛ aMisira dacɔ!» Ti t'asɔŋɛ tofo tatɔkɔ tewe ta «Abɛl Misira» nde Yurdɛn takəroŋ.
11 E quando os habitantes da terra, os cananeus, viram o pranto na eira de Atade, eles disseram: Este é um pranto gravíssimo para os egípcios, pelo que o nome foi chamado Abel-Mizraim, que está além do Jordão.
12 Kɔ awut a Yakuba ŋayɔ tɔkɔ papa kəŋan ɛnaloku ŋa mɔ.
12 E seus filhos lhe fizeram conforme ele lhes ordenara,
13 Kɔ awut ɔn ŋaŋkekərɛ kɔ atɔf ŋa Kanaŋ. Kɔ ŋawup kɔ nde kufu ka dalɛ da Makpela, dalɛ ndɛ Abraham ɛnaway Hɛfəroŋ wəHiti dəwaca mɔ, pəyɔ di dəkəwupɛnɛ da afum ɔn, nde Mamre kəsək.
13 pois seus filhos o levaram à terra de Canaã, e o sepultaram na caverna do campo de Macpela, que Abraão comprou com o campo para possessão de um lugar de sepultamento de Efrom, o heteu, diante de Manre.
14 Ntɛ Isifu elip kəwup papa kɔn mɔ, k'oluksərnɛ Misira kɔ awɛnc aŋa kɔ akɔ ŋanacəmbər kɔ, kəkɔwup papa kɔn mɔ.
14 E José retornou ao Egito, ele, e seus irmãos, e todos que subiram com ele para sepultar seu pai, após ele ter sepultado seu pai.
15 Ntɛ awɛnc a Isifu ŋanəŋk a papa kəŋan efi mɔ, kɔ ŋaloku: «Kɔ Isifu ɛŋkafəlɛ pəyɔnɛ wəterɛnɛ kosu, kəluksɛ ka ayɛk ŋa pəlɛc mpɛ sənayɔ kɔ mɔ!»
15 E quando os irmãos de José viram que seu pai estava morto, eles disseram: José talvez nos odeie, e certamente exigirá de nós todo mal que lhe fizemos.
16 Kɔ ŋasom a paloku Isifu: «Papa kam ɛnasom ntɛ a pəcfi:
16 E eles enviaram um mensageiro a José dizendo: Teu pai ordenou antes de morrer, dizendo:
17 ‹Ntɛ tɔ nəŋkɔloku Isifu: O! Ilɛtsɛn'am məŋaŋnɛnɛ awɛnc əm aŋa pəlɛc kɔ kiciya kəŋan, bawo ŋanayɔ əm pəlɛc! Ilɛtsɛn'am məŋaŋnɛ oŋ kiciya ka acar a Kanu ka papa kam!›» Kɔ Isifu ombok ntɛ analoku kɔ moloku mamɔkɔ mɔ.
17 Assim direis a José: Perdoa, rogo-te agora, a transgressão de teus irmãos, e o pecado deles, pois eles te fizeram mal, e agora, rogamos-te, perdoa a transgressão dos servos do Deus de teu pai. E José chorou quando falaram com ele.
18 Kɔ awɛnc aŋa ŋander ŋa sərka ŋatɛmpɛnɛ Isifu dəntɔf kɔ ŋaloku: «Sən'ɔfɔ akaŋɛ acar am.»
18 E seus irmãos também foram e caíram diante da face dele, e disseram: Eis que somos teus servos.
19 Kɔ Isifu oloku ŋa: «Ta nənesɛ. Cepɔ Kanu k'iyɔnɛ?
19 E José lhes disse: Não temais, pois estaria eu no lugar de Deus?
20 Nənasek'em kəyɔ ka pəlɛc. Mba Kanu kənakafəli ti pətɔt, kəlompsɛ ka ntɛ teyi mɔkɔ mɔ, kɔ kəyac ka defi da afum alarəm.
20 Mas quanto a vós, intentastes o mal contra mim, mas Deus intentou para o bem, para fazer como é neste dia, para salvar muitas pessoas com vida.
21 Ndɛkəl oŋ, ta nənesɛ! Indetamɛ nu mɛfaŋ monu fəp kɔ ma awut anu.» Kɔ Isifu ontorɛ-torɛ ŋa bəkəc, k'olok-lokərɛ ŋa dim d'antɔf.
21 Por isso, não temais. Eu vos sustentarei, e a vossos pequenos. E ele os confortou, e falou com eles bondosamente.
22 Kɔ Isifu ɛndɛ Misira nkɔn kɔ afum ɔn. K'eyi doru meren tasar tin kɔ wəco (110).
22 E José habitou no Egito, ele, e a casa de seu pai. E José viveu cento e dez anos.
23 Kɔ Isifu ɛnəŋk awut a Ɛfrayim haŋ dɛtɛmp maas. Kɔ Makir, wan ka Manase, oŋkom awut ɔn ləŋk ya Isifu kəroŋ.
23 E José viu os filhos de Efraim da terceira geração. Também os filhos de Maquir, filho de Manassés, nasceram sobre os joelhos de José.
24 Kɔ Isifu oloku awɛnc aŋa: «Kəfi k'inder. Mba Kanu kəndemar nu ilaŋ ti. Kanu kəndepɛnɛ nu nde atɔf ŋɔkɔ kənalɛkɛ Abraham, Siyaka kɔ Yakuba layidi kəsɔŋ ŋa mɔ.»
24 E José disse a seus irmãos: Eu morrerei, e Deus certamente vos visitará, e vos tirará desta terra para a terra que ele jurou a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Kɔ Isifu ɔsɔŋɛ awut a Yakuba kədɛrəm, pəcloku: «Kanu kəndemar nu ilaŋ ti. Nəde nəpɛnɛ bɛnt yem, nəbɔlɛnɛ yi nnɔ.»
25 E José tomou um juramento dos filhos de Israel, dizendo: Deus certamente vos visitará, e vós levareis os meus ossos daqui.
26 Kɔ Isifu efi pəsɔtɔ meren tasar tin kɔ wəco (110). K'asop kɔ acɔl nŋɛ ŋɔŋsɔŋɛ wəfi kətɔte katəna mɔ. Kɔ ŋambɛr kɔ kaŋkəra ka tasar pɛpat dəndo atɔf ŋa Misira.
26 Assim José morreu, tendo cento e dez anos de idade, e eles o embalsamaram, e ele foi posto em um caixão no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.