Gênesis 47

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Kɔ Isifu ɔŋkɔ pəluksɛ ti Firawona. K'oloku kɔ: «Awɛnc im aŋa kɔ papa kem ŋander kəyɛfɛ ka atɔf ŋa Kanaŋ kɔ yɔcɔl yaŋan ŋkesiya, cir kɔ cəna kəbəp ka ca yaŋan fəp. Ŋayi tantɛ atɔf ŋa Kosɛŋ.»
1 José foi dar as notícias ao faraó: "Meu pai e meus irmãos chegaram de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence, e estão agora em Gósen".
2 Kɔ Isifu ɛlɛk awɛnc aŋa kəcamət k'ementər ŋa Firawona.
2 Depois escolheu cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Kɔ Firawona eyif awɛnc a Isifu: «Ake'yɔnɛ yɛbəc yonu-ɛ?» Kɔ awɛnc a Isifu ŋaloku Firawona: «Sən'acar am, akɛk a ŋkesiya, cir kɔ cəna ŋɔ səyɔnɛ pəmɔ papa kosu aŋa.»
3 Perguntou-lhes o faraó: "Em que vocês trabalham? " Eles lhe responderam: "Teus servos são pastores, como os nossos antepassados".
4 Kɔ ŋaloku sɔ Firawona: «Sənder kədendɛ atɔf ŋaŋɛ, bawo dəkəcɔl deyi fɛ sɔ nde acar am ŋayɛfɛ mɔ, kɔ dor dɛmbɛk kəbɛk dəm atɔf ŋa Kanaŋ. Məwosɛ oŋ acar am kəndɛ atɔf ŋa Kosɛŋ.»
4 Disseram-lhe ainda: "Viemos morar aqui por uns tempos, porque a fome é rigorosa em Canaã, e os rebanhos de teus servos não têm pastagem. Agora, por favor, permite que teus servos se estabeleçam em Gósen".
5 Kɔ Firawona oloku Isifu: «Papa kam kɔ awɛnc əm aŋa ŋander nnɔ məyi mɔ.
5 Então o faraó disse a José: "Seu pai e seus irmãos vieram a você,
6 Atɔf ŋa Misira ŋey'əm dəwaca, mədəs papa kam kɔ awɛnc əm aŋa nnɔ pəntesɛ ŋa Kosɛŋ mɔ, kɔ məncərɛ sɔ awɛnc əm aŋa dacɔ afum alompu-ɛ, məcəmbər ŋa ŋackɛks'em yɔcɔl.»
6 e a terra do Egito está a sua disposição; faça com que seu pai e seus irmãos habitem na melhor parte da terra. Deixe-os morar em Gósen. E se você vê que alguns deles são competentes, coloque-os como responsáveis por meu rebanho".
7 Kɔ Isifu ɛŋkɛrɛ papa kɔn Yakuba kədementər kɔ Firawona. Kɔ Yakuba ontolanɛ Firawona.
7 Então José levou seu pai Jacó ao faraó e o apresentou a ele. Depois Jacó abençoou o faraó,
8 Kɔ Firawona eyif Yakuba: «Meren cəke mɔ məyi doru-ɛ?»
8 e este lhe perguntou: "Quantos anos o senhor tem? "
9 Kɔ Yakuba oloku kɔ: «Meren mmɛ isɔtɔ kəcepɛ-cepɛ disrɛ mɔ, mɛmbəp meren tasar tin kɔ wəco maas (130), kiyi kem doru kəncepər katəna katəna. Incepərɛnɛ meren meyeŋki kiyi kem doru. Intasɔtɔ fɛ meren mmɛ akombəra em ŋanasɔtɔ mɔ, mba tecepərɛnɛ doru tin tayi tɔ səncepərɛnɛ doru.»
9 Jacó respondeu ao faraó: "São cento e trinta os anos da minha peregrinação. Foram poucos e difíceis e não chegam aos anos da peregrinação dos meus antepassados".
10 Kɔ Yakuba ontolanɛ sɔ Firawona. K'ɛyɛfɛ, k'ɛsak kɔ.
10 Então, Jacó abençoou o faraó e retirou-se.
11 Kɔ Isifu ɛndəs papa kɔn kɔ awɛnc aŋa atɔf ŋa Misira. K'ɔsɔŋ ŋa antɔf Misira, nde atɔf ŋa Ramsɛs, pəmɔ tɔkɔ Firawona ɛnaloku kɔ ti mɔ.
11 José instalou seu pai e seus irmãos e deu-lhes propriedade na melhor parte das terras do Egito, na região de Ramessés, conforme a ordem do faraó.
12 Kɔ Isifu ɛntam oŋ kəgbɛkərɛ papa kɔn, awɛnc aŋa, kɔ aka kəlɔ ka papa kɔn fəp pəmɔ tɔkɔ ŋanalanɛnɛ mɔ.
12 Providenciou também sustento para seu pai, para seus irmãos e para toda a sua família, de acordo com o número de filhos de cada um.
13 Yeri yɛnayi fɛ sɔ atɔf ŋa Misira fəp, bawo dor dɛnasɔtɔ fənɔntər. Atɔf ŋa Misira kɔ atɔf ŋa Kanaŋ dor dɛnclɛŋkəs oŋ kəlɛŋkəs dəm afum a tɔf yayɔkɔ.
13 Não havia mantimento em toda a região, pois a fome era rigorosa; tanto o Egito como Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Kɔ Isifu ɛwɛtəs gbeti fəp mbɛ bɛnayi atɔf ŋa Misira kɔ atɔf ŋa Kanaŋ mɔ. Pəcsəkpərɛ gbeti babɔkɔ malɔ, kɔ Isifu ɛmbɛrsɛ gbeti babɔkɔ nde kəlɔ ka Firawona.
14 José recolheu toda a prata que circulava no Egito e em Canaã, dada como pagamento do trigo que o povo comprava, e levou-a ao palácio do faraó.
15 Ntɛ gbeti ba Misira kɔ Kanaŋ belip mɔ, kɔ aMisira fəp ŋander nnɔ Isifu eyi mɔ. Kɔ ŋaloku: «Məsɔŋ su yeri! Cepɔ səndefi fɔr yam kiriŋ bawo gbeti beyi fɛ sɔ?»
15 Quando toda a prata do Egito e de Canaã se esgotou, todos os egípcios foram suplicar a José: "Dá-nos comida! Não nos deixes morrer só porque a nossa prata acabou".
16 Kɔ Isifu oloku: «Nəsɔŋ yɔcɔl yonu. Iŋsɔŋ nu kəcom kəsəkpɛ ka yɔcɔl yonu, bawo gbeti beyi fɛ sɔ.»
16 E José lhes disse: "Tragam então os seus rebanhos, e em troca lhes darei trigo, uma vez que a prata de vocês acabou".
17 Kɔ ŋaŋkɛrɛ Isifu yɔcɔl yaŋan. Kɔ Isifu ɔŋsɔŋ ŋa yeri kəsəkpɛ ka yɔcɔl yaŋan: Fəlɛs, yɔcɔl yɛfɛt kɔ yɔpɔŋ, sɔfale. Kɔ Isifu ɔsɔŋ ŋa yeri ya teren tatɔkɔ kəsəkpɛ ka yɔcɔl yaŋan fəp.
17 E trouxeram a José os rebanhos, e ele deu-lhes trigo em troca de cavalos, ovelhas, bois e jumentos. Durante aquele ano inteiro ele os sustentou em troca de todos os seus rebanhos.
18 Ntɛ teren tatɔkɔ tencepər mɔ, kɔ aka Misira ŋander sɔ nnɔ Isifu eyi mɔ teren tɔckɔsɔk. Kɔ ŋaloku kɔ: «Səfɔtam kəmɛŋkər mariki mem a gbeti bosu belip, kɔ yɔcɔl yosu yelip. Daka o daka dɛncəmɛ fɛ su sɔ, mɛnɛ dis dosu kɔ ntɔf yosu.
18 O ano passou, e no ano seguinte voltaram a José, dizendo: "Não temos como esconder de ti, meu senhor, que uma vez que a nossa prata acabou e os nossos rebanhos lhe pertencem, nada mais nos resta para oferecer, a não ser os nossos próprios corpos e as nossas terras.
19 Səndefi oŋ fɔr yam kiriŋ ba, kɔ ntɔf yosu? Məway su kɔ ntɔf yosu kəsəkpɛ ka yeri. Tɛm tatɔkɔ səyɔnɛ acar a Firawona, səna kɔ ntɔf yosu. Məsɔŋ su defet səbəc ta sədefi, ntɔf yosu yedefəntərɛ gbəlməs.»
19 Não deixes que morramos e que as nossas terras pereçam diante dos teus olhos! Compra-nos, juntamente com as terras, em troca de trigo, e nós, com as nossas terras, seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes para que sobrevivamos e não morramos de fome, a fim de que a terra não fique desolada".
20 Kɔ Isifu ɛwayɛ Firawona ntɔf ya Misira fəp, aka Misira fəp ŋanacaməs ntɔf yaŋan, bawo dor dɛnabɛkər ŋa. Kɔ atɔf ŋɔyɔnɛ oŋ ŋa Firawona.
20 Assim, José comprou todas as terras do Egito para o faraó. Todos os egípcios tiveram que vender os seus campos, pois a fome os obrigou a isso. A terra tornou-se propriedade do faraó.
21 Kɔ Firawona ɛlɛk afum aŋɛ ŋanayi dəcələncər ca Misira mɔ, k'ɛŋkɛrɛ ŋa sədare səpɔŋ.
21 Quanto ao povo, José o reduziu à servidão, de uma à outra extremidade do Egito.
22 Mba Isifu ɛnaway fɛ ntɔf ya aloŋnɛ, bawo Firawona ɛnamɔnɛ kəway ka ntɔf yaŋan. Aloŋnɛ ŋayi kəkɛkəs ka Firawona disrɛ, ti tɔ aloŋnɛ ŋanatɔcamsɛ ntɔf yaŋan.
22 Somente as terras dos sacerdotes não foram compradas, porque, por lei, esses recebiam sustento regular do faraó, e disso viviam. Por isso não tiveram que vender as suas terras.
23 Kɔ Isifu oloku afum a Misira: «Iway nu mɔkɔ kɔ ntɔf yonu, nəyɔnɛ mɔkɔ aka Firawona. Defet dɛndɛ: Nəntam kəbɔf dəntɔf.
23 Então José disse ao povo: "Ouçam! Hoje comprei vocês e suas terras para o faraó; aqui estão as sementes para que cultivem a terra.
24 Kɔ nənde nəctɛl-ɛ, nəde nəcsɔŋ farilɛ poboc pin pa yɛtɛl yonu Firawona. Nəna nəlɛk yoboc maŋkəlɛ nyɛ, yendeyɔnɛ nu yeri ya dɛkɛr kɔ awut, yɔyɔnɛ nu sɔ defet da teren tɔcɔnc mɔ.»
24 Mas vocês darão a quinta parte das suas colheitas ao faraó. Os outros quatro quintos ficarão para vocês como sementes para os campos e como alimento para vocês, seus filhos e os que vivem em suas casas".
25 Kɔ ŋaloku Firawona: «Məluksɛ su kəyi doru! Səsɔtɔ kəŋaŋnɛnɛ ka mariki mosu, səndeyɔnɛ acar a Firawona.»
25 Eles disseram: "Meu senhor, tu nos salvaste a vida. Visto que nos favoreceste, seremos escravos do faraó".
26 Kɔ Isifu ɛncəmbər ti kɔ tɔyɔnɛ mɔkɔ tɔyɔ ta Misira: Poboc pa kəcamət fəp pa Firawona pɔ. Mɛnɛ ntɔf ya aloŋnɛ gbəcərəm yɔtɔyɔnɛ ya Firawona.
26 Assim, quanto à terra, José estabeleceu o seguinte decreto no Egito, que permanece até hoje: Um quinto da produção pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram propriedade do faraó.
27 Kɔ Yakuba ɛndɛ atɔf ŋa Misira, atɔf ŋa Kosɛŋ. Kɔ pəyɔnɛ di ndaraŋan k'ɔyɔnɛ kas ka afum alarəm.
27 Os israelitas se estabeleceram no Egito, na região de Gósen. Lá adquiriram propriedades, foram prolíferos e multiplicaram-se muito.
28 Kɔ Yakuba eyi doru meren wəco kɔ camət-mɛrəŋ (17) atɔf ŋa Misira. Kəwon ka Yakuba doru fəp kənasɔtɔ meren tasar tin wəco maŋkəlɛ kɔ camət mɛrəŋ (147).
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, e os anos da sua vida chegaram a cento e quarenta e sete.
29 Mataka ma Yakuba kəlɔtəs kəlip, k'ewe wan kɔn Isifu k'oloku kɔ: «Kɔ məfaŋ kəmar im-ɛ, məboc kəca kam aləŋk ŋem tantɔf, məlɛk'em layidi pəsoku disrɛ ndɛ məndetɔmpər'em mɔ: Ilɛtsɛn'am ta məwup im Misira!
29 Aproximando-se a hora da sua morte, Israel chamou seu filho José e lhe disse: "Se quer agradar-me, ponha a mão debaixo da minha coxa e prometa que será bondoso e fiel comigo: Não me sepulte no Egito.
30 K'indefəntərɛ kɔ papa kem aŋa-ɛ, məwurɛn'em Misira. Məkɔ məwup im nde kufu kəŋan kəyi mɔ.» Kɔ Isifu oloku kɔ: «Indeyɔ tɔkɔ məlok'im mɔ.»
30 Quando eu descansar com meus pais, leve-me daqui do Egito e sepulte-me junto a eles". José respondeu: "Farei como o senhor me pede".
31 Kɔ Yakuba oloku: «Mədɛrəm'em ti.» Kɔ Isifu ɛndɛrmɛ kɔ ti. Kɔ Yakuba ontontnɛ nde kəfənc kɔn dəromp.
31 Mas Jacó insistiu: "Jure-me". E José lhe jurou, e Israel curvou-se apoiado em seu bordão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.