Gênesis 47

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kɔ Isifu ɔŋkɔ pəluksɛ ti Firawona. K'oloku kɔ: «Awɛnc im aŋa kɔ papa kem ŋander kəyɛfɛ ka atɔf ŋa Kanaŋ kɔ yɔcɔl yaŋan ŋkesiya, cir kɔ cəna kəbəp ka ca yaŋan fəp. Ŋayi tantɛ atɔf ŋa Kosɛŋ.»
1 Então veio José, e informou a Faraó, dizendo: Meu pai e meus irmãos, com seus rebanhos e seu gado, e tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã e estão na terra de Gósen.
2 Kɔ Isifu ɛlɛk awɛnc aŋa kəcamət k'ementər ŋa Firawona.
2 E tomou dentre seus irmãos cinco homens e os apresentou a Faraó.
3 Kɔ Firawona eyif awɛnc a Isifu: «Ake'yɔnɛ yɛbəc yonu-ɛ?» Kɔ awɛnc a Isifu ŋaloku Firawona: «Sən'acar am, akɛk a ŋkesiya, cir kɔ cəna ŋɔ səyɔnɛ pəmɔ papa kosu aŋa.»
3 Então perguntou Faraó a esses irmãos de José: Que ocupação é a vossa; Responderam-lhe: Nós, teus servos, somos pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Kɔ ŋaloku sɔ Firawona: «Sənder kədendɛ atɔf ŋaŋɛ, bawo dəkəcɔl deyi fɛ sɔ nde acar am ŋayɛfɛ mɔ, kɔ dor dɛmbɛk kəbɛk dəm atɔf ŋa Kanaŋ. Məwosɛ oŋ acar am kəndɛ atɔf ŋa Kosɛŋ.»
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para os rebanhos de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te permitas que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Kɔ Firawona oloku Isifu: «Papa kam kɔ awɛnc əm aŋa ŋander nnɔ məyi mɔ.
5 Então falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti;
6 Atɔf ŋa Misira ŋey'əm dəwaca, mədəs papa kam kɔ awɛnc əm aŋa nnɔ pəntesɛ ŋa Kosɛŋ mɔ, kɔ məncərɛ sɔ awɛnc əm aŋa dacɔ afum alompu-ɛ, məcəmbər ŋa ŋackɛks'em yɔcɔl.»
6 a terra do Egito está diante de ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. E se sabes que entre eles há homens capazes, põe-nos sobre os pastores do meu gado.
7 Kɔ Isifu ɛŋkɛrɛ papa kɔn Yakuba kədementər kɔ Firawona. Kɔ Yakuba ontolanɛ Firawona.
7 Também José introduziu a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Kɔ Firawona eyif Yakuba: «Meren cəke mɔ məyi doru-ɛ?»
8 Então perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Kɔ Yakuba oloku kɔ: «Meren mmɛ isɔtɔ kəcepɛ-cepɛ disrɛ mɔ, mɛmbəp meren tasar tin kɔ wəco maas (130), kiyi kem doru kəncepər katəna katəna. Incepərɛnɛ meren meyeŋki kiyi kem doru. Intasɔtɔ fɛ meren mmɛ akombəra em ŋanasɔtɔ mɔ, mba tecepərɛnɛ doru tin tayi tɔ səncepərɛnɛ doru.»
9 Respondeu-lhe Jacó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus têm sido os dias dos anos da minha vida, e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais nos dias das suas peregrinações.
10 Kɔ Yakuba ontolanɛ sɔ Firawona. K'ɛyɛfɛ, k'ɛsak kɔ.
10 E Jacó abençoou a Faraó, e saiu da sua presença.
11 Kɔ Isifu ɛndəs papa kɔn kɔ awɛnc aŋa atɔf ŋa Misira. K'ɔsɔŋ ŋa antɔf Misira, nde atɔf ŋa Ramsɛs, pəmɔ tɔkɔ Firawona ɛnaloku kɔ ti mɔ.
11 José, pois, estabeleceu a seu pai e seus irmãos, dando-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Kɔ Isifu ɛntam oŋ kəgbɛkərɛ papa kɔn, awɛnc aŋa, kɔ aka kəlɔ ka papa kɔn fəp pəmɔ tɔkɔ ŋanalanɛnɛ mɔ.
12 E José sustentou de pão seu pai, seus irmãos e toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Yeri yɛnayi fɛ sɔ atɔf ŋa Misira fəp, bawo dor dɛnasɔtɔ fənɔntər. Atɔf ŋa Misira kɔ atɔf ŋa Kanaŋ dor dɛnclɛŋkəs oŋ kəlɛŋkəs dəm afum a tɔf yayɔkɔ.
13 Ora, não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de modo que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Kɔ Isifu ɛwɛtəs gbeti fəp mbɛ bɛnayi atɔf ŋa Misira kɔ atɔf ŋa Kanaŋ mɔ. Pəcsəkpərɛ gbeti babɔkɔ malɔ, kɔ Isifu ɛmbɛrsɛ gbeti babɔkɔ nde kəlɔ ka Firawona.
14 Então José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito, e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Ntɛ gbeti ba Misira kɔ Kanaŋ belip mɔ, kɔ aMisira fəp ŋander nnɔ Isifu eyi mɔ. Kɔ ŋaloku: «Məsɔŋ su yeri! Cepɔ səndefi fɔr yam kiriŋ bawo gbeti beyi fɛ sɔ?»
15 Quando se acabou o dinheiro na terra do Egito, e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos na tua presença? porquanto o dinheiro nos falta.
16 Kɔ Isifu oloku: «Nəsɔŋ yɔcɔl yonu. Iŋsɔŋ nu kəcom kəsəkpɛ ka yɔcɔl yonu, bawo gbeti beyi fɛ sɔ.»
16 Respondeu José: Trazei o vosso gado, e vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Kɔ ŋaŋkɛrɛ Isifu yɔcɔl yaŋan. Kɔ Isifu ɔŋsɔŋ ŋa yeri kəsəkpɛ ka yɔcɔl yaŋan: Fəlɛs, yɔcɔl yɛfɛt kɔ yɔpɔŋ, sɔfale. Kɔ Isifu ɔsɔŋ ŋa yeri ya teren tatɔkɔ kəsəkpɛ ka yɔcɔl yaŋan fəp.
17 Então trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca dos cavalos, e das ovelhas, e dos bois, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca de todo o seu gado.
18 Ntɛ teren tatɔkɔ tencepər mɔ, kɔ aka Misira ŋander sɔ nnɔ Isifu eyi mɔ teren tɔckɔsɔk. Kɔ ŋaloku kɔ: «Səfɔtam kəmɛŋkər mariki mem a gbeti bosu belip, kɔ yɔcɔl yosu yelip. Daka o daka dɛncəmɛ fɛ su sɔ, mɛnɛ dis dosu kɔ ntɔf yosu.
18 Findo aquele ano, vieram a José no ano seguinte e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o nosso dinheiro está todo gasto; as manadas de gado já pertencem a meu senhor; e nada resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra;
19 Səndefi oŋ fɔr yam kiriŋ ba, kɔ ntɔf yosu? Məway su kɔ ntɔf yosu kəsəkpɛ ka yeri. Tɛm tatɔkɔ səyɔnɛ acar a Firawona, səna kɔ ntɔf yosu. Məsɔŋ su defet səbəc ta sədefi, ntɔf yosu yedefəntərɛ gbəlməs.»
19 por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra em troca de pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá-nos também semente, para que vivamos e não morramos, e para que a terra não fique desolada.
20 Kɔ Isifu ɛwayɛ Firawona ntɔf ya Misira fəp, aka Misira fəp ŋanacaməs ntɔf yaŋan, bawo dor dɛnabɛkər ŋa. Kɔ atɔf ŋɔyɔnɛ oŋ ŋa Firawona.
20 Assim José comprou toda a terra do Egito para Faraó; porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome lhes era grave em extremo; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 Kɔ Firawona ɛlɛk afum aŋɛ ŋanayi dəcələncər ca Misira mɔ, k'ɛŋkɛrɛ ŋa sədare səpɔŋ.
21 Quanto ao povo, José fê-lo passar às cidades, desde uma até a outra extremidade dos confins do Egito.
22 Mba Isifu ɛnaway fɛ ntɔf ya aloŋnɛ, bawo Firawona ɛnamɔnɛ kəway ka ntɔf yaŋan. Aloŋnɛ ŋayi kəkɛkəs ka Firawona disrɛ, ti tɔ aloŋnɛ ŋanatɔcamsɛ ntɔf yaŋan.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham rações de Faraó, e eles comiam as suas rações que Faraó lhes havia dado; por isso não venderam a sua terra.
23 Kɔ Isifu oloku afum a Misira: «Iway nu mɔkɔ kɔ ntɔf yonu, nəyɔnɛ mɔkɔ aka Firawona. Defet dɛndɛ: Nəntam kəbɔf dəntɔf.
23 Então disse José ao povo: Hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Kɔ nənde nəctɛl-ɛ, nəde nəcsɔŋ farilɛ poboc pin pa yɛtɛl yonu Firawona. Nəna nəlɛk yoboc maŋkəlɛ nyɛ, yendeyɔnɛ nu yeri ya dɛkɛr kɔ awut, yɔyɔnɛ nu sɔ defet da teren tɔcɔnc mɔ.»
24 Há de ser, porém, que no tempo as colheitas dareis a quinta parte a Faraó, e quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão nas vossas casas, e para o mantimento de vossos filhinho.
25 Kɔ ŋaloku Firawona: «Məluksɛ su kəyi doru! Səsɔtɔ kəŋaŋnɛnɛ ka mariki mosu, səndeyɔnɛ acar a Firawona.»
25 Responderam eles: Tu nos tens conservado a vida! achemos graça aos olhos de meu senhor, e seremos servos de Faraó.
26 Kɔ Isifu ɛncəmbər ti kɔ tɔyɔnɛ mɔkɔ tɔyɔ ta Misira: Poboc pa kəcamət fəp pa Firawona pɔ. Mɛnɛ ntɔf ya aloŋnɛ gbəcərəm yɔtɔyɔnɛ ya Firawona.
26 José, pois, estabeleceu isto por estatuto quanto ao solo do Egito, até o dia de hoje, que a Faraó coubesse o quinto a produção; somente a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Kɔ Yakuba ɛndɛ atɔf ŋa Misira, atɔf ŋa Kosɛŋ. Kɔ pəyɔnɛ di ndaraŋan k'ɔyɔnɛ kas ka afum alarəm.
27 Assim habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; e nela adquiriram propriedades, e frutificaram e multiplicaram-se muito.
28 Kɔ Yakuba eyi doru meren wəco kɔ camət-mɛrəŋ (17) atɔf ŋa Misira. Kəwon ka Yakuba doru fəp kənasɔtɔ meren tasar tin wəco maŋkəlɛ kɔ camət mɛrəŋ (147).
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de modo que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Mataka ma Yakuba kəlɔtəs kəlip, k'ewe wan kɔn Isifu k'oloku kɔ: «Kɔ məfaŋ kəmar im-ɛ, məboc kəca kam aləŋk ŋem tantɔf, məlɛk'em layidi pəsoku disrɛ ndɛ məndetɔmpər'em mɔ: Ilɛtsɛn'am ta məwup im Misira!
29 Quando se aproximava o tempo da morte de Israel, chamou ele a José, seu filho, e disse-lhe: Se tenho achado graça aos teus olhos, põe a mão debaixo da minha coxa, e usa para comigo de benevolência e de verdade: rogo-te que não me enterres no Egito;
30 K'indefəntərɛ kɔ papa kem aŋa-ɛ, məwurɛn'em Misira. Məkɔ məwup im nde kufu kəŋan kəyi mɔ.» Kɔ Isifu oloku kɔ: «Indeyɔ tɔkɔ məlok'im mɔ.»
30 mas quando eu dormir com os meus pais, levar-me-ás do Egito e enterrar-me-ás junto à sepultura deles. Respondeu José: Farei conforme a tua palavra.
31 Kɔ Yakuba oloku: «Mədɛrəm'em ti.» Kɔ Isifu ɛndɛrmɛ kɔ ti. Kɔ Yakuba ontontnɛ nde kəfənc kɔn dəromp.
31 E Jacó disse: Jura-me; e ele lhe jurou. Então Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.