Gênesis 33

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kɔ Yakuba eyekti kəro k'ɛnəŋk Esayu pəcder pəsɔlɛ afum tasar tin (100). Kɔ Yakuba eyer awut Leya, Rasɛl, kɔ acar aŋɛ mɛrəŋ dacɔ.
1 Levantando Jacó os olhos, viu que Esaú se aproximava, e com ele quatrocentos homens. Então, passou os filhos a Lia, a Raquel e às duas servas.
2 Kɔ Yakuba ɛncəmbər aran ɔn acar kiriŋ, k'awut aŋan ŋancɔnc ŋa, kɔ Leya ɛncɛk k'awut ɔn ŋayi kɔ darəŋ, kɔ Rasɛl ɛncəmɛ kɔ wan kɔn Isifu eyi kɔ darəŋ.
2 Pôs as servas e seus filhos à frente, Lia e seus filhos atrás deles e Raquel e José por últimos.
3 Kɔ nkɔn yati encepər ŋa fɔr kiriŋ, k'ontontnɛnɛ Esayu dəntɔf camət-mɛrəŋ, haŋ k'ɔlɔtərnɛ kɔ.
3 E ele mesmo, adiantando-se, prostrou-se à terra sete vezes, até aproximar-se de seu irmão.
4 Kɔ Esayu ɛyɛksɛ kəkɔbəpɛnɛ kɔ Yakuba wɛnc, k'ɛsapnɛ kɔ, k'ɛnɛpsərnɛ kɔ dəkilim, k'oncup kɔ, kɔ ŋayɛfɛ fəp faŋan kəbok.
4 Então, Esaú correu-lhe ao encontro e o abraçou; arrojou-se-lhe ao pescoço e o beijou; e choraram.
5 Kɔ Esayu eyekti kəro, k'ɛnəŋk aran kɔ awut, k'eyif: «Are ŋɔ akaŋɛ?» Kɔ Yakuba oloku kɔ: «Awut akaŋɛ ŋɔ Kanu kənamar im kəsɔtɔ nɔnɔfɔr dɔn disrɛ, ina wəcar kam.»
5 Daí, levantando os olhos, viu as mulheres e os meninos e disse: Quem são estes contigo? Respondeu-lhe Jacó: Os filhos com que Deus agraciou a teu servo.
6 Kɔ aran ɔn acar ŋalɔtərnɛ Esayu, kɔ awut aŋan, kɔ ŋantontnɛnɛ kɔ.
6 Então, se aproximaram as servas, elas e seus filhos, e se prostraram.
7 Kɔ Leya ɔlɔtərnɛ kɔ sɔ kɔ awut ɔn, kɔ ŋa sɔ ŋantontnɛnɛ kɔ, kɔ Isifu kɔ Rasɛl ŋalɔtərnɛ kɔ, kɔ ŋantontnɛnɛ kɔ.
7 Chegaram também Lia e seus filhos e se prostraram; por último chegaram José e Raquel e se prostraram.
8 Kɔ Esayu eyif kɔ: «Ake məndeyɔnɛ yɔcɔl yayɛ səncepər-cepər mɔ?» Kɔ Yakuba oloku kɔ: «Kətəŋnɛ ka məna mariki mem k'inafaŋ. Ti t'inacɛm-cɛmnɛ kəsɔŋ əm yi.»
8 Perguntou Esaú: Qual é o teu propósito com todos esses bandos que encontrei? Respondeu Jacó: Para lograr mercê na presença de meu senhor.
9 Kɔ Esayu oloku Yakuba: «Yɛlar im ina wɛnc im, məmɛŋkərnɛ yayɛ yɔyɔnɛ yam.»
9 Então, disse Esaú: Eu tenho muitos bens, meu irmão; guarda o que tens.
10 Kɔ Yakuba oloku Esayu: «Ala. Ilɛtsɛn'am, kɔ pəyɔnɛ a isɔtər əm kətəŋnɛ, məwosɛ məbaŋ kəpocɛ kem. Ti t'imɔmənɛ kəro kam pəmɔ tɔkɔ aŋmɔmən kəro ka Kanu mɔ, kɔ məselɛn'em belbel.
10 Mas Jacó insistiu: Não recuses; se logrei mercê diante de ti, peço-te que aceites o meu presente, porquanto vi o teu rosto como se tivesse contemplado o semblante de Deus; e te agradaste de mim.
11 Məbaŋ kəpocɛ kem nkɛ isɔŋ əm mɔ, bawo Kanu kəmar im k'isɔtɔ daka dɔkɔ ifaŋ mɔ fəp.» Kɔ Yakuba ɛncəmɛnɛ ti Esayu darəŋ haŋ kɔ wəkakɔ owosɛ kəbaŋ ka kəpocɛ kaŋkɔ.
11 Peço-te, pois, recebe o meu presente, que eu te trouxe; porque Deus tem sido generoso para comigo, e tenho fartura. E instou com ele, até que o aceitou.
12 Kɔ Esayu oloku: «Paŋkɔn, pasolnɛ dɔpɔ, in'endey'əm kiriŋ.»
12 Disse Esaú: Partamos e caminhemos; eu seguirei junto de ti.
13 Kɔ Yakuba oloku: «Mariki mem, məncərɛ a awut ŋancuca kəkɔtɛnɛ, k'isolɛ sɔ mir mowut kɔ mana mɛmɛsɛ. K'ayɔ yi yɔkɔt pəpɔŋ dɔsɔk din-ɛ yɔcɔl yowut fəp yeŋfi.
13 Porém Jacó lhe disse: Meu senhor sabe que estes meninos são tenros, e tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se forçadas a caminhar demais um só dia, morrerão todos os rebanhos.
14 Mariki mem məy'im kiriŋ, indey'əm tadarəŋ, pəpic-pəpic isurɛnɛ yɔcɔl k'awut pɔkɔt, haŋ ibɛrɛ ndena wɛnc im nde atɔf ŋa Sehir.»
14 Passe meu senhor adiante de seu servo; eu seguirei guiando-as pouco a pouco, no passo do gado que me vai à frente e no passo dos meninos, até chegar a meu senhor, em Seir.
15 Kɔ Esayu oloku: «Isakər'am afum em alɔma akɔ isolɛ mɔ.» Kɔ Yakuba eyif Esayu: «Ak'indeyɔnɛ ŋa-ɛ? Tɛfaŋ ta ina, isɔtɔ kəŋaŋnɛ nnɔ məna mariki mem meyi mɔ.»
15 Respondeu Esaú: Então, permite que eu deixe contigo da gente que está comigo. Disse Jacó: Para quê? Basta que eu alcance mercê aos olhos de meu senhor.
16 Dɔsɔk dadɔkɔ dɔ Esayu ɛlɛk dɔpɔ kəlukus ka Sehir.
16 Assim, voltou Esaú aquele dia a Seir, pelo caminho por onde viera.
17 Kɔ Yakuba ɔŋkɔ dare da Sukɔt. K'ɔlɔ kəlɔ kɔn k'ɔlɔnɛ yɔcɔl yɔn ŋgbancan. Ti t'asɔŋɛ tofo tatɔkɔ tewe ta «Sukɔt».
17 E Jacó partiu para Sucote, e edificou para si uma casa, e fez palhoças para o seu gado; por isso, o lugar se chamou Sucote.
18 Kɔ Yakuba ɛmbɛrɛ kətamnɛ disrɛ dare da Səkɛm, atɔf ŋa Kanaŋ. K'ɔŋkɔ pəcəmbərəs dare kəsək kəbɛrɛ kɔn kəyɛfɛ ka Padaŋ-Aram.
18 Voltando de Padã-Arã, chegou Jacó são e salvo à cidade de Siquém, que está na terra de Canaã; e armou a sua tenda junto da cidade.
19 K'ɛway awut a Hamɔr arkun dəwaca, papa ka Səkɛm, tofokəl ta antɔf nde ɛnacəmbər abal mɔ. Ɛnaway di mɛncəmbəl tasar tin (100).
19 A parte do campo, onde armara a sua tenda, ele a comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Kɔ Yakuba ɛncəmbər di tetek toloŋnɛ Kanu, k'ewe tofo tatɔkɔ «El-Elohe-Yisrayel».
20 E levantou ali um altar e lhe chamou Deus, o Deus de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.