Gênesis 33
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ACF
1 Kɔ Yakuba eyekti kəro k'ɛnəŋk Esayu pəcder pəsɔlɛ afum tasar tin (100). Kɔ Yakuba eyer awut Leya, Rasɛl, kɔ acar aŋɛ mɛrəŋ dacɔ.
1 E levantou Jacó os seus olhos, e olhou, e eis que vinha Esaú, e quatrocentos homens com ele. Então repartiu os filhos entre Lia, e Raquel, e as duas servas.
2 Kɔ Yakuba ɛncəmbər aran ɔn acar kiriŋ, k'awut aŋan ŋancɔnc ŋa, kɔ Leya ɛncɛk k'awut ɔn ŋayi kɔ darəŋ, kɔ Rasɛl ɛncəmɛ kɔ wan kɔn Isifu eyi kɔ darəŋ.
2 E pôs as servas e seus filhos na frente, e a Lia e seus filhos atrás; porém a Raquel e José os derradeiros.
3 Kɔ nkɔn yati encepər ŋa fɔr kiriŋ, k'ontontnɛnɛ Esayu dəntɔf camət-mɛrəŋ, haŋ k'ɔlɔtərnɛ kɔ.
3 E ele mesmo passou adiante deles e inclinou-se à terra sete vezes, até que chegou a seu irmão.
4 Kɔ Esayu ɛyɛksɛ kəkɔbəpɛnɛ kɔ Yakuba wɛnc, k'ɛsapnɛ kɔ, k'ɛnɛpsərnɛ kɔ dəkilim, k'oncup kɔ, kɔ ŋayɛfɛ fəp faŋan kəbok.
4 Então Esaú correu-lhe ao encontro, e abraçou-o, e lançou-se sobre o seu pescoço, e beijou-o; e choraram.
5 Kɔ Esayu eyekti kəro, k'ɛnəŋk aran kɔ awut, k'eyif: «Are ŋɔ akaŋɛ?» Kɔ Yakuba oloku kɔ: «Awut akaŋɛ ŋɔ Kanu kənamar im kəsɔtɔ nɔnɔfɔr dɔn disrɛ, ina wəcar kam.»
5 Depois levantou os seus olhos, e viu as mulheres, e os meninos, e disse: Quem são estes contigo? E ele disse: Os filhos que Deus graciosamente tem dado a teu servo.
6 Kɔ aran ɔn acar ŋalɔtərnɛ Esayu, kɔ awut aŋan, kɔ ŋantontnɛnɛ kɔ.
6 Então chegaram as servas; elas e os seus filhos, e inclinaram-se.
7 Kɔ Leya ɔlɔtərnɛ kɔ sɔ kɔ awut ɔn, kɔ ŋa sɔ ŋantontnɛnɛ kɔ, kɔ Isifu kɔ Rasɛl ŋalɔtərnɛ kɔ, kɔ ŋantontnɛnɛ kɔ.
7 E chegou também Lia com seus filhos, e inclinaram-se; e depois chegou José e Raquel e inclinaram-se.
8 Kɔ Esayu eyif kɔ: «Ake məndeyɔnɛ yɔcɔl yayɛ səncepər-cepər mɔ?» Kɔ Yakuba oloku kɔ: «Kətəŋnɛ ka məna mariki mem k'inafaŋ. Ti t'inacɛm-cɛmnɛ kəsɔŋ əm yi.»
8 E disse Esaú: De que te serve todo este bando que tenho encontrado? E ele disse: Para achar graça aos olhos de meu senhor.
9 Kɔ Esayu oloku Yakuba: «Yɛlar im ina wɛnc im, məmɛŋkərnɛ yayɛ yɔyɔnɛ yam.»
9 Mas Esaú disse: Eu tenho bastante, meu irmão; seja para ti o que tens.
10 Kɔ Yakuba oloku Esayu: «Ala. Ilɛtsɛn'am, kɔ pəyɔnɛ a isɔtər əm kətəŋnɛ, məwosɛ məbaŋ kəpocɛ kem. Ti t'imɔmənɛ kəro kam pəmɔ tɔkɔ aŋmɔmən kəro ka Kanu mɔ, kɔ məselɛn'em belbel.
10 Então disse Jacó: Não, se agora tenho achado graça em teus olhos, peço-te que tomes o meu presente da minha mão; porquanto tenho visto o teu rosto, como se tivesse visto o rosto de Deus, e tomaste contentamento em mim.
11 Məbaŋ kəpocɛ kem nkɛ isɔŋ əm mɔ, bawo Kanu kəmar im k'isɔtɔ daka dɔkɔ ifaŋ mɔ fəp.» Kɔ Yakuba ɛncəmɛnɛ ti Esayu darəŋ haŋ kɔ wəkakɔ owosɛ kəbaŋ ka kəpocɛ kaŋkɔ.
11 Toma, peço-te, a minha bênção, que te foi trazida; porque Deus graciosamente ma tem dado; e porque tenho de tudo. E instou com ele, até que a tomou.
12 Kɔ Esayu oloku: «Paŋkɔn, pasolnɛ dɔpɔ, in'endey'əm kiriŋ.»
12 E disse: Caminhemos, e andemos, e eu partirei adiante de ti.
13 Kɔ Yakuba oloku: «Mariki mem, məncərɛ a awut ŋancuca kəkɔtɛnɛ, k'isolɛ sɔ mir mowut kɔ mana mɛmɛsɛ. K'ayɔ yi yɔkɔt pəpɔŋ dɔsɔk din-ɛ yɔcɔl yowut fəp yeŋfi.
13 Porém ele lhe disse: Meu senhor sabe que estes filhos são tenros, e que tenho comigo ovelhas e vacas de leite; se as afadigarem somente um dia, todo o rebanho morrerá.
14 Mariki mem məy'im kiriŋ, indey'əm tadarəŋ, pəpic-pəpic isurɛnɛ yɔcɔl k'awut pɔkɔt, haŋ ibɛrɛ ndena wɛnc im nde atɔf ŋa Sehir.»
14 Ora passe o meu senhor adiante de seu servo; e eu irei como guia pouco a pouco, conforme ao passo do gado que vai adiante de mim, e conforme ao passo dos meninos, até que chegue a meu senhor em Seir.
15 Kɔ Esayu oloku: «Isakər'am afum em alɔma akɔ isolɛ mɔ.» Kɔ Yakuba eyif Esayu: «Ak'indeyɔnɛ ŋa-ɛ? Tɛfaŋ ta ina, isɔtɔ kəŋaŋnɛ nnɔ məna mariki mem meyi mɔ.»
15 E Esaú disse: Permite então que eu deixe contigo alguns da minha gente. E ele disse: Para que é isso? Basta que ache graça aos olhos de meu senhor.
16 Dɔsɔk dadɔkɔ dɔ Esayu ɛlɛk dɔpɔ kəlukus ka Sehir.
16 Assim voltou Esaú aquele dia pelo seu caminho a Seir.
17 Kɔ Yakuba ɔŋkɔ dare da Sukɔt. K'ɔlɔ kəlɔ kɔn k'ɔlɔnɛ yɔcɔl yɔn ŋgbancan. Ti t'asɔŋɛ tofo tatɔkɔ tewe ta «Sukɔt».
17 Jacó, porém, partiu para Sucote e edificou para si uma casa; e fez cabanas para o seu gado; por isso chamou aquele lugar Sucote.
18 Kɔ Yakuba ɛmbɛrɛ kətamnɛ disrɛ dare da Səkɛm, atɔf ŋa Kanaŋ. K'ɔŋkɔ pəcəmbərəs dare kəsək kəbɛrɛ kɔn kəyɛfɛ ka Padaŋ-Aram.
18 E chegou Jacó salvo à Salém, cidade de Siquém, que está na terra de Canaã, quando vinha de Padã-Arã; e armou a sua tenda diante da cidade.
19 K'ɛway awut a Hamɔr arkun dəwaca, papa ka Səkɛm, tofokəl ta antɔf nde ɛnacəmbər abal mɔ. Ɛnaway di mɛncəmbəl tasar tin (100).
19 E comprou uma parte do campo em que estendera a sua tenda, da mão dos filhos de Hamor, pai de Siquém, por cem peças de dinheiro.
20 Kɔ Yakuba ɛncəmbər di tetek toloŋnɛ Kanu, k'ewe tofo tatɔkɔ «El-Elohe-Yisrayel».
20 E levantou ali um altar, e chamou-lhe: Deus, o Deus de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.