Gênesis 32

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Kɔ Labaŋ ɛyɛfɛ bətbət suy, k'oncup awut-sɔ ɔn arkun k'aran, k'ontolanɛ ŋa, k'osumpər dɔpɔ kəlukus ka nde ndɔrɔn.
1 Jacó também seguiu o seu caminho, e anjos de Deus vieram ao encontro dele.
2 Kɔ Yakuba sɔ ɛncəmɛ dɔpɔ dɔn darəŋ, kɔ mɛlɛke a Kanu ŋancɛpsɛ kɔ darəŋ.
2 Quando Jacó os avistou, disse: "Este é o exército de Deus! " Por isso deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Yakuba endenəŋk mi, k'oloku: «Afan ŋa Kanu ŋɔ!» K'ɔsɔŋ tofo tatɔkɔ tewe ta Mahanayim.
3 Jacó mandou mensageiros adiante dele a seu irmão Esaú, na região de Seir, território de Edom.
4 Yakuba pəyi tadarəŋ k'osom nda wɛnc Esayu nwɛ ɛnayi kulum ka Edɔm mɔ, atɔf ŋa Sehir.
4 E lhes ordenou: "Vocês dirão o seguinte ao meu senhor Esaú: assim diz teu servo Jacó: Morei na casa de Labão e com ele permaneci até agora.
5 Kɔ Yakuba osom ŋa ntɛ: «Ntɛ tɔ nəŋkɔloku mariki wɛnc im Esayu: ‹A wəcar kam Yakuba-ɛ, a iŋkɔ iwon nda Labaŋ haŋ.
5 Tenho bois e jumentos, ovelhas e cabras, servos e servas. Envio agora esta mensagem ao meu senhor, para que me recebas bem".
6 Iyɔ cəna, sɔfale, ŋkesiya, cir, acar arkun kɔ aran. Ti t'isom'am nnɔ mariki wɛnc im eyi mɔ, pəctam kəwosɛ ibɛrɛ.›»
6 Quando os mensageiros voltaram a Jacó, disseram-lhe: "Fomos até seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro, com quatrocentos homens".
7 K'asom ŋaluksərnɛ nnɔ Yakuba eyi mɔ, kɔ ŋaloku kɔ: «Səŋkɔ nda wɛnc əm Esayu, nkɔn sɔ kəlompəsnɛ k'ɛndɛ kədebəp əm, kɔ afum 400.»
7 Jacó encheu-se de medo e foi tomado de angústia. Então dividiu em dois grupos todos os que estavam com ele, bem como as ovelhas, as cabras, os bois, e os camelos,
8 K'abəkəc ŋɔntɔfəntərɛ Yakuba, kɔ kənesɛ kəsumpər kɔ. K'eyer afum akɔ ŋanasol mɔ cəgba mɛrəŋ, kəbəp ŋkesiya, cir, cəna haŋ yɔkɔmɛ.
8 pois assim pensou: "Se Esaú vier e atacar um dos grupos, o outro poderá escapar".
9 Kɔ Yakuba oloku: «Kɔ Esayu ɛntam afum a kəgba kin-ɛ, a kɔ ŋaŋyɛksɛ.»
9 Então Jacó orou: "Ó Deus de meu pai Abraão, Deus de meu pai Isaque, ó Senhor que me disseste: ‘Volte para a sua terra e para os seus parentes e eu o farei prosperar’;
10 Kɔ Yakuba oloku: «Kanu ka papa kem Abraham, Kanu ka papa kem Siyaka, MARIKI nwɛ olok'im: ‹Məlukus atɔf ŋam nde aŋkom əm mɔ, indeyɔn'am pətɔt!›
10 não sou digno de toda a bondade e lealdade com que trataste o teu servo. Quando atravessei o Jordão eu tinha apenas o meu cajado, mas agora possuo duas caravanas.
11 Ifɛtər layidi kɔ pətɔt mpɛ məŋkɛr'em mɔ, ina wəcar kam. Bawo ntɛ inccepər Yurdɛn yayɛ mɔ, togbo tem gbəcərəm t'inatɔmpər, ndɛkəl oŋ iyer afum em cəgba mɛrəŋ.
11 Livra-me, rogo-te, das mãos de meu irmão Esaú, porque tenho medo que ele venha nos atacar, tanto a mim como às mães e às crianças.
12 Ilɛtsɛn'am məbaŋ im, wɛnc im Esayu dəwaca! Bawo iŋnesɛ ta pədesut im, kɔ iya ka awut em.
12 Pois tu prometeste: ‘Esteja certo de que eu o farei prosperar e farei os seus descendentes tão numerosos como a areia do mar, que não se pode contar’ ".
13 Kɔ məna Kanu mənalok'im: ‹Indey'əm pətɔt, indeyɔ yuruya yam ŋala pəmɔ asənc ŋa dəkəba, nŋɛ antɔtam kəlɔm mɔ.›»
13 Depois de passar ali a noite, escolheu entre os seus rebanhos um presente para o seu irmão Esaú:
14 Difɔ Yakuba ɛnacepərɛnɛ pibi. K'ɛyɛk-yɛk daka dɔn dɔkɔ ɛnakɛrɛ mɔ dacɔ kəkɔpocɛ wɛnc Esayu:
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 Cir masar mɛrəŋ (200), mbiyofo wəco mɛrəŋ (20), ŋkesiya yɛran masar mɛrəŋ (200) kɔ yorkun wəco mɛrəŋ (20),
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 kɔ yɔkɔmɛ yɛran wəco maas (30) kɔ awut ayi akɔ yɛncmɛsər mɔ, cəna cəran wəco maŋkəlɛ (40), mura wəco (10), sɔfale səran wəco mɛrəŋ (20) kɔ sərkun wəco (10).
16 Colocou cada rebanho sob o cuidado de um servo, e disse-lhes: "Vão à minha frente e mantenham certa distância entre um rebanho e outro".
17 Kɔ Yakuba ɔsɔŋ yɔcɔl yayɔkɔ fəp fa yi kɔ dokom da yi acar ɔn, k'oloku ŋa: «Nəy'im kiriŋ, nəsolɛ yɔcɔl yayɛ dokom dokom, nəbɔlɛnɛ yi kɔ yɔkɔ.»
17 Ao que ia à frente deu a seguinte instrução: "Quando meu irmão Esaú encontrar-se com você e lhe perguntar: ‘A quem você pertence, para onde vai e de quem é todo este rebanho à sua frente? ’,
18 K'osom wəcɔkɔ-cɔkɔ: «Kɔ nəŋkɔbəpɛnɛ kɔ wɛnc im Esayu a pəyif əm: ‹An'ɔ məyɔnɛ? Deke məŋkɔ-ɛ? An'ɔyɔ yɔcɔl yayɛ məsolɛ mɔ-ɛ?›
18 você responderá: É do teu servo Jacó. É um presente para o meu senhor Esaú; e ele mesmo está vindo atrás de nós".
19 Məloku kɔ: ‹Ya wəcar kam Yakuba yɔ, kəpocɛ kɔ nkɛ ɔsɔŋ im a ikenɛ mariki mem Esayu mɔ. Mba nkɔn ɔfɔ wəkɔ ender im tadarəŋ mɔ.›»
19 Também instruiu o segundo, o terceiro e todos os outros que acompanhavam os rebanhos: "Digam também a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem.
20 K'osom sɔ kəsom kin kaŋkɔ, asolɛ yɔcɔl ya mɛrəŋ, ya maas kəbəp ka alpəs akɔ ŋanayi tadarəŋ ŋasolɛ yɔcɔl mɔ: «Tatɔkɔ tɔ nəŋkɔloku Esayu kɔ nəŋkɔbəpɛnɛ-ɛ.
20 E acrescentem: Teu servo Jacó está vindo atrás de nós". Porque pensava: "Eu o apaziguarei com esses presentes que estou enviando antes de mim; mais tarde, quando eu o vir, talvez me receba".
21 Nəloku kɔ: ‹Wəcar kam Yakuba ender su wəkɔ tadarəŋ.›» Bawo Yakuba ɛnaloku: «Kəpocɛ kaŋkɛ kəy'im kiriŋ mɔ, ik'iŋkɔtor-torɛnɛ kɔ abəkəc, a sədenəŋkɛnɛ fɔr disrɛ. Tɔlɔma endekɔselɛn'em belbel.»
21 Assim os presentes de Jacó seguiram à sua frente; ele, porém, passou a noite no acampamento.
22 Kɔ yopocɛ yayɔkɔ yeyi kɔ kiriŋ, k'encepərɛnɛ pibi papɔkɔ dəndo dəkulum.
22 Naquela noite Jacó levantou-se, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos para atravessar o lugar de passagem do Jaboque.
23 Kɔ Yakuba ɛyɛfɛ pibi papɔkɔ, k'ɛlɛk aran ɔn mɛrəŋ, amarəs aran ɔn mɛrəŋ k'awut ɔn wəco kɔ pin, k'ɛncalɛnɛ ŋa dəŋgbəl da Yabɔk.
23 Depois de havê-los feito atravessar o ribeiro, fez passar também tudo o que possuía.
24 Ntɛ Yakuba ɛlɛk aran ɔn, k'ɛncalɛnɛ ŋa dəŋgbəl kɔ daka dɔkɔ ɛnayɔ mɔ fəp.
24 E Jacó ficou sozinho. Então veio um homem que se pôs a lutar com ele até o amanhecer.
25 Kɔ Yakuba eyi di sona. Pəndebiyɛ, kɔ fum wəlɔma ɛyɛfɛ kəsiməs kɔ Yakuba haŋ dɔsɔka.
25 Quando o homem viu que não poderia dominá-lo, tocou na articulação da coxa de Jacó, de forma que lhe deslocou a coxa, enquanto lutavam.
26 Ntɛ wəsimsɛnɛ kɔn ɛnəŋk, eyi fɛ kətam kɔ mɔ, k'osut kɔ nnɔ dətɔkɔc. Kɔ tɔkɔc ta Yakuba towur pəcsiməs kɔ fum wəkakɔ.
26 Então o homem disse: "Deixe-me ir, pois o dia já desponta". Mas Jacó lhe respondeu: "Não te deixarei ir, a não ser que me abençoes".
27 Kɔ fum wəkakɔ oloku: «Məsak im ikɔ, bawo pəyi kəyɔ panpan.» Kɔ Yakuba oloku kɔ: «Ifɔsak əm məkɔ ta məntolan'em-ɛ.»
27 O homem lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Jacó", respondeu ele.
28 Kɔ fum wəkakɔ eyif Yakuba: «Cəke c'aŋw'am-ɛ?» Kɔ Yakuba oloku: «Yakuba y'aŋw'em.»
28 Então disse o homem: "Seu nome não será mais Jacó, mas sim Israel, porque você lutou com Deus e com homens e venceu".
29 Kɔ fum wəkakɔ oloku kɔ sɔ: «Yakuba yɔfɔsɔyɔnɛ tewe tam, Yisrayel ŋ'ande pacw'am, bawo məsiməs kɔ Kanu kɔ afum, kɔ məntam ŋa.»
29 Prosseguiu Jacó: "Peço-te que digas o teu nome". Mas ele respondeu: "Por que pergunta o meu nome? " E o abençoou ali.
30 Kɔ Yakuba eyif fum wəkakɔ: «Ilɛtsɛn'am məboncər im tewe tam.» Kɔ fum nwɛ eyif kɔ: «Ta ake tɔ məfaŋɛ kəcərɛnɛ tewe tem-ɛ?» Kɔ fum nwɛ ontolanɛ Yakuba dəndo.
30 Jacó chamou àquele lugar Peniel, pois disse: "Vi a Deus face a face e, todavia, minha vida foi poupada".
31 Kɔ Yakuba ɔsɔŋ tofo tatɔkɔ tewe ta Peniyɛl, bawo nkɔn olokunɛ: «Inəŋk Kanu səgbətnɛnɛ, k'intɔfi.»
31 Ao nascer do sol atravessou Peniel, mancando por causa da coxa.
32 Dec dɛncpɛ a pəccepər Peniyɛl. Yakuba pəctorər tɔkɔc tɔn.
32 Por isso, até o dia de hoje, os israelitas não comem o músculo ligado à articulação do quadril, porque nesse músculo Jacó foi ferido.
33 Ti tɔsɔŋɛ ntɛ awut a Yisrayel ŋantɔsɔm abənta ŋa dətɔkɔc mɔ, bawo abənta ŋa dətɔkɔc ŋɔ Kanu kənasut Yakuba, nde kəbɛnt ka dəkəcək kɔ kəbɛnt ka dəkumunt yɛmbəpɛnɛ mɔ.
33 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.