Gênesis 32

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kɔ Labaŋ ɛyɛfɛ bətbət suy, k'oncup awut-sɔ ɔn arkun k'aran, k'ontolanɛ ŋa, k'osumpər dɔpɔ kəlukus ka nde ndɔrɔn.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Kɔ Yakuba sɔ ɛncəmɛ dɔpɔ dɔn darəŋ, kɔ mɛlɛke a Kanu ŋancɛpsɛ kɔ darəŋ.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. E deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Yakuba endenəŋk mi, k'oloku: «Afan ŋa Kanu ŋɔ!» K'ɔsɔŋ tofo tatɔkɔ tewe ta Mahanayim.
3 Então Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Yakuba pəyi tadarəŋ k'osom nda wɛnc Esayu nwɛ ɛnayi kulum ka Edɔm mɔ, atɔf ŋa Sehir.
4 E lhes deu esta ordem: — Assim vocês falarão a meu senhor Esaú: “O seu servo Jacó manda dizer isto: ‘Como estrangeiro morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 Kɔ Yakuba osom ŋa ntɛ: «Ntɛ tɔ nəŋkɔloku mariki wɛnc im Esayu: ‹A wəcar kam Yakuba-ɛ, a iŋkɔ iwon nda Labaŋ haŋ.
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas. Envio este comunicado a meu senhor, para encontrar favor na sua presença.’”
6 Iyɔ cəna, sɔfale, ŋkesiya, cir, acar arkun kɔ aran. Ti t'isom'am nnɔ mariki wɛnc im eyi mɔ, pəctam kəwosɛ ibɛrɛ.›»
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: — Fomos até o seu irmão Esaú. Também ele está vindo para se encontrar com o senhor, e quatrocentos homens estão com ele.
7 K'asom ŋaluksərnɛ nnɔ Yakuba eyi mɔ, kɔ ŋaloku kɔ: «Səŋkɔ nda wɛnc əm Esayu, nkɔn sɔ kəlompəsnɛ k'ɛndɛ kədebəp əm, kɔ afum 400.»
7 Então Jacó teve medo e ficou angustiado. Dividiu em dois grupos o povo que estava com ele, e também os rebanhos, os bois e os camelos.
8 K'abəkəc ŋɔntɔfəntərɛ Yakuba, kɔ kənesɛ kəsumpər kɔ. K'eyer afum akɔ ŋanasol mɔ cəgba mɛrəŋ, kəbəp ŋkesiya, cir, cəna haŋ yɔkɔmɛ.
8 Pois pensou: “Se Esaú vier e atacar um grupo, o outro grupo escapará.”
9 Kɔ Yakuba oloku: «Kɔ Esayu ɛntam afum a kəgba kin-ɛ, a kɔ ŋaŋyɛksɛ.»
9 E Jacó orou: — Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó
10 Kɔ Yakuba oloku: «Kanu ka papa kem Abraham, Kanu ka papa kem Siyaka, MARIKI nwɛ olok'im: ‹Məlukus atɔf ŋam nde aŋkom əm mɔ, indeyɔn'am pətɔt!›
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com o teu servo. Pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois grupos.
11 Ifɛtər layidi kɔ pətɔt mpɛ məŋkɛr'em mɔ, ina wəcar kam. Bawo ntɛ inccepər Yurdɛn yayɛ mɔ, togbo tem gbəcərəm t'inatɔmpər, ndɛkəl oŋ iyer afum em cəgba mɛrəŋ.
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque temo que ele venha e ataque a mim e às mães com os filhos.
12 Ilɛtsɛn'am məbaŋ im, wɛnc im Esayu dəwaca! Bawo iŋnesɛ ta pədesut im, kɔ iya ka awut em.
12 Pois tu disseste: “Certamente serei bondoso com você e lhe darei uma descendência como a areia do mar, que, de tão numerosa, não se pode contar.”
13 Kɔ məna Kanu mənalok'im: ‹Indey'əm pətɔt, indeyɔ yuruya yam ŋala pəmɔ asənc ŋa dəkəba, nŋɛ antɔtam kəlɔm mɔ.›»
13 Depois de passar ali aquela noite, Jacó separou do que tinha consigo um presente para o seu irmão Esaú:
14 Difɔ Yakuba ɛnacepərɛnɛ pibi. K'ɛyɛk-yɛk daka dɔn dɔkɔ ɛnakɛrɛ mɔ dacɔ kəkɔpocɛ wɛnc Esayu:
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 Cir masar mɛrəŋ (200), mbiyofo wəco mɛrəŋ (20), ŋkesiya yɛran masar mɛrəŋ (200) kɔ yorkun wəco mɛrəŋ (20),
15 trinta camelas de leite com as suas crias, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 kɔ yɔkɔmɛ yɛran wəco maas (30) kɔ awut ayi akɔ yɛncmɛsər mɔ, cəna cəran wəco maŋkəlɛ (40), mura wəco (10), sɔfale səran wəco mɛrəŋ (20) kɔ sərkun wəco (10).
16 Entregou-os aos seus servos, cada rebanho à parte. Então disse aos servos: — Vão à minha frente e deixem espaço entre rebanho e rebanho.
17 Kɔ Yakuba ɔsɔŋ yɔcɔl yayɔkɔ fəp fa yi kɔ dokom da yi acar ɔn, k'oloku ŋa: «Nəy'im kiriŋ, nəsolɛ yɔcɔl yayɛ dokom dokom, nəbɔlɛnɛ yi kɔ yɔkɔ.»
17 Ordenou ao primeiro servo, dizendo: — Quando Esaú, meu irmão, se encontrar com você e perguntar: “De quem você é, para onde você vai, de quem são estes animais que você vem trazendo?”,
18 K'osom wəcɔkɔ-cɔkɔ: «Kɔ nəŋkɔbəpɛnɛ kɔ wɛnc im Esayu a pəyif əm: ‹An'ɔ məyɔnɛ? Deke məŋkɔ-ɛ? An'ɔyɔ yɔcɔl yayɛ məsolɛ mɔ-ɛ?›
18 responda: “São do seu servo Jacó. É um presente que ele está enviando ao meu senhor Esaú. E eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.”
19 Məloku kɔ: ‹Ya wəcar kam Yakuba yɔ, kəpocɛ kɔ nkɛ ɔsɔŋ im a ikenɛ mariki mem Esayu mɔ. Mba nkɔn ɔfɔ wəkɔ ender im tadarəŋ mɔ.›»
19 Jacó ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: — É assim que vocês devem falar com Esaú, quando se encontrarem com ele.
20 K'osom sɔ kəsom kin kaŋkɔ, asolɛ yɔcɔl ya mɛrəŋ, ya maas kəbəp ka alpəs akɔ ŋanayi tadarəŋ ŋasolɛ yɔcɔl mɔ: «Tatɔkɔ tɔ nəŋkɔloku Esayu kɔ nəŋkɔbəpɛnɛ-ɛ.
20 Também dirão: “Eis que o seu servo Jacó vem vindo atrás de nós.” Porque Jacó pensava assim: “Eu o aplacarei com o presente que me antecede. Depois eu o verei pessoalmente e talvez ele me dê boa acolhida.”
21 Nəloku kɔ: ‹Wəcar kam Yakuba ender su wəkɔ tadarəŋ.›» Bawo Yakuba ɛnaloku: «Kəpocɛ kaŋkɛ kəy'im kiriŋ mɔ, ik'iŋkɔtor-torɛnɛ kɔ abəkəc, a sədenəŋkɛnɛ fɔr disrɛ. Tɔlɔma endekɔselɛn'em belbel.»
21 Assim, mandou os presentes à sua frente. Ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 Kɔ yopocɛ yayɔkɔ yeyi kɔ kiriŋ, k'encepərɛnɛ pibi papɔkɔ dəndo dəkulum.
22 Naquela mesma noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau do Jaboque.
23 Kɔ Yakuba ɛyɛfɛ pibi papɔkɔ, k'ɛlɛk aran ɔn mɛrəŋ, amarəs aran ɔn mɛrəŋ k'awut ɔn wəco kɔ pin, k'ɛncalɛnɛ ŋa dəŋgbəl da Yabɔk.
23 Reuniu todos e fez com que passassem o ribeiro. Também fez passar tudo o que lhe pertencia.
24 Ntɛ Yakuba ɛlɛk aran ɔn, k'ɛncalɛnɛ ŋa dəŋgbəl kɔ daka dɔkɔ ɛnayɔ mɔ fəp.
24 Jacó ficou sozinho, e um homem lutava com ele, até o romper do dia.
25 Kɔ Yakuba eyi di sona. Pəndebiyɛ, kɔ fum wəlɔma ɛyɛfɛ kəsiməs kɔ Yakuba haŋ dɔsɔka.
25 Vendo este que não podia com Jacó, tocou-lhe na articulação da coxa, de modo que a junta da coxa de Jacó se deslocou, na luta com o homem.
26 Ntɛ wəsimsɛnɛ kɔn ɛnəŋk, eyi fɛ kətam kɔ mɔ, k'osut kɔ nnɔ dətɔkɔc. Kɔ tɔkɔc ta Yakuba towur pəcsiməs kɔ fum wəkakɔ.
26 Então o homem disse: — Deixe-me ir, pois já rompeu o dia. Jacó respondeu: — Não o deixarei ir se você não me abençoar.
27 Kɔ fum wəkakɔ oloku: «Məsak im ikɔ, bawo pəyi kəyɔ panpan.» Kɔ Yakuba oloku kɔ: «Ifɔsak əm məkɔ ta məntolan'em-ɛ.»
27 Então o homem perguntou: — Como você se chama? Ele respondeu: — Jacó.
28 Kɔ fum wəkakɔ eyif Yakuba: «Cəke c'aŋw'am-ɛ?» Kɔ Yakuba oloku: «Yakuba y'aŋw'em.»
28 Então disse: — Seu nome não será mais Jacó, e sim Israel, pois você lutou com Deus e com os homens e prevaleceu.
29 Kɔ fum wəkakɔ oloku kɔ sɔ: «Yakuba yɔfɔsɔyɔnɛ tewe tam, Yisrayel ŋ'ande pacw'am, bawo məsiməs kɔ Kanu kɔ afum, kɔ məntam ŋa.»
29 Jacó disse: — Por favor, diga-me como você se chama. Ele respondeu: — Por que você pergunta pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 Kɔ Yakuba eyif fum wəkakɔ: «Ilɛtsɛn'am məboncər im tewe tam.» Kɔ fum nwɛ eyif kɔ: «Ta ake tɔ məfaŋɛ kəcərɛnɛ tewe tem-ɛ?» Kɔ fum nwɛ ontolanɛ Yakuba dəndo.
30 Jacó deu àquele lugar o nome de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face, e a minha vida foi salva.”
31 Kɔ Yakuba ɔsɔŋ tofo tatɔkɔ tewe ta Peniyɛl, bawo nkɔn olokunɛ: «Inəŋk Kanu səgbətnɛnɛ, k'intɔfi.»
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel. E mancava por causa da coxa.
32 Dec dɛncpɛ a pəccepər Peniyɛl. Yakuba pəctorər tɔkɔc tɔn.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.
33 Ti tɔsɔŋɛ ntɛ awut a Yisrayel ŋantɔsɔm abənta ŋa dətɔkɔc mɔ, bawo abənta ŋa dətɔkɔc ŋɔ Kanu kənasut Yakuba, nde kəbɛnt ka dəkəcək kɔ kəbɛnt ka dəkumunt yɛmbəpɛnɛ mɔ.
33 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.