Gênesis 30
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NTLH
1 Ntɛ Rasɛl ɛnəŋk a eyi fɛ kəkomɛ Yakuba mɔ, k'ɔyɔnɛ wɛnc wəran Leya kəraca. Kɔ Rasɛl oloku Yakuba: «Məsɔŋ im awut kɔ pəyi fɛ ti-ɛ, iŋfi!»
1 Quando Raquel percebeu que não podia ter filhos, ficou com inveja da sua irmã Leia e disse ao marido: — Dê-me filhos; se não, eu morro!
2 Kɔ pəntɛlɛ Yakuba nnɔ Rasɛl eyi mɔ, k'oloku: «Incəmɛ dəkəcəmɛ da Kanu, nkɛ kəntɔsɔŋ əm dokombəra mɔ?»
2 Jacó ficou zangado com Raquel e disse: — Você está pensando que eu sou Deus? É ele quem não deixa você ter filhos.
3 Kɔ Rasɛl oloku: «Wəcar kem wəran Bilha ɛwɛ, məfəntərɛ kɔ nkɔn ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəsɔtɔ wan mɔ. Nnɔ suwu sem s'endekom wan wəkakɔ, pəsɔŋ'em kəyɔ wan.»
3 Então Raquel disse: — Aqui está a minha escrava Bila; tenha relações com ela. Quando ela tiver um filho, será como se fosse meu. Desse modo eu serei mãe por meio dela .
4 Kɔ Rasɛl ɔsɔŋ Yakuba wəcar kɔn wəran Bilha. Kɔ Yakuba ɔŋkɔ kɔ,
4 Assim, Raquel deu a Jacó a sua escrava Bila para ser sua concubina , e ele teve relações com ela.
5 Kɔ Bilha ɛmbɛkəs, k'oŋkomɛ Yakuba wan wərkun.
5 Bila ficou grávida e deu a Jacó um filho.
6 Kɔ Rasɛl oloku: «Kanu kəmboc'em kiti, kɔ kəne sɔ dim dem, kəmpoc'em wan wərkun.» Ti tɛnasɔŋɛ wan wəkakɔ tewe ta Dan.
6 Então Raquel disse: — Este menino vai se chamar Dã porque Deus foi justo comigo. Ele ouviu a minha oração e me deu um filho.
7 Kɔ Bilha wəcar ka Rasɛl, ɔŋgbɔkərɛ sɔ kəbɛkəs, k'oŋkomɛ Yakuba wan wərkun tamɛrəŋ.
7 Bila ficou grávida outra vez e deu a Jacó outro filho.
8 Kɔ Rasɛl oloku: «Kanu kəmar im kəsiməs kɔ wɛnc im wəran Leya, k'intam kɔ.» Kɔ Rasɛl ɔsɔŋ wan wəkakɔ tewe ta Naftali.
8 Aí Raquel disse: — O nome deste menino será Naftali porque lutei muito contra minha irmã e venci.
9 Ntɛ Leya ɛnəŋk a ɛsak kəkom mɔ, k'ɛlɛk wəcar kɔn Silpa k'ɔsɔŋ kɔ Yakuba pənɛncɛ.
9 Quando Leia percebeu que não ia ter mais filhos, deu a sua escrava Zilpa a Jacó para ser sua concubina.
10 Kɔ Silpa wəcar ka Leya oŋkomɛ Yakuba wan wərkun.
10 E Zilpa deu a Jacó um filho.
11 Kɔ Leya oloku a: «Pəbotu pender!» Kɔ Leya ɔsɔŋ wan wəkakɔ tewe ta Kadu.
11 Então Leia disse: — Que sorte! Este menino vai se chamar Gade .
12 Silpa wəcar ka Leya ɔŋgbɔkərɛ sɔ kəkomɛ Yakuba wan wərkun tamɛrəŋ.
12 Depois Zilpa deu a Jacó outro filho,
13 Kɔ Leya oloku: «Mba pəmbɔt im! Ɛy, aran ŋande ŋackul'em oŋ a pəmbɔt əm.» K'ɔsɔŋ wan kakɔ tewe ta Asɛr.
13 e Leia disse: — Como sou feliz! Agora as mulheres dirão que sou feliz. Por isso o menino se chamará Aser .
14 Dɔsɔk dɔlɔma katɛla kənayi, kɔ Ruben ɔŋkɔ dalɛ. K'ɔŋkɔ pəsɔtɔ di yeri yokom yɔlɔma, k'ɛŋkɛrɛ yi iya kɔn Leya. Kɔ Rasɛl oloku Leya: «Ilɛtsɛn'am, məpoc'em yokom yɔlɔma nyɛ wan kam ɛŋkɛr'am mɔ.»
14 Um dia, no tempo da colheita do trigo, Rúben foi ao campo. Ali achou umas mandrágoras e as levou para Leia, a sua mãe. Quando Raquel viu isso, disse a Leia: — Por favor, dê-me algumas das mandrágoras que o seu filho trouxe.
15 Kɔ Leya oloku Rasɛl: «Pəntəŋnɛ f'am ntɛ məmbaŋər im wos im mɔ, mɛnɛ məsɔtɔ sɔ yeri ya wan kem?» Kɔ Rasɛl oloku Leya: «Awa! Ndaram ende mɔkɔ fəntərɛ, kəway ka yeri ya wan kam.»
15 Leia respondeu: — Será que você acha que tomar o meu marido de mim ainda é pouco? Agora vai querer tomar também as mandrágoras que o meu filho me deu? Aí Raquel disse: — Vamos fazer uma troca: você me dá as mandrágoras, e eu deixo que você durma com Jacó esta noite.
16 Dɔfɔy dendebəp, ntɛ Yakuba ɛyɛfɛ dalɛ mɔ, kɔ Leya ɔŋkɔ pəfaynɛ kɔ, k'oloku Yakuba: «Nnɔ nderem mənde mɔkɔ fəntərɛ, bawo kəsɔtɔ kam pibi pɔmɔkɔ, mɛnɛ ntɛ isəkpərɛ pi yeri yɔlɔma ya dalɛ nyɛ wan kem ɛŋkɛrɛna mɔ.» Kɔ Yakuba ŋafəntərɛ pibi papɔkɔ kɔ Leya.
16 De tardinha, quando Jacó chegou do campo, Leia foi encontrar-se com ele e disse: — Esta noite você vai dormir comigo porque eu paguei para isso com as mandrágoras que o meu filho achou. Naquela noite Jacó teve relações com ela.
17 Kɔ Kanu kəmbaŋ Leya, k'ɛmbɛkəs. K'oŋkomɛ Yakuba wan wərkun wəka kəcamət.
17 Deus ouviu a oração de Leia, e ela ficou grávida e deu a Jacó um quinto filho.
18 Kɔ Leya oloku: «Kanu kəsɔŋ im kəway kem. Ina nwɛ ilɛk wəcar kem wəran k'isɔŋ kɔ wos im mɔ.» Kɔ Leya ewe wan wəkakɔ Isakar.
18 Então Leia disse: — Este menino se chamará Issacar , pois Deus me recompensou por ter dado a minha escrava ao meu marido.
19 Kɔ Leya endesɔ pəbɛkəs, k'oŋkomɛ Yakuba sɔ wan wərkun wəka camət-tin.
19 Depois Leia engravidou pela sexta vez e deu a Jacó mais um filho.
20 Kɔ Leya oloku: «Kanu ompoc'em! Tantɛ taŋ, wos im endeyi tofo tin k'ina, bawo iŋkomɛ kɔ awut arkun camət-tin.» Kɔ Leya ewe wan wəkakɔ Sabulon.
20 E disse: — Deus me deu um belo presente. Agora o meu marido vai ficar comigo porque lhe dei seis filhos. Por isso ela pôs nele o nome de Zebulom .
21 Kɔ Leya ɛmbɛkəs, k'oŋkom wan wəran nwɛ ɛnasɔŋ tewe ta Dina mɔ.
21 Por último Leia teve uma filha e lhe deu o nome de Dina.
22 Kɔ Kanu kənde kəcɛm-cɛmnɛ Rasɛl, kɔ kəne kətola kɔn, kɔ kəsɔŋ kɔ dokombəra.
22 Então Deus lembrou de Raquel. Ele ouviu a sua oração e fez com que ela pudesse ter filhos.
23 Kɔ Rasɛl ende pəbɛkəs, k'oŋkom wan wərkun. K'oloku: «Kanu kəliŋ im malap.»
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. Então disse: — Deus não deixou que eu continuasse envergonhada por não ter filhos.
24 Kɔ Rasɛl ewe wan kɔn wəkakɔ Isifu, k'oloku: «MARIKI pəbɛrɛn'em sɔ wan wərkun wəlɔma!»
24 Que o Senhor Deus me dê mais um filho. Por isso ela pôs nele o nome de José .
25 Ntɛ Rasɛl oŋkom Isifu mɔ, kɔ Yakuba oloku Labaŋ: «Məsak im ilukus nnɔ nderem, ikɔ nde atɔf ŋem.
25 Depois do nascimento de José, Jacó disse a Labão: — Deixe-me voltar para a minha terra.
26 Məsɔŋ im aran em k'awut em aŋɛ imbəc'am tetaŋan mɔ, ŋa ŋɔ səndekɔ, bawo məna yati məncərɛ yɛbəc nyɛ imbəc'am mɔ.»
26 Dê-me os meus filhos e as minhas mulheres, que eu ganhei trabalhando para o senhor, e eu irei embora. O senhor sabe muito bem quanto eu o tenho servido.
27 Kɔ Labaŋ oloku Yakuba: «Ifaŋ a məboncər im kəway nkɛ indesɔŋ əm mɔ. Canu cem cəsɔŋ'em kəcərɛ a MARIKI ompoc'em pətɔt tetam.
27 Labão respondeu: — Fique comigo, por favor, pois por meio de adivinhações fiquei sabendo que o
28 Məboncər im kəway kam iŋsɔŋ əm ki.»
28 Diga quanto quer ganhar, que eu pagarei.
29 Kɔ Yakuba oloku Labaŋ: «Məna yati, məncərɛ kɔ tɔkɔ imbəc'am mɔ, kɔ tɔkɔ isɔŋɛ kɔ yɔcɔl yam yeyi mɔ.
29 Então Jacó disse: — O senhor sabe como tenho trabalhado e como tenho cuidado dos seus animais.
30 Bawo yɔcɔl yepic yɔkɔ inabəp'am mɔ, yɛla oŋ ndɛkəl. Kɔ MARIKI ompoc'am kəlɛk dɔsɔk ndɛ imbɛrɛ kəlɔ kam mɔ, haŋ mɔkɔ. Ndɛkəl oŋ ake tɛm tɔ indebəcɛ afum em-ɛ?»
30 Antes de eu chegar, o senhor tinha pouco, mas depois tudo aumentou muito. E Deus tem abençoado o senhor em todos os lugares por onde eu tenho andado. Mas agora preciso cuidar da minha própria família.
31 Kɔ Labaŋ eyif kɔ: «Ak'indesɔŋ əm-ɛ?» Kɔ Yakuba oloku: «Məfɔdesɔŋ im daka o daka. Kɔ məwosɛ kəyɔ tɔkɔ indelok'əm mɔ, indesɔkɛkəs yɔcɔl yam yɛfɛt yɛfɛt, ibum'am sɔ yi.
31 — Quanto você quer que eu lhe pague? — insistiu Labão. Jacó respondeu: — Não quero salário. Eu continuarei a cuidar das suas ovelhas se o senhor concordar com a proposta que vou fazer.
32 Mɔkɔ indecepər yɔcɔl yam yɛfɛt yɛfɛt fəp dacɔ, mədekɔcəmbər ŋkesiya yɛtɛmsər kɔ yɛcɛmcɛmər fəp kəsək yɔyɔnɛ yɔpɔŋ, yɔyɔnɛ yɛfɛt, ŋkesiya nyɛ yɔyɔ lom yɛcapsər mɔ, kɔ cir ncɛ cəncɛmcɛmər, ncɛ cəntɛmsər mɔ. Yayɔkɔ yendeyɔnɛ kəway kem.
32 Hoje vou passar por todo o seu rebanho a fim de separar para mim todos os carneirinhos pretos e todos os cabritos malhados e com manchas. É só isso que eu quero como salário.
33 Dolompu dem deŋmentər əm ti alna, kɔ məndekɔmɔmən kəway kem-ɛ. Mpɛ o mpɛ pɔ mənəŋk di alna cir dacɔ ta pɛntɛmsər, ta pɛncɛmcɛmər kɔ ŋkesiya dacɔ ta pɛncapsər alom mɔ, məcərɛ a iŋkiyər əm pi.»
33 No futuro será fácil o senhor saber se eu tenho sido honesto. Na hora de conferir o meu salário, se houver no meu rebanho carneirinhos que não sejam pretos e cabritos que não sejam malhados ou não tenham manchas, o senhor saberá que fui eu que roubei.
34 Kɔ Labaŋ oloku Yakuba: «Awa! Iwosɛ toloku tam.»
34 Labão concordou, dizendo: — Está bem. Aceito a sua proposta.
35 Awa, dɔsɔk dadɔkɔ dɔ, Labaŋ ɛncəmbər mbiyofo ya cəgbɛr, yɛcɛmcɛmər, cir cətɛmsər kɔ cəcɛmcɛmər cir ncɛ cənayɔ pəfer mɔ fəp, ŋkesiya yɔkɔ yɛnayɔ alom ŋɛcapsər mɔ. Kɔ Labaŋ ɛlɛk yi fəp, k'ɛmbɛr awut ɔn dəwaca.
35 Mas naquele mesmo dia Labão separou para si todos os cabritos que tinham listas ou manchas, todas as cabras malhadas e as manchadas ou que tinham algum branco e todos os carneirinhos pretos. Ele os entregou aos seus filhos para cuidarem deles
36 K'awut ɔn ŋambɔlɛnɛ yɔcɔl yayɔkɔ, kəkɔt ka mata maas kɔ Yakuba dacɔ nwɛ ɛnckɛkəs sɔ yɔcɔl ya Labaŋ mɔ.
36 e se afastou de Jacó a uma distância de três dias de viagem. E Jacó ficou cuidando dos outros animais de Labão.
37 Kɔ Yakuba ɛlɛk wara wɛcaŋk wa tɔk maas yeciyanɛ, k'ɛnaci wi pol ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəfer pa kətɔk powur mɔ.
37 Então Jacó pegou galhos verdes de choupo, de amendoeira e de plátano e descascou-os, fazendo aparecer listas brancas.
38 Kɔ Yakuba ɔndɔfət wara wawɔkɔ ɛnanaci mɔ nde yɔcɔl yoncmun mɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ yɛcnəŋk wara wawɔkɔ mɔ, tɔsɔŋɛ yorkun yɛccɛc yɛran kɔ yender dəkəmun-ɛ.
38 Ele pôs esses galhos na frente dos animais, nos bebedouros onde iam beber. Ele fez isso porque eles cruzavam quando iam beber.
39 Kɔ yɔcɔl yɛncɛcɛnɛ wara wawɔkɔ kəsək, ti tɛnasɔŋɛ yɔcɔl yockoməs mowut ma cəgbɛr, mɛtɛmsər kɔ mɛcɛmcɛmər.
39 E, como cruzavam diante dos galhos, as ovelhas davam crias listadas, com manchas e malhadas.
40 Ntɛ Yakuba ɛŋgbɛy meŋkesiya mɔ, k'ɛncəmbər yi fɔr ya yɔcɔl ya Labaŋ kiriŋ nyɛ yɛnayɔ cəgbɛr kɔ alom ŋɛcapsər mɔ, k'ɔsɔtɔ yɔcɔl nyɛ ɛnacəmbər taciŋa ta owosɛ yɔnɔŋkəlɛnɛ kɔ ya Labaŋ mɔ.
40 Jacó separou as ovelhas dos bodes e fez com que olhassem na direção dos animais listados e dos animais pretos do rebanho de Labão. Assim, Jacó foi formando o seu próprio rebanho, separando-o dos animais de Labão.
41 Kəcɛc nkɛ o nkɛ yɔcɔl yetifi yorkun yɛcfaŋ kəcɛc yɛran mɔ, Yakuba ɛnclɛk wara wɔn wɛnaci pəcəmbər wi yɔcɔl fɔr kiriŋ dəndo yoncmun mɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ yɛtam kəcɛcɛnɛ, yɛcnəŋk wara wawɔkɔ mɔ.
41 Quando os animais fortes estavam cruzando, Jacó punha os galhos das árvores na frente deles nos bebedouros, e assim eles cruzavam perto dos galhos.
42 Kɔ Yakuba ɛnəŋk a, pɔcɔl peleŋki pɛfaŋ kəcɛc-ɛ, ɔdɔf fɛ pi kəra kɔn kənaci. Kɔ tende tɛləpsər oŋ Yakuba kəyɔ yɔcɔl yetifi kɔ Labaŋ ɔyɔ yeleŋki.
42 Mas na frente dos animais fracos Jacó não punha os galhos. Por isso os animais fracos ficavam para Labão, e os mais fortes ficavam para Jacó.
43 Kɔ Yakuba ende pəyɔnɛ wəka daka wəpɔŋ. K'ɔyɔ yɔcɔl yɛfɛt yɛfɛt yɛlarəm, acar arkun, acar aran, yɔkɔmɛ kɔ sɔfale.
43 Desse modo ele ficou muito rico e chegou a ter muitas ovelhas e cabras, escravos, escravas, camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.