Gênesis 30

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ntɛ Rasɛl ɛnəŋk a eyi fɛ kəkomɛ Yakuba mɔ, k'ɔyɔnɛ wɛnc wəran Leya kəraca. Kɔ Rasɛl oloku Yakuba: «Məsɔŋ im awut kɔ pəyi fɛ ti-ɛ, iŋfi!»
1 Quando Raquel viu que não dava filhos a Jacó, teve ciúmes de sua irmã e disse a Jacó: — Dê-me filhos, do contrário morrerei.
2 Kɔ pəntɛlɛ Yakuba nnɔ Rasɛl eyi mɔ, k'oloku: «Incəmɛ dəkəcəmɛ da Kanu, nkɛ kəntɔsɔŋ əm dokombəra mɔ?»
2 Então Jacó ficou irado com Raquel e disse: — Será que eu estou em lugar de Deus, que a impediu de ter filhos?
3 Kɔ Rasɛl oloku: «Wəcar kem wəran Bilha ɛwɛ, məfəntərɛ kɔ nkɔn ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəsɔtɔ wan mɔ. Nnɔ suwu sem s'endekom wan wəkakɔ, pəsɔŋ'em kəyɔ wan.»
3 Então Raquel disse: — Eis aqui Bila, minha serva; tenha relações com ela, para que dê à luz e eu traga filhos ao meu colo por meio dela.
4 Kɔ Rasɛl ɔsɔŋ Yakuba wəcar kɔn wəran Bilha. Kɔ Yakuba ɔŋkɔ kɔ,
4 Assim, Raquel lhe deu Bila, sua serva, por mulher; e Jacó teve relações com ela.
5 Kɔ Bilha ɛmbɛkəs, k'oŋkomɛ Yakuba wan wərkun.
5 Bila ficou grávida e deu à luz um filho a Jacó.
6 Kɔ Rasɛl oloku: «Kanu kəmboc'em kiti, kɔ kəne sɔ dim dem, kəmpoc'em wan wərkun.» Ti tɛnasɔŋɛ wan wəkakɔ tewe ta Dan.
6 Então Raquel disse: — Deus me fez justiça; ouviu a minha voz e me deu um filho. Por isso lhe chamou Dã.
7 Kɔ Bilha wəcar ka Rasɛl, ɔŋgbɔkərɛ sɔ kəbɛkəs, k'oŋkomɛ Yakuba wan wərkun tamɛrəŋ.
7 Outra vez Bila, serva de Raquel, ficou grávida e deu à luz o segundo filho a Jacó.
8 Kɔ Rasɛl oloku: «Kanu kəmar im kəsiməs kɔ wɛnc im wəran Leya, k'intam kɔ.» Kɔ Rasɛl ɔsɔŋ wan wəkakɔ tewe ta Naftali.
8 Raquel disse: — Com grandes lutas tenho competido com minha irmã e consegui vencer. Por isso deu ao filho o nome de Naftali.
9 Ntɛ Leya ɛnəŋk a ɛsak kəkom mɔ, k'ɛlɛk wəcar kɔn Silpa k'ɔsɔŋ kɔ Yakuba pənɛncɛ.
9 Quando Lia viu que ela mesma tinha cessado de ter filhos, tomou a sua serva Zilpa e a deu a Jacó por mulher.
10 Kɔ Silpa wəcar ka Leya oŋkomɛ Yakuba wan wərkun.
10 Zilpa, serva de Lia, deu a Jacó um filho.
11 Kɔ Leya oloku a: «Pəbotu pender!» Kɔ Leya ɔsɔŋ wan wəkakɔ tewe ta Kadu.
11 Lia disse: — Afortunada! E deu ao filho o nome de Gade.
12 Silpa wəcar ka Leya ɔŋgbɔkərɛ sɔ kəkomɛ Yakuba wan wərkun tamɛrəŋ.
12 Depois, Zilpa, serva de Lia, deu o segundo filho a Jacó.
13 Kɔ Leya oloku: «Mba pəmbɔt im! Ɛy, aran ŋande ŋackul'em oŋ a pəmbɔt əm.» K'ɔsɔŋ wan kakɔ tewe ta Asɛr.
13 Então Lia disse: — É a minha felicidade! Porque as mulheres dirão que sou feliz. E lhe deu o nome de Aser.
14 Dɔsɔk dɔlɔma katɛla kənayi, kɔ Ruben ɔŋkɔ dalɛ. K'ɔŋkɔ pəsɔtɔ di yeri yokom yɔlɔma, k'ɛŋkɛrɛ yi iya kɔn Leya. Kɔ Rasɛl oloku Leya: «Ilɛtsɛn'am, məpoc'em yokom yɔlɔma nyɛ wan kam ɛŋkɛr'am mɔ.»
14 Nos dias da colheita do trigo, Rúben saiu e achou umas mandrágoras no campo. Ele as trouxe para Lia, sua mãe. Então Raquel disse a Lia: — Dê-me algumas das mandrágoras que o seu filho trouxe.
15 Kɔ Leya oloku Rasɛl: «Pəntəŋnɛ f'am ntɛ məmbaŋər im wos im mɔ, mɛnɛ məsɔtɔ sɔ yeri ya wan kem?» Kɔ Rasɛl oloku Leya: «Awa! Ndaram ende mɔkɔ fəntərɛ, kəway ka yeri ya wan kam.»
15 Mas Lia respondeu: — Você acha pouco o fato de ter tomado de mim o marido? Vai tomar também as mandrágoras de meu filho? Raquel respondeu: — Ele poderá ter relações com você esta noite, em troca das mandrágoras de seu filho.
16 Dɔfɔy dendebəp, ntɛ Yakuba ɛyɛfɛ dalɛ mɔ, kɔ Leya ɔŋkɔ pəfaynɛ kɔ, k'oloku Yakuba: «Nnɔ nderem mənde mɔkɔ fəntərɛ, bawo kəsɔtɔ kam pibi pɔmɔkɔ, mɛnɛ ntɛ isəkpərɛ pi yeri yɔlɔma ya dalɛ nyɛ wan kem ɛŋkɛrɛna mɔ.» Kɔ Yakuba ŋafəntərɛ pibi papɔkɔ kɔ Leya.
16 À tarde, quando Jacó voltava do campo, Lia saiu ao encontro dele e lhe disse: — Esta noite você terá relações comigo, pois eu aluguei você pelas mandrágoras de meu filho. E naquela noite Jacó teve relações com ela.
17 Kɔ Kanu kəmbaŋ Leya, k'ɛmbɛkəs. K'oŋkomɛ Yakuba wan wərkun wəka kəcamət.
17 Deus ouviu Lia, ela ficou grávida e deu à luz o quinto filho.
18 Kɔ Leya oloku: «Kanu kəsɔŋ im kəway kem. Ina nwɛ ilɛk wəcar kem wəran k'isɔŋ kɔ wos im mɔ.» Kɔ Leya ewe wan wəkakɔ Isakar.
18 Então Lia disse: — Deus me recompensou, porque dei a minha serva ao meu marido. E deu ao filho o nome de Issacar.
19 Kɔ Leya endesɔ pəbɛkəs, k'oŋkomɛ Yakuba sɔ wan wərkun wəka camət-tin.
19 E Lia engravidou mais uma vez e deu a Jacó o sexto filho.
20 Kɔ Leya oloku: «Kanu ompoc'em! Tantɛ taŋ, wos im endeyi tofo tin k'ina, bawo iŋkomɛ kɔ awut arkun camət-tin.» Kɔ Leya ewe wan wəkakɔ Sabulon.
20 E disse: — Deus me concedeu excelente dádiva. Agora meu marido vai permanecer comigo, porque lhe dei seis filhos. E ela deu ao filho o nome de Zebulom.
21 Kɔ Leya ɛmbɛkəs, k'oŋkom wan wəran nwɛ ɛnasɔŋ tewe ta Dina mɔ.
21 Depois disto, deu à luz uma filha e lhe chamou Diná.
22 Kɔ Kanu kənde kəcɛm-cɛmnɛ Rasɛl, kɔ kəne kətola kɔn, kɔ kəsɔŋ kɔ dokombəra.
22 Deus lembrou-se de Raquel, ouviu-a e a fez fecunda.
23 Kɔ Rasɛl ende pəbɛkəs, k'oŋkom wan wərkun. K'oloku: «Kanu kəliŋ im malap.»
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. Então disse: — Deus tirou de mim o meu vexame.
24 Kɔ Rasɛl ewe wan kɔn wəkakɔ Isifu, k'oloku: «MARIKI pəbɛrɛn'em sɔ wan wərkun wəlɔma!»
24 E deu ao filho o nome de José, dizendo: — Que o
25 Ntɛ Rasɛl oŋkom Isifu mɔ, kɔ Yakuba oloku Labaŋ: «Məsak im ilukus nnɔ nderem, ikɔ nde atɔf ŋem.
25 Depois que Raquel deu à luz José, Jacó disse a Labão: — Deixe-me voltar ao meu lugar e à minha terra.
26 Məsɔŋ im aran em k'awut em aŋɛ imbəc'am tetaŋan mɔ, ŋa ŋɔ səndekɔ, bawo məna yati məncərɛ yɛbəc nyɛ imbəc'am mɔ.»
26 Dê-me os meus filhos e as mulheres, pelas quais trabalhei para o senhor, e partirei. O senhor sabe muito bem quanto e de que maneira o servi.
27 Kɔ Labaŋ oloku Yakuba: «Ifaŋ a məboncər im kəway nkɛ indesɔŋ əm mɔ. Canu cem cəsɔŋ'em kəcərɛ a MARIKI ompoc'em pətɔt tetam.
27 Labão lhe respondeu: — Se puder me fazer este favor, peço que fique comigo. Descobri por meio de adivinhações que o
28 Məboncər im kəway kam iŋsɔŋ əm ki.»
28 E Labão continuou: — Fixe o seu salário, que eu pagarei.
29 Kɔ Yakuba oloku Labaŋ: «Məna yati, məncərɛ kɔ tɔkɔ imbəc'am mɔ, kɔ tɔkɔ isɔŋɛ kɔ yɔcɔl yam yeyi mɔ.
29 Então Jacó disse: — O senhor sabe como tenho trabalhado e como cuidei do seu gado.
30 Bawo yɔcɔl yepic yɔkɔ inabəp'am mɔ, yɛla oŋ ndɛkəl. Kɔ MARIKI ompoc'am kəlɛk dɔsɔk ndɛ imbɛrɛ kəlɔ kam mɔ, haŋ mɔkɔ. Ndɛkəl oŋ ake tɛm tɔ indebəcɛ afum em-ɛ?»
30 Porque o pouco que o senhor tinha antes de eu chegar foi aumentado grandemente; e o Senhor Deus o abençoou com o meu trabalho. Mas quando vou começar a trabalhar também por minha própria casa?
31 Kɔ Labaŋ eyif kɔ: «Ak'indesɔŋ əm-ɛ?» Kɔ Yakuba oloku: «Məfɔdesɔŋ im daka o daka. Kɔ məwosɛ kəyɔ tɔkɔ indelok'əm mɔ, indesɔkɛkəs yɔcɔl yam yɛfɛt yɛfɛt, ibum'am sɔ yi.
31 Labão perguntou a Jacó: — Quanto você quer que eu lhe dê? Jacó respondeu: — Não precisa me dar nada. Voltarei a apascentar e a guardar o seu rebanho, se o senhor concordar com isto:
32 Mɔkɔ indecepər yɔcɔl yam yɛfɛt yɛfɛt fəp dacɔ, mədekɔcəmbər ŋkesiya yɛtɛmsər kɔ yɛcɛmcɛmər fəp kəsək yɔyɔnɛ yɔpɔŋ, yɔyɔnɛ yɛfɛt, ŋkesiya nyɛ yɔyɔ lom yɛcapsər mɔ, kɔ cir ncɛ cəncɛmcɛmər, ncɛ cəntɛmsər mɔ. Yayɔkɔ yendeyɔnɛ kəway kem.
32 Passarei hoje por todo o seu rebanho, separando para mim todas as ovelhas salpicadas e malhadas, todos os cordeiros negros, e todas as cabras malhadas e salpicadas. Isto será o meu salário.
33 Dolompu dem deŋmentər əm ti alna, kɔ məndekɔmɔmən kəway kem-ɛ. Mpɛ o mpɛ pɔ mənəŋk di alna cir dacɔ ta pɛntɛmsər, ta pɛncɛmcɛmər kɔ ŋkesiya dacɔ ta pɛncapsər alom mɔ, məcərɛ a iŋkiyər əm pi.»
33 Assim, a minha justiça responderá por mim, no dia de amanhã, quando o senhor vier conferir o meu salário. As cabras que não forem salpicadas e malhadas e as ovelhas que não forem negras, caso forem achadas comigo, o senhor pode considerá-las como roubadas.
34 Kɔ Labaŋ oloku Yakuba: «Awa! Iwosɛ toloku tam.»
34 Labão disse: — Está bem. Seja como você disse.
35 Awa, dɔsɔk dadɔkɔ dɔ, Labaŋ ɛncəmbər mbiyofo ya cəgbɛr, yɛcɛmcɛmər, cir cətɛmsər kɔ cəcɛmcɛmər cir ncɛ cənayɔ pəfer mɔ fəp, ŋkesiya yɔkɔ yɛnayɔ alom ŋɛcapsər mɔ. Kɔ Labaŋ ɛlɛk yi fəp, k'ɛmbɛr awut ɔn dəwaca.
35 Mas, naquele mesmo dia, Labão separou os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, todos os que tinham alguma brancura e todos os cordeiros pretos; e os passou às mãos de seus filhos.
36 K'awut ɔn ŋambɔlɛnɛ yɔcɔl yayɔkɔ, kəkɔt ka mata maas kɔ Yakuba dacɔ nwɛ ɛnckɛkəs sɔ yɔcɔl ya Labaŋ mɔ.
36 E pôs a distância de três dias de viagem entre si e Jacó. E Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 Kɔ Yakuba ɛlɛk wara wɛcaŋk wa tɔk maas yeciyanɛ, k'ɛnaci wi pol ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəfer pa kətɔk powur mɔ.
37 Jacó pegou galhos verdes de álamo, de aveleira e de plátano e lhes removeu a casca, em riscas abertas, deixando aparecer a brancura dos galhos.
38 Kɔ Yakuba ɔndɔfət wara wawɔkɔ ɛnanaci mɔ nde yɔcɔl yoncmun mɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ yɛcnəŋk wara wawɔkɔ mɔ, tɔsɔŋɛ yorkun yɛccɛc yɛran kɔ yender dəkəmun-ɛ.
38 Pôs esses galhos descascados em frente ao rebanho, nos canais de água e nos bebedouros, aonde os rebanhos vinham para beber água. E como acasalavam quando vinham beber,
39 Kɔ yɔcɔl yɛncɛcɛnɛ wara wawɔkɔ kəsək, ti tɛnasɔŋɛ yɔcɔl yockoməs mowut ma cəgbɛr, mɛtɛmsər kɔ mɛcɛmcɛmər.
39 as ovelhas ficavam prenhes diante dos galhos e davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Ntɛ Yakuba ɛŋgbɛy meŋkesiya mɔ, k'ɛncəmbər yi fɔr ya yɔcɔl ya Labaŋ kiriŋ nyɛ yɛnayɔ cəgbɛr kɔ alom ŋɛcapsər mɔ, k'ɔsɔtɔ yɔcɔl nyɛ ɛnacəmbər taciŋa ta owosɛ yɔnɔŋkəlɛnɛ kɔ ya Labaŋ mɔ.
40 Então Jacó separou os cordeiros e virou o rebanho para o lado dos animais listrados e dos animais pretos nos rebanhos de Labão; e pôs o seu rebanho à parte e não o juntou com o rebanho de Labão.
41 Kəcɛc nkɛ o nkɛ yɔcɔl yetifi yorkun yɛcfaŋ kəcɛc yɛran mɔ, Yakuba ɛnclɛk wara wɔn wɛnaci pəcəmbər wi yɔcɔl fɔr kiriŋ dəndo yoncmun mɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ yɛtam kəcɛcɛnɛ, yɛcnəŋk wara wawɔkɔ mɔ.
41 E, todas as vezes que as ovelhas fortes ficavam prenhes, Jacó punha os galhos à vista do rebanho nos canais de água, para que ficassem prenhes diante dos galhos.
42 Kɔ Yakuba ɛnəŋk a, pɔcɔl peleŋki pɛfaŋ kəcɛc-ɛ, ɔdɔf fɛ pi kəra kɔn kənaci. Kɔ tende tɛləpsər oŋ Yakuba kəyɔ yɔcɔl yetifi kɔ Labaŋ ɔyɔ yeleŋki.
42 Porém, quando o rebanho era fraco, não punha os galhos. Assim, os animais fracos eram de Labão, e os fortes eram de Jacó.
43 Kɔ Yakuba ende pəyɔnɛ wəka daka wəpɔŋ. K'ɔyɔ yɔcɔl yɛfɛt yɛfɛt yɛlarəm, acar arkun, acar aran, yɔkɔmɛ kɔ sɔfale.
43 E o homem se tornou mais e mais rico; teve muitos rebanhos, servas, servos, camelos e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.