Gênesis 24

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Abraham ɛnasikər, meren mɔn mɛnabɔlɛ kətɛnc, MARIKI ɛnapocɛ kɔ pətɔt fəp.
1 E era Abraão já velho e adiantado em idade, e o Senhor havia abençoado a Abraão em tudo.
2 Kɔ Abraham oloku wəcar kɔn nwɛ ɛnanaŋkanɛ kəwon nnɔ ndɔrɔn mɔ, nwɛ onclompsɛ kɔ ca yɔn mɔ: «Mədeŋ kəca kam aləŋk ŋem tantɔf,
2 E disse Abraão ao seu servo, o mais velho da casa, que tinha o governo sobre tudo o que possuía: Põe agora a tua mão debaixo da minha coxa,
3 Indesɔŋ'am kədɛrəm MARIKI, Kanu nkɛ kəyi darenc kɔ dəntɔf mɔ, ta məlɛkɛ wan kem wəran wəKanaŋ, afum akaŋɛ indɛ dacɔ mɔ.
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor , Deus dos céus e Deus da terra, que não tomarás para meu filho mulher das filhas dos cananeus, no meio dos quais eu habito,
4 Mba məde məkɔ atɔf ŋem nde dəŋkom dem, məlɛkɛ di wan kem Siyaka wəran.»
4 mas que irás à minha terra e à minha parentela e daí tomarás mulher para meu filho Isaque.
5 Kɔ wəcar kɔn oloku kɔ: «Tɔlɔma ta wəran ɔŋkɔwosɛ kəcɛps'em darəŋ kəder ka nnɔ-ɛ, tɛm tatɔkɔ iluksɛ wan kam atɔf nŋɛ məyɛfɛ mɔ ba?»
5 E disse-lhe o servo: Porventura não quererá seguir-me a mulher a esta terra. Farei, pois, tornar o teu filho à terra de onde saíste?
6 Kɔ Abraham oloku: «Məkɛmbərnɛ a məluksɛ wan kem dəndo de!
6 E Abraão lhe disse: Guarda-te, que não faças lá tornar o meu filho.
7 MARIKI, Kanu nkɛ kəyi darenc mɔ, nkɛ kəsɔŋ'em kəsak afum em kɔ dəŋkom dem mɔ, nkɛ kəlok-lokər im a kədɛrm'em kəsɔŋ ka atɔf ŋaŋɛ yuruya yem mɔ, nkɔn sərka endesom mɛlɛkɛ mɛcəm'am fɔr kiriŋ, dəndo məndekɔlɛkɛ wan kem wəran mɔ.
7 O Senhor , Deus dos céus, que me tomou da casa de meu pai e da terra da minha parentela, e que me falou, e que me jurou, dizendo: À tua semente darei esta terra, ele enviará o seu Anjo adiante da tua face, para que tomes mulher de lá para meu filho.
8 Kɔ wəran ɔntɔkɔwosɛ kəcəm'am darəŋ-ɛ, iŋaŋnɛn'am kədɛrəm nkɛ isɔŋ'am kədɛrəm mɔ. Mba ta məluksɛ wan kem dəndo de!»
8 Se a mulher, porém, não quiser seguir-te, serás livre deste meu juramento; somente não faças lá tornar a meu filho.
9 Kɔ wəcar endeŋ kəca mariki mɔn Abraham aləŋk tantɔf, k'ɛndɛrmɛ kɔ teta moloku mamɔkɔ.
9 Então, pôs o servo a sua mão debaixo da coxa de Abraão, seu senhor, e jurou-lhe sobre este negócio.
10 Kɔ wəcar ɛlɛk yɔkɔmɛ wəco yɔkɔmɛ ya mariki mɔn dacɔ, k'ɔŋkɔ. Tɛnatəŋnɛ pətɔmpər daka da wəbɛ kɔn dɔtɔt fəp.
10 E o servo tomou dez camelos, dos camelos do seu senhor, e partiu, pois que toda a fazenda de seu senhor estava em sua mão; e levantou-se e partiu para a Mesopotâmia, para a cidade de Naor.
11 Ntɛ ɛmbɛrɛ Mesopotami nde dare da Nahor mɔ, k'ɛncəp yɔkɔmɛ suwu dare kəsək ta ɔmbɔlɛ kələmp ka domun-ɛ, dec dɔrɔfɔy tɛm tɔkɔ aran ŋaŋwur kəkɔkɛt domun mɔ.
11 E fez ajoelhar os camelos fora da cidade, junto a um poço de água, pela tarde, ao tempo em que as moças saíam a tirar água.
12 K'ontola: «Məna MARIKI, Kanu ka Abraham mariki mem, məmar im kənəŋk ka paka mpɛ intɛn mɔ, ilɛtsɛn'am. Kɔ məyɔ ti-ɛ, məlasɛ mariki mem Abraham layidi dɔkɔ mənasɔŋ kɔ mɔ.
12 E disse: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, dá-me, hoje, bom encontro e faze beneficência ao meu senhor Abraão!
13 In'ɛwɛ incəmɛ nnɔ kələmp kəsək mɔ, k'ayecəra a afum a dare ŋawur kədekɛt domun-ɛ.
13 Eis que eu estou em pé junto à fonte de água, e as filhas dos varões desta cidade saem para tirar água;
14 Pəyɔnɛ a wəyecəra nwɛ indeloku: ‹Ilɛtsɛn'am məti tɔbɔl tam imun,› a wəkayi pəlok'im: ‹Məmun, isɔŋ sɔ yɔkɔmɛ yam yomun,› pəyɔnɛ a wəkakɔ məmpocɛ wəcar kam Siyaka! Tɛm tatɔkɔ indecərɛ a məlasɛ mariki mem Abraham layidi dɔkɔ mənasɔŋ kɔ mɔ.»
14 Seja, pois, que a donzela a quem eu disser: abaixa agora o teu cântaro para que eu beba; e ela disser: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos, esta seja a quem designaste ao teu servo Isaque; e que eu conheça nisso que fizeste beneficência a meu senhor.
15 Ɛnalip fɛ moloku, kɔ Rebeka wan ka Betuhɛl, wan sɔ ka Milka kɔ Nahor wɛnc ka Abraham oŋwur pəgbaŋnɛ tɔbɔl tɔn.
15 E sucedeu que, antes que ele acabasse de falar, eis que Rebeca, que havia nascido a Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, saía com o seu cântaro sobre o seu ombro.
16 Wəyecəra wətɔt teyi ɛnayi, ta ɛntacərɛ wərkun-ɛ, ali wərkun wəkin ɛnacərɛ fɛ kɔ dɛran. K'ontor dəkələmp k'ɛlas tɔbɔl tɔn k'ɛmpɛ.
16 E a donzela era mui formosa à vista, virgem, a quem varão não havia conhecido; e desceu à fonte, e encheu o seu cântaro, e subiu.
17 Kɔ wəcar ɛyɛksɛ kəkɔfaynɛ kɔ, k'oloku kɔ: «Məpoc em domun depic da tɔbɔl tam, ilɛtsɛn'am.»
17 Então, o servo correu-lhe ao encontro e disse: Ora, deixa-me beber um pouco de água do teu cântaro.
18 Kɔ Rebeka oloku: «Məmun, mariki mem!» K'ɛmbɛlkər kətinɛ kɔ tɔbɔl tɔn, k'ɔsɔŋ kɔ domun, k'omun.
18 E ela disse: Bebe, meu senhor. E apressou-se, e abaixou o seu cântaro sobre a sua mão, e deu-lhe de beber.
19 Ntɛ elip kəsɔŋ wəcar ka Abraham k'omun mɔ, k'oloku kɔ sɔ: «Indekɛtɛ yɔkɔmɛ yam domun yi sɔ yomun haŋ pətəŋnɛ yi.»
19 E, acabando ela de lhe dar de beber, disse: Tirarei também água para os teus camelos, até que acabem de beber.
20 K'ɛmbɛlkər kəneŋkəli domun dɛləpəs dəkəsamp, k'ɛyɛksɛ sɔ kəkɔkɛt domun dɔlɔma dəkələmp, k'ɛŋkɛtɛ yɔkɔmɛ fəp domun.
20 E apressou-se, e vazou o seu cântaro na pia, e correu outra vez ao poço para tirar água, e tirou para todos os seus camelos.
21 Kɔ wəcar ka Abraham eyifnɛ teta wəyecəra nwɛ dɛbəkəc, kɔ pəyɔnɛ a MARIKI eyi kəlompsɛ kɔ pɔkɔt pɔn-ɛ.
21 E o varão estava admirado de vê-la, calando-se, para saber se o Senhor havia prosperado a sua jornada ou não.
22 Ntɛ yɔkɔmɛ yelip kəmun mɔ, kɔ wərkun nwɛ ɛlɛk kurundɛ ka kɛma ka tɛncəmbəl dacɔ, kɔ cəsora ca dəkəca mɛrəŋ ca kɛma ka mɛncəmbəl wəco, kəsora kin o kin k'ɔsɔŋ Rebeka.
22 E aconteceu que, acabando os camelos de beber, tomou o varão um pendente de ouro de meio siclo de peso e duas pulseiras para as suas mãos, do peso de dez siclos de ouro,
23 Kɔ wərkun nwɛ eyif Rebeka: «An'okom əm-ɛ wəyecəra? Məlok'im ti ilɛtsɛn'am. Səntam kəsɔtɔ kəfo dəkəcepərɛnɛ pibi, nde kəlɔ ka papa kam?»
23 e disse: De quem és filha? Faze-mo saber, peço-te; há também em casa de teu pai lugar para nós pousarmos?
24 Kɔ Rebeka oloku: «Wan ka Betuhɛl iyɔnɛ, nwɛ Milka ɛnakomɛ Nahor mɔ.»
24 E ela disse: Eu sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu a Naor.
25 K'endeŋər: «Mɛmpəlɛ kɔ yika yɛlarəm yeyi nnɔ ndorosu kɔ tofo tecepərɛnɛ pibi teyi sɔ di.»
25 Disse-lhe mais: Também temos palha, e muito pasto, e lugar para passar a noite.
26 Kɔ wərkun nwɛ ontontnɛnɛ MARIKI,
26 Então, inclinou-se aquele varão, e adorou ao Senhor ,
27 pəcloku: «Iŋkor-kor'əm məna MARIKI, Kanu ka mariki mem Abraham. Məna nwɛ məntɔsak kəlas layidi ndɛ mənasɔŋ kɔ mɔ, məcyɔnɛ mariki mem mɛfaŋ mɔn fəp mɔ! MARIKI məsol'em kɔ məŋkɛr'em haŋ nnɔ kəlɔ ka awɛnc a mariki mem Abraham.»
27 e disse: Bendito seja o Senhor , Deus de meu senhor Abraão, que não retirou a sua beneficência e a sua verdade de meu senhor; quanto a mim, o Senhor me guiou no caminho à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Kɔ wəyecəra ɛyɛksɛ k'ɔŋkɔ pəlɔmər mes mamɔkɔ fəp kɛrɛ nde ndɔrɔn.
28 E a donzela correu e fez saber estas coisas na casa de sua mãe.
29 Rebeka ɛnayɔ wɛnc wərkun pacwe kɔ Labaŋ. Kɔ wəkakɔ ɛyɛksɛ kəkɔmɔmən wərkun nwɛ, nde dəkələmp.
29 E Rebeca tinha um irmão cujo nome era Labão; e Labão correu ao encontro daquele varão à fonte.
30 Labaŋ ɛnanəŋkɛ Rebeka kurundɛ kɔ cəsora dəwaca, k'ɛnanenɛ kɔ pəcloku: «Ti tɔ wərkun wəkakɔ olok-lokər əm.» Kɔ wɛnc wərkun wəka Rebeka ender nda wərkun nwɛ, ɛnayi kələmp kəsək kɔ yɔkɔmɛ yɔn mɔ.
30 E aconteceu que, quando ele viu o pendente e as pulseiras sobre as mãos de sua irmã e quando ouviu as palavras de sua irmã Rebeca, que dizia: Assim me falou aquele varão, veio ao varão, e eis que estava em pé junto aos camelos, junto à fonte.
31 Kɔ Labaŋ oloku: «Məder məna nwɛ MARIKI ompocɛ mɔ! Ta ake tɔ məndeyinɛ dabaŋka-ɛ? Ifɛŋ dukulɔ k'ilompsɛ yɔkɔmɛ yam tofo.»
31 E disse: Entra, bendito do Senhor , por que estarás fora? Pois eu já preparei a casa e o lugar para os camelos.
32 Kɔ wərkun nwɛ ɛmbɛrɛ dəkəlɔ. Kɔ Labaŋ ontorɛ yɛsarɛ ya yɔkɔmɛ, k'ɔsɔŋ yi yika kɔ mɛmpəlɛ. K'ɔsɔŋ wərkun nwɛ kɔ afum aŋɛ ɛnasolɛ mɔ domun debikɛnɛ wɛcək.
32 Então, veio aquele varão à casa, e desataram os camelos e deram palha e pasto aos camelos e água para lavar os pés dele e os pés dos varões que estavam com ele.
33 Kɔ tɛyɛfɛ dənda k'ancəmbərɛ kɔ yeri. Mba k'oloku: «Ifɔdi kərɛsna paka, mɛnɛ iloku toloku ntɛ inder kəloku mɔ.» Kɔ Labaŋ oloku kɔ: «Məloku!»
33 Depois, puseram de comer diante dele. Ele, porém, disse: Não comerei, até que tenha dito as minhas palavras. E ele disse: Fala.
34 K'oloku: «Awa. Wəcar ka Abraham iyɔnɛ.
34 Então, disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 Bel-bel bɔ MARIKI ompocɛ mariki mem pətɔt nwɛ ɔyɔnɛ fum wəlel mɔ. Kanu kəmpocɛ kɔ cəna ŋkesiya kɔ cir, gbeti kɔ kɛma, acar arkun kɔ aran, yɔkɔmɛ kɔ sɔfale.
35 O Senhor abençoou muito o meu senhor, de maneira que foi engrandecido; e deu-lhe ovelhas e vacas, e prata e ouro, e servos e servas, e camelos e jumentos.
36 Sara wəran ka mariki mem ende pəkomɛ kɔ wan wərkun detembəra dɔn disrɛ. Wan wərkun wəkakɔ, nkɔn mariki mem ɔsɔŋ daka dɔn fəp.
36 E Sara, a mulher do meu senhor, gerou um filho a meu senhor depois da sua velhice; e ele deu-lhe tudo quanto tem.
37 Mariki mem Abraham ɔsɔŋ'em kədɛrəm, kəcloku: ‹Məfɔdetɛnɛ wan kem wəran ayecəra a Kanaŋ dacɔ atɔf nŋɛ iyi mɔ,
37 E meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás mulher para meu filho das filhas dos cananeus, em cuja terra habito;
38 mba məde məkɔ nde iyɛfɛ mɔ, kor kosu disrɛ, mətɛnɛ di wan kem wəran.›
38 irás, porém, à casa de meu pai e à minha família e tomarás mulher para meu filho.
39 K'iloku Mariki mem: ‹Tɔlɔm ta wəran ɔŋkɔwosɛ kəcɛps'em darəŋ kəder nnɔ-ɛ.›
39 Então, disse eu ao meu senhor: Porventura não me seguirá a mulher.
40 K'olok'im: ‹MARIKI nwɛ iŋkɔt fɔr kiriŋ mɔ, endesom mɛlɛkɛ mɔn mɛbaŋ əm pɔkɔt pam. Məlɛkɛ wan kem wəran nde kusuŋka kosu, pəyɔnɛ sɔ wəka kor kosu.›
40 E ele me disse: O Senhor , em cuja presença tenho andado, enviará o seu Anjo contigo e prosperará o teu caminho, para que tomes mulher para meu filho da minha família e da casa de meu pai.
41 Kɔ Abraham olok'im: ‹Indewur'am kədɛrəm kaŋkɛ imbɛrs'am a mədɛrəm mɔ, kɔ pəyɔnɛ a məŋkɔ nde kor kosu a ta awos'am, kəsɔŋ ka wan wəran-ɛ iŋŋaŋnɛn'am kədɛrəm kaŋkɛ.›
41 Então, serás livre do meu juramento, quando fores à minha família; e, se não ta derem, livre serás do meu juramento.
42 Ntɛ imbəpna mɔkɔ nde dəkələmp mɔ, k'iloku: ‹MARIKI, Kanu ka mariki mem Abraham, kɔ məŋwosɛ kəlompəs em pɔkɔt-ɛ,
42 E hoje cheguei à fonte e disse: Ó Senhor , Deus de meu senhor Abraão, se tu, agora, prosperas o meu caminho, no qual eu ando,
43 in'ɔfɔ nwɛ iyi kələmp ka domun kəsək mɔ.› Wəyecəra nwɛ endewur kədekɛt domun mɔ, nwɛ indeloku: ‹Məpoc em domun depic da tɔbɔl tam imun,›
43 eis que estou junto à fonte de água; seja, pois, que a donzela que sair para tirar água e à qual eu disser: Ora, dá-me um pouco de água do teu cântaro,
44 a wəkayi pəlok'im: ‹Məbaŋ məmun məna sərka, indesɔkɛtɛ yɔkɔmɛ yam!› Wəyecəra wəkakɔ pəyɔnɛ nwɛ MARIKI ɛncəmbərɛ wan ka mariki mem Abraham mɔ!
44 e ela me disser: Bebe tu também e também tirarei água para os teus camelos, esta seja a mulher que o Senhor designou ao filho de meu senhor.
45 Ilipna fɛ ti kəlokunɛ dɛbəkəc, kɔ Rebeka oŋwur pəgbaŋnɛ tɔbɔl dəkəbanca. K'ontor dəkələmp k'ɛŋkɛt domun. K'iloku kɔ: ‹Ilɛtsɛn'am məpoc'em imun.›
45 E, antes que eu acabasse de falar no meu coração, eis que Rebeca saía com seu cântaro sobre o seu ombro, e desceu à fonte, e tirou água; e eu lhe disse: Ora, dá-me de beber.
46 K'ɛmbɛlkər kətin'em tɔbɔl tɔn tɔkɔ ɛŋgbaŋnɛna mɔ, k'olok'im: ‹Məmun, indepocɛ sɔ yɔkɔmɛ yam yomun.› K'imun, k'ompocɛ sɔ yɔkɔmɛ yem kɔ yomun.
46 E ela se apressou, e abaixou o seu cântaro de sobre si, e disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; e bebi, e ela deu também de beber aos camelos.
47 K'iyif kɔ: ‹An'okom əm-ɛ wəyecəra?› K'olok'im: ‹Wan ka Betuhɛl iyɔnɛ, wansɔ ka Nahor kɔ Milka.› K'imbɛr kɔ kurundɛ dololəm kɔ cəsora dəwaca.
47 Então, lhe perguntei e disse: De quem és filha? E ela disse: Filha de Betuel, filho de Naor, que lhe gerou Milca. Então, eu pus o pendente no seu rosto e as pulseiras sobre as suas mãos.
48 K'intontnɛnɛ MARIKI, k'iyek-yekəs kɔ, Kanu ka mariki mem Abraham, nkɛ kəsol'em kədelɛk wan ka wɛnc idesɔŋ kɔ Siyaka wan ka nkɔn Abraham mɔ.
48 E, inclinando-me, adorei ao Senhor e bendisse ao Senhor , Deus do meu senhor Abraão, que me havia encaminhado pelo caminho da verdade, para tomar a filha do irmão de meu senhor para seu filho.
49 Ndɛkəl oŋ kɔ pəyɔnɛ a məwosɛ kəlasɛ mariki mem Abraham pəsoku disrɛ, layidi ndɛ mənasɔŋ kɔ mɔ, məsɔŋ'em ti kəcərɛ, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, ikɔ kəca kəmeriya, kɔ pəyi fɛ ti-ɛ, kətɔt.»
49 Agora, pois, se vós haveis de mostrar beneficência e verdade a meu senhor, fazei-mo saber; e, se não, também mo fazei saber, para que eu olhe à mão direita ou à esquerda.
50 Labaŋ kɔ Betuhɛl ŋaloku: «Tes tantɛ nda MARIKI tɛyɛfɛ, səfɔtam kəloku ti tɔlɔm o tɔlɔm.
50 Então, responderam Labão e Betuel e disseram: Do Senhor procedeu este negócio; não podemos falar-te mal ou bem.
51 Rebeka ɔfɔ wəkawɛ fɔr yam kiriŋ, məlɛk kɔ nəkɔ. Pəkɔ pəyɔnɛ wəran ka wan ka mariki mam pəmɔ tɔkɔ MARIKI oloku ti mɔ.»
51 Eis que Rebeca está diante da tua face; toma-a e vai-te; seja a mulher do filho de teu senhor, como tem dito o Senhor .
52 Ntɛ wəcar ka Abraham ene moloku mamɔkɔ mɔ, k'ontontnɛnɛ MARIKI dəntɔf.
52 E aconteceu que o servo de Abraão, ouvindo as suas palavras, inclinou-se à terra diante do Senhor ;
53 Kɔ wəcar k'Abraham owurɛ yosumpər-sumpər ya gbeti, ya kɛma, kɔ yamos k'ɔsɔŋ yi Rebeka, k'ompocɛ sɔ Labaŋ wɛnc wərkun wəka Rebeka kɔ kɛrɛ kəŋan pəlarəm.
53 e tirou o servo vasos de prata, e vasos de ouro, e vestes e deu-os a Rebeca; também deu coisas preciosas a seu irmão e a sua mãe.
54 Ntɛ mes mamɔkɔ melip mɔ, wərkun nwɛ k'asol ɔn, kɔ ŋandi yeri kɔ ŋamun, kɔ ŋancepərɛnɛ pibi. Dec dendesɔk, ntɛ ŋayɛfɛ mɔ, kɔ wəcar nwɛ oloku: «Nəsak im iluksərnɛ nda mariki mem.»
54 Então, comeram, e beberam, ele e os varões que com ele estavam, e passaram a noite. E levantaram-se pela manhã, e disse: Deixai-me ir a meu senhor.
55 Kɔ Labaŋ ŋaloku kɔ kɛrɛ: «Wan wəran pəyi nnɔ kərɛsna mata wəco kɔ səna. Kɔ tencepər-ɛ, məntam kəkɔ.»
55 Então, disseram seu irmão e sua mãe: Fique a donzela conosco alguns dias ou pelo menos dez dias; e depois irá.
56 Kɔ wərkun nwɛ oloku ŋa: «Ta nəsɔŋ'em kəwon ka nnɔ, bawo MARIKI olompəs em pɔkɔt. Nəsak im ilukus ndena mariki mem.»
56 Ele, porém, lhes disse: Não me detenhais, pois o Senhor tem prosperado o meu caminho; deixai-me partir, para que eu volte a meu senhor.
57 Kɔ Labaŋ ŋaloku kɔ kɛrɛ: «Səwe wan wəran, səyif kɔ tɔkɔ ɛfaŋ mɔ.»
57 E disseram: Chamemos a donzela e perguntemos-lho.
58 Kɔ ŋawe Rebeka kɔ ŋayif kɔ: «Məfaŋ kəkɔ kɔ wərkun nwɛ ba?» Kɔ Rebeka owosɛ: «Ɛy.»
58 E chamaram Rebeca e disseram-lhe: Irás tu com este varão? Ela respondeu: Irei.
59 Labaŋ kɔ kɛrɛ ŋasak Rebeka kɔ wəran nwɛ ɛnabaŋ kɔ mɔ, wəcar ka Abraham kɔ asol ɔn kɔ ŋaŋkɔ.
59 Então, despediram Rebeca, sua irmã, e a sua ama, e o servo de Abraão, e os seus varões.
60 Kɔ ŋantolanɛ Rebeka kɔ ŋaloku kɔ:
60 E abençoaram Rebeca e disseram-lhe: Ó nossa irmã, sejas tu em milhares de milhares, e que a tua semente possua a porta de seus aborrecedores!
61 Kɔ Rebeka ɛyɛfɛ kɔ acar ɔn ayecəra k'ɛmpɛsɛ yɔkɔmɛ kəroŋ, k'ɛncəmɛ wərkun nwɛ darəŋ. Kɔ wəcar ka Abraham ɛlɛk Rebeka kɔ ŋaŋkɔ.
61 E Rebeca se levantou com as suas moças, e subiram sobre os camelos e seguiram o varão; e tomou aquele servo a Rebeca e partiu.
62 Tɛtəŋnɛ Siyaka pəlukus kəyɛfɛ ka kələmp ka Lahay-Roy, pəndɛ nde atɔf ŋa Nɛkɛf.
62 Ora, Isaque vinha do caminho do poço de Laai-Roi, porque habitava na terra do Sul.
63 Dɔfɔy dɔlɔma kɔ Siyaka ɔŋkɔ dəŋkɔtəs dəkulum, endeyekti fɔr k'ɛnəŋk yɔkɔmɛ yecder.
63 E Isaque saíra a orar no campo, sobre a tarde; e levantou os olhos, e olhou e eis que os camelos vinham.
64 Rebeka endeyekti sɔ fɔr k'ɛnəŋk Siyaka, k'ontor yɔkɔmɛ kəroŋ.
64 Rebeca também levantou os olhos, e viu a Isaque, e lançou-se do camelo,
65 K'eyif wəcar ka Abraham: «Wərkun wəre ɔfɔ wəkawɛ nnɔ dəkulum nwɛ ender kəfaynɛ su mɔ?» Kɔ wəcar oloku kɔ: «Mariki mem mɔ.» K'ɛlɛk kəloto kɔn k'ɛŋgbalərnɛ.
65 e disse ao servo: Quem é aquele varão que vem pelo campo ao nosso encontro? E o servo disse: Este é meu senhor. Então, tomou ela o véu e cobriu-se.
66 Kɔ wəcar ka Abraham ɔlɔmər Siyaka mes mɔkɔ ɛnacepərɛnɛ mɔ fəp.
66 E o servo contou a Isaque todas as coisas que fizera.
67 Kɔ Siyaka eŋkekərɛ Rebeka abal ŋa kɛrɛ Sara disrɛ. K'ɛlɛk Rebeka k'ɔyɔnɛ wəran kɔn, k'ɔmbɔtər kɔ. Ti t'ɛnasɔŋɛ Siyaka pəwak kəpəl-pələs defi da kɛrɛ.
67 E Isaque trouxe-a para a tenda de sua mãe, Sara, e tomou a Rebeca, e foi-lhe por mulher, e amou-a. Assim, Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.