Gênesis 24
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB
1 Abraham ɛnasikər, meren mɔn mɛnabɔlɛ kətɛnc, MARIKI ɛnapocɛ kɔ pətɔt fəp.
1 Ora, Abraão era já velho e de idade avançada; e em tudo o Senhor o havia abençoado.
2 Kɔ Abraham oloku wəcar kɔn nwɛ ɛnanaŋkanɛ kəwon nnɔ ndɔrɔn mɔ, nwɛ onclompsɛ kɔ ca yɔn mɔ: «Mədeŋ kəca kam aləŋk ŋem tantɔf,
2 E disse Abraão ao seu servo, o mais antigo da casa, que tinha o governo sobre tudo o que possuía: Põe a tua mão debaixo da minha coxa,
3 Indesɔŋ'am kədɛrəm MARIKI, Kanu nkɛ kəyi darenc kɔ dəntɔf mɔ, ta məlɛkɛ wan kem wəran wəKanaŋ, afum akaŋɛ indɛ dacɔ mɔ.
3 para que eu te faça jurar pelo Senhor, Deus do céu e da terra, que não tomarás para meu filho mulher dentre as filhas dos cananeus, no meio dos quais eu habito;
4 Mba məde məkɔ atɔf ŋem nde dəŋkom dem, məlɛkɛ di wan kem Siyaka wəran.»
4 mas que irás à minha terra e à minha parentela, e dali tomarás mulher para meu filho Isaque.
5 Kɔ wəcar kɔn oloku kɔ: «Tɔlɔma ta wəran ɔŋkɔwosɛ kəcɛps'em darəŋ kəder ka nnɔ-ɛ, tɛm tatɔkɔ iluksɛ wan kam atɔf nŋɛ məyɛfɛ mɔ ba?»
5 Perguntou-lhe o servo: Se porventura a mulher não quiser seguir-me a esta terra, farei, então, tornar teu filho à terra donde saíste?
6 Kɔ Abraham oloku: «Məkɛmbərnɛ a məluksɛ wan kem dəndo de!
6 Respondeu-lhe Abraão: Guarda-te de fazeres tornar para lá meu filho.
7 MARIKI, Kanu nkɛ kəyi darenc mɔ, nkɛ kəsɔŋ'em kəsak afum em kɔ dəŋkom dem mɔ, nkɛ kəlok-lokər im a kədɛrm'em kəsɔŋ ka atɔf ŋaŋɛ yuruya yem mɔ, nkɔn sərka endesom mɛlɛkɛ mɛcəm'am fɔr kiriŋ, dəndo məndekɔlɛkɛ wan kem wəran mɔ.
7 O Senhor, Deus do céu, que me tirou da casa de meu pai e da terra da minha parentela, e que me falou, e que me jurou, dizendo: À tua o semente darei esta terra; ele enviará o seu anjo diante de si, para que tomes de lá mulher para meu filho.
8 Kɔ wəran ɔntɔkɔwosɛ kəcəm'am darəŋ-ɛ, iŋaŋnɛn'am kədɛrəm nkɛ isɔŋ'am kədɛrəm mɔ. Mba ta məluksɛ wan kem dəndo de!»
8 Se a mulher, porém, não quiser seguir-te, serás livre deste meu juramento; somente não farás meu filho tornar para lá.
9 Kɔ wəcar endeŋ kəca mariki mɔn Abraham aləŋk tantɔf, k'ɛndɛrmɛ kɔ teta moloku mamɔkɔ.
9 Então pôs o servo a sua mão debaixo da coxa de Abraão seu senhor, e jurou-lhe sobre este negócio.
10 Kɔ wəcar ɛlɛk yɔkɔmɛ wəco yɔkɔmɛ ya mariki mɔn dacɔ, k'ɔŋkɔ. Tɛnatəŋnɛ pətɔmpər daka da wəbɛ kɔn dɔtɔt fəp.
10 Tomou, pois, o servo dez dos camelos do seu senhor, porquanto todos os bens de seu senhor estavam em sua mão; e, partindo, foi para a Mesopotâmia, à cidade de Naor.
11 Ntɛ ɛmbɛrɛ Mesopotami nde dare da Nahor mɔ, k'ɛncəp yɔkɔmɛ suwu dare kəsək ta ɔmbɔlɛ kələmp ka domun-ɛ, dec dɔrɔfɔy tɛm tɔkɔ aran ŋaŋwur kəkɔkɛt domun mɔ.
11 Fez ajoelhar os camelos fora da cidade, junto ao poço de água, pela tarde, à hora em que as mulheres saíam a tirar água.
12 K'ontola: «Məna MARIKI, Kanu ka Abraham mariki mem, məmar im kənəŋk ka paka mpɛ intɛn mɔ, ilɛtsɛn'am. Kɔ məyɔ ti-ɛ, məlasɛ mariki mem Abraham layidi dɔkɔ mənasɔŋ kɔ mɔ.
12 E disse: Ó Senhor, Deus de meu senhor Abraão, dá-me hoje, peço-te, bom êxito, e usa de benevolência para com o meu senhor Abraão.
13 In'ɛwɛ incəmɛ nnɔ kələmp kəsək mɔ, k'ayecəra a afum a dare ŋawur kədekɛt domun-ɛ.
13 Eis que eu estou em pé junto à fonte, e as filhas dos homens desta cidade vêm saindo para tirar água;
14 Pəyɔnɛ a wəyecəra nwɛ indeloku: ‹Ilɛtsɛn'am məti tɔbɔl tam imun,› a wəkayi pəlok'im: ‹Məmun, isɔŋ sɔ yɔkɔmɛ yam yomun,› pəyɔnɛ a wəkakɔ məmpocɛ wəcar kam Siyaka! Tɛm tatɔkɔ indecərɛ a məlasɛ mariki mem Abraham layidi dɔkɔ mənasɔŋ kɔ mɔ.»
14 faze, pois, que a donzela a quem eu disser: Abaixa o teu cântaro, peço-te, para que eu beba; e ela responder: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; seja aquela que designaste para o teu servo Isaque. Assim conhecerei que usaste de benevolência para com o meu senhor.
15 Ɛnalip fɛ moloku, kɔ Rebeka wan ka Betuhɛl, wan sɔ ka Milka kɔ Nahor wɛnc ka Abraham oŋwur pəgbaŋnɛ tɔbɔl tɔn.
15 Antes que ele acabasse de falar, eis que Rebeca, filha de Betuel, filho de Milca, mulher de Naor, irmão de Abraão, saía com o seu cântaro sobre o ombro.
16 Wəyecəra wətɔt teyi ɛnayi, ta ɛntacərɛ wərkun-ɛ, ali wərkun wəkin ɛnacərɛ fɛ kɔ dɛran. K'ontor dəkələmp k'ɛlas tɔbɔl tɔn k'ɛmpɛ.
16 A donzela era muito formosa à vista, virgem, a quem varão não havia conhecido; ela desceu à fonte, encheu o seu cântaro e subiu.
17 Kɔ wəcar ɛyɛksɛ kəkɔfaynɛ kɔ, k'oloku kɔ: «Məpoc em domun depic da tɔbɔl tam, ilɛtsɛn'am.»
17 Então o servo correu-lhe ao encontro, e disse: Deixa-me beber, peço-te, um pouco de água do teu cântaro.
18 Kɔ Rebeka oloku: «Məmun, mariki mem!» K'ɛmbɛlkər kətinɛ kɔ tɔbɔl tɔn, k'ɔsɔŋ kɔ domun, k'omun.
18 Respondeu ela: Bebe, meu senhor. Então com presteza abaixou o seu cântaro sobre a mão e deu-lhe de beber.
19 Ntɛ elip kəsɔŋ wəcar ka Abraham k'omun mɔ, k'oloku kɔ sɔ: «Indekɛtɛ yɔkɔmɛ yam domun yi sɔ yomun haŋ pətəŋnɛ yi.»
19 E quando acabou de lhe dar de beber, disse: Tirarei também água para os teus camelos, até que acabem de beber.
20 K'ɛmbɛlkər kəneŋkəli domun dɛləpəs dəkəsamp, k'ɛyɛksɛ sɔ kəkɔkɛt domun dɔlɔma dəkələmp, k'ɛŋkɛtɛ yɔkɔmɛ fəp domun.
20 Também com presteza despejou o seu cântaro no bebedouro e, correndo outra vez ao poço, tirou água para todos os camelos dele.
21 Kɔ wəcar ka Abraham eyifnɛ teta wəyecəra nwɛ dɛbəkəc, kɔ pəyɔnɛ a MARIKI eyi kəlompsɛ kɔ pɔkɔt pɔn-ɛ.
21 E o homem a contemplava atentamente, em silêncio, para saber se o Senhor havia tornado próspera a sua jornada, ou não.
22 Ntɛ yɔkɔmɛ yelip kəmun mɔ, kɔ wərkun nwɛ ɛlɛk kurundɛ ka kɛma ka tɛncəmbəl dacɔ, kɔ cəsora ca dəkəca mɛrəŋ ca kɛma ka mɛncəmbəl wəco, kəsora kin o kin k'ɔsɔŋ Rebeka.
22 Depois que os camelos acabaram de beber, tomou o homem um pendente de ouro, de meio siclo de peso, e duas pulseiras para as mãos dela, do peso de dez siclos de ouro;
23 Kɔ wərkun nwɛ eyif Rebeka: «An'okom əm-ɛ wəyecəra? Məlok'im ti ilɛtsɛn'am. Səntam kəsɔtɔ kəfo dəkəcepərɛnɛ pibi, nde kəlɔ ka papa kam?»
23 e perguntou: De quem és filha? dize-mo, peço-te. Há lugar em casa de teu pai para nós pousarmos?
24 Kɔ Rebeka oloku: «Wan ka Betuhɛl iyɔnɛ, nwɛ Milka ɛnakomɛ Nahor mɔ.»
24 Ela lhe respondeu: Eu sou filha de Betuel, filho de Milca, o qual ela deu a Naor.
25 K'endeŋər: «Mɛmpəlɛ kɔ yika yɛlarəm yeyi nnɔ ndorosu kɔ tofo tecepərɛnɛ pibi teyi sɔ di.»
25 Disse-lhe mais: Temos palha e forragem bastante, e lugar para pousar.
26 Kɔ wərkun nwɛ ontontnɛnɛ MARIKI,
26 Então inclinou-se o homem e adorou ao Senhor;
27 pəcloku: «Iŋkor-kor'əm məna MARIKI, Kanu ka mariki mem Abraham. Məna nwɛ məntɔsak kəlas layidi ndɛ mənasɔŋ kɔ mɔ, məcyɔnɛ mariki mem mɛfaŋ mɔn fəp mɔ! MARIKI məsol'em kɔ məŋkɛr'em haŋ nnɔ kəlɔ ka awɛnc a mariki mem Abraham.»
27 e disse: Bendito seja o Senhor Deus de meu senhor Abraão, que não retirou do meu senhor a sua benevolência e a sua verdade; quanto a mim, o Senhor me guiou no caminho à casa dos irmãos de meu senhor.
28 Kɔ wəyecəra ɛyɛksɛ k'ɔŋkɔ pəlɔmər mes mamɔkɔ fəp kɛrɛ nde ndɔrɔn.
28 A donzela correu, e relatou estas coisas aos da casa de sua mãe.
29 Rebeka ɛnayɔ wɛnc wərkun pacwe kɔ Labaŋ. Kɔ wəkakɔ ɛyɛksɛ kəkɔmɔmən wərkun nwɛ, nde dəkələmp.
29 Ora, Rebeca tinha um irmão, cujo nome era Labão, o qual saiu correndo ao encontro daquele homem até a fonte;
30 Labaŋ ɛnanəŋkɛ Rebeka kurundɛ kɔ cəsora dəwaca, k'ɛnanenɛ kɔ pəcloku: «Ti tɔ wərkun wəkakɔ olok-lokər əm.» Kɔ wɛnc wərkun wəka Rebeka ender nda wərkun nwɛ, ɛnayi kələmp kəsək kɔ yɔkɔmɛ yɔn mɔ.
30 porquanto tinha visto o pendente, e as pulseiras sobre as mãos de sua irmã, e ouvido as palavras de sua irmã Rebeca, que dizia: Assim me falou aquele homem; e foi ter com o homem, que estava em pé junto aos camelos ao lado da fonte.
31 Kɔ Labaŋ oloku: «Məder məna nwɛ MARIKI ompocɛ mɔ! Ta ake tɔ məndeyinɛ dabaŋka-ɛ? Ifɛŋ dukulɔ k'ilompsɛ yɔkɔmɛ yam tofo.»
31 E disse: Entra, bendito do Senhor; por que estás aqui fora? pois eu já preparei a casa, e lugar para os camelos.
32 Kɔ wərkun nwɛ ɛmbɛrɛ dəkəlɔ. Kɔ Labaŋ ontorɛ yɛsarɛ ya yɔkɔmɛ, k'ɔsɔŋ yi yika kɔ mɛmpəlɛ. K'ɔsɔŋ wərkun nwɛ kɔ afum aŋɛ ɛnasolɛ mɔ domun debikɛnɛ wɛcək.
32 Então veio o homem à casa, e desarreou os camelos; deram palha e forragem para os camelos e água para lavar os pés dele e dos homens que estavam com ele.
33 Kɔ tɛyɛfɛ dənda k'ancəmbərɛ kɔ yeri. Mba k'oloku: «Ifɔdi kərɛsna paka, mɛnɛ iloku toloku ntɛ inder kəloku mɔ.» Kɔ Labaŋ oloku kɔ: «Məloku!»
33 Depois puseram comida diante dele. Ele, porém, disse: Não comerei, até que tenha exposto a minha incumbência. Respondeu-lhe Labão: Fala.
34 K'oloku: «Awa. Wəcar ka Abraham iyɔnɛ.
34 Então disse: Eu sou o servo de Abraão.
35 Bel-bel bɔ MARIKI ompocɛ mariki mem pətɔt nwɛ ɔyɔnɛ fum wəlel mɔ. Kanu kəmpocɛ kɔ cəna ŋkesiya kɔ cir, gbeti kɔ kɛma, acar arkun kɔ aran, yɔkɔmɛ kɔ sɔfale.
35 O Senhor tem abençoado muito ao meu senhor, o qual se tem engrandecido; deu-lhe rebanhos e gado, prata e ouro, escravos e escravas, camelos e jumentos.
36 Sara wəran ka mariki mem ende pəkomɛ kɔ wan wərkun detembəra dɔn disrɛ. Wan wərkun wəkakɔ, nkɔn mariki mem ɔsɔŋ daka dɔn fəp.
36 E Sara, a mulher do meu senhor, mesmo depois, de velha deu um filho a meu senhor; e o pai lhe deu todos os seus bens.
37 Mariki mem Abraham ɔsɔŋ'em kədɛrəm, kəcloku: ‹Məfɔdetɛnɛ wan kem wəran ayecəra a Kanaŋ dacɔ atɔf nŋɛ iyi mɔ,
37 Ora, o meu senhor me fez jurar, dizendo: Não tomarás mulher para meu filho das filhas dos cananeus, em cuja terra habito;
38 mba məde məkɔ nde iyɛfɛ mɔ, kor kosu disrɛ, mətɛnɛ di wan kem wəran.›
38 irás, porém, à casa de meu pai, e à minha parentela, e tomarás mulher para meu filho.
39 K'iloku Mariki mem: ‹Tɔlɔm ta wəran ɔŋkɔwosɛ kəcɛps'em darəŋ kəder nnɔ-ɛ.›
39 Então respondi ao meu senhor: Porventura não me seguirá a mulher.
40 K'olok'im: ‹MARIKI nwɛ iŋkɔt fɔr kiriŋ mɔ, endesom mɛlɛkɛ mɔn mɛbaŋ əm pɔkɔt pam. Məlɛkɛ wan kem wəran nde kusuŋka kosu, pəyɔnɛ sɔ wəka kor kosu.›
40 Ao que ele me disse: O Senhor, em cuja presença tenho andado, enviará o seu anjo contigo, e prosperará o teu caminho; e da minha parentela e da casa de meu pai tomarás mulher para meu filho;
41 Kɔ Abraham olok'im: ‹Indewur'am kədɛrəm kaŋkɛ imbɛrs'am a mədɛrəm mɔ, kɔ pəyɔnɛ a məŋkɔ nde kor kosu a ta awos'am, kəsɔŋ ka wan wəran-ɛ iŋŋaŋnɛn'am kədɛrəm kaŋkɛ.›
41 então serás livre do meu juramento, quando chegares à minha parentela; e se não te derem, livre serás do meu juramento.
42 Ntɛ imbəpna mɔkɔ nde dəkələmp mɔ, k'iloku: ‹MARIKI, Kanu ka mariki mem Abraham, kɔ məŋwosɛ kəlompəs em pɔkɔt-ɛ,
42 E hoje cheguei à fonte, e disse: Senhor, Deus de meu senhor Abraão, se é que agora prosperas o meu caminho, o qual venho seguindo,
43 in'ɔfɔ nwɛ iyi kələmp ka domun kəsək mɔ.› Wəyecəra nwɛ endewur kədekɛt domun mɔ, nwɛ indeloku: ‹Məpoc em domun depic da tɔbɔl tam imun,›
43 eis que estou junto à fonte; faze, pois, que a donzela que sair para tirar água, a quem eu disser: Dá-me, peço-te, de beber um pouco de água do teu cântaro,
44 a wəkayi pəlok'im: ‹Məbaŋ məmun məna sərka, indesɔkɛtɛ yɔkɔmɛ yam!› Wəyecəra wəkakɔ pəyɔnɛ nwɛ MARIKI ɛncəmbərɛ wan ka mariki mem Abraham mɔ!
44 e ela me responder: Bebe tu, e também tirarei água para os teus camelos; seja a mulher que o Senhor designou para o filho de meu senhor.
45 Ilipna fɛ ti kəlokunɛ dɛbəkəc, kɔ Rebeka oŋwur pəgbaŋnɛ tɔbɔl dəkəbanca. K'ontor dəkələmp k'ɛŋkɛt domun. K'iloku kɔ: ‹Ilɛtsɛn'am məpoc'em imun.›
45 Ora, antes que eu acabasse de falar no meu coração, eis que Rebeca saía com o seu cântaro sobre o ombro, desceu à fonte e tirou água; e eu lhe disse: Dá-me de beber, peço-te.
46 K'ɛmbɛlkər kətin'em tɔbɔl tɔn tɔkɔ ɛŋgbaŋnɛna mɔ, k'olok'im: ‹Məmun, indepocɛ sɔ yɔkɔmɛ yam yomun.› K'imun, k'ompocɛ sɔ yɔkɔmɛ yem kɔ yomun.
46 E ela, com presteza, abaixou o seu cântaro do ombro, e disse: Bebe, e também darei de beber aos teus camelos; assim bebi, e ela deu também de beber aos camelos.
47 K'iyif kɔ: ‹An'okom əm-ɛ wəyecəra?› K'olok'im: ‹Wan ka Betuhɛl iyɔnɛ, wansɔ ka Nahor kɔ Milka.› K'imbɛr kɔ kurundɛ dololəm kɔ cəsora dəwaca.
47 Então lhe perguntei: De quem és filha? E ela disse: Filha de Betuel, filho de Naor, que Milca lhe deu. Então eu lhe pus o pendente no nariz e as pulseiras sobre as mãos;
48 K'intontnɛnɛ MARIKI, k'iyek-yekəs kɔ, Kanu ka mariki mem Abraham, nkɛ kəsol'em kədelɛk wan ka wɛnc idesɔŋ kɔ Siyaka wan ka nkɔn Abraham mɔ.
48 e, inclinando-me, adorei e bendisse ao Senhor, Deus do meu senhor Abraão, que me havia conduzido pelo caminho direito para tomar para seu filho a filha do irmão do meu senhor.
49 Ndɛkəl oŋ kɔ pəyɔnɛ a məwosɛ kəlasɛ mariki mem Abraham pəsoku disrɛ, layidi ndɛ mənasɔŋ kɔ mɔ, məsɔŋ'em ti kəcərɛ, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, ikɔ kəca kəmeriya, kɔ pəyi fɛ ti-ɛ, kətɔt.»
49 Agora, pois, se vós haveis de usar de benevolência e de verdade para com o meu senhor, declarai-mo; e se não, também mo declarai, para que eu vá ou para a direita ou para a esquerda.
50 Labaŋ kɔ Betuhɛl ŋaloku: «Tes tantɛ nda MARIKI tɛyɛfɛ, səfɔtam kəloku ti tɔlɔm o tɔlɔm.
50 Então responderam Labão e Betuel: Do Senhor procede este negócio; nós não podemos falar-te mal ou bem.
51 Rebeka ɔfɔ wəkawɛ fɔr yam kiriŋ, məlɛk kɔ nəkɔ. Pəkɔ pəyɔnɛ wəran ka wan ka mariki mam pəmɔ tɔkɔ MARIKI oloku ti mɔ.»
51 Eis que Rebeca está diante de ti, toma-a e vai-te; seja ela a mulher do filho de teu senhor, como tem dito o Senhor.
52 Ntɛ wəcar ka Abraham ene moloku mamɔkɔ mɔ, k'ontontnɛnɛ MARIKI dəntɔf.
52 Quando o servo de Abraão ouviu as palavras deles, prostrou-se em terra diante do Senhor:
53 Kɔ wəcar k'Abraham owurɛ yosumpər-sumpər ya gbeti, ya kɛma, kɔ yamos k'ɔsɔŋ yi Rebeka, k'ompocɛ sɔ Labaŋ wɛnc wərkun wəka Rebeka kɔ kɛrɛ kəŋan pəlarəm.
53 e tirou o servo jóias de prata, e jóias de ouro, e vestidos, e deu-os a Rebeca; também deu coisas preciosas a seu irmão e a sua mãe.
54 Ntɛ mes mamɔkɔ melip mɔ, wərkun nwɛ k'asol ɔn, kɔ ŋandi yeri kɔ ŋamun, kɔ ŋancepərɛnɛ pibi. Dec dendesɔk, ntɛ ŋayɛfɛ mɔ, kɔ wəcar nwɛ oloku: «Nəsak im iluksərnɛ nda mariki mem.»
54 Então comeram e beberam, ele e os homens que com ele estavam, e passaram a noite. Quando se levantaram de manhã, disse o servo: Deixai-me ir a meu senhor.
55 Kɔ Labaŋ ŋaloku kɔ kɛrɛ: «Wan wəran pəyi nnɔ kərɛsna mata wəco kɔ səna. Kɔ tencepər-ɛ, məntam kəkɔ.»
55 Disseram o irmão e a mãe da donzela: Fique ela conosco alguns dias, pelo menos dez dias; e depois irá.
56 Kɔ wərkun nwɛ oloku ŋa: «Ta nəsɔŋ'em kəwon ka nnɔ, bawo MARIKI olompəs em pɔkɔt. Nəsak im ilukus ndena mariki mem.»
56 Ele, porém, lhes respondeu: Não me detenhas, visto que o Senhor me tem prosperado o caminho; deixai-me partir, para que eu volte a meu senhor.
57 Kɔ Labaŋ ŋaloku kɔ kɛrɛ: «Səwe wan wəran, səyif kɔ tɔkɔ ɛfaŋ mɔ.»
57 Disseram-lhe: chamaremos a donzela, e perguntaremos a ela mesma.
58 Kɔ ŋawe Rebeka kɔ ŋayif kɔ: «Məfaŋ kəkɔ kɔ wərkun nwɛ ba?» Kɔ Rebeka owosɛ: «Ɛy.»
58 Chamaram, pois, a Rebeca, e lhe perguntaram: Irás tu com este homem; Respondeu ela: Irei.
59 Labaŋ kɔ kɛrɛ ŋasak Rebeka kɔ wəran nwɛ ɛnabaŋ kɔ mɔ, wəcar ka Abraham kɔ asol ɔn kɔ ŋaŋkɔ.
59 Então despediram a Rebeca, sua irmã, e à sua ama e ao servo de Abraão e a seus homens;
60 Kɔ ŋantolanɛ Rebeka kɔ ŋaloku kɔ:
60 e abençoaram a Rebeca, e disseram-lhe: Irmã nossa, sê tu a mãe de milhares de miríades, e possua a tua descendência a porta de seus aborrecedores!
61 Kɔ Rebeka ɛyɛfɛ kɔ acar ɔn ayecəra k'ɛmpɛsɛ yɔkɔmɛ kəroŋ, k'ɛncəmɛ wərkun nwɛ darəŋ. Kɔ wəcar ka Abraham ɛlɛk Rebeka kɔ ŋaŋkɔ.
61 Assim Rebeca se levantou com as suas moças e, montando nos camelos, seguiram o homem; e o servo, tomando a Rebeca, partiu.
62 Tɛtəŋnɛ Siyaka pəlukus kəyɛfɛ ka kələmp ka Lahay-Roy, pəndɛ nde atɔf ŋa Nɛkɛf.
62 Ora, Isaque tinha vindo do caminho de Beer-Laai-Rói; pois habitava na terra do Negebe.
63 Dɔfɔy dɔlɔma kɔ Siyaka ɔŋkɔ dəŋkɔtəs dəkulum, endeyekti fɔr k'ɛnəŋk yɔkɔmɛ yecder.
63 Saíra Isaque ao campo à tarde, para meditar; e levantando os olhos, viu, e eis que vinham camelos.
64 Rebeka endeyekti sɔ fɔr k'ɛnəŋk Siyaka, k'ontor yɔkɔmɛ kəroŋ.
64 Rebeca também levantou os olhos e, vendo a Isaque, saltou do camelo
65 K'eyif wəcar ka Abraham: «Wərkun wəre ɔfɔ wəkawɛ nnɔ dəkulum nwɛ ender kəfaynɛ su mɔ?» Kɔ wəcar oloku kɔ: «Mariki mem mɔ.» K'ɛlɛk kəloto kɔn k'ɛŋgbalərnɛ.
65 e perguntou ao servo: Quem é aquele homem que vem pelo campo ao nosso encontro? respondeu o servo: É meu senhor. Então ela tomou o véu e se cobriu.
66 Kɔ wəcar ka Abraham ɔlɔmər Siyaka mes mɔkɔ ɛnacepərɛnɛ mɔ fəp.
66 Depois o servo contou a Isaque tudo o que fizera.
67 Kɔ Siyaka eŋkekərɛ Rebeka abal ŋa kɛrɛ Sara disrɛ. K'ɛlɛk Rebeka k'ɔyɔnɛ wəran kɔn, k'ɔmbɔtər kɔ. Ti t'ɛnasɔŋɛ Siyaka pəwak kəpəl-pələs defi da kɛrɛ.
67 Isaque, pois, trouxe Rebeca para a tenda de Sara, sua mãe; tomou-a e ela lhe foi por mulher; e ele a amou. Assim Isaque foi consolado depois da morte de sua mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.