Gênesis 22

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ntɛ mes mmɛ mencepər mɔ, kɔ Kanu kəmbocər Abraham dɔpɔ, kɔ kəwe kɔ: «Abraham!» K'owosɛnɛ ki: «In'ɛwɛ!»
1 Algum tempo depois, Deus pôs Abraão à prova. “Abraão!”, Deus chamou. “Sim”, respondeu Abraão. “Aqui estou!”
2 Kɔ Kanu kəloku: «Məlɛk oŋ wan kam sona Siyaka, wəkakɔ məmbɔtər mɔ. Məkɔ atɔf ŋa Moriya dəndo, məkɔ məloŋnɛn'em wan kam kəloŋnɛ ka kəcɔf nde tɔrɔ mpɛ indekɔmentər əm mɔ.»
2 Deus disse: “Tome seu filho, seu único filho, Isaque, a quem você tanto ama, e vá à terra de Moriá. Lá, em um dos montes que eu lhe mostrarei, ofereça-o como holocausto”.
3 Kɔ Abraham ɛyɛfɛ bətbət suy k'ɛŋgbɛk sɔfale sɔn kəbənda, k'ɛlɛkɛnɛ acar ɔn atɛmp mɛrəŋ kɔ wan kɔn Siyaka. Kɔ Abraham ɛŋgbɛs tɔk nyɛ ɛnakɔcɔfɛ Kanu poloŋnɛ mɔ, k'ɛntas nde kəfo kəŋkɔ Kanu kənamentər kɔ mɔ.
3 Na manhã seguinte, Abraão se levantou cedo e preparou seu jumento. Levou consigo dois de seus servos e seu filho Isaque. Cortou lenha para o fogo do holocausto e partiu para o lugar que Deus tinha indicado.
4 Tataka ta maas, kɔ Abraham eyekti kəro k'ɛnəŋk kəfo kaŋkɔ pəbɔlɛ.
4 No terceiro dia da viagem, Abraão levantou os olhos e viu o lugar de longe.
5 K'oloku atɛmp ɔn: «Nəyi nnɔ kɔ sɔfale. Siyaka k'ina, kəpɛ kɔ sənder nde kəroŋ kəkɔtontnɛnɛ Kanu. Kɔ səlip-ɛ, səndebəp nu nnɔ.»
5 “Fiquem aqui com o jumento”, disse ele aos servos. “O rapaz e eu iremos mais adiante. Vamos adorar e depois voltaremos.”
6 Kɔ Abraham ɛlɛk tɔk nyɛ anakɔcɔfɛ Kanu poloŋnɛ mɔ, k'ɛsarsər yi wan kɔn Siyaka, kɔ nkɔn ɛlɛk nɛnc kɔ faka. Kɔ ŋasol mɛrəŋ maŋan kəkɔ.
6 Abraão pôs a lenha para o holocausto nos ombros de Isaque, e ele próprio levou o fogo e a faca. Enquanto os dois caminhavam juntos,
7 Kɔ Siyaka ewe kas Abraham k'eyif kɔ: «Papa!» Kɔ wəkakɔ owosɛ: «In'ɛwɛ, wan kem!» Kɔ Siyaka oloku: «Nɛnc dɔ dandɛ kɔ tɔk, mba deke teŋkesiya tɔkɔ aŋkɔloŋnɛ Kanu pacɔf mɔ peyi-ɛ?»
7 Isaque se virou para Abraão e disse: “Pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Abraão. “Temos fogo e lenha”, disse Isaque. “Mas onde está o cordeiro para o holocausto?”
8 Kɔ Abraham oloku: «Wan kem, Kanu ki sərka kəŋkɔsɔtɔ teŋkesiya ntɛ aŋkɔcɔfɛ kɔ poloŋnɛ mɔ.»
8 “Deus providenciará o cordeiro para o holocausto, meu filho”, respondeu Abraão. E continuaram a caminhar juntos.
9 Ntɛ ŋambəp kəfo nkɛ Kanu kənamentər kɔ mɔ, kɔ Abraham ɛncəmbər tetek toloŋnɛ Kanu, k'omboc tɔk. K'oŋkot wan kɔn Siyaka, k'edeŋər kɔ tɔk ya kəloŋnɛ kəroŋ.
9 Quando chegaram ao lugar que Deus havia indicado, Abraão construiu um altar e arrumou a lenha sobre ele. Em seguida, amarrou seu filho Isaque e o colocou no altar, sobre a lenha.
10 Kɔ Abraham ɛntɛnc kəca k'ɛlɛk faka kəkɔfay wan kɔn amera.
10 Então, pegou a faca para sacrificar o filho.
11 Kɔ mɛlɛkɛ ma MARIKI mewe kɔ darenc. Kɔ moloku: «Abraham! Abraham!» K'owosɛ: «In'ɛwɛ!»
11 Nesse momento, o anjo do S enhor o chamou do céu: “Abraão! Abraão!”. “Aqui estou!”, respondeu Abraão.
12 Kɔ mɛlɛkɛ moloku: «Ta mədeŋər wan kam kəca, ta məyɔ kɔ tes o tes, bawo incərɛ oŋ ndɛkəl a məŋnesɛ Kanu, ntɛ məntɔfatɛn'em wan kam mɔ, wan kam sona.»
12 “Não toque no rapaz”, disse o anjo. “Não lhe faça mal algum. Agora sei que você teme a Deus de fato. Não me negou nem mesmo seu filho, seu único filho!”
13 Kɔ Abraham eyekti fɔr k'ɛnəŋknɛ tadarəŋ aŋkesiya ŋorkun lɛn ya ŋi yɛpətsərnɛ dɛrəntəm. Kɔ Abraham ɔŋkɔ pəlɛk aŋkesiya nŋɛ k'ɛsəkpərɛ ŋi wan kɔn, k'oloŋnɛ ŋi Kanu k'ɔncɔf, k'ɛsak wan kɔn.
13 Então Abraão levantou os olhos e viu um carneiro preso pelos chifres num arbusto. Pegou o carneiro e o ofereceu como holocausto em lugar do filho.
14 Kɔ Abraham ɔsɔŋ tofo tatɔkɔ tewe ta «MARIKI ɛŋnəŋk.» Ti tɔ aŋlokɛ mɔkɔ: «Nde tɔrɔ ta MARIKI kəroŋ, andekɔnəŋk kɔ.»
14 Abraão chamou aquele lugar de Javé-Jiré. Até hoje, as pessoas usam esse nome como provérbio: “No monte do S enhor se providenciará”.
15 Kɔ mɛlɛkɛ ma MARIKI mɔŋgbɔkərɛ sɔ kəwe Abraham darenc,
15 Então o anjo do S enhor chamou Abraão novamente do céu:
16 kɔ moloku: «Toloku ta MARIKI indɛrəm'am ti, ina sərka! ‹Bawo məyɔ tantɛ, məfatɛnɛ f'em wan kam sona Siyaka,
16 “Assim diz o S enhor : Uma vez que você me obedeceu e não me negou nem mesmo seu filho, seu único filho, juro pelo meu nome que
17 indelas əm kəpocɛ pətɔt, indesɔŋɛ afum am ŋala pəmɔ cɔs ca darenc kɔ asənc ŋa kəba kəsək. Yuruya yam yendetasərnɛ aterɛnɛ aŋan.
17 certamente o abençoarei. Multiplicarei grandemente seus descendentes, e eles serão como as estrelas no céu e a areia na beira do mar. Seus descendentes conquistarão as cidades de seus inimigos
18 Afum a doru fəp ŋandesɔtɔ kəpocɛ pətɔt teta yuruya yam, bawo məncəŋkəl dim dem.›»
18 e, por meio deles, todas as nações da terra serão abençoadas. Tudo isso porque você me obedeceu”.
19 Kɔ Abraham oluksərnɛ nde atɛmp ɔn ŋanckar kɔ mɔ, kɔ ŋayɛfɛ kɔ ŋasol fəp faŋan kəkɔ Berseba, bawo Abraham Berseba ɛnandɛ.
19 Então voltaram até onde estavam os servos e partiram para Berseba, onde Abraão continuou a morar.
20 Ntɛ mes mamɔkɔ mencepər mɔ, k'ande paloku Abraham ntɛ: Milka oŋkomɛ sɔ wɛnc Nahor awut arkun:
20 Pouco tempo depois, Abraão ficou sabendo que Milca, mulher de Naor, irmão dele, lhe tinha dado filhos.
21 Huc wan kɔn wəcɔkɔ-cɔkɔ, Bus wɛnc wərkun, Kemuyel papa ka Aram,
21 O mais velho recebeu o nome de Uz, o segundo mais velho, Buz, seguido de Quemuel (antepassado dos arameus),
22 Kesed, Haso, Pildas, Yidlaf kɔ Betuhɛl.
22 Quésede, Hazo, Pildás, Jidlafe e Betuel
23 Kɔ Betuhɛl oŋkom Rebeka. Awut arkun akaŋɛ camət-maas ŋɔ Milka ɛnakomɛ Nahor, wɛnc ka Abraham.
23 (que foi o pai de Rebeca). Esses foram os oito filhos que Milca deu a Naor, irmão de Abraão.
24 Kɔ wəlak'ɔn Rehuma, nkɔn sɔ ɛnakomɛ kɔ awut: Tebah, Kaham, Tahas, kɔ Mahaka.
24 Além desses, Reumá, sua concubina, lhe deu quatro filhos: Tebá, Gaã, Taás e Maaca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.