Gênesis 22

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ntɛ mes mmɛ mencepər mɔ, kɔ Kanu kəmbocər Abraham dɔpɔ, kɔ kəwe kɔ: «Abraham!» K'owosɛnɛ ki: «In'ɛwɛ!»
1 Depois dessas coisas, Deus pôs Abraão à prova e lhe disse: — Abraão! Este lhe respondeu: — Eis-me aqui!
2 Kɔ Kanu kəloku: «Məlɛk oŋ wan kam sona Siyaka, wəkakɔ məmbɔtər mɔ. Məkɔ atɔf ŋa Moriya dəndo, məkɔ məloŋnɛn'em wan kam kəloŋnɛ ka kəcɔf nde tɔrɔ mpɛ indekɔmentər əm mɔ.»
2 Deus continuou: — Pegue o seu filho, seu único filho, Isaque, a quem você ama, e vá à terra de Moriá. Ali, ofereça-o em holocausto, sobre um dos montes, que eu lhe mostrar.
3 Kɔ Abraham ɛyɛfɛ bətbət suy k'ɛŋgbɛk sɔfale sɔn kəbənda, k'ɛlɛkɛnɛ acar ɔn atɛmp mɛrəŋ kɔ wan kɔn Siyaka. Kɔ Abraham ɛŋgbɛs tɔk nyɛ ɛnakɔcɔfɛ Kanu poloŋnɛ mɔ, k'ɛntas nde kəfo kəŋkɔ Kanu kənamentər kɔ mɔ.
3 Na manhã seguinte, Abraão levantou-se de madrugada e, tendo preparado o seu jumento, levou consigo dois dos seus servos e Isaque, seu filho. Rachou lenha para o holocausto e foi para o lugar que Deus lhe havia indicado.
4 Tataka ta maas, kɔ Abraham eyekti kəro k'ɛnəŋk kəfo kaŋkɔ pəbɔlɛ.
4 No terceiro dia, Abraão ergueu os olhos e viu o lugar de longe.
5 K'oloku atɛmp ɔn: «Nəyi nnɔ kɔ sɔfale. Siyaka k'ina, kəpɛ kɔ sənder nde kəroŋ kəkɔtontnɛnɛ Kanu. Kɔ səlip-ɛ, səndebəp nu nnɔ.»
5 Então disse aos servos: — Esperem aqui com o jumento. Eu e o rapaz iremos até lá e, depois de termos adorado, voltaremos para junto de vocês.
6 Kɔ Abraham ɛlɛk tɔk nyɛ anakɔcɔfɛ Kanu poloŋnɛ mɔ, k'ɛsarsər yi wan kɔn Siyaka, kɔ nkɔn ɛlɛk nɛnc kɔ faka. Kɔ ŋasol mɛrəŋ maŋan kəkɔ.
6 Abraão pegou a lenha do holocausto e a colocou sobre Isaque, seu filho. Ele, por sua vez, levava nas mãos o fogo e a faca. Assim, os dois caminhavam juntos.
7 Kɔ Siyaka ewe kas Abraham k'eyif kɔ: «Papa!» Kɔ wəkakɔ owosɛ: «In'ɛwɛ, wan kem!» Kɔ Siyaka oloku: «Nɛnc dɔ dandɛ kɔ tɔk, mba deke teŋkesiya tɔkɔ aŋkɔloŋnɛ Kanu pacɔf mɔ peyi-ɛ?»
7 Isaque rompeu o silêncio e disse a Abraão, seu pai: — Meu pai! Abraão respondeu: — Eis-me aqui, meu filho! Isaque perguntou: — Eis aqui o fogo e a lenha, mas onde está o cordeiro para o holocausto?
8 Kɔ Abraham oloku: «Wan kem, Kanu ki sərka kəŋkɔsɔtɔ teŋkesiya ntɛ aŋkɔcɔfɛ kɔ poloŋnɛ mɔ.»
8 Abraão respondeu: — Deus proverá para si o cordeiro para o holocausto, meu filho. E os dois seguiam juntos.
9 Ntɛ ŋambəp kəfo nkɛ Kanu kənamentər kɔ mɔ, kɔ Abraham ɛncəmbər tetek toloŋnɛ Kanu, k'omboc tɔk. K'oŋkot wan kɔn Siyaka, k'edeŋər kɔ tɔk ya kəloŋnɛ kəroŋ.
9 Chegaram ao lugar que Deus lhe havia indicado. Ali Abraão edificou um altar, arrumou a lenha sobre ele, amarrou Isaque, seu filho, e o deitou no altar, em cima da lenha.
10 Kɔ Abraham ɛntɛnc kəca k'ɛlɛk faka kəkɔfay wan kɔn amera.
10 E, estendendo a mão, pegou a faca para sacrificar o seu filho.
11 Kɔ mɛlɛkɛ ma MARIKI mewe kɔ darenc. Kɔ moloku: «Abraham! Abraham!» K'owosɛ: «In'ɛwɛ!»
11 Mas do céu o Anjo do Senhor o chamou: — Abraão! Abraão! Ele respondeu: — Eis-me aqui!
12 Kɔ mɛlɛkɛ moloku: «Ta mədeŋər wan kam kəca, ta məyɔ kɔ tes o tes, bawo incərɛ oŋ ndɛkəl a məŋnesɛ Kanu, ntɛ məntɔfatɛn'em wan kam mɔ, wan kam sona.»
12 Então lhe disse: — Não estenda a mão sobre o menino e não faça nada a ele, pois agora sei que você teme a Deus, porque não me negou o seu filho, o seu único filho.
13 Kɔ Abraham eyekti fɔr k'ɛnəŋknɛ tadarəŋ aŋkesiya ŋorkun lɛn ya ŋi yɛpətsərnɛ dɛrəntəm. Kɔ Abraham ɔŋkɔ pəlɛk aŋkesiya nŋɛ k'ɛsəkpərɛ ŋi wan kɔn, k'oloŋnɛ ŋi Kanu k'ɔncɔf, k'ɛsak wan kɔn.
13 Abraão ergueu os olhos e viu atrás de si um carneiro preso pelos chifres entre os arbustos. Abraão pegou o carneiro e o ofereceu em holocausto, em lugar de seu filho.
14 Kɔ Abraham ɔsɔŋ tofo tatɔkɔ tewe ta «MARIKI ɛŋnəŋk.» Ti tɔ aŋlokɛ mɔkɔ: «Nde tɔrɔ ta MARIKI kəroŋ, andekɔnəŋk kɔ.»
14 E Abraão deu àquele lugar o nome de “O Senhor Proverá”. Daí dizer-se até o dia de hoje: “No monte do Senhor se proverá.”
15 Kɔ mɛlɛkɛ ma MARIKI mɔŋgbɔkərɛ sɔ kəwe Abraham darenc,
15 Então do céu pela segunda vez o Anjo do Senhor chamou Abraão
16 kɔ moloku: «Toloku ta MARIKI indɛrəm'am ti, ina sərka! ‹Bawo məyɔ tantɛ, məfatɛnɛ f'em wan kam sona Siyaka,
16 e disse: — Porque você fez isso e não me negou o seu filho, o seu único filho, juro por mim mesmo, diz o
17 indelas əm kəpocɛ pətɔt, indesɔŋɛ afum am ŋala pəmɔ cɔs ca darenc kɔ asənc ŋa kəba kəsək. Yuruya yam yendetasərnɛ aterɛnɛ aŋan.
17 que certamente o abençoarei e multiplicarei a sua descendência como as estrelas dos céus e como a areia que está na praia do mar. Sua descendência tomará posse das cidades dos seus inimigos.
18 Afum a doru fəp ŋandesɔtɔ kəpocɛ pətɔt teta yuruya yam, bawo məncəŋkəl dim dem.›»
18 Na sua descendência serão benditas todas as nações da terra, porque você obedeceu à minha voz.
19 Kɔ Abraham oluksərnɛ nde atɛmp ɔn ŋanckar kɔ mɔ, kɔ ŋayɛfɛ kɔ ŋasol fəp faŋan kəkɔ Berseba, bawo Abraham Berseba ɛnandɛ.
19 Então Abraão voltou para onde estavam os seus servos, e, juntos, foram para Berseba, onde fixou residência.
20 Ntɛ mes mamɔkɔ mencepər mɔ, k'ande paloku Abraham ntɛ: Milka oŋkomɛ sɔ wɛnc Nahor awut arkun:
20 Passadas essas coisas, foram dizer a Abraão que Milca também tinha dado à luz filhos a Naor, irmão de Abraão:
21 Huc wan kɔn wəcɔkɔ-cɔkɔ, Bus wɛnc wərkun, Kemuyel papa ka Aram,
21 Uz, o primogênito, Buz, seu irmão, Quemuel, pai de Arã,
22 Kesed, Haso, Pildas, Yidlaf kɔ Betuhɛl.
22 Quésede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 Kɔ Betuhɛl oŋkom Rebeka. Awut arkun akaŋɛ camət-maas ŋɔ Milka ɛnakomɛ Nahor, wɛnc ka Abraham.
23 Betuel gerou Rebeca. Milca deu esses oito filhos a Naor, irmão de Abraão.
24 Kɔ wəlak'ɔn Rehuma, nkɔn sɔ ɛnakomɛ kɔ awut: Tebah, Kaham, Tahas, kɔ Mahaka.
24 A concubina de Naor, cujo nome era Reumá, lhe deu também à luz filhos: Teba, Gaã, Taás e Maaca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.