Gênesis 21
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NTLH
1 Kɔ MARIKI ɛmbaŋ Sara pəmɔ tɔkɔ ɛnaloku ti mɔ, kɔ MARIKI ɛlasɛ kɔ dim dɔkɔ ɛnasɔŋ kɔ mɔ.
1 De acordo com a sua promessa, o Senhor Deus abençoou Sara.
2 Kɔ Sara ɛmbɛkəs, k'oŋkomɛ Abraham wan wərkun detem dɔn disrɛ, tɛm tatɔkɔ Kanu kənaboncər kɔ mɔ.
2 Ela ficou grávida e, na velhice de Abraão, lhe deu um filho. O menino nasceu no tempo que Deus havia marcado,
3 Kɔ Abraham ewe wan wərkun nwɛ Sara oŋkomɛ kɔ mɔ «Siyaka.»
3 e Abraão pôs nele o nome de Isaque.
4 Kɔ Abraham ɛŋkənc Siyaka wan kɔn wərkun nwɛ tataka ta camət-maas tɔn, pəmɔ tɔkɔ Kanu kənasom kɔ ti mɔ.
4 Quando Isaque tinha oito dias, Abraão o circuncidou , como Deus havia mandado.
5 Abraham ɛnasɔtɔ meren tasar tin (100), ntɛ anckom wan kɔn Siyaka mɔ.
5 Quando Isaque nasceu, Abraão tinha cem anos.
6 Kɔ Sara oloku: «Kanu kəsɔŋ'em kəselsər. Nwɛ o nwɛ ene kəkom kem Siyaka mɔ, tɔŋyɔ kɔ mesel.»
6 Então Sara disse: — Deus me deu motivo para rir . E todos os que ouvirem essa história vão rir comigo.
7 K'endeŋər: «An'ɛnatam kəsɔŋɛ Abraham kəlaŋ a Sara endemɛsər awut-ɛ? Mba iŋkomɛ kɔ wan wərkun detem dɔn disrɛ.»
7 E disse também: — Quem diria a Abraão que Sara daria de mamar? No entanto, apesar de ele estar velho, eu lhe dei um filho.
8 Kɔ wan ɛmbɛk k'awurɛ kɔ mɛsɛ. Kɔ Abraham omboc kəsata kəpɔŋ dɔsɔk ndɛ awurɛ Siyaka mɛsɛ mɔ.
8 O menino cresceu e foi desmamado. E, no dia em que o menino foi desmamado, Abraão deu uma grande festa.
9 Kɔ Sara ɛnəŋk wan wərkun, nwɛ wəran wəMisira Hakar ɛnakomɛ Abraham mɔ, pəcsel.
9 Certo dia Ismael, o filho de Abraão e da egípcia Agar, estava brincando com Isaque, o filho de Sara.
10 Kɔ Sara oloku Abraham: «Məbɛləs wan wəran wəcar nwɛ kɔ wan kɔn wərkun. Bawo wan ka wəcar wəkawɛ ŋafɔdepaŋnɛ kɛ kɔ wan kem.»
10 Quando Sara viu isso, disse a Abraão: — Mande embora essa escrava e o filho dela, pois o filho dessa escrava não será herdeiro junto com Isaque, o meu filho.
11 Kɔ toloku tatɔkɔ tɛntɛlɛ Abraham belbel teta wan kɔn.
11 Abraão ficou muito preocupado com isso, pois Ismael também era seu filho.
12 Mba kɔ Kanu kəloku Abraham: «Ta tɛtɛl'am teta wan kam wərkun kɔ kɛrɛ, wəcar kam. Məwosɛnɛ Sara ntɛ o ntɛ ɛŋfaŋər əm mɔ. Bawo nnɔ Siyaka eyi mɔ, məndesɔtɔ yuruya nyɛ yendetɔmpər tewe tam mɔ.
12 Mas Deus disse: — Abraão, não se preocupe com o menino, nem com a sua escrava. Faça tudo o que Sara disser, pois você terá descendentes por meio de Isaque.
13 Indeyɔnɛ sɔ wan ka wəcar kam atɔf. Bawo nkɔn sɔ yuruya yam y'ɔyɔnɛ.»
13 O filho da escrava é seu filho também, e por isso farei com que os descendentes dele sejam uma grande nação.
14 Kɔ Abraham ɛyɛfɛ bətbət suy, k'ɛlɛk kəcom, k'ɛlas apampɛ domun k'ɔsɔŋ Hakar, k'ɛndəndəsər kɔ wan, k'ɛmbɛləs ŋa. Kɔ Hakar ɔŋkɔ pəyi Tɛgbərɛ ta Bersaba.
14 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada e deu para Agar comida e um odre cheio de água. Pôs o menino nos ombros dela e mandou que fosse embora. E Agar foi embora, andando sem direção pelo deserto de Berseba.
15 Ntɛ apampɛ ŋelip domun mɔ, kɔ Hakar ɛsak wan tɔtɔk dəntɔf.
15 Quando acabou a água do odre, ela deixou o menino debaixo de uma arvorezinha
16 K'ɛŋkafələr k'ɔŋkɔ pəndɛ kəsək pəccɔpəsnɛ: «Ifaŋ fɛ kəgbətnɛ wan kem pəcfi.» K'ɔŋkɔ pəndɛ pəbɔlɛnɛ kɔ dobolu da kələm ka ambəncəran katin pətɛfərnɛ kɔ, pəcbok.
16 e foi sentar-se a uns cem metros dali. Ela estava pensando: “Não suporto ver o meu filho morrer.” Ela ficou ali sentada, e o menino começou a chorar.
17 Kɔ Kanu kəne wan dim, kɔ mɛlɛkɛ ma Kanu mewe Hakar darenc kɔ meyif kɔ: «Ake'ntɔrs'əm-ɛ Hakar? Ta mənesɛ! Bawo Kanu kəne wan kam dim nde eyi mɔ.
17 Deus ouviu o choro do menino; e, lá do céu, o Anjo de Deus chamou Agar e disse: — Por que é que você está preocupada, Agar? Não tenha medo, pois Deus ouviu o choro do menino aí onde ele está.
18 Məyɛfɛ məlɛk wan, məsumpər kɔ waca mɛrəŋ, bawo afum alarəm ŋ'indesɔŋ kɔ.»
18 Vamos! Levante o menino e pegue-o pela mão. Eu farei dos seus descendentes uma grande nação.
19 Kɔ Kanu kəmepi Hakar fɔr k'ɛnəŋk kələmp. K'ɔŋkɔ pəlas apampɛ domun, k'ɔsɔŋ wan k'omun.
19 Então Deus abriu os olhos de Agar, e ela viu um poço. Ela foi, encheu o odre de água e deu para Ismael beber.
20 Kɔ Kanu kəmbum wan nwɛ ɛncbɛk, pəyi dətɛgbərɛ mɔ, k'ende pəyɔnɛ wəpɛnɛ mbəncəran.
20 Protegido por Deus, o menino cresceu. Ismael ficou morando no deserto de Parã e se tornou um bom atirador de flechas.
21 Kɔ Səmayila ɛmbɛk dəndo tɛgbərɛ ta Paran, kɔ kɛrɛ ɛntɛnɛ kɔ wəran wəMisira.
21 E a sua mãe arranjou uma mulher egípcia para ele.
22 Tɛm tatɔkɔ, Abimɛlɛk ŋasol kɔ Pikɔl, wəbɛ wəka asɔdar ɔn, k'ende pəloku Abraham: «Kanu kəsol am mes mmɛ məŋyɔ mɔ fəp.
22 Por esse tempo Abimeleque foi conversar com Abraão. Ficol, comandante do seu exército, foi com ele. Abimeleque disse a Abraão: — Deus está com você em tudo o que você faz.
23 Mədɛrəm'em oŋ ma nnɔ, məckornɛ Kanu a məfɔdetiŋkər im, awut em, kɔ awut-sɔ em, mədɛrəm em sɔ a məndetɔmpər em kɔ atɔf nŋɛ məyi mɔ abəkəc ŋosoku, pəmɔ tɔkɔ iyɔn'am mɔ.»
23 Portanto, aqui neste lugar, jure por Deus que não vai enganar nem a mim, nem aos meus filhos, nem aos meus descendentes. Eu tenho sido sincero com você; por isso prometa que será sincero comigo e fiel a esta terra em que está morando.
24 Kɔ Abraham oloku: «Indɛrəm am ti.»
24 — Eu juro — disse Abraão.
25 Mba kɔ Abraham ɛnal Abimɛlɛk teta kələmp nkɛ acar a Abimɛlɛk ŋanabaŋɛ fənɔntər mɔ.
25 Abraão fez uma reclamação a Abimeleque por causa de um poço que os empregados de Abimeleque haviam tomado à força.
26 Kɔ Abimɛlɛk oloku: «Incərɛ fɛ nwɛ ɛnayɔ tɔyɔ tatɔkɔ mɔ: Mənasɔŋɛ f'em ti kəcərɛ, mɔkɔ məndesɔŋ'em oŋ ti kəcərɛ.»
26 Abimeleque explicou: — Não sei quem fez isso. Você nunca me falou nada, e esta é a primeira vez que estou ouvindo falar desse assunto.
27 Kɔ Abraham ɛlɛk ŋkesiya, cir kɔ cəna, k'ɔsɔŋ yi Abimɛlɛk. Kɔ ŋaluksərnɛ kɔ ŋasek danapa mɛrəŋ maŋan.
27 Aí Abraão pegou algumas ovelhas e alguns bois e deu a Abimeleque, e os dois fizeram um trato.
28 Kɔ Abraham ɛncəmbər kəsək cir cəyecəra camət-mɛrəŋ ca yɔcɔl yɔn.
28 Abraão separou sete ovelhinhas do seu rebanho,
29 Kɔ Abimɛlɛk eyif Abraham: «Ŋkesiya yɛran camət-mɛrəŋ ya ake yɔ məncəmbər kəsək-ɛ?»
29 e Abimeleque perguntou: — Por que você separou estas sete ovelhinhas?
30 K'Abraham oloku Abimɛlɛk: «Məwosɛ kəbaŋ ŋkesiya yɛran camət-mɛrəŋ yayɛ tɔyɔnɛ kətəŋnɛ kosu tes a in'ɛnakay kələmp kaŋkɛ.»
30 Abraão respondeu: — Elas são um presente para você. Ao receber estas sete ovelhinhas, você estará concordando que fui eu quem cavou este poço.
31 Ti tɔ awenɛ tofo tatɔkɔ «Bersaba», bawo dəndo kəfo kaŋkɔ kɔ ŋanadɛrmɛnɛ.
31 Por isso aquele lugar ficou sendo chamado de Berseba , pois ali os dois fizeram um juramento.
32 Kɔ ŋantəŋnɛ kəsek danapa dəndo Bersaba. Kɔ tɛyɛfɛ dənda, Abimɛlɛk kɔ Pikɔl wəbɛ ka asɔdar ɔn ŋayɛfɛ, kɔ ŋalukus atɔf ŋa aFilisti.
32 Depois de fazerem esse trato em Berseba, Abimeleque e Ficol voltaram para a Filisteia.
33 Kɔ Abraham ɔmbɔf abet Bersaba, k'oŋkornɛ MARIKI nwɛ ɔntɔlip doru o doru mɔ.
33 Abraão plantou uma árvore em Berseba e ali adorou o Senhor , o Deus Eterno.
34 K'Abraham encepərɛnɛ tɛm tobolu atɔf ŋa aFilisti.
34 E Abraão ficou morando muito tempo na Filisteia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.