Gênesis 19

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dec dɔrɔfɔy kɔ mɛlɛkɛ mmɛ mɛrəŋ mender Sodom. Lɔt pəndɛ dəkəbɛrɛ da dare. Ntɛ ɛnəŋk mi mɔ, k'ɛyɛfɛ kəkɔbəpɛnɛ kɔ mi, k'ontontnɛnɛ mi dəntɔf.
1 Estava anoitecendo quando os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado perto do portão de entrada da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e foi recebê-los. Ajoelhou-se, encostou o rosto no chão
2 Kɔ Lɔt oloku ŋa: «Ilɛtsɛnɛ nu, nəna mariki mem, nəder nnɔ kəlɔ ka wəcar konu. Nəcepərɛnɛ dɛ pibi, nəbikɛnɛ wɛcək, nədena nəyɛfɛ bətbətana suy, nəsumpər sɔ dɔpɔ donu, nəkɔ.» Kɔ mɛlɛkɛ moloku kɔ: «Ala, nnɔ tofo tantɛ tɔ səndecepərɛnɛ pibi!»
2 e disse: — Senhores, estou aqui para servi-los; por favor, aceitem o meu convite e venham se hospedar na minha casa. Os senhores podem lavar os pés e passar a noite ali. Depois se levantarão bem cedo e continuarão a sua viagem. Eles disseram: — Não; nós vamos passar a noite na praça.
3 Mba kɔ Lɔt ɛncəmɛnɛ ŋa ti darəŋ haŋ kɔ ŋade ŋaləpsər kəkɔ nde ndɔrɔn. K'olompsɛ ŋa yeri yɔtɔt, k'ɛmpɛcɛ ŋa cəcom, kɔ ŋandi yeri.
3 Mas Ló insistiu tanto, que eles aceitaram e foram com ele para a sua casa. Ló mandou preparar um bom jantar e assar pães sem fermento. E os visitantes jantaram.
4 Ta ŋantafəntərɛ-ɛ, k'afum a dare da Sodom ŋaŋkɛl kəlɔ, kəyɛfɛ awut haŋ abeki fəp faŋan ŋanayi di, ali fum anasak fɛ.
4 Mas, antes que eles fossem dormir, todos os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, cercaram a casa.
5 Kɔ ŋawe Lɔt kɔ ŋayif kɔ: «Deke afum akɔ ŋayi-ɛ, aŋɛ ŋambɛrɛ nnɔ ndaram nnɔ pibi pampɛ mɔ? Məwurɛnɛ ŋa nnɔ səyi mɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ səfəntərər ŋa mɔ.»
5 Eles chamaram Ló e perguntaram: — Onde estão os homens que entraram na sua casa esta noite? Traga-os aqui fora para nós, pois queremos ter relações com eles.
6 Kɔ Lɔt owur dəkusuŋka nnɔ ŋayi mɔ, k'ɛŋgbət kumba tadarəŋ tɔn.
6 Ló saiu para falar com os homens. Ele fechou bem a porta
7 K'oloku ŋa: «Ala, Anapa, Ilɛtsɛnɛ nu ta nəyɔ pəlɛc pampɛ!
7 e disse: — Por favor, meus amigos, não cometam esse crime!
8 Ilɛtsɛnɛ nu! Iyɔ ayecəra mɛrəŋ atɔcərɛ arkun, ilɛtsɛnɛ nu ikɛrɛ nu ŋa nnɔ dabaŋka, nəyɔ ŋa mɛfaŋ monu. Mba ta nəyɔ acikəra em ntɛ o ntɛ, bawo kəyi kem kɔ ŋayinɛ dɛ!»
8 Prestem atenção! Tenho duas filhas que ainda são virgens. Vou trazê-las aqui fora para vocês. Façam com elas o que quiserem. Porém não façam nada com esses homens, pois são meus hóspedes, e eu tenho o dever de protegê-los.
9 K'afum a Sodom ŋaloku kɔ: «Məbɔlɛ day! Məna wəcikəra məfaŋ kəbocər səna dɔpɔ ndɛ səndekɔt mɔ, kɔ məntɔwurɛnɛ ŋa-ɛ, tɔkɔ səndedeŋər məna mɔ tendecepər taŋan!» Kɔ ŋawɛn Lɔt pəpɔŋ kɔ ŋalɔtərnɛ kumba kəkɔləsər ki.
9 Mas eles responderam: — Saia da nossa frente! E diziam uns aos outros: — Esse homem é estrangeiro e quer mandar em nós! Depois, virando-se para Ló, disseram: — Pois agora vamos fazer com você pior ainda do que íamos fazer com os seus hóspedes. Os homens de Sodoma se atiraram contra Ló e chegaram perto da porta para arrombá-la.
10 Kɔ mɛlɛkɛ mmɛ mɛrəŋ mosumpər Lɔt, kɔ mɛmbɛrsɛ kɔ, kɔ mɛŋgbət kumba.
10 Mas os visitantes pegaram Ló, e o puxaram para dentro da casa, e fecharam a porta.
11 Afum akɔ ŋanayi dəkusuŋka mɔ, kɔ mɛlɛke mɔsɔŋ ŋa kətɔnəŋk, kəyɛfɛ wanfɛt haŋ wəbeki, kɔ tɛyamsɛ ŋa kənəŋk sɔ kumba.
11 Em seguida eles fizeram que os homens, tanto os moços como os velhos, que estavam do lado de fora, ficassem cegos; e assim não conseguiram encontrar a porta.
12 Kɔ mɛlɛkɛ ŋayif Lɔt: «An'ɔ məyɔ sɔ nnɔ fum-ɛ? Arkun aŋɛ məsɔŋ aran mɔ, awut am arkun kɔ aran, kɔ afum am fəp, akɔ məyɔ dare dandɛ mɔ fəp, məwurɛnɛ ŋa nnɔ dare dandɛ.
12 Então os visitantes disseram a Ló: — Tem mais gente sua aqui? Pegue os seus filhos, as suas filhas, os seus genros e outros parentes que você tiver na cidade e tire todos daqui,
13 Kələsər kɔ sənder tofo tantɛ, bawo MARIKI fɔr kiriŋ, ntɛ aŋlokɛ afum a dare dandɛ mɔ, tɛmbɛk. MARIKI osom su kədeləsər dare dandɛ.»
13 pois nós vamos destruir este lugar. O Senhor Deus tem ouvido as terríveis acusações que há contra essa gente e por isso nos mandou para destruirmos Sodoma.
14 Kɔ Lɔt ɔŋkɔ pəbəp arkun aŋɛ ŋananɛncɛ awut ɔn mɔ, k'oloku ŋa: «Nəkufɛ nəyɛfɛ dɛ! Bawo MARIKI endeder kələsər dare dandɛ.» Mba, kɔ arkun akaŋɛ ŋancɛm-cɛmnɛ a kəwoləs kɔ Lɔt ɛndɛ.
14 Então Ló saiu e foi falar com os homens que iam casar com as suas filhas. Ele disse: — Arrumem-se depressa e saiam daqui porque o Mas eles pensaram que Ló estivesse brincando.
15 Pəndeyi dɔsɔka dɛləpəs kɔ mɛlɛkɛ ŋaloku Lɔt: «Məroknɛ məyɛfɛ dɛ, məlɛk wəran kam, kɔ awut am ayecəra aŋɛ ŋayi nnɔ mɔ, ta pəlɛc pedesɔtɔ ŋa kɔ dare dandɛ denciya mɔ.»
15 De madrugada os anjos insistiram com Ló, dizendo: — Arrume-se depressa, pegue a sua mulher e as suas duas filhas e saia daqui, para que vocês não morram quando a cidade for destruída.
16 Mba Lɔt pəcwon, kɔ mɛlɛkɛ ŋasumpər ŋa waca, nkɔn kɔ wəran kɔn kɔ awut ɔn ayecəra mɛrəŋ, kɔ mɛlɛkɛ ŋawurɛnɛ ŋa dare disrɛ, bawo MARIKI ɛnafaŋ kəyac kɔ.
16 E, como ele estava demorando, os anjos pegaram pela mão Ló, a sua mulher e as suas filhas e os levaram para fora da cidade, pois o Senhor teve compaixão de Ló.
17 Ntɛ mɛlɛkɛ ŋawurɛnɛ ŋa dare disrɛ mɔ, kɔ mɛlɛkɛ min moloku Lɔt: «Məyɛksɛ ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta məfi mɔ! Ta məmɔmən tadarəŋ, ta məcəmbərəs tofo o tofo nnɔ aranta ŋaŋɛ! Məkɔ məndɛ məyacnɛ nde dətɔrɔ, ta mədefi.»
17 Então um dos anjos disse a Ló: — Agora corra e salve a sua vida! Não olhe para trás, nem pare neste vale. Fuja para a montanha; se não, você vai morrer.
18 Kɔ Lɔt oloku ŋa: «Ala, mariki mem! Tɔfɔtam kəyi.
18 Mas Ló respondeu: — Senhor, não me obrigue a fazer isso, por favor!
19 Ilɛtsɛn'am! Wəcar kam ɔsɔtər əm kəŋaŋnɛnɛ ntɛ məlas layidi dam nnɔ iyi mɔ, ntɛ məsak im kəyi doru mɔ, mba ifɔtam kəyɛksɛ ibəp tɔrɔ tatɔkɔ a məctorɛ pəlɛc, kɔ pəyi fɛ ti-ɛ ina sɔ, iŋfi.
19 O senhor me fez um grande favor e teve pena de mim, salvando a minha vida. Mas a montanha fica muito longe daqui, e a destruição vai me alcançar e acabar comigo antes que eu chegue lá.
20 Ilɛtsɛn'am məŋnəŋk dare dɔkɔ, dɔlɔtərn'em k'iyɛksɛ ibɛrɛ di kɔ dɛfɛtɛ sɔ. Məc'em ikɔ indɛ iyacnɛ di, dɛfɛtɛ fɛ ba? Intam di kəbɛrɛ, tɔsɔŋ'em kəyi doru!»
20 Está vendo aquela cidadezinha ali? Ela fica perto. Deixe que eu fuja para lá a fim de salvar a minha vida. Veja que é uma cidade bem pequena.
21 Kɔ mɛlɛkɛ moloku kɔ: «Awa, kətola kam kaŋkɛ disrɛ, ifɔləsər dare dadɔkɔ məŋle mɔ.
21 Então o anjo disse: — Está bem; concordo. Eu não destruirei aquela cidade.
22 Awa, məroknɛ məkɔ, bawo ifɔtam kəyɔ tɔlɔm o tɔlɔm ta məntabɛrɛ di-ɛ.» Ti t'ɔsɔŋɛ ntɛ awenɛ dare dadɔkɔ Cohar mɔ.
22 Agora vá depressa, pois eu não poderei fazer nada enquanto você não chegar lá. Ló tinha dito que a cidade era bem pequena, e por isso ela recebeu o nome de Zoar .
23 Dec dɛncpɛ, a kɔ Lɔt ɛmbɛrɛ Cohar.
23 Ló chegou a Zoar depois que o sol já havia saído.
24 Kɔ MARIKI ɔntufər aka Sodom kɔ Komora kəyɛfɛ darenc, pərbəlɔ kɔ nɛnc, nyɛ MARIKI ɛncsak mɔ.
24 De repente, lá do céu, o Senhor Deus fez chover fogo e enxofre sobre Sodoma e Gomorra.
25 Kɔ Kanu kələsər sədare fəp, kɔ aranta, kɔ afum kəbəp ka yopoŋ dəntɔf fəp.
25 Ele destruiu essas duas cidades, e também todo o vale e os seus moradores, e acabou com todas as plantas e árvores daquela região.
26 Kɔ wəran ka Lɔt ɔmɔmən tadarəŋ, k'ɛntəŋklɛ k'ɔyɔnɛ tɛrəŋka ta mɛr.
26 E aconteceu que a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 Kɔ Abraham ɛyɛfɛ bətbət suy, k'ɔŋkɔ nde tofo tɔkɔ ŋanacəmɛ kɔ MARIKI mɔ.
27 No dia seguinte Abraão se levantou de madrugada e foi até o lugar onde havia falado com Deus, o Senhor .
28 Kɔ Abraham ɔmɔmən kəca ka Sodom kɔ Komora, k'ɔmɔmən sədare sa aranta fəp, k'ɛnəŋk kinimɛ kəcpɛ pəmɔ ntɛ kinimɛ kəpɔŋ kənde kəcpɛ daranta mɔ.
28 Abraão olhou na direção de Sodoma, de Gomorra e de todo o vale e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma grande fornalha.
29 Ntɛ Kanu kəncləsər sədare sa aranta ŋaŋɔkɔ mɔ, kɔ Kanu kəncɛm-cɛmnɛ Abraham, kɔ kəyac Lɔt pəlɛc ntɛ kəncləsər sədare nsɛ Lɔt ɛnandɛ pəyacnɛ mɔ.
29 Foi assim que Deus destruiu as cidades do vale. Mas ele pensou em Abraão e fez com que Ló escapasse da destruição das cidades onde havia morado.
30 Kɔ Lɔt ɛyɛfɛ Cohar k'awut ɔn aran mɛrəŋ kəpɛ kəkɔndɛ dətɔrɔ, bawo ɛnanesɛ kəndɛ ka Cohar. K'ɔŋkɔ pəyi kumbuŋkum ka tɔrɔ tɔlɔma disrɛ.
30 Ló teve medo de ficar morando em Zoar e por isso foi para as montanhas, junto com as duas filhas. Ali os três viviam numa caverna.
31 Kɔ wan wəran wəcɔkɔ-cɔkɔ wəka Lɔt oloku wəlpəs: «Papa kosu ɔyɔnɛ wətem, fum eyi fɛ dɔtɔf nwɛ endeder su mɔ, pəmɔ ntɛ mes mosu mokur moloku ti mɔ.
31 Certo dia a filha mais velha disse à mais nova: — O nosso pai já está ficando velho, e não há nenhum outro homem nesta região. Assim não podemos casar e ter filhos, como é costume em toda parte.
32 Məder səsɔŋɛ kɔ kəmun member ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəfəntərər su, tɔŋsɔŋɛ səsɔtɔnɛ kɔ yuruya mɔ.»
32 Venha cá, vamos dar vinho a papai até que fique bêbado. Então nós nos deitaremos com ele e assim teremos filhos dele.
33 Kɔ ŋasɔŋɛ kas kəŋan kəmun member pibi papɔkɔ. Kɔ wan kɔn wəran wəcɔkɔ-cɔkɔ ɔŋkɔ pəfəntərɛ kɔ kas. Mba Lɔt ɛnacərɛnɛ fɛ kəbɛrɛ kɔ kəwur ka wan kɔn.
33 Naquela mesma noite elas deram vinho ao pai, e a filha mais velha teve relações com ele. Mas ele estava tão bêbado, que não percebeu nada.
34 Dɔckɔsɔk k'oloku wəfɛtəra kɔn: «Ifəntərɛna nnɔ pibi kɔ papa. Pasɔŋɛ kɔ sɔ kəmun member nnɔ pibi, ntɛ tɔŋsɔŋɛ məna sɔ nəkɔ nəfəntərɛ kɔ nkɔn mɔ tɔsɔŋɛ pasɔtɔnɛ kɔ yuruya mɔ.»
34 No dia seguinte a filha mais velha disse à irmã: — Eu dormi ontem à noite com papai. Vamos embebedá-lo de novo hoje à noite, e você vai dormir com ele. Assim, nós duas teremos filhos com ele e conservaremos a sua descendência.
35 Pəndesɔbiyɛ kɔ awut ɔn aran ŋasɔŋ kɔ sɔ member. Pibi papɔkɔ kɔ wan kɔn wəran wəfɛt wəkɔ ɔŋkɔ pəbɛrər papa kəŋan Lɔt, kɔ ŋafəntərɛ. Kas kəŋan ɛnacərɛnɛ fɛ kəbɛrɛ kɔ kəwur ka wəkakɔ sɔ.
35 Nessa noite tornaram a dar vinho ao pai, e a filha mais nova teve relações com ele. De novo ele estava tão bêbado, que não percebeu nada.
36 Kɔ awut aran a Lɔt aŋɛ mɛrəŋ fəp ŋambɛksɛ Lɔt kas kəŋan.
36 Assim, as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 Kɔ wan wəran wəka Lɔt wəcɔkɔ-cɔkɔ oŋkom wan wərkun, k'ewe kɔ Mohab. Nkɔn ɔyɔnɛ papa ka aMohab, ŋayi doru haŋ mɔkɔ.
37 A mais velha teve um filho, a quem deu o nome de Moabe . Ele foi o pai dos moabitas de hoje .
38 Kɔ wan ka Lɔt wəran wəfɛt oŋkom wan wərkun, k'ewe kɔ «Ben Ami.» Nkɔn ɔyɔnɛ papa ka aka Amɔŋ ŋayi doru haŋ mɔkɔ.
38 A mais nova também teve um filho e pôs nele o nome de Ben-Ami . Ele foi o pai dos amonitas de hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.