Gênesis 19
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB
1 Dec dɔrɔfɔy kɔ mɛlɛkɛ mmɛ mɛrəŋ mender Sodom. Lɔt pəndɛ dəkəbɛrɛ da dare. Ntɛ ɛnəŋk mi mɔ, k'ɛyɛfɛ kəkɔbəpɛnɛ kɔ mi, k'ontontnɛnɛ mi dəntɔf.
1 À tarde chegaram os dois anjos a Sodoma. Ló estava sentado à porta de Sodoma e, vendo-os, levantou-se para os receber; prostrou-se com o rosto em terra,
2 Kɔ Lɔt oloku ŋa: «Ilɛtsɛnɛ nu, nəna mariki mem, nəder nnɔ kəlɔ ka wəcar konu. Nəcepərɛnɛ dɛ pibi, nəbikɛnɛ wɛcək, nədena nəyɛfɛ bətbətana suy, nəsumpər sɔ dɔpɔ donu, nəkɔ.» Kɔ mɛlɛkɛ moloku kɔ: «Ala, nnɔ tofo tantɛ tɔ səndecepərɛnɛ pibi!»
2 e disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os pés; de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. Responderam eles: Não; antes na praça passaremos a noite.
3 Mba kɔ Lɔt ɛncəmɛnɛ ŋa ti darəŋ haŋ kɔ ŋade ŋaləpsər kəkɔ nde ndɔrɔn. K'olompsɛ ŋa yeri yɔtɔt, k'ɛmpɛcɛ ŋa cəcom, kɔ ŋandi yeri.
3 Entretanto, Ló insistiu muito com eles, pelo que foram com ele e entraram em sua casa; e ele lhes deu um banquete, assando-lhes pães ázimos, e eles comeram.
4 Ta ŋantafəntərɛ-ɛ, k'afum a dare da Sodom ŋaŋkɛl kəlɔ, kəyɛfɛ awut haŋ abeki fəp faŋan ŋanayi di, ali fum anasak fɛ.
4 Mas antes que se deitassem, cercaram a casa os homens da cidade, isto é, os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados;
5 Kɔ ŋawe Lɔt kɔ ŋayif kɔ: «Deke afum akɔ ŋayi-ɛ, aŋɛ ŋambɛrɛ nnɔ ndaram nnɔ pibi pampɛ mɔ? Məwurɛnɛ ŋa nnɔ səyi mɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ səfəntərər ŋa mɔ.»
5 e, chamando a Ló, perguntaram-lhe: Onde estão os homens que entraram esta noite em tua casa? Traze-os cá fora a nós, para que os conheçamos.
6 Kɔ Lɔt owur dəkusuŋka nnɔ ŋayi mɔ, k'ɛŋgbət kumba tadarəŋ tɔn.
6 Então Ló saiu-lhes à porta, fechando-a atrás de si,
7 K'oloku ŋa: «Ala, Anapa, Ilɛtsɛnɛ nu ta nəyɔ pəlɛc pampɛ!
7 e disse: Meus irmãos, rogo-vos que não procedais tão perversamente;
8 Ilɛtsɛnɛ nu! Iyɔ ayecəra mɛrəŋ atɔcərɛ arkun, ilɛtsɛnɛ nu ikɛrɛ nu ŋa nnɔ dabaŋka, nəyɔ ŋa mɛfaŋ monu. Mba ta nəyɔ acikəra em ntɛ o ntɛ, bawo kəyi kem kɔ ŋayinɛ dɛ!»
8 eis aqui, tenho duas filhas que ainda não conheceram varão; eu vo-las trarei para fora, e lhes fareis como bem vos parecer: somente nada façais a estes homens, porquanto entraram debaixo da sombra do meu telhado.
9 K'afum a Sodom ŋaloku kɔ: «Məbɔlɛ day! Məna wəcikəra məfaŋ kəbocər səna dɔpɔ ndɛ səndekɔt mɔ, kɔ məntɔwurɛnɛ ŋa-ɛ, tɔkɔ səndedeŋər məna mɔ tendecepər taŋan!» Kɔ ŋawɛn Lɔt pəpɔŋ kɔ ŋalɔtərnɛ kumba kəkɔləsər ki.
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Esse indivíduo, como estrangeiro veio aqui habitar, e quer se arvorar em juiz! Agora te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o homem, isto é, sobre Ló, e aproximavam-se para arrombar a porta.
10 Kɔ mɛlɛkɛ mmɛ mɛrəŋ mosumpər Lɔt, kɔ mɛmbɛrsɛ kɔ, kɔ mɛŋgbət kumba.
10 Aqueles homens, porém, estendendo as mãos, fizeram Ló entrar para dentro da casa, e fecharam a porta;
11 Afum akɔ ŋanayi dəkusuŋka mɔ, kɔ mɛlɛke mɔsɔŋ ŋa kətɔnəŋk, kəyɛfɛ wanfɛt haŋ wəbeki, kɔ tɛyamsɛ ŋa kənəŋk sɔ kumba.
11 e feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, tanto pequenos como grandes, de maneira que cansaram de procurar a porta.
12 Kɔ mɛlɛkɛ ŋayif Lɔt: «An'ɔ məyɔ sɔ nnɔ fum-ɛ? Arkun aŋɛ məsɔŋ aran mɔ, awut am arkun kɔ aran, kɔ afum am fəp, akɔ məyɔ dare dandɛ mɔ fəp, məwurɛnɛ ŋa nnɔ dare dandɛ.
12 Então disseram os homens a Ló: Tens mais alguém aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens na cidade, tira-os para fora deste lugar;
13 Kələsər kɔ sənder tofo tantɛ, bawo MARIKI fɔr kiriŋ, ntɛ aŋlokɛ afum a dare dandɛ mɔ, tɛmbɛk. MARIKI osom su kədeləsər dare dandɛ.»
13 porque nós vamos destruir este lugar, porquanto o seu clamor se tem avolumado diante do Senhor, e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Kɔ Lɔt ɔŋkɔ pəbəp arkun aŋɛ ŋananɛncɛ awut ɔn mɔ, k'oloku ŋa: «Nəkufɛ nəyɛfɛ dɛ! Bawo MARIKI endeder kələsər dare dandɛ.» Mba, kɔ arkun akaŋɛ ŋancɛm-cɛmnɛ a kəwoləs kɔ Lɔt ɛndɛ.
14 Tendo saído Ló, falou com seus genros, que haviam de casar com suas filhas, e disse-lhes: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Mas ele pareceu aos seus genros como quem estava zombando.
15 Pəndeyi dɔsɔka dɛləpəs kɔ mɛlɛkɛ ŋaloku Lɔt: «Məroknɛ məyɛfɛ dɛ, məlɛk wəran kam, kɔ awut am ayecəra aŋɛ ŋayi nnɔ mɔ, ta pəlɛc pedesɔtɔ ŋa kɔ dare dandɛ denciya mɔ.»
15 E ao amanhecer os anjos apertavam com Ló, dizendo: levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças no castigo da cidade.
16 Mba Lɔt pəcwon, kɔ mɛlɛkɛ ŋasumpər ŋa waca, nkɔn kɔ wəran kɔn kɔ awut ɔn ayecəra mɛrəŋ, kɔ mɛlɛkɛ ŋawurɛnɛ ŋa dare disrɛ, bawo MARIKI ɛnafaŋ kəyac kɔ.
16 Ele, porém, se demorava; pelo que os homens pegaram-lhe pela mão a ele, à sua mulher, e às suas filhas, sendo-lhe misericordioso o Senhor. Assim o tiraram e o puseram fora da cidade.
17 Ntɛ mɛlɛkɛ ŋawurɛnɛ ŋa dare disrɛ mɔ, kɔ mɛlɛkɛ min moloku Lɔt: «Məyɛksɛ ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta məfi mɔ! Ta məmɔmən tadarəŋ, ta məcəmbərəs tofo o tofo nnɔ aranta ŋaŋɛ! Məkɔ məndɛ məyacnɛ nde dətɔrɔ, ta mədefi.»
17 Quando os tinham tirado para fora, disse um deles: Escapa-te, salva tua vida; não olhes para trás de ti, nem te detenhas em toda esta planície; escapa-te lá para o monte, para que não pereças.
18 Kɔ Lɔt oloku ŋa: «Ala, mariki mem! Tɔfɔtam kəyi.
18 Respondeu-lhe Ló: Ah, assim não, meu Senhor!
19 Ilɛtsɛn'am! Wəcar kam ɔsɔtər əm kəŋaŋnɛnɛ ntɛ məlas layidi dam nnɔ iyi mɔ, ntɛ məsak im kəyi doru mɔ, mba ifɔtam kəyɛksɛ ibəp tɔrɔ tatɔkɔ a məctorɛ pəlɛc, kɔ pəyi fɛ ti-ɛ ina sɔ, iŋfi.
19 Eis que agora o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e tens engrandecido a tua misericórdia que a mim me fizeste, salvando-me a vida; mas eu não posso escapar-me para o monte; não seja caso me apanhe antes este mal, e eu morra.
20 Ilɛtsɛn'am məŋnəŋk dare dɔkɔ, dɔlɔtərn'em k'iyɛksɛ ibɛrɛ di kɔ dɛfɛtɛ sɔ. Məc'em ikɔ indɛ iyacnɛ di, dɛfɛtɛ fɛ ba? Intam di kəbɛrɛ, tɔsɔŋ'em kəyi doru!»
20 Eis ali perto aquela cidade, para a qual eu posso fugir, e é pequena. Permite que eu me escape para lá {porventura não é pequena?}, e viverá a minha alma.
21 Kɔ mɛlɛkɛ moloku kɔ: «Awa, kətola kam kaŋkɛ disrɛ, ifɔləsər dare dadɔkɔ məŋle mɔ.
21 Disse-lhe: Quanto a isso também te hei atendido, para não subverter a cidade de que acabas de falar.
22 Awa, məroknɛ məkɔ, bawo ifɔtam kəyɔ tɔlɔm o tɔlɔm ta məntabɛrɛ di-ɛ.» Ti t'ɔsɔŋɛ ntɛ awenɛ dare dadɔkɔ Cohar mɔ.
22 Apressa-te, escapa-te para lá; porque nada poderei fazer enquanto não tiveres ali chegado. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Dec dɛncpɛ, a kɔ Lɔt ɛmbɛrɛ Cohar.
23 Tinha saído o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Kɔ MARIKI ɔntufər aka Sodom kɔ Komora kəyɛfɛ darenc, pərbəlɔ kɔ nɛnc, nyɛ MARIKI ɛncsak mɔ.
24 Então o Senhor, da sua parte, fez chover do céu enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra.
25 Kɔ Kanu kələsər sədare fəp, kɔ aranta, kɔ afum kəbəp ka yopoŋ dəntɔf fəp.
25 E subverteu aquelas cidades e toda a planície, e todos os moradores das cidades, e o que nascia da terra.
26 Kɔ wəran ka Lɔt ɔmɔmən tadarəŋ, k'ɛntəŋklɛ k'ɔyɔnɛ tɛrəŋka ta mɛr.
26 Mas a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida em uma estátua de sal.
27 Kɔ Abraham ɛyɛfɛ bətbət suy, k'ɔŋkɔ nde tofo tɔkɔ ŋanacəmɛ kɔ MARIKI mɔ.
27 E Abraão levantou-se de madrugada, e foi ao lugar onde estivera em pé diante do Senhor;
28 Kɔ Abraham ɔmɔmən kəca ka Sodom kɔ Komora, k'ɔmɔmən sədare sa aranta fəp, k'ɛnəŋk kinimɛ kəcpɛ pəmɔ ntɛ kinimɛ kəpɔŋ kənde kəcpɛ daranta mɔ.
28 e, contemplando Sodoma e Gomorra e toda a terra da planície, viu que subia da terra fumaça como a de uma fornalha.
29 Ntɛ Kanu kəncləsər sədare sa aranta ŋaŋɔkɔ mɔ, kɔ Kanu kəncɛm-cɛmnɛ Abraham, kɔ kəyac Lɔt pəlɛc ntɛ kəncləsər sədare nsɛ Lɔt ɛnandɛ pəyacnɛ mɔ.
29 Ora, aconteceu que, destruindo Deus as cidades da planície, lembrou-se de Abraão, e tirou Ló do meio da destruição, ao subverter aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Kɔ Lɔt ɛyɛfɛ Cohar k'awut ɔn aran mɛrəŋ kəpɛ kəkɔndɛ dətɔrɔ, bawo ɛnanesɛ kəndɛ ka Cohar. K'ɔŋkɔ pəyi kumbuŋkum ka tɔrɔ tɔlɔma disrɛ.
30 E subiu Ló de Zoar, e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele; porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Kɔ wan wəran wəcɔkɔ-cɔkɔ wəka Lɔt oloku wəlpəs: «Papa kosu ɔyɔnɛ wətem, fum eyi fɛ dɔtɔf nwɛ endeder su mɔ, pəmɔ ntɛ mes mosu mokur moloku ti mɔ.
31 Então a primogênita disse à menor: Nosso pai é já velho, e não há varão na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra;
32 Məder səsɔŋɛ kɔ kəmun member ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəfəntərər su, tɔŋsɔŋɛ səsɔtɔnɛ kɔ yuruya mɔ.»
32 vem, demos a nosso pai vinho a beber, e deitemo-nos com ele, para que conservemos a descendência de nosso pai.
33 Kɔ ŋasɔŋɛ kas kəŋan kəmun member pibi papɔkɔ. Kɔ wan kɔn wəran wəcɔkɔ-cɔkɔ ɔŋkɔ pəfəntərɛ kɔ kas. Mba Lɔt ɛnacərɛnɛ fɛ kəbɛrɛ kɔ kəwur ka wan kɔn.
33 Deram, pois, a seu pai vinho a beber naquela noite; e, entrando a primogênita, deitou-se com seu pai; e não percebeu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Dɔckɔsɔk k'oloku wəfɛtəra kɔn: «Ifəntərɛna nnɔ pibi kɔ papa. Pasɔŋɛ kɔ sɔ kəmun member nnɔ pibi, ntɛ tɔŋsɔŋɛ məna sɔ nəkɔ nəfəntərɛ kɔ nkɔn mɔ tɔsɔŋɛ pasɔtɔnɛ kɔ yuruya mɔ.»
34 No dia seguinte disse a primogênita à menor: Eis que eu ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe vinho a beber também esta noite; e então, entrando tu, deita-te com ele, para que conservemos a descendência de nosso pai.
35 Pəndesɔbiyɛ kɔ awut ɔn aran ŋasɔŋ kɔ sɔ member. Pibi papɔkɔ kɔ wan kɔn wəran wəfɛt wəkɔ ɔŋkɔ pəbɛrər papa kəŋan Lɔt, kɔ ŋafəntərɛ. Kas kəŋan ɛnacərɛnɛ fɛ kəbɛrɛ kɔ kəwur ka wəkakɔ sɔ.
35 Tornaram, pois, a dar a seu pai vinho a beber também naquela noite; e, levantando-se a menor, deitou-se com ele; e não percebeu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Kɔ awut aran a Lɔt aŋɛ mɛrəŋ fəp ŋambɛksɛ Lɔt kas kəŋan.
36 Assim as duas filhas de Ló conceberam de seu pai.
37 Kɔ wan wəran wəka Lɔt wəcɔkɔ-cɔkɔ oŋkom wan wərkun, k'ewe kɔ Mohab. Nkɔn ɔyɔnɛ papa ka aMohab, ŋayi doru haŋ mɔkɔ.
37 A primogênita deu a luz a um filho, e chamou-lhe Moabe; este é o pai dos moabitas de hoje.
38 Kɔ wan ka Lɔt wəran wəfɛt oŋkom wan wərkun, k'ewe kɔ «Ben Ami.» Nkɔn ɔyɔnɛ papa ka aka Amɔŋ ŋayi doru haŋ mɔkɔ.
38 A menor também deu à luz um filho, e chamou-lhe Ben-Ami; este é o pai dos amonitas de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.