Gênesis 11
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA
1 Tɛm tatɔkɔ doru fəp kusu kin k'anccɔp, pacloku, moloku min mayi.
1 Em toda a terra havia apenas uma língua e uma só maneira de falar.
2 K'afum ŋande ŋakɔ kəca nkɛ dec dɛmpɛ mɔ, kɔ ŋanəŋk mɔrɔ atɔf ŋa Siŋhar, kɔ ŋandɛ mi dacɔ.
2 Os homens partiram do Oriente, encontraram uma planície na terra de Sinar e habitaram ali.
3 Kɔ ŋalokɛnɛ: «Pasut birik, pacɔf bi!» Kɔ birik bɔcɔf babɔkɔ bɔyɔnɛ ŋa masar, kɔ kɔrtal kəyɔnɛ ŋa dos.
3 E disseram uns aos outros: — Venham, vamos fazer tijolos e queimá-los bem. Os tijolos lhes serviram de pedra, e o betume, de argamassa.
4 Kɔ ŋaloku sɔ: «Paŋkɔn, pacəmbər dare kɔ kəlɔ nkɛ domp da ki dendekɔ haŋ dɔsɔ kɔm mɔ. Ntɛ tɔŋsɔŋɛ pasɔtɔ tewe mɔ, tɔsɔŋɛ su sɔ kətɔsamsər doru.»
4 Disseram: — Venham, vamos construir uma cidade e uma torre cujo topo chegue até os céus e tornemos célebre o nosso nome, para que não sejamos espalhados por toda a terra.
5 Kɔ MARIKI ontor kədemɔmən dare kɔ kəlɔ nkɛ afum ŋanccəmbər mɔ.
5 Então o Senhor desceu para ver a cidade e a torre, que os filhos dos homens estavam construindo.
6 Kɔ MARIKI oloku, «Nəmɔmən afum aŋɛ! Fəp faŋan kusu kin kɔ ŋancɔp. Nəmɔmən sɔ ntɛ ŋancop kəyɔ mɔ. Tɔlɔm o tɔlɔm teyi fɛ ntɛ tɔŋmɔnɛ ŋa kəyɔ ka tɛfaŋ taŋan mɔ.
6 E o Senhor disse: — Eis que o povo é um, e todos têm a mesma língua. Isto é apenas o começo; agora não haverá restrição para tudo o que planejam fazer.
7 Paŋkɔn, pator, panɔŋkəl-nɔŋkəl kusu kəŋan ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta ŋanenɛnɛ sɔ mɔ.»
7 Venham, vamos descer e confundir a língua que eles falam, para que um não entenda o que o outro está dizendo.
8 Kɔ MARIKI ɛsamsər ŋa doru, kɔ ŋasak kəcəmbər dare.
8 Assim o Senhor os dispersou dali pela superfície da terra; e pararam de edificar a cidade.
9 Ti t'awenɛ di Babɛl, bawo difɔ MARIKI ɛnanɔŋkəl cusu, k'ɛsaməsər afum doru.
9 Por isso a cidade foi chamada de Babel, porque ali o Senhor confundiu a língua de toda a terra e dali o Senhor os dispersou por toda a superfície dela.
10 Tecepərɛnɛ ta Sem tɛntɛ: Sem ɛnasɔtɔ meren 100, a pədekom Arpaksad, teren ta mɛrəŋ ntɛ domun dɛnasak antɔf mɔ.
10 São estas as gerações de Sem. Ele tinha cem anos de idade quando gerou Arfaxade, dois anos depois do dilúvio.
11 Kəkom ka Arpaksad, kɔ Sem eyi sɔ doru meren 500, mmɛ ɛnakom sɔ awut arkun k'awut aran alɔma mɔ.
11 E, depois que gerou Arfaxade, Sem viveu quinhentos anos; e gerou filhos e filhas.
12 Arpaksad ɛnasɔtɔ meren 35, a pədekom Sɛlah.
12 Arfaxade viveu trinta e cinco anos e gerou Salá.
13 Kəkom ka Sɛlah, Arpaksad ɛnasɔtɔ sɔ meren 403, mmɛ ɛnakom sɔ awut arkun k'awut aran alɔma mɔ.
13 E, depois que gerou Salá, Arfaxade viveu quatrocentos e três anos; e gerou filhos e filhas.
14 Sɛlah ɛnasɔtɔ meren 30, a pədekom Hebɛr.
14 Salá viveu trinta anos e gerou Héber;
15 Kəkom ka Hebɛr, Sɛlah ɛnasɔtɔ sɔ meren 403, mmɛ ɛnakom sɔ awut arkun k'awut aran alɔma mɔ.
15 e, depois que gerou Héber, Salá viveu quatrocentos e três anos; e gerou filhos e filhas.
16 Kɔ Hebɛr ɔsɔtɔ meren 34, a pədekom Pɛlɛk.
16 Héber viveu trinta e quatro anos e gerou Pelegue;
17 Kəkom ka Pɛlɛk, Hebɛr ɛnasɔtɔ sɔ meren 430, mmɛ ɛnakom sɔ awut arkun k'awut aran alɔma mɔ.
17 e, depois que gerou Pelegue, Héber viveu quatrocentos e trinta anos; e gerou filhos e filhas.
18 Pɛlɛk ɛnasɔtɔ meren 30, a pədekom Rehu.
18 Pelegue viveu trinta anos e gerou Reú;
19 Kəkom ka Rehu, Pɛlɛk ɛnasɔtɔ sɔ meren 209, mmɛ ɛnakom sɔ awut arkun k'awut aran alɔma mɔ.
19 e, depois que gerou Reú, Pelegue viveu duzentos e nove anos; e gerou filhos e filhas.
20 Rehu ɛnasɔtɔ meren 32, a pədekom Seruk.
20 Reú viveu trinta e dois anos e gerou Serugue;
21 Kəkom ka Seruk, Rehu ɛnasɔtɔ sɔ meren 207, mmɛ ɛnakom sɔ awut arkun k'awut aran alɔma mɔ.
21 e, depois que gerou Serugue, Reú viveu duzentos e sete anos; e gerou filhos e filhas.
22 Seruk ɛnasɔtɔ meren 30, a pədekom Nahor.
22 Serugue viveu trinta anos e gerou Naor;
23 Kəkom ka Nahor, Seruk ɛnasɔtɔ sɔ meren 200, mmɛ ɛnakom sɔ awut arkun k'awut aran alɔma mɔ.
23 e, depois que gerou Naor, Serugue viveu duzentos anos; e gerou filhos e filhas.
24 Nahor ɛnasɔtɔ meren 29 a pədekom Terah.
24 Naor viveu vinte e nove anos e gerou Tera;
25 Kəkom ka Terah, Nahor ɛnasɔtɔ sɔ meren 119, mmɛ ɛnakom sɔ awut arkun k'awut aran alɔma mɔ.
25 e, depois que gerou Tera, Naor viveu cento e dezenove anos; e gerou filhos e filhas.
26 Terah ɛnasɔtɔ meren 70, a pədekom Abram, Nahor kɔ Haraŋ.
26 Tera viveu setenta anos e gerou Abrão, Naor e Harã.
27 Tecepərɛnɛ ta Terah tɛntɛ: Terah okom Abram, Nahor kɔ Haraŋ nwɛ ɛnakom Lɔt mɔ.
27 São estas as gerações de Tera. Tera gerou Abrão, Naor e Harã; e Harã gerou Ló.
28 Haraŋ, fɔr ya kas kiriŋ y'ɛnafi, atɔf nŋɛ anakom kɔ mɔ, nde dare da Ur nde atɔf ŋa Kaldi.
28 Harã morreu na terra de seu nascimento, em Ur dos caldeus, estando Tera, seu pai, ainda vivo.
29 Abram kɔ Nahor ŋanɛncɛ. Wəran ka Abram ancwe Saray kɔ wəran ka Nahor, Milka. Milka, wan ka Haraŋ ɛnayi, ŋapaŋnɛ kas kin kɔ Yiska.
29 Abrão e Naor tomaram para si mulheres. A mulher de Abrão se chamava Sarai, e a mulher de Naor era Milca, filha de Harã, que foi pai de Milca e de Iscá.
30 Saray ɛnakom fɛ, ɛnasɔtɔ fɛ wan.
30 Sarai era estéril, não tinha filhos.
31 Kɔ Terah ɛlɛk wan kɔn Abram, kɔ wansɔ kɔn Lɔt, wan ka Haraŋ, k'ɛlɛkɛnɛ sɔ Saray wəran ka Abram, kɔ ŋasol fəp faŋan kəwur ka nde dare da Ur nde atɔf ŋa Kaldi kəkɔ ka atɔf ŋa Kanaŋ. Kɔ ŋambəp atɔf ŋa Haraŋ kɔ ŋandɛ di.
31 Tera tomou Abrão, seu filho, e Ló, filho de Harã, filho de seu filho, e Sarai, sua nora, mulher de seu filho Abrão, e saiu com eles de Ur dos caldeus, para ir à terra de Canaã. Foram até Harã, onde ficaram.
32 Terah ɛnawon doru meren 205, a k'endefi dəndo atɔf ŋa Haraŋ.
32 E, havendo Tera vivido duzentos e cinco anos ao todo, morreu em Harã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.