Êxodo 9
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB
1 Kɔ MARIKI oloku Musa: «Məkɔ məbəp firawona, məkɔ məloku kɔ: ‹Ntɛ tɔ MARIKI, Kanu ka aHebəre kəloku: Məsak afum em ŋakɔ ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋakɔ ŋasalɛn'em mɔ.›
1 Depois o Senhor disse a Moisés: Vai a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Kɔ məfati kəsak ŋa ŋakɔ, məwon sɔ kəsumpər ŋa sɔ-ɛ,
2 Porque, se recusares deixá-los ir, e ainda os retiveres,
3 MARIKI oŋsutɛ yɔcɔl yam kəca nyɛ yeyi dəkulum mɔ, kəyɛfɛ ka fəlɛs kəbəp ka sɔfale, yɔkɔmɛ kəkɔ ka nde cəna kɔ ŋkesiya yeyi mɔ, yendesɔtɔ arom ŋɛlɛc.
3 eis que a mão do Senhor será sobre teu gado, que está no campo: sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois e sobre as ovelhas; haverá uma pestilência muito grave.
4 Mba MARIKI endegbɛy yɔcɔl ya aka Yisrayel nnɔ yɔcɔl ya aka Misira yeyi mɔ, ali pɔcɔl pin pɔfɔdefi yɔcɔl ya aka Yisrayel dacɔ.
4 Mas o Senhor fará distinção entre o gado de Israel e o gado do Egito; e não morrerá nada de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 MARIKI ombonc dɔsɔk ndɛ toncop mɔ, oloku a alna ɔŋyɔ ti atɔf ŋa Misira disrɛ.»
5 E o Senhor assinalou certo tempo, dizendo: Amanhã fará o Senhor isto na terra.
6 Kɔ MARIKI ɔyɔ ti dɔckɔsɔk. Kɔ yɔcɔl ya aka Misira yefi, ali pɔcɔl pa aka Yisrayel pin pɛnafi fɛ.
6 Fez, pois, o Senhor isso no dia seguinte; e todo gado dos egípcios morreu; porém do gado dos filhos de Israel não morreu nenhum.
7 Kɔ firawona osom pakɔ patɛn mes mamɔkɔ. K'aŋkɔ pabəp ali pɔcɔl pa aka Yisrayel pin pɛnafi fɛ. Mba haŋ tɛm tantɛ firawona ɛntaŋ aləŋəs, ɛsak fɛ aka Yisrayel ŋakɔ.
7 E Faraó mandou ver, e eis que do gado dos israelitas não morrera sequer um. Mas o coração de Faraó se obstinou, e não deixou ir o povo.
8 Kɔ MARIKI oloku Musa kɔ Aruna: «Nəwɛt asum ŋa karɔrɔ kəca pet, Musa pələm ŋi darenc fɔr ya firawona kiriŋ.
8 Então disse o Senhor a Moisés e a Arão: Tomai as mãos cheias de cinza do forno, e Moisés a espalhe para o céu diante dos olhos de Faraó;
9 Asum ŋaŋɔkɔ ŋendetəŋkəlɛ kəfəl atɔf ŋa Misira fəp kəroŋ. Kəfəl kaŋkɔ kəndesɔŋ atɔf ŋa Misira fəp kəyɛfɛ afum kəbəp ka yɔcɔl pəkəfər-kəfər mpɛ pendeyɔnɛ ŋa bɛcɛ mɔ.»
9 e ela se tornará em pó fino sobre toda a terra do Egito, e haverá tumores que arrebentarão em úlceras nos homens e no gado, por toda a terra do Egito.
10 Musa kɔ Aruna ŋawɛt asum ŋa karɔrɔ kɔ ŋaŋkɔ ŋabəp firawona, kɔ Musa ɛləm asum ŋaŋɔkɔ darenc, kɔ ŋɔsɔŋ afum kɔ yɔcɔl bɛcɛ ya arom.
10 E eles tomaram cinza do forno, e apresentaram-se diante de Faraó; e Moisés a espalhou para o céu, e ela se tomou em tumores que arrebentavam em úlceras nos homens e no gado.
11 Dure aMisira ŋanctam fɛ kəcəmɛ Musa fɔr kiriŋ, teta bɛcɛ nyɛ yɛnawur ŋa pəmɔ tɔkɔ yɛnawur aka Misira fəp mɔ.
11 Os magos não podiam manter-se diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos, e em todos os egípcios.
12 Kɔ MARIKI ɔncɔŋəs sɔ firawona kəyeŋk domp, ɛncəŋkəl fɛ ŋa sɔ pəmɔ tɔkɔ MARIKI ɛnaloku ti Musa mɔ.
12 Mas o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Kɔ MARIKI oloku Musa: «Məde məyɛfɛ bətbət suy, məkɔ məmentərnɛ firawona kiriŋ. Məloku kɔ: ‹Ntɛ tɔ MARIKI, Kanu ka aHebəre kəloku: Məsak afum em ŋakɔ, ŋasalɛn'em.
13 Então disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, põe-te diante de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
14 Bawo tantɛ taŋ mən'indesɔŋ pucuy pem fəp, kəyɛfɛ ka amarəs am kəbəp ka afum am fəp, ntɛ tɔŋsɔŋɛ məcərɛ a paka mpɛ o mpɛ powurɛnɛ fɛ kɔ ina doru dandɛ.
14 porque desta vez enviarei todas as a minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há outro como eu em toda a terra.
15 Inacenc kəca isut am arom, məna kɔ afum am-ɛ, kɔ məməlkɛ ntɛ doru dandɛ.
15 Agora, por pouco, teria eu estendido a mão e ferido a ti e ao teu povo com pestilência, e tu terias sido destruído da terra;
16 Mba isak əm kɔ məyi doru ntɛ tɔsɔŋɛ imentər əm fənɔntər fem, tɔsɔŋɛ sɔ tewe tem tɛsamsər doru fəp mɔ.
16 mas, na verdade, para isso te hei mantido com vida, para te mostrar o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
17 Kɔ məmpətəs sɔ afum em, məsak fɛ ŋa ŋakɔ-ɛ,
17 Tu ainda te exaltas contra o meu povo, não o deixando ir?
18 intufər aka Misira alna dec dandɛ letər dɛlarəm ndɛ dɛntatɔtuf Misira kəyɛfɛ dɔsɔk ndɛ moncop mɔ haŋ ndɛkəl.
18 Eis que amanhã, por este tempo, s farei chover saraiva tão grave qual nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até agora.
19 Ndɛkəl oŋ, məsom nde dalɛ pakɛrɛ pɔcɔl mpɛ o mpɛ kɔ daka ndɛ o ndɛ dɔyɔnɛ dam mɔ, letər dendetorər afum kɔ yɔcɔl fəp kəroŋ nyɛ yeyi dalɛ ta aloŋka yi dəkəlɔ mɔ, yendefi.›»
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; porque sobre todo homem e animal que se acharem no campo, e não se recolherem à casa, cairá a saraiva, e morrerão.
20 Amarəs a firawona aŋɛ ŋananesɛ toloku ta MARIKI mɔ, ŋambɛrsɛ acar aŋan kɔ yɔcɔl yaŋan dəcəkɛr katəna.
20 Quem dos servos de Faraó temia a o palavra do Senhor, fez Fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 Mba aŋɛ ŋanatɔbɛr moloku ma MARIKI dɛbəkəc mɔ, ŋasak acar aŋan kɔ yɔcɔl yaŋan dalɛ disrɛ.
21 mas aquele que não se importava com a palavra do Senhor, deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 Kɔ MARIKI oloku Musa: «Məpɛnɛ kəca kam darenc, letər dotor atɔf ŋa Misira disrɛ fəp, afum kəroŋ, yɔcɔl kəroŋ kɔ yika ya dalɛ da Misira kəroŋ.»
22 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a tua mão para o céu, para que caia saraiva em toda a terra do Egito, sobre os homens e sobre os animais, e sobre toda a erva do campo na terra do Egito.
23 Kɔ Musa ɛmpɛnɛ kəgbo kɔn darenc, kɔ MARIKI owurɛ dim da pukulɛ-kulɛ, kɔ letər dontor, kɔ dɛwɛ dosut antɔf. Kɔ MARIKI ontorɛ letər dəntɔf pəpɔŋ.
23 E Moisés estendeu a sua vara para o céu, e o Senhor enviou trovões e saraiva, e fogo desceu à terra; e o Senhor fez chover saraiva sobre a terra do Egito.
24 Kɔ letər dontor, nɛnc dɛccɛsəŋɛ letər dacɔ. Kəyɛfɛ ntɛ doru dɛnacop mɔ haŋ mɔkɔ, letər, afef kɔ dɛwɛ yɛntator fɛ Misira pəmɔ dɔsɔk dadɔkɔ.
24 Havia, pois, saraiva misturada com fogo, saraiva tão grave qual nunca houvera em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Kɔ letər dontorər ca yɔkɔ yɛnayi dalɛ mɔ fəp, antɔf ŋa Misira fəp kəyɛfɛ ka afum kəbəp ka yɔcɔl. Kɔ letər dosut sɔ yika ya dalɛ fəp, kɔ dentep-tepi sɔ tɔk ya dalɛ fəp.
25 E a saraiva feriu, em toda a terra do Egito, tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também toda erva do campo, e quebrou todas as árvores do campo.
26 Atɔf ŋa Kosɛŋ gbəcərəm nde aka Yisrayel ŋanayi mɔ, ŋɔ letər dɛnatɔtor.
26 Somente na terra de Gósem onde se achavam os filhos de Israel, não houve saraiva.
27 Kɔ firawona osom pawenɛ kɔ Musa kɔ Aruna k'oloku ŋa: «Tantɛ taŋ, inciya. MARIKI olomp, ina kɔ afum em sən'eciya.
27 Então Faraó mandou chamar Moisés e Arão, e disse-lhes: Esta vez pequei; o Senhor é justo, mas eu e o meu povo somos a ímpios.
28 Nətola MARIKI. Pukulɛ-kulɛ kɔ letər yɛcəmɛ! Iŋsak nu nəkɔ, afɔsɔcəmbərəs nu kəkɔ.»
28 Orai ao Senhor; pois já bastam estes trovões da parte de Deus e esta saraiva; eu vos deixarei ir, e não permanecereis mais, aqui.
29 Kɔ Musa oloku firawona: «Kɔ indenawur dare-ɛ, indepɛnɛ waca wem nde MARIKI eyi mɔ. Pukulɛ-kulɛ pendenasakɛ, letər dɔfɔdenayi, tendesɔŋ'am kəcərɛ a doru dandɛ da MARIKI dɔ.
29 Respondeu-lhe Moisés: Logo que eu tiver saído da cidade estenderei minhas mãos ao Senhor; os trovões cessarão, e não haverá, mais saraiva, para que saibas que a terra é do Senhor.
30 Mba incərɛ a məna kɔ amarəs am, nəfɔdesɔnesɛ MARIKI Kanu.»
30 Todavia, quanto a ti e aos teus servos, eu sei que ainda não temereis diante do Senhor Deus.
31 Akotan ŋɛnalɛŋk, pundu pokom letər dɛnasɔŋɛ yi kəlɛcɛ.
31 Ora, o linho e a cevada foram danificados, porque a cevada já estava na espiga, e o linho em flor;
32 Mba mɛŋgbɛn mɔlɔma mɛnalɛcɛ fɛ, bawo mi moncwon kəkom, ti tɔ letər dɛnatɔləsərɛ mi.
32 mas não foram danificados o trigo e o centeio, porque não estavam crescidos.
33 Kɔ Musa owur ndena firawona kɔ dare disrɛ, kɔ Musa encencər MARIKI waca. Pukulɛ-kulɛ pa darenc kɔ letər yɛsakɛ, kɔ wəcafən ɛsak kətuf.
33 Saiu, pois, Moisés da cidade, da presença de Faraó, e estendeu as mãos ao Senhor; e cessaram os trovões e a saraiva, e a chuva não caiu mais sobre a terra.
34 Ntɛ firawona ɛnəŋk wəcafən, kɔ letər yɛsak kətuf kɔ pukulɛ-kulɛ pa darenc pɛsakɛ mɔ, k'ɔŋgbɔkərɛ sɔ kəciya k'ɛntaŋ aləŋəs, nkɔn kɔ amarəs ɔn.
34 Vendo Faraó que a chuva, a saraiva e os trovões tinham cessado, continuou a pecar, e endureceu o seu coração, ele e os seus servos.
35 Kɔ firawona eyeŋk domp, ɛsak fɛ aka Yisrayel ŋakɔ, pəmɔ tɔkɔ MARIKI ɛnasɔŋɛ ti Musa kəloku mɔ.
35 Assim, o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito por Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.