Atos 5

Kitabu ka Kanu (BSP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wərkun wəlɔma ɛnayi pacwe kɔ Ananiyas, kɔ wəran kɔn Safira, kɔ ŋancaməs antɔf ŋaŋan.
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 Kətəŋnɛ disrɛ kɔ wəran kɔn, k'Ananiyas embelər kəway ka antɔf ŋaŋɔkɔ k'ɛŋkɛrɛ kəway kələpəs nkɛ k'ɔŋkɔ pəbocər ki asom a Yesu dəntɔf.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 Kɔ Piyɛr eyif kɔ: «Ananiyas, ake'sɔŋɛ ntɛ məwosɛ Sentani səsɔŋ am kəyembər Amera Ŋecempi mɔ? Məmbelər kəway ka dalɛ.
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 Ntɛ dalɛ dandɛ dɛnayɔnɛ dam mɔ, ak'ɛnasɔŋɛ ta məmɛŋkərnɛ di-ɛ? Ali ntɛ mənacaməs di mɔ, pəsam papɔkɔ, bafɔ pam pɛnayi ba? Akesɔŋ'am kəyɔ tantɛ-ɛ? Bafɔ afum ŋɔ məyembər de, mba Kanu!»
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 Ntɛ Ananiyas ene moloku mamɔkɔ mɔ, k'ɛntɛmpɛnɛ, k'eŋgbiŋ kifir, k'efi. Kɔ kənesɛ kəpɔŋ kəsumpər akɔ ŋanane ti mɔ fəp.
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 K'atɛmp ŋayɛfɛ kɔ ŋanɛpsər kɔ arɔfən, kɔ ŋaŋkɔ ŋawup.
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 Ntɛ dec maas dencepər mɔ, kɔ wəran ka Ananiyas ɛmbɛrɛ, ta ɛncərɛ tɔkɔ tɛnacepər mɔ.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 Kɔ Piyɛr eyif kɔ: «Məlok'im ma kance: Kəway kaŋkɛ kɔ nəncaməs dalɛ ba?»
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 Kɔ Piyɛr oloku kɔ: «Akesɔŋɛ ntɛ nəntəŋnɛ kɔ nəwak Amera ŋa Wəbɛ mɔ-ɛ? Məcərɛ a aŋɛ ŋawup wos əm mɔ, ŋayi nde dəkusuŋka, kəkekərɛ kɔ ŋander sɔ məna.»
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 Gbəncana babɔkɔ k'ɛntɛmpɛnɛ kɔ wɛcək dəntɔf, k'eŋgbiŋ kifir. Kɔ atɛmp ŋambɛrɛ kɔ ŋambəp kɔ pəfi. Kɔ ŋaŋkekərɛ kɔ, kɔ ŋaŋkɔ ŋawup wos kəsək.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Kɔ kənesɛ kəpɔŋ kəsumpər kəloŋkanɛ ka alaŋ fəp kɔ akɔ ŋanane moloku mamɔkɔ mɔ.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 Asom a Yesu ŋancyɔ mɛgbɛkərɛ kɔ mes mɛwɛy-wɛy mɛlarəm mmɛ mɛnayi afum dacɔ mɔ. Alaŋ fəp ŋanacəmɛ kəfo kin nde akɛr nŋɛ ancwe «Akɛr ŋa Sulemani» mɔ.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Afum alpəs ŋancnesɛ kənɔŋkəl ŋa, mba ŋancyekyekəs ŋa.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 Kənay ka arkun kɔ aran aŋɛ ŋanalaŋ Wəbɛ mɔ, ŋancla oŋ kəla dəm.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 Packɛrɛ atɔtamnɛ səpɔ fəp packɛrɛ ŋa dəyala kɔ dəsəpoko ntɛ tɔsɔŋɛ kɔ Piyɛr ender-ɛ, andulu ŋɔn gbəcərəm ŋɛtam kəbəp wəlɔma mɔ.
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Kənay ka afum aŋɛ ŋanayi sədare nsɛ sənakɛl Yerusalɛm mɔ, ŋancyɛksɛ kəkɛrɛ Yerusalɛm atɔtamnɛ nde asom a Yesu ŋanayi afum aŋɛ yɔŋk yɛlɛc yɛnasɔŋ dotoŋkulu mɔ, fəp faŋan anataməs ŋa.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 Wəloŋnɛ wəpɔŋ kɔ aSadisi aŋɛ ŋasol mɔ ŋayɛfɛnɛ kəraca.
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 Kɔ ŋantəp asom a Yesu waca kɔ ŋambɛr ŋa dəbili.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 Pibi papɔkɔ disrɛ kɔ mɛlɛkɛ ma Wəbɛ Kanu meŋgbiti cumba ca bili babɔkɔ, kɔ mowurɛnɛ ŋa. Kɔ mɛlɛkɛ moloku ŋa:
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 «Nəkɔ kəlɔ kəpɔŋ, nəloku afum moloku kɔ mes fəp ma tɔkɔtɛnɛ ta doru dandɛ.»
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 Ntɛ ŋane moloku mamɔkɔ mɔ, kɔ asom a Yesu ŋaŋkɔ bətbət suy nde kəlɔ kəpɔŋ, kɔ ŋancop kətəksɛ di afum.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 Kɔ asɔdar ŋafɔ ŋakɔ afum aŋɛ ŋawur ŋambəp fɛ ŋa dəbili, kɔ ŋalukus. Kɔ ŋaŋkɔ ŋaloku ti abɛ aŋɛ ŋanasom ŋa mɔ, ŋacloku:
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 «Səŋkɔ səbəp cumba ca bili pacaŋ ci belbel, abum a ci ŋacəmɛ dəkəcəmɛ daŋan, mba səŋgbiti ali fum səmbəp fɛ bili disrɛ.»
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Ntɛ ŋane moloku mamɔkɔ mɔ, kɔ pəyi wəbɛ ka asɔdar a kəlɔ kəpɔŋ kɔ aloŋnɛ apɔŋ yamayama teta afum akaŋɛ, kɔ ŋayifnɛ cəke cɔ tes tantɛ tendeləpəsər-ɛ?
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 Kɔ fum wəlɔma ende pəloku ŋa: «Afum aŋɛ nənabɛr dəbili mɔ ŋayi nde kəlɔ kəpɔŋ, ŋactəksɛ afum.»
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 Asɔdar a kəlɔ kəpɔŋ kɔ wəbɛ kəŋan ŋaŋkɔ kəlɛk asom a Yesu, kɔ ŋaŋkɛrɛ ŋa pəforu disrɛ, bawo ŋananesɛ afum kəca-cas ŋa.
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 Ntɛ asɔdar ŋaŋkɛrɛ asom a Yesu mɔ, kɔ ŋancəmbər ŋa fɔr ya aboc kiti aSuyif kiriŋ. Kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ eyifət ŋa,
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 k'oloku: «Bafɔ sənamɔnɛ nu kətəksɛ sɔ afum teta tewe tantɛ ba? Nəlas Yerusalɛm mɛtəksɛ monu! Kɔ nəloku gbɛs a mɛnɛ nəloŋər su pəlɛc pa defi da fum wəkawɛ.»
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 Piyɛr kɔ asom a Yesu ŋaloku: «Kəcəŋkəlɛ Kanu kəncepər ka afum!
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 Kanu ka atem asu kənasɔŋɛ Yesu kəfɔtɛ dədefi, nwɛ nənacaŋ dəkətɔk yɛpəmpəl mɔ.
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 Kanu kəndəsərnɛ kɔ kəsək bawo nkɔn ɔyɔnɛ wəkiriŋ kɔ wəyac, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəsɔŋ aka Yisrayel kəsəkpər bəkəc ŋacəmɛ dɔpɔ da Kanu darəŋ, paŋaŋnɛnɛ ŋa kiciya kəŋan mɔ.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 Səna səyɔnɛ atəŋnɛ a moloku kɔ mes mamɔkɔ fəp, səna kɔ Amera Ŋecempi nŋɛ Kanu kəsɔŋ aŋɛ ŋaleləs kɔ ŋawosɛ toloku tɔn mɔ.»
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 Pənatɛlɛ aboc kiti aŋɛ ŋanccəŋkəl ŋa mɔ haŋ pəcepərər, kɔ ŋafaŋ kədif ŋa.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 Mba wəFarisi wəlɔma ɛnayi ŋa dacɔ, pacwe kɔ Kamaliyel. Wətəksɛ sariyɛ ɛnayi, nwɛ afum fəp ŋanabɔtər mɔ. K'ɛyɛfɛ aboc kiti aSuyif dacɔ, k'oloku a pawurɛnɛ afum akaŋɛ kərɛsna,
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 k'oloku: «Arkun a Yisrayel! Nəkembərnɛ belbel ntɛ nəndeyɔ afum akaŋɛ mɔ.
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 Towon fɛ, Tudas ɛnadot banca, afum masar maŋkəlɛ (400) ŋanacɛk kɔ darəŋ. Mba anamələk kɔ, afum akɔ ɛnasolɛ mɔ fəp k'ambɛləs ŋa. Ali wəkin anasak fɛ.
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 Ntɛ tatɔkɔ tencepər mɔ, kɔ Yudas wəKalile ɛyɛfɛ tɛm ntɛ anclɔm afum a dɔtɔf mɔ. K'osolɛ sɔ afum alarəm. Nkɔn sɔ anamələk kɔ, aŋɛ ɛnasɛp kəkafəli kəcəmɛ kɔ darəŋ mɔ fəp, kɔ ŋasaməsər.
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 Ndɛkəl icloku nu, ta nəcɛpsər afum akaŋɛ, nəsak ŋa ŋakɔ. Kɔ pəyɔnɛ a mɛfaŋ, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti mɔyɔ maŋan nda fum mɛŋyɛfɛ-ɛ, mendesɔlɛ.
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 Mba kɔ pəyɔnɛ a nda Kanu mɛŋyɛfɛ-ɛ, nəfɔdetam kəsɔlɛnɛ mi de! Nəkɛmərnɛ kədeyɛfərɛnɛ kɔ Kanu de!» Kɔ ŋane moloku mamɔkɔ Kamaliyel ɛnasɛp kəloku ŋa mɔ.
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 Kɔ ŋawe asom a Yesu, kɔ ŋasut ŋa, kɔ ŋamɔnɛ ŋa kətɔsɔlok-lokɛ tewe ta Yesu, kɔ ŋasak ŋa.
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 Kɔ asom a Yesu ŋawur ŋa aboc kiti aSuyif dacɔ. Kɔ pəmbɔt ŋa kətɔrəs kəŋan teta kəleləs ka tewe ta Yesu.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Dɔsɔk o dɔsɔk pəyɔnɛ nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu kɔ pəyɔnɛ fɛ ti nde wɔlɔ waŋan, ŋanasak fɛ kəctəksɛ kɔ kəcam moloku mɔtɔt: A Yesu ɔyɔnɛ Krist, wəbɛ nwɛ Kanu kəyɛk-yɛk mɔ.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.