Atos 3
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVT
1 Dɔsɔk dɔlɔma Piyɛr kɔ Isaŋ ŋampɛ nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu dec dərɔfɔy, dec ndɛ antola Kanu mɔ.
1 Certo dia, por volta das três da tarde, Pedro e João foram ao templo orar.
2 Tosurɛnɛ pasarɛ wəbəc nwɛ aŋkomɛ kətɔkɔt mɔ. Dɔsɔk o dɔsɔk anckekərɛ kɔ padəs nde kusuŋka ka kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu. Dəndo wəbəc nwɛ onctolanɛ daka nɔnɔfɔr disrɛ afum aŋɛ ŋancbɛrɛ kəlɔ kəpɔŋ mɔ. Kusuŋka nkɛ ancwe «Kusuŋka Kətɔt».
2 Um homem, aleijado de nascença, estava sendo carregado. Todos os dias, ele era colocado ao lado da porta chamada Formosa, para pedir esmolas a quem entrasse no templo.
3 Ntɛ ɛnəŋk Piyɛr kɔ Isaŋ aŋɛ ŋanckɔ kəbɛrɛ kəlɔ kəpɔŋ mɔ, k'ɛyɛfɛ kətola akakɔ nɔnɔfɔr disrɛ.
3 Quando ele viu que Pedro e João iam entrar, pediu-lhes dinheiro.
4 Piyɛr kɔ Isaŋ ŋaŋgbətnɛ kɔ, kɔ Piyɛr oloku: «Məgbətnɛ su!»
4 Pedro e João se voltaram para ele. “Olhe para nós!”, disse Pedro.
5 K'ɛŋgbətnɛ ŋa pəckar kədesɔtər ŋa paka pɔlɔm.
5 O homem fixou o olhar neles, esperando receber alguma esmola.
6 Mba kɔ Piyɛr oloku oŋ: «Ali pəsam iyɔ fɛ, mba mpɛ iyɔ mɔ, ip'indesɔŋ'əm: Tewe ta Yesu Krist wəka Nasarɛt, məyɛfɛ, məkɔt!»
6 Pedro, no entanto, disse: “Não tenho prata nem ouro, mas lhe dou o que tenho. Em nome de Jesus Cristo, o nazareno, levante-se e ande!”.
7 Gbəncana babɔkɔ kɔ ŋasumpər kɔ kəca kətɔt kɔ ŋayekti, wɛcək kɔ mɔgbɔlkɔc mɔn yɛncəp.
7 Então Pedro segurou o aleijado pela mão e o ajudou a levantar-se. No mesmo instante, os pés e os tornozelos do homem foram curados e fortalecidos.
8 Kəsɔrnɛ katin k'ɛyɛfɛ k'ɛncəmɛ, k'ɛlɛk wɛcək kəkɔt. K'osol kɔ ŋa, kɔ ŋambɛrɛ kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ, pəckɔt, pəcyokɛ, pəckor-koru Kanu.
8 De um salto, ele se levantou e começou a andar. Em seguida, caminhando, saltando e louvando a Deus, entrou no templo com eles.
9 Kɔ afum fəp ŋanəŋk fum nwɛ pəckɔt, pəckor-koru Kanu.
9 Quando o viram caminhar e o ouviram louvar a Deus,
10 Ancnɛpəl kɔ, nkɔn ɛncndɛ nde kəlɔ kəpɔŋ nde «Kusuŋka Kətɔt», pəctolanɛ daka nɔnɔfɔr disrɛ. Kənesɛ kɔ pəciyanɛ kəmbəp afum fəp teta tɔkɔ tɛnabəp kɔ mɔ.
10 todos perceberam que era o mesmo mendigo que tantas vezes tinham visto na porta Formosa, e ficaram perplexos.
11 Ntɛ fum nwɛ ɛnader pəyi oŋ ta ɛŋyɛfɛ Piyɛr kɔ Isaŋ dəntɔf mɔ, kənesɛ disrɛ kɔ afum fəp ŋayɛksɛ kəkɔ nde akɛr nŋɛ aŋwe «Akɛr ŋa Sulemani», nde Piyɛr kɔ Isaŋ ŋanayi mɔ.
11 Admirados, correram todos para o Pórtico de Salomão, onde o homem permanecia com Pedro e João e não se afastava deles.
12 Ntɛ Piyɛr ɛnəŋk ti mɔ, k'oloku afum: «Aka Yisrayel! Ake'sɔŋɛ ntɛ tantɛ t'enciyanɛ nu mɔ? T'ake tɔ nəŋgbətnɛnɛ su pəmɔ fənɔntər fosu, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, dosoku dosu disrɛ dɔsɔŋɛ fum wəkawɛ kəkɔt?
12 Pedro, percebendo o que ocorria, dirigiu-se à multidão. “Povo de Israel, por que ficam surpresos com isso?”, disse ele. “Por que olham para nós como se tivéssemos feito este homem andar por nosso próprio poder ou devoção?
13 Bafɔ tatɔkɔ tɔ de! Mba ti disrɛ, Kanu ka atem asu Kanu ka Abraham, Kanu ka Siyaka, kɔ Kanu ka Yakuba kənayek-yekəs wəmarəs kɔn Yesu. Mba nkɔn nəna nənalɛk, kɔ nəsɔŋ abɛ, nəce kɔ fɔr ya Pilat kiriŋ, ali ntɛ Pilat ɛnacɛm-cɛmnɛ kəsak kɔn mɔ.
13 Pois foi o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó, o Deus de nossos antepassados, quem glorificou seu Servo Jesus, a quem vocês traíram e rejeitaram diante de Pilatos, apesar de ele ter decidido soltá-lo.
14 Nəna nənace nwɛ ɔyɔnɛ wəcempi kɔ wəlompu kɔ nəloku a pawosɛ kəsakɛ nu wədifət afum dare disrɛ.
14 Vocês rejeitaram o Santo e Justo e, em seu lugar, exigiram que um assassino fosse liberto.
15 Nənadif wəkiriŋ wəka doru, mba Kanu kənasɔŋɛ kɔ kəfɔtɛ afi dacɔ. Sən'ɔyɔnɛ atəŋnɛ aka ti.
15 Mataram o autor da vida, mas Deus o ressuscitou dos mortos. E nós somos testemunhas desse fato!
16 Anasɔŋ fənɔntər fum wəkawɛ nəŋgbətnɛ kɔ nəncərɛ mɔ. Kəlaŋ kɔn Yesu gbəcərəm kəsɔŋ fum wəkawɛ fənɔntər. Kəlaŋ kɔn Yesu kəsɔŋ kɔ kətamnɛ keŋ fɔr ya fəp fonu kiriŋ.
16 “Pela fé no nome de Jesus, este homem que vocês veem e conhecem foi curado. A fé no nome de Jesus o curou diante de seus olhos.
17 Ndɛkəl oŋ, awɛnc im aŋa, incərɛ a kətɔcərɛ konu kənasɔŋɛ nu kəyɔ tatɔkɔ, nəna kɔ abɛ anu.
17 “Irmãos, sei que vocês e seus líderes agiram por ignorância.
18 Kanu kənalas tɔkɔ kənanuŋkɛnɛ kəlokɛ cusu ca sayibɛ ɔn fəp mɔ: A pənamar dis dɔlɔl Krist, wəyɛk-yɛk kɔn.
18 Mas Deus assim cumpriu o que todos os profetas haviam predito acerca do Cristo, que era necessário ele sofrer essas coisas.
19 Nəsəkpər bəkəc yonu, nəluksərnɛ ntɛ tɔŋsɔŋɛ paŋaŋnɛnɛ kiciya konu mɔ,
19 Agora, arrependam-se e voltem-se para Deus, para que seus pecados sejam apagados.
20 ntɛ tɔŋsɔŋɛ Wəbɛ Kanu pəgbɔkərɛ sɔ kəkɛrɛ nu tɛm ta kəŋesəm, Yesu nwɛ ananuŋkɛnɛ kəyɛkyɛkɛ nu mɔ.
20 Então, da presença do Senhor virão tempos de renovação, e ele enviará novamente Jesus, o Cristo que lhes foi designado.
21 Nkɔn kɔm kəntɔmpər haŋ tɛm ntɛ mes mmɛ Kanu kənalokɛ tɛm tobol-bolu cusu ca sayibɛ ɔn səcempi mɔ mɛlarɛ.
21 Pois ele deve permanecer no céu até o tempo da restauração final de todas as coisas, conforme Deus prometeu há muito tempo por meio de seus santos profetas.
22 Aŋnabi Musa ɛnaloku: ‹Wəbɛ, Kanu konu, endekɛrɛ nu sayibɛ pəmɔ ina. Fum wəkin wəka awɛnc anu dacɔ endeyi, nəde nəcəŋkəl moloku mamɔkɔ ende pəcloku nu mɔ fəp.
22 Moisés disse: ‘O Senhor, seu Deus, levantará para vocês um profeta como eu, do meio de seu povo. Ouçam com atenção tudo que ele lhes disser.
23 Nwɛ o nwɛ ɔntɔdecəŋkəl wədəŋk wəkakɔ mɔ, andeləsər kɔ. Endeməlkɛ afum a Kanu dacɔ.›
23 Quem não der ouvidos a esse profeta será eliminado do meio do povo’.
24 Sayibɛ fəp kəyɛfɛ aŋnabi Samiyɛl haŋ aŋɛ ŋanacɔnc kɔ mɔ, ŋanaloku teta mataka mamɔkɔ, kɔ ŋaŋdəŋk mi.
24 “A começar por Samuel, todos os profetas falaram sobre o que está acontecendo hoje.
25 Nəna, awut a sayibɛ ŋɔ nəyɔnɛ, kɔ nəyɔnɛ sɔ awut a temer tɔkɔ Kanu kənacaŋəs kɔ atem anu mɔ, kəcloku Abraham: ‹Afum a doru fəp ŋandesɔtɔ kəpocɛ kətɔt kem teta kəbənda ka dokom dam.›
25 Vocês são descendentes desses profetas e estão incluídos na aliança que Deus fez com seus antepassados ao dizer a Abraão: ‘Por meio de sua descendência, todas as famílias da terra serão abençoadas’.
26 Te tonu tɔ, Kanu kənanuŋkɛnɛ kəyekti wəcar kɔn, k'osom kɔ kədetolanɛ nu, pəsəkpər nu nwɛ o nwɛ abəkəc ŋɔn ŋɛlɛc, ŋɔyɔnɛ kɔ ŋɔtɔt.»
26 Quando Deus ressuscitou seu Servo, ele o enviou primeiro a vocês, o povo de Israel, para abençoá-los, fazendo cada um de vocês se afastar de seus caminhos pecaminosos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.