Atos 3
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NAA
1 Dɔsɔk dɔlɔma Piyɛr kɔ Isaŋ ŋampɛ nde kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu dec dərɔfɔy, dec ndɛ antola Kanu mɔ.
1 Pedro e João estavam se dirigindo ao templo para a oração das três horas da tarde.
2 Tosurɛnɛ pasarɛ wəbəc nwɛ aŋkomɛ kətɔkɔt mɔ. Dɔsɔk o dɔsɔk anckekərɛ kɔ padəs nde kusuŋka ka kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu. Dəndo wəbəc nwɛ onctolanɛ daka nɔnɔfɔr disrɛ afum aŋɛ ŋancbɛrɛ kəlɔ kəpɔŋ mɔ. Kusuŋka nkɛ ancwe «Kusuŋka Kətɔt».
2 Estava sendo levado um homem, coxo de nascença, que diariamente era colocado à porta do templo chamada Formosa, para pedir esmolas aos que entravam.
3 Ntɛ ɛnəŋk Piyɛr kɔ Isaŋ aŋɛ ŋanckɔ kəbɛrɛ kəlɔ kəpɔŋ mɔ, k'ɛyɛfɛ kətola akakɔ nɔnɔfɔr disrɛ.
3 Quando ele viu Pedro e João, que iam entrar no templo, pediu que lhe dessem uma esmola.
4 Piyɛr kɔ Isaŋ ŋaŋgbətnɛ kɔ, kɔ Piyɛr oloku: «Məgbətnɛ su!»
4 Pedro, fitando-o, juntamente com João, disse: — Olhe para nós!
5 K'ɛŋgbətnɛ ŋa pəckar kədesɔtər ŋa paka pɔlɔm.
5 Ele os olhava atentamente, esperando receber alguma coisa.
6 Mba kɔ Piyɛr oloku oŋ: «Ali pəsam iyɔ fɛ, mba mpɛ iyɔ mɔ, ip'indesɔŋ'əm: Tewe ta Yesu Krist wəka Nasarɛt, məyɛfɛ, məkɔt!»
6 Pedro, porém, lhe disse: — Não possuo nem prata nem ouro, mas o que tenho, isso lhe dou: em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, levante-se e ande!
7 Gbəncana babɔkɔ kɔ ŋasumpər kɔ kəca kətɔt kɔ ŋayekti, wɛcək kɔ mɔgbɔlkɔc mɔn yɛncəp.
7 E, pegando na mão direita do homem, ajudou-o a se levantar. Imediatamente os seus pés e tornozelos se firmaram;
8 Kəsɔrnɛ katin k'ɛyɛfɛ k'ɛncəmɛ, k'ɛlɛk wɛcək kəkɔt. K'osol kɔ ŋa, kɔ ŋambɛrɛ kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ, pəckɔt, pəcyokɛ, pəckor-koru Kanu.
8 e, dando um salto, ficou em pé, começou a andar e entrou com eles no templo, pulando e louvando a Deus.
9 Kɔ afum fəp ŋanəŋk fum nwɛ pəckɔt, pəckor-koru Kanu.
9 Todo o povo viu o homem andando e louvando a Deus,
10 Ancnɛpəl kɔ, nkɔn ɛncndɛ nde kəlɔ kəpɔŋ nde «Kusuŋka Kətɔt», pəctolanɛ daka nɔnɔfɔr disrɛ. Kənesɛ kɔ pəciyanɛ kəmbəp afum fəp teta tɔkɔ tɛnabəp kɔ mɔ.
10 e reconheceram que ele era o mesmo que pedia esmolas, assentado à Porta Formosa do templo; e ficaram muito admirados e espantados com o que lhe tinha acontecido.
11 Ntɛ fum nwɛ ɛnader pəyi oŋ ta ɛŋyɛfɛ Piyɛr kɔ Isaŋ dəntɔf mɔ, kənesɛ disrɛ kɔ afum fəp ŋayɛksɛ kəkɔ nde akɛr nŋɛ aŋwe «Akɛr ŋa Sulemani», nde Piyɛr kɔ Isaŋ ŋanayi mɔ.
11 Enquanto aquele homem ainda se mantinha ao lado de Pedro e João, todo o povo, perplexo, correu para junto deles no pórtico chamado de Salomão.
12 Ntɛ Piyɛr ɛnəŋk ti mɔ, k'oloku afum: «Aka Yisrayel! Ake'sɔŋɛ ntɛ tantɛ t'enciyanɛ nu mɔ? T'ake tɔ nəŋgbətnɛnɛ su pəmɔ fənɔntər fosu, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, dosoku dosu disrɛ dɔsɔŋɛ fum wəkawɛ kəkɔt?
12 Quando Pedro viu isso, dirigiu-se ao povo, dizendo: — Israelitas, por que vocês estão admirados com isto ou por que estão com os olhos fixos em nós como se pelo nosso próprio poder ou piedade tivéssemos feito este homem andar?
13 Bafɔ tatɔkɔ tɔ de! Mba ti disrɛ, Kanu ka atem asu Kanu ka Abraham, Kanu ka Siyaka, kɔ Kanu ka Yakuba kənayek-yekəs wəmarəs kɔn Yesu. Mba nkɔn nəna nənalɛk, kɔ nəsɔŋ abɛ, nəce kɔ fɔr ya Pilat kiriŋ, ali ntɛ Pilat ɛnacɛm-cɛmnɛ kəsak kɔn mɔ.
13 O Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó, o Deus dos nossos pais, glorificou o seu Servo Jesus, a quem vocês traíram e negaram diante de Pilatos, quando este já havia decidido soltá-lo.
14 Nəna nənace nwɛ ɔyɔnɛ wəcempi kɔ wəlompu kɔ nəloku a pawosɛ kəsakɛ nu wədifət afum dare disrɛ.
14 Vocês negaram o Santo e o Justo e pediram que fosse solto um assassino.
15 Nənadif wəkiriŋ wəka doru, mba Kanu kənasɔŋɛ kɔ kəfɔtɛ afi dacɔ. Sən'ɔyɔnɛ atəŋnɛ aka ti.
15 Vocês mataram o Autor da vida, a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, do que nós somos testemunhas.
16 Anasɔŋ fənɔntər fum wəkawɛ nəŋgbətnɛ kɔ nəncərɛ mɔ. Kəlaŋ kɔn Yesu gbəcərəm kəsɔŋ fum wəkawɛ fənɔntər. Kəlaŋ kɔn Yesu kəsɔŋ kɔ kətamnɛ keŋ fɔr ya fəp fonu kiriŋ.
16 Pela fé no nome de Jesus é que esse mesmo nome fortaleceu a este homem que vocês estão vendo e bem conhecem. Sim, a fé que vem por meio de Jesus deu a este homem saúde perfeita na presença de todos vocês.
17 Ndɛkəl oŋ, awɛnc im aŋa, incərɛ a kətɔcərɛ konu kənasɔŋɛ nu kəyɔ tatɔkɔ, nəna kɔ abɛ anu.
17 — E agora, irmãos, eu sei que vocês fizeram isso por ignorância, como também as suas autoridades o fizeram.
18 Kanu kənalas tɔkɔ kənanuŋkɛnɛ kəlokɛ cusu ca sayibɛ ɔn fəp mɔ: A pənamar dis dɔlɔl Krist, wəyɛk-yɛk kɔn.
18 Mas Deus, assim, cumpriu o que tinha anunciado anteriormente pela boca de todos os profetas: que o seu Cristo havia de padecer.
19 Nəsəkpər bəkəc yonu, nəluksərnɛ ntɛ tɔŋsɔŋɛ paŋaŋnɛnɛ kiciya konu mɔ,
19 Portanto, arrependam-se e se convertam, para que sejam cancelados os seus pecados,
20 ntɛ tɔŋsɔŋɛ Wəbɛ Kanu pəgbɔkərɛ sɔ kəkɛrɛ nu tɛm ta kəŋesəm, Yesu nwɛ ananuŋkɛnɛ kəyɛkyɛkɛ nu mɔ.
20 a fim de que, da presença do Senhor, venham tempos de refrigério, e que ele envie o Cristo, que já foi designado para vocês, a saber, Jesus,
21 Nkɔn kɔm kəntɔmpər haŋ tɛm ntɛ mes mmɛ Kanu kənalokɛ tɛm tobol-bolu cusu ca sayibɛ ɔn səcempi mɔ mɛlarɛ.
21 ao qual é necessário que o céu receba até os tempos da restauração de todas as coisas, de que Deus falou por boca dos seus santos profetas desde a antiguidade.
22 Aŋnabi Musa ɛnaloku: ‹Wəbɛ, Kanu konu, endekɛrɛ nu sayibɛ pəmɔ ina. Fum wəkin wəka awɛnc anu dacɔ endeyi, nəde nəcəŋkəl moloku mamɔkɔ ende pəcloku nu mɔ fəp.
22 Porque Moisés disse: “O Senhor Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim; a esse vocês ouvirão em tudo o que ele lhes disser.
23 Nwɛ o nwɛ ɔntɔdecəŋkəl wədəŋk wəkakɔ mɔ, andeləsər kɔ. Endeməlkɛ afum a Kanu dacɔ.›
23 Quem não der ouvidos a esse profeta será exterminado do meio do povo.”
24 Sayibɛ fəp kəyɛfɛ aŋnabi Samiyɛl haŋ aŋɛ ŋanacɔnc kɔ mɔ, ŋanaloku teta mataka mamɔkɔ, kɔ ŋaŋdəŋk mi.
24 — E todos os profetas, a começar com Samuel, assim como todos os que falaram depois dele, também anunciaram estes dias.
25 Nəna, awut a sayibɛ ŋɔ nəyɔnɛ, kɔ nəyɔnɛ sɔ awut a temer tɔkɔ Kanu kənacaŋəs kɔ atem anu mɔ, kəcloku Abraham: ‹Afum a doru fəp ŋandesɔtɔ kəpocɛ kətɔt kem teta kəbənda ka dokom dam.›
25 Vocês são os filhos dos profetas e da aliança que Deus estabeleceu com os pais de vocês, dizendo a Abraão: “Na sua descendência, serão abençoadas todas as nações da terra.”
26 Te tonu tɔ, Kanu kənanuŋkɛnɛ kəyekti wəcar kɔn, k'osom kɔ kədetolanɛ nu, pəsəkpər nu nwɛ o nwɛ abəkəc ŋɔn ŋɛlɛc, ŋɔyɔnɛ kɔ ŋɔtɔt.»
26 — Tendo Deus ressuscitado o seu Servo, enviou-o primeiramente a vocês para abençoá-los, no sentido de que cada um abandone as suas maldades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.