Atos 24
Kitabu ka Kanu (BSP) vs NVT
1 Ntɛ mata kəcamət mencepər mɔ, kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ Ananiyas ontor kɔ abeki a dɔtɔf alɔma kɔ wəgbɛkəlɛnɛ wəkin pacwe kɔ Tɛrtulu. Kɔ ŋaŋkɔ ŋabokɛnɛ nnɔ wəbɛ wəka dɔtɔf eyi mɔ teta Pol.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias chegou com alguns dos líderes do povo e um advogado chamado Tértulo para exporem ao governador sua causa contra Paulo.
2 Kɔ wəbɛ ka dɔtɔf osom k'awe Pol, kɔ Tɛrtulu oncop moloku mɔn ntɛ: «Wəbɛ, mən'ɔsɔŋɛ ntɛ səyinɛ bəkəc yoforu mɔ. Kəkɔtɛnɛ dɛbɛ kam kətɔt, kɔ kəsəkpər ka mes mɔlɔma teta atɔf ŋosu ŋaŋɛ, bawo mənayay ŋi ntɛ tender mɔ.
2 Quando Paulo foi chamado, Tértulo apresentou as acusações: “Excelentíssimo Félix, o senhor tem proporcionado a nós, judeus, um longo período de paz e, com perspicácia, tem realizado reformas que muito nos beneficiam.
3 Wəbɛ Felikəs wəleləs kosu, səŋsɔtɔ pətɔt papɔkɔ tɛm fəp kɔ mofo fəp. Səŋyek-yekəs'am ti.
3 Por todas essas coisas nós lhe somos extremamente gratos.
4 Mba ntɛ intɔfaŋ kəlɛkər əm tɛm tɛlarəm mɔ, it'intolan'am kəcəŋkəl su abəkəc ŋɔtɔt disrɛ tɛm tepic.
4 Contudo, não desejo tomar seu tempo, por isso peço sua atenção apenas por um momento.
5 Səŋkɔkcɛ a fum wəkawɛ wəbɛrəs afum dacɔ ɔyɔnɛ, nkɔn ɔŋsɔŋɛ aSuyif fəp kəgbɛkəlɛnɛ doru mofo fəp. Wəkiriŋ wəka kəgba ka afum a Nasarɛt ɔyɔnɛ.
5 Constatamos que este homem é um perturbador, que vive causando tumultos entre os judeus de todo o mundo. É o principal líder da seita conhecida como os Nazarenos.
6 — ausente —
6 Quando o prendemos, estava tentando profanar o templo. Nós queríamos julgá-lo de acordo com nossa lei,
7 — ausente —
7 mas Lísias, o comandante do regimento, usou de força e o tirou de nossas mãos,
8 Məna Wəbɛ məntam kəyifət kɔ, mətɛn kəcərɛ kɔ pəyɔnɛ a tɔkɔ səmboncɛ kɔ mɔ kance kɔ-ɛ.»
8 e ordenou a nós, os acusadores, que nos apresentássemos perante o senhor. Nossas acusações poderão ser confirmadas quando o senhor interrogar Paulo pessoalmente”.
9 Kɔ aSuyif aŋɛ ŋanayi di mɔ, ŋambaŋɛ Tɛrtulu, kəcloku: «Itɔ teyi yati!»
9 Os outros judeus concordaram e declararam ser verdadeiro o que Tértulo tinha dito.
10 Ntɛ wəbɛ ka dɔtɔf ɛfɛk Pol kəca a pəlok-loku mɔ, kɔ Pol oloku ntɛ: «Wəbɛ, incərɛ a meren mɛlarəm mɔ məyi atɔf ŋaŋɛ məckiti. Kəlaŋ kaŋkɔ disrɛ k'indelokɛn'am kəyac kem.
10 Quando Paulo recebeu um sinal do governador para falar, disse: “Sei que o senhor tem julgado questões dos judeus há muitos anos e, portanto, apresento-lhe minha defesa de bom grado.
11 Tɛntacepər fɛ mata wəco kɔ mɛrəŋ ntɛ impɛ dare da Yerusalɛm kəkɔkor-koru Kanu, məntam ti kəyifət.
11 O senhor poderá verificar com facilidade que cheguei a Jerusalém não mais que doze dias atrás para adorar no templo.
12 Ambəp f'em kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, ambəp f'em dəkətola Kanu da aSuyif, ambəp f'em dare disrɛ səcgbɛkəlɛnɛ kɔ afum, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, icgbiŋər afum kəyɛfərɛnɛ.
12 Meus acusadores não me encontraram discutindo com ninguém no templo, nem causando tumulto em nenhuma sinagoga, nem nas ruas da cidade.
13 Ŋafɔtam sɔ kəcmentər əm kance ka tes tɔkɔ ŋambonc em mɔ.
13 Eles não podem provar as acusações que fazem contra mim.
14 Kance intam kəwosɛ nnɔ fɔr yam kiriŋ a Kanu ka atem em k'iŋkor-koru, k'incəmɛ dɔpɔ da Kanu darəŋ ndɛ ŋa ŋancɛm-cɛmnɛ a yem yɔ mɔ. Mba ina ilaŋ ntɛ o ntɛ ancic dəYecicəs Yosoku Tawureta Musa kɔ Sayibɛ mɔ.
14 “Reconheço, porém, que sou seguidor do Caminho, que eles chamam de seita. Adoro o Deus de nossos antepassados e creio firmemente na lei judaica e em tudo que está escrito nos profetas.
15 Iŋgbɛkər teta Kanu tɔlɔma amera, ntɛ ŋa abonc'em mes ŋa sɔ ŋaŋgbɛkər mera mɔ: It'ɔyɔnɛ a Kanu kəndeyekti afi, alompu kɔ atɔlomp.
15 Tenho em Deus a mesma esperança destes homens, de que ele ressuscitará tanto os justos como os injustos.
16 It'ɔsɔŋɛ ntɛ ina sɔ iŋsɛp tɛm fəp kəkɔtɛnɛ amera ŋɔtɔt fɔr ya Kanu kɔ afum kiriŋ mɔ.
16 Por isso, procuro sempre manter a consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17 Ntɛ meren mɛlarəm mencepər mɔ, k'inder nnɔ Yerusalɛm kədemar afum em, k'iloŋnɛ sɔ Kanu.
17 “Depois de estar ausente por vários anos, voltei a Jerusalém com dinheiro para ajudar meu povo e apresentar ofertas.
18 Kɔ ŋaŋkɔ ŋabəp im icsɔkəsnɛ kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ, bafɔ afum ŋaloŋkanɛ di, bafɔ pacgbɛkəlɛnɛ de.
18 Meus acusadores me viram no templo depois que completei minha cerimônia de purificação. Não havia multidão nenhuma ao meu redor e nenhum tumulto.
19 Mɛnɛ aSuyif a atɔf ŋa Asi alɔma akɔ ŋanayi di mɔ, ŋa ŋɔ pəmar kəder nnɔ məyi mɔ ŋacbonc'em mes, kɔ pəyɔnɛ a ŋantɔmpər em mi-ɛ.
19 Só estavam ali alguns judeus da Ásia, e são eles que deveriam estar aqui diante do senhor para me acusar, se têm algo contra mim.
20 Kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, afum akaŋɛ ŋaloku tes tɛlɛc ntɛ aboc kiti aSuyif ŋananəŋk im ntɛ ŋanakit'im mɔ.
20 Pergunte a estes homens que aqui estão de que crimes o conselho dos líderes do povo me considerou culpado,
21 Mɛnɛ pəyɔnɛ toloku tɔkɔ inalokɛ dim dɔpɔŋ, icəmɛ ŋa dacɔ mɔ de: ‹Teta kədeyɛfɛ defi nkɛ ilaŋ mɔ, it'ancəmbər'em mɔkɔ kiti nnɔ fɔr yam kiriŋ!›»
21 exceto pela ocasião em que gritei: ‘Estou sendo julgado diante dos senhores porque creio na ressurreição dos mortos!’”.
22 Tɛnabəp paloku Felikəs belbel mes ma dɔpɔ da Mariki Yesu, k'olukəsɛ kiti dɔsɔk dɔlɔma, pəcloku: «Kɔ wəbɛ wəsɔdar wəRom Lisiyas endeder-ɛ, indemɔmən tes tonu.»
22 Nesse momento, Félix, que tinha bastante conhecimento sobre o Caminho, interrompeu a audiência e disse: “Esperem até Lísias, o comandante do regimento, chegar. Então decidirei o caso de vocês”.
23 Kɔ wəbɛ ka dɔtɔf oloku wəsɔdar a pəcaŋər kɔ, mba ta pəkot kɔ, ta pəmɔnɛ sɔ afum ɔn kəmar kɔ mes mɔlɔma.
23 Ordenou que um oficial mantivesse Paulo sob custódia, mas lhe deu certa liberdade e permitiu que seus amigos o visitassem e providenciassem aquilo de que ele precisava.
24 Ntɛ mataka mɔlɔma mencepər mɔ, Felikəs ŋasol kɔ wəran kɔn, Durusil, wəSuyif ɛnayi, kɔ ŋander, kɔ ŋasom pakɔwenɛ ŋa Pol. Kɔ ŋancəŋkəl kɔ kəloku ka kəlaŋ kɔn Yesu Krist.
24 Alguns dias depois, Félix voltou com sua esposa, Drusila, que era judia. Mandou chamar Paulo, e os dois ouviram enquanto ele lhes falava a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Mba ntɛ Pol ɛnatɛfərnɛnɛ moloku mɔn teta pəlompu, teta kəsumpərnɛ, kɔ kiti nkɛ kəndeder mɔ, kɔ kənesɛ kəyi Felikəs. K'oloku Pol: «Pəntəŋnɛ mɔkɔ tantɛ. Məkɔ kərɛsna. K'indesɔtɔ tɛm-ɛ, indesɔw'am.»
25 Quando Paulo passou a falar da justiça divina, do domínio próprio e do dia do juízo que estava por vir, Félix teve medo e disse: “Pode ir, por enquanto. Quando for mais conveniente, mandarei chamá-lo outra vez”.
26 Felikəs ɛnafɔtɔma a Pol ɔŋkɔsɔŋ kɔ pəsam. It'oncsoməsɛ tɛm fəp, pakɔwenɛ kɔ Pol ŋaloku-loku.
26 Félix também esperava que Paulo lhe oferecesse dinheiro, de modo que mandava buscá-lo com frequência e conversava com ele.
27 Kɔ ŋayi ti disrɛ haŋ kɔ meren mɛrəŋ mencepər, k'asəkpər Felikəs dɛbɛ, k'andəs Pɔrsiyus Fɛstus. Mba ntɛ Felikəs ɛnafaŋ kəbɔtəs abɛ aSuyif mera mɔ, k'ɛsak Pol dəbili.
27 Assim se passaram dois anos, e Félix foi sucedido por Pórcio Festo. E, uma vez que Félix desejava obter a simpatia dos judeus, manteve Paulo na prisão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.