Atos 24
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB
1 Ntɛ mata kəcamət mencepər mɔ, kɔ wəloŋnɛ wəpɔŋ Ananiyas ontor kɔ abeki a dɔtɔf alɔma kɔ wəgbɛkəlɛnɛ wəkin pacwe kɔ Tɛrtulu. Kɔ ŋaŋkɔ ŋabokɛnɛ nnɔ wəbɛ wəka dɔtɔf eyi mɔ teta Pol.
1 Cinco dias depois o sumo sacerdote Ananias desceu com alguns anciãos e um certo Tertulo, orador, os quais fizeram, perante o governador, queixa contra Paulo.
2 Kɔ wəbɛ ka dɔtɔf osom k'awe Pol, kɔ Tɛrtulu oncop moloku mɔn ntɛ: «Wəbɛ, mən'ɔsɔŋɛ ntɛ səyinɛ bəkəc yoforu mɔ. Kəkɔtɛnɛ dɛbɛ kam kətɔt, kɔ kəsəkpər ka mes mɔlɔma teta atɔf ŋosu ŋaŋɛ, bawo mənayay ŋi ntɛ tender mɔ.
2 Sendo este chamado, Tertulo começou a acusá-lo, dizendo:
3 Wəbɛ Felikəs wəleləs kosu, səŋsɔtɔ pətɔt papɔkɔ tɛm fəp kɔ mofo fəp. Səŋyek-yekəs'am ti.
3 Visto que por ti gozamos de muita paz e por tua providência são continuamente feitas reformas nesta nação, em tudo e em todo lugar reconhecemo-lo com toda a gratidão, ó excelentíssimo Félix.
4 Mba ntɛ intɔfaŋ kəlɛkər əm tɛm tɛlarəm mɔ, it'intolan'am kəcəŋkəl su abəkəc ŋɔtɔt disrɛ tɛm tepic.
4 Mas, para que não te detenha muito rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por um momento.
5 Səŋkɔkcɛ a fum wəkawɛ wəbɛrəs afum dacɔ ɔyɔnɛ, nkɔn ɔŋsɔŋɛ aSuyif fəp kəgbɛkəlɛnɛ doru mofo fəp. Wəkiriŋ wəka kəgba ka afum a Nasarɛt ɔyɔnɛ.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e chefe da seita dos nazarenos;
6 — ausente —
6 o qual tentou profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 — ausente —
7 Mas sobrevindo o comandante Lísias no-lo tirou dentre as mãos com grande violência,
8 Məna Wəbɛ məntam kəyifət kɔ, mətɛn kəcərɛ kɔ pəyɔnɛ a tɔkɔ səmboncɛ kɔ mɔ kance kɔ-ɛ.»
8 mandando aos acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás certificar-te de tudo aquilo de que o acusamos.
9 Kɔ aSuyif aŋɛ ŋanayi di mɔ, ŋambaŋɛ Tɛrtulu, kəcloku: «Itɔ teyi yati!»
9 Os judeus também concordam na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Ntɛ wəbɛ ka dɔtɔf ɛfɛk Pol kəca a pəlok-loku mɔ, kɔ Pol oloku ntɛ: «Wəbɛ, incərɛ a meren mɛlarəm mɔ məyi atɔf ŋaŋɛ məckiti. Kəlaŋ kaŋkɔ disrɛ k'indelokɛn'am kəyac kem.
10 Paulo, tendo-lhe o governador feito sinal que falasse, respondeu: Porquanto sei que há muitos anos és juiz sobre esta nação, com bom ânimo faço a minha defesa,
11 Tɛntacepər fɛ mata wəco kɔ mɛrəŋ ntɛ impɛ dare da Yerusalɛm kəkɔkor-koru Kanu, məntam ti kəyifət.
11 pois bem podes verificar que não há mais de doze dias subi a Jerusalém para adorar,
12 Ambəp f'em kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu, ambəp f'em dəkətola Kanu da aSuyif, ambəp f'em dare disrɛ səcgbɛkəlɛnɛ kɔ afum, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, icgbiŋər afum kəyɛfərɛnɛ.
12 e que não me acharam no templo discutindo com alguém nem amotinando o povo, quer nas sinagogas quer na cidade.
13 Ŋafɔtam sɔ kəcmentər əm kance ka tes tɔkɔ ŋambonc em mɔ.
13 Nem te podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Kance intam kəwosɛ nnɔ fɔr yam kiriŋ a Kanu ka atem em k'iŋkor-koru, k'incəmɛ dɔpɔ da Kanu darəŋ ndɛ ŋa ŋancɛm-cɛmnɛ a yem yɔ mɔ. Mba ina ilaŋ ntɛ o ntɛ ancic dəYecicəs Yosoku Tawureta Musa kɔ Sayibɛ mɔ.
14 Mas confesso-te isto: que, seguindo o caminho a que eles chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Iŋgbɛkər teta Kanu tɔlɔma amera, ntɛ ŋa abonc'em mes ŋa sɔ ŋaŋgbɛkər mera mɔ: It'ɔyɔnɛ a Kanu kəndeyekti afi, alompu kɔ atɔlomp.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição tanto dos justos como dos injustos.
16 It'ɔsɔŋɛ ntɛ ina sɔ iŋsɛp tɛm fəp kəkɔtɛnɛ amera ŋɔtɔt fɔr ya Kanu kɔ afum kiriŋ mɔ.
16 Por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensas diante de Deus e dos homens.
17 Ntɛ meren mɛlarəm mencepər mɔ, k'inder nnɔ Yerusalɛm kədemar afum em, k'iloŋnɛ sɔ Kanu.
17 Vários anos depois vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Kɔ ŋaŋkɔ ŋabəp im icsɔkəsnɛ kəlɔ kəpɔŋ ka Kanu disrɛ, bafɔ afum ŋaloŋkanɛ di, bafɔ pacgbɛkəlɛnɛ de.
18 Ocupado nestas coisas, me acharam já santificado no templo não em ajuntamento, nem com tumulto, alguns judeus da Ásia,
19 Mɛnɛ aSuyif a atɔf ŋa Asi alɔma akɔ ŋanayi di mɔ, ŋa ŋɔ pəmar kəder nnɔ məyi mɔ ŋacbonc'em mes, kɔ pəyɔnɛ a ŋantɔmpər em mi-ɛ.
19 os quais deviam comparecer diante de ti e acusar-me se tivessem alguma coisa contra mim;
20 Kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, afum akaŋɛ ŋaloku tes tɛlɛc ntɛ aboc kiti aSuyif ŋananəŋk im ntɛ ŋanakit'im mɔ.
20 ou estes mesmos digam que iniqüidade acharam, quando compareci perante o sinédrio,
21 Mɛnɛ pəyɔnɛ toloku tɔkɔ inalokɛ dim dɔpɔŋ, icəmɛ ŋa dacɔ mɔ de: ‹Teta kədeyɛfɛ defi nkɛ ilaŋ mɔ, it'ancəmbər'em mɔkɔ kiti nnɔ fɔr yam kiriŋ!›»
21 a não ser acerca desta única palavra que, estando no meio deles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos é que hoje estou sendo julgado por vós.
22 Tɛnabəp paloku Felikəs belbel mes ma dɔpɔ da Mariki Yesu, k'olukəsɛ kiti dɔsɔk dɔlɔma, pəcloku: «Kɔ wəbɛ wəsɔdar wəRom Lisiyas endeder-ɛ, indemɔmən tes tonu.»
22 Félix, porém, que era bem informado a respeito do Caminho, adiou a questão, dizendo: Quando o comandante Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento da vossa causa.
23 Kɔ wəbɛ ka dɔtɔf oloku wəsɔdar a pəcaŋər kɔ, mba ta pəkot kɔ, ta pəmɔnɛ sɔ afum ɔn kəmar kɔ mes mɔlɔma.
23 E ordenou ao centurião que Paulo ficasse detido, mas fosse tratado com brandura e que a nenhum dos seus proibisse servi-lo.
24 Ntɛ mataka mɔlɔma mencepər mɔ, Felikəs ŋasol kɔ wəran kɔn, Durusil, wəSuyif ɛnayi, kɔ ŋander, kɔ ŋasom pakɔwenɛ ŋa Pol. Kɔ ŋancəŋkəl kɔ kəloku ka kəlaŋ kɔn Yesu Krist.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo Jesus.
25 Mba ntɛ Pol ɛnatɛfərnɛnɛ moloku mɔn teta pəlompu, teta kəsumpərnɛ, kɔ kiti nkɛ kəndeder mɔ, kɔ kənesɛ kəyi Felikəs. K'oloku Pol: «Pəntəŋnɛ mɔkɔ tantɛ. Məkɔ kərɛsna. K'indesɔtɔ tɛm-ɛ, indesɔw'am.»
25 E discorrendo ele sobre a justiça, o domínio próprio e o juízo vindouro, Félix ficou atemorizado e respondeu: Por ora vai-te, e quando tiver ocasião favorável, eu te chamarei.
26 Felikəs ɛnafɔtɔma a Pol ɔŋkɔsɔŋ kɔ pəsam. It'oncsoməsɛ tɛm fəp, pakɔwenɛ kɔ Pol ŋaloku-loku.
26 Esperava ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, pelo que o mandava chamar mais freqüentemente e conversava com ele.
27 Kɔ ŋayi ti disrɛ haŋ kɔ meren mɛrəŋ mencepər, k'asəkpər Felikəs dɛbɛ, k'andəs Pɔrsiyus Fɛstus. Mba ntɛ Felikəs ɛnafaŋ kəbɔtəs abɛ aSuyif mera mɔ, k'ɛsak Pol dəbili.
27 Mas passados dois anos, teve Félix por sucessor a Pórcio Festo; e querendo Félix agradar aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.