Atos 20

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ntɛ pəyamayama pɛsak mɔ, kɔ Pol ɛwe acɛpsɛ a Yesu darəŋ, k'ɛncəpəs ŋa bəkəc. Ntɛ elip kəlembərnɛ ŋa mɔ, k'ɔŋkɔ Masedon.
1 E, depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a macedônia.
2 Ntɛ ɛncepər atɔf ŋaŋɔkɔ mɔ, k'ɛncəpəs alaŋ bəkəc dəmoloku mɛlarəm, k'ender atɔf ŋa Kresi.
2 E, havendo andado por aquelas terras, exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 K'eyi di yof maas. Tɛm ntɛ ɛnadefaŋ kəyekti abɛla kəkɔ ka atɔf ŋa Siri mɔ, k'asɔŋɛ kɔ kəcərɛ a aSuyif ŋantəŋnɛ kəyɔ kɔn pəlɛc, k'ɛncɛm-cɛmnɛ kəluksərnɛ sɔ dɔpɔ da atɔf ŋa Masedon.
3 E, passando ali três meses, e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela macedônia.
4 Afum aŋɛ ŋanacəmbər kɔ mɔ, ŋanayɔnɛ: Sopateri wan ka Purus wəka Bere, Aristarko kɔ Sekondu aka Tɛsaloni, Kayus wəka Dɛrbɛ, Timote, Tikiko, kɔ Tirofimo aka atɔf ŋa Asi.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópater, de Beréia, e, dos de Tessalônica, Aristarco, e Segundo, e Gaio de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Afum akakɔ ŋanayi su kiriŋ kəkɔ, kɔ ŋaŋkɔ ŋakar su Torowas.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Kɔ səna ntɛ mataka ma kəsata ka cəcom cətɔyɔ lebin mencepər mɔ, kɔ səlɛk abil dare da Filipi. Mata kəcamət disrɛ kɔ səmbəp ŋa dare da Torowas, nde sənacepərɛnɛ mata camət-mɛrəŋ mɔ.
6 E, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Tataka tɔcɔkɔ-cɔkɔ ta tataka toluksər, kɔ səloŋkanɛ kətepi ka kəcom. Pol nwɛ pənamar kəkɔ dɔckɔsɔk mɔ eyi kəlok-lokər ŋa, k'ɔmbɔlsɛ moloku haŋ cɛk-cɛk.
7 E no primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e prolongou a prática até à meia-noite.
8 Səlamp səlarəm sənayi dəndo dukulɔ da darenc dadɔkɔ sənaloŋkanɛ mɔ.
8 E havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Wətɛmp wəlɔma pacwe kɔ Eyutik ɛnandɛ biŋkəli ba wundɛr kəroŋ tɛm tatɔkɔ Pol onclok-loku mɔ. Kɔ mere mɛŋgbəpərnɛ kɔ, k'ɛntɛmpɛnɛ kəyɛfɛ dukulɔ dakəroŋ da maas. Aŋkɔlɛk kɔ, tɛtəŋnɛ efi.
9 E, estando um certo jovem, por nome Ežutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Kɔ Pol ontor, k'ɔŋkɔ pəsipnɛ kɔ, k'ɛlɛk kɔ dəwaca, k'oloku: «Ta pəyi nu yamayama. Eyi wəyeŋ!»
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Ntɛ Pol ɛmpɛ sɔ mɔ, k'entepi kəcom kəsɔm, k'oncop sɔ moloku mɔn haŋ dɔsɔka. Ntɛ elip mɔ, k'ɔŋkɔ.
11 E subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e assim partiu.
12 K'aŋkɛrɛ wətɛmp wəkakɔ pəyi wəyeŋ, kɔ tɔyɔnɛ tɛcəpsɛ bəkəc tɔpɔŋ.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Səna, sənanuŋkɛnɛ kəlɛk abil kəkɔ dare da Asɔs nde Pol ɛnaloku a səndekɔlɛk kɔ mɔ, bawo kəroru k'ɛnafaŋ kəkɔ.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Ntɛ ɛnabəp su Asɔs mɔ, kɔ səlɛk kɔ kəkɔ ka Mitilɛn.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos, e fomos a Mitilene.
15 Ntɛ səyɛfɛ kəcali dəkəba dəndo mɔ, kɔ səmbɛrɛ dɔckɔsɔk Kiyo. Dɔckɔsɔk damɛrəŋ kɔ səŋgbuŋɛnɛ Samɔs, tataka ta maas kɔ səmbəp Mileto.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, e no outro aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Pol ɛnafaŋ kəcepər dare da Efesi takəroŋ ta ɛncəmbərəs di-ɛ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta owon sɔ Asi mɔ. Yerusalɛm ɛncbɛlkər kəbəp, kɔ tɛntam kəyi-ɛ, a dɔsɔk da kəsata ka tataka ta wəco kəcamət dɛcbəp.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar ao largo de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Tɛm ntɛ ɛnayi Mileto mɔ, k'osom dare da Efesi kəkɔwenɛ kɔ abeki a kəlonkanɛ ka alaŋ aka di.
17 E de Mileto mandou a Éfeso, a chamar os anciãos da igreja.
18 Ntɛ ŋander kəwe kɔn mɔ, kɔ Pol oloku ŋa ntɛ: «Nəncərɛ fəp fonu tɔkɔ isumpər nu mɔ, kəlɛk dɔsɔk dɔcɔkɔ-cɔkɔ ndɛ incəmbər kəcək atɔf ŋa Asi mɔ.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Imbəcɛ Mariki kətorɛ banca disrɛ, icbok, ictɔrɔ, bawo aSuyif ŋancfaŋ kəy'em pəlɛc.
19 Servindo ao Senhor com toda a humildade, e com muitas lágrimas e tentações, que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Tes o tes tɛntam kətesɛ nu iloku nu ti fɔr ya afum kiriŋ kəkɔ haŋ dəwɔlɔ wonu disrɛ, ali tin imɛŋkər fɛ nu.
20 Como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar, e ensinar publicamente e pelas casas,
21 K'iŋgbiŋər sɔ aSuyif kɔ aKresi kəsəkpər bəkəc ŋakafəlɛ nnɔ Kanu kəyi mɔ, ŋagbɛkər kəlaŋ Mariki mosu Yesu.
21 Testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus, e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 Ndɛkəl oŋ Amera ŋa Kanu ŋesekət im, Yerusalɛm iŋkɔ. Incərɛ fɛ ntɛ tɔŋkɔbəp im di mɔ,
22 E agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 mɛnɛ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋoŋlok'im dare o dare ntɛ: A kətɔrɔ k'inder, pabɛr im dəbili.
23 Senão o que o Espírito Santo de cidade em cidade me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Teta ina, mes ma ina darəŋ meyi, tɛfaŋ ta ina tɔyɔnɛ kəkɔtɛnɛ kəsom nkɛ asom im mɔ, mes mmɛ Mariki Yesu olok'im kəyɔ mɔ fəp m'ifaŋ kəyɔ, ntɛ tɔyɔnɛ kəmentər sede sa Kibaru Kətɔt kɔ kəmar ka Kanu mɔ.
24 Mas de nada faço questão, nem tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira, e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 Ndɛkəl oŋ intas, incərɛ a nəfɔsɔnəŋk im, nəna fəp aŋɛ inacepər kəcam dɛbɛ da Kanu mɔ.
25 E agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Ilip kəloku nu moloku fəp mmɛ Kanu kənasom im kəloku nu teta kəyac konu mɔ. Kɔ nəntɔyɔ oŋ tɔkɔ inatəkəsɛ nu mɔ, te mi teyi fɛ sɔ ti,
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 bawo iloku nu mɛfaŋ ma Kanu fəp, ali tin imɛŋkər fɛ nu.
27 Porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Nəkɛmbərnɛ nənasərka kəbəp ka alaŋ aŋɛ ŋayi pəmɔ yɔcɔl nyɛ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋɔsɔŋ nu kəkɛk mɔ. Nəkɛmbərnɛ kəloŋkanɛ ka alaŋ a Kanu, mecir mɔn yati mɔsɔtɔnɛ ŋa.
28 Olhai, pois, por vós, e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Incərɛ a k'indekɔt-ɛ, afum alɛc ŋandetɔrəs kəloŋkanɛ konu pəmɔ calma cəwɛy-wɛy ncɛ cəntɔsak yɔcɔl mɔ.
29 Porque eu sei isto que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não pouparão ao rebanho;
30 K'incərɛ a alɔma nəna dacɔ yati ŋandeyɛfɛ kəloku yem, ntɛ tɔŋsɔŋɛ acɛpsɛ alaŋ ŋacəmɛ ŋa darəŋ mɔ.
30 E que de entre vós mesmos se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Nəde nəkɛmbərnɛ, ta nəpəler a meren mmɛ maas pibi kɔ daŋ isak fɛ kəloku nu dəmɛncər a nəkɛmbərnɛ!
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 Ndɛkəl oŋ isɔŋ nu Kanu kɔ toloku ta kəŋaŋnɛ kɔn. Toloku tatɔkɔ tɛntam kəcəpəs nu bəkəc kɔ kəsɔŋ nu kɛ, nəna aŋɛ ŋayɔnɛ afum ɔn mɔ.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Inafaŋ fɛ pəsam, inafaŋ fɛ kɛma, inafaŋ fɛ yamos ya fum.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem o vestuário.
34 Nəna yati nəncərɛ a waca wem wawɛ w'imbəcɛ kətɛn ka yeri yem kɔ ya afum aŋɛ iŋsolɛ mɔ.
34 Sim, vós mesmos sabeis que para o que me era necessário a mim, e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Imentər nu a kɔ məŋbəc tatɔkɔ-ɛ, mɛnɛ nəmar atɔyɔ fənɔntər. Məccɛm-cɛmnɛ moloku ma Mariki Yesu, nkɔn nwɛ ɛnaloku: ‹Kəpocɛ kəncepər kəsɔtɔ.› »
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos, e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Ntɛ Pol elip kəloku moloku mamɔkɔ mɔ, k'ɛncəp suwu kətola Kanu kɔ ŋa fəp faŋan.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Afum fəp kəbok disrɛ ŋanɛpsərnɛ Pol dəkilim ŋaccup kɔ,
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 nɔnɔfɔr dɛnanaŋkanɛ kəyi ŋa ntɛ Pol ɛnaloku a ŋafɔsɔnəŋk kɔ mɔ. Ntɛ telip mɔ, kɔ ŋancəmbər kɔ nde dəkətənta.
38 Entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.