Atos 19

Kitabu ka Kanu (BSP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tɛm ntɛ Apolos ɛnayi Kɔrɛnt mɔ, Pol nwɛ ɛnacepər sədare sa mɔrɔ mɔ, ontor dare da Efesi. K'ɛmbəp di acɛpsɛ a Mariki Yesu darəŋ alɔma.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo atravessou as províncias superiores e chegou a Éfeso, onde achou alguns discípulos e indagou deles:
2 K'eyif ŋa: «Nənasɔtɔ Amera Ŋecempi ŋa Kanu kəyɛfɛ ntɛ nənayɔnɛ alaŋ Yesu mɔ ba?»
2 Recebestes o Espírito Santo, quando abraçastes a fé? Responderam-lhe: Não, nem sequer ouvimos dizer que há um Espírito Santo!
3 Kɔ Pol eyif ŋa sɔ: «Kɔ kəgbət dəromun kəre kɔ nəsɔtɔ-ɛ?»
3 Então em que batismo fostes batizados?, perguntou Paulo. Disseram: No batismo de João.
4 Kɔ Pol oloku: «Kəgbət dəromun ka Saŋ, kəsəkpər mera yati kənayi teta Kanu. Mba Saŋ oncloku afum a ŋalaŋ wəkɔ endeder nkɔn tadarəŋ mɔ, itɔ tatɔkɔ Yesu.»
4 Paulo então replicou: João só dava um batismo de penitência, dizendo ao povo que cresse naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Ntɛ ŋane moloku mamɔkɔ mɔ kɔ ŋasɔtɔ kəgbət dəromun tewe ta Mariki Yesu.
5 Ouvindo isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Kɔ Pol endeŋər ŋa waca, kɔ Amera Ŋecempi ŋender ŋa, kɔ ŋayɛfɛ kəcɔp cusu ncɛ ŋantɔcərɛ mɔ, ŋacdəŋk sɔ moloku mɔtɔt mmɛ Kanu kənasom ŋa kədəŋk mɔ.
6 E quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo desceu sobre eles, e falavam em línguas estranhas e profetizavam.
7 Arkun akakɔ ŋancbəp wəco kɔ mɛrəŋ.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Kɔ Pol ɛmbɛrɛ dəkətola Kanu da aSuyif, pəclok-lokɛ di kəbəknɛ disrɛ haŋ yof maas, pəcgbɛkəlɛnɛ, pəcsɛp kəsɔŋɛ afum kəcərɛ mes ma dɛbɛ da Kanu.
8 Paulo entrou na sinagoga e falou com desassombro por três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Mba ntɛ ayeŋki səbomp alɔma ŋancfati kəlaŋ mɔ, ŋacfani dɔpɔ da Mariki nnɔ kənay kəyi mɔ. Kɔ Pol ɔmbɔlɛ ŋa, k'ɛlɛkɛnɛ acɛpsɛ a Yesu darəŋ alɔma, kɔ ŋawɛnnɛ kəsək, kɔ ŋaŋlok-lokərɛnɛ dɔsɔk o dɔsɔk nde dəkətəksɛ da Tirano.
9 Mas, como alguns se endurecessem e não cressem, desacreditando a sua doutrina diante da multidão, apartou-se deles e reuniu à parte os discípulos, onde os ensinava diariamente na escola de um certo Tirano.
10 Tatɔkɔ tɛnawon meren mɛrəŋ, kɔ tɔsɔŋɛ aSuyif kɔ aKresi aŋɛ ŋanayi atɔf ŋa Asi mɔ kəne toloku ta Mariki.
10 Isto durou dois anos, de tal maneira que todos os habitantes da Ásia, judeus e gentios, puderam ouvir a palavra do Senhor.
11 Kanu kəncsɔŋɛ waca wa Pol kəyɔ mes mɛwɛy-wɛy mmɛ mɛnacuca kənəŋk mɔ.
11 Deus fazia milagres extraordinários por intermédio de Paulo, de modo que lenços e outros panos que tinham tocado o seu corpo eram levados aos enfermos;
12 Tɛnasɔŋɛ pacbəcəsɛ acuy cəloto, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ kəpol nkɛ kəŋgbuŋɛnɛ Pol mɔ, kɔ ayɔ ti-ɛ, docu doncwur wəkayi, kɔ yɔŋk yɛlɛc yocwur sɔ wəkayi dəris.
12 e afastavam-se deles as doenças e retiravam-se os espíritos malignos.
13 Kɔ aSuyif alɔma ŋaŋkɔs-kɔs mofo mɛlarəm, kɔ ŋatubucnɛ Pol kəbɛləs ka yɔŋk yɛlɛc nnɔ acuy ŋayi mɔ, ŋacloku: «Ilok'əm: Məwur wəcuy wəkawɛ tewe ta Yesu wəkɔ Pol ɛncam mɔ.»
13 Alguns judeus exorcistas que percorriam vários lugares inventaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que se achavam possessos dos espíritos malignos, com as palavras: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Wəloŋnɛ wəpɔŋ wəka aSuyif wəlɔma ɛnayi pacwe kɔ Sefa. Awut ɔn atɛmp camət-mɛrəŋ ŋa ŋancyɔ mɔyɔ mamɔkɔ.
14 Assim procediam os sete filhos de um judeu chamado Cevas, sumo sacerdote.
15 Mba kɔ ŋawak kəbɛləs ŋɔŋk ŋɛlɛc-ɛ, ŋi ŋoloku ŋa: «Yesu, incərɛ kɔ. K'iŋnɛpəl sɔ belbel fum nwɛ Pol ɔyɔnɛ mɔ, mba nəna, an'ɔ nəyɔnɛ-ɛ?»
15 Mas o espírito maligno replicou-lhes: Conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vós, quem sois?
16 Kɔ fum wəkɔ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋɛnayi mɔ ɛŋgbəpərnɛ ŋa kəyɛfərɛnɛ, k'ɛntam ŋa fəp k'ombopər-bopər atɛmp aŋɛ, kɔ ŋayɛksɛ fəp faŋan dis fos kɔ ŋasak kəlɔ.
16 Nisto o homem possuído do espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois deles e subjugou-os de tal maneira, que tiveram que fugir daquela casa feridos e com as roupas estraçalhadas.
17 ASuyif kɔ aKresi aka dare da Efesi ŋancərɛ toloku tatɔkɔ, kɔ kənesɛ kəyi ŋa fəp, kɔ ŋaleləs oŋ tewe ta Mariki Yesu.
17 Este caso tornou-se {em breve} conhecido de todos os judeus e gregos de Éfeso, e encheu-os de temor e engrandeceram o nome do Senhor Jesus.
18 Afum alarəm aŋɛ ŋanawosɛ kəlaŋ Yesu mɔ, ŋancder ŋaccɛŋ fɔr ya afum fəp kiriŋ pəlɛc mpɛ ŋancyɔ mɔ.
18 Muitos dos que haviam acreditado vinham confessar e declarar as suas obras.
19 Kɔ afum akɔ ŋanayɔnɛ dure mɔ, ŋanckɛrɛ səbuk səŋan sa dure kɔ ŋancɔf si fɔr ya afum fəp kiriŋ. Kəway ka səbuk sasɔkɔ kənabəp mɛncəmbəl ma gbeti wul wəco kəcamət (50.000).
19 Muitos também, que tinham exercido artes mágicas, ajuntaram os seus livros e queimaram-nos diante de todos. Calculou-se o seu valor, e achou-se que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Ti disrɛ kətam ka Mariki disrɛ kɔ toloku ta Kanu tɛsamsər kɔ tɔsɔtɔ fənɔntər.
20 Foi assim que o poder do Senhor fez crescer a palavra e a tornou sempre mais eficaz.
21 Ntɛ tencepər mɔ kɔ Pol olompəsnɛ kəkɔ dare da Yerusalɛm pəccepərɛnɛ tɔf ya Masedon kɔ Akaya. K'oloku: «K'iŋkɔbɛrɛ Yerusalɛm-ɛ, mɛnɛ idekɔsɔmɔmən Rom.»
21 Concluídas essas coisas, Paulo resolveu ir a Jerusalém, depois de atravessar a Macedônia e a Acaia. Depois de eu ter estado lá, disse ele, é necessário que veja também Roma.
22 Kɔ Pol osom Masedon amar ɔn mɛrəŋ Timote kɔ Erasto, mba kɔ nkɔn Pol eyi mataka mɔlɔma atɔf ŋa Asi.
22 Enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, mas ele mesmo se demorou ainda por algum tempo na Ásia.
23 Tɛm tatɔkɔ tɔ pəyamayama pɔpɔŋ pɛnayi Efesi teta dɔpɔ da kəlaŋ ka Mariki Yesu.
23 Por esse tempo, ocorreu um grande alvoroço a respeito do Evangelho.
24 Wəgbɛc wəlɔma ɛnayi di, pacwe kɔ Demeteri, pəctubucnɛ kəlompəs ka wɔlɔ wa tɛrəŋka mpɛ ancwe Artemi mɔ. Agbɛc a wɔlɔ wa gbeti wawɔkɔ ŋancsɔtɔnɛ wi daka dɛlarəm.
24 Um ourives, chamado Demétrio, que fazia de prata templozinhos de Ártemis, dava muito a ganhar aos artífices.
25 Kɔ Demeteri oloŋka agbɛc kɔ akɔ ŋancdinɛ yɛbəc yayɔkɔ mɔ, k'oloku ŋa: «Arkun! Nəncərɛ ti belbel a yɛbəc yayɛ y'andinɛ.
25 Convocou-os, juntamente com os demais operários do mesmo ramo, e disse: Conheceis o lucro que nos resulta desta indústria.
26 Mba nənəŋk kɔ nəne a nnɔ Efesi kəbəp ka atɔf ŋa Asi Pol pampɛ ɛsɛp kəsɔŋɛ afum alarəm kəlaŋ haŋ pəckafəli ŋa mera kəloku a mɛrəŋka mmɛ waca wa fum wolompəs mɔ, bafɔ canu cɔ.
26 Ora, estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas quase em toda a Ásia, esse Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, dizendo que não são deuses os ídolos que são feitos por mãos de homens.
27 Moloku mamɔkɔ mɛntam kəsɔŋɛ yɛbəc yosu kəlɛcɛ. Tɔsɔŋɛ sɔ teta kəlɔ ka tɛrəŋka Artemi tɔyɔ sɔ abɔc. Afɔde sɔ pacloku a Artemi tɛrəŋka a kanu kɔ, kanu kəran nkɛ afum fəp ŋaŋkor-koru nnɔ atɔf ŋa Asi, kɔ doru kɔrkɔr mɔ.»
27 Daí não somente há perigo de que essa nossa corporação caia em descrédito, como também que o templo da grande Ártemis seja desconsiderado, e até mesmo seja despojada de sua majestade aquela que toda a Ásia e o mundo inteiro adoram.
28 Ntɛ afum ŋane moloku mamɔkɔ mɔ, kɔ mɛtɛlɛ mencepərər ŋa, kɔ ŋayɛfɛ kəkulɛ-kulɛ: «Artemi kanu ka Efesi kəyɔnɛ kəpɔŋ!»
28 Estas palavras encheram-nos de ira e puseram-se a gritar: Viva a Ártemis dos efésios!
29 Kɔ pəyamayama papɔkɔ posumpər dare fəp, kətəŋnɛ disrɛ kɔ afum ŋambəpsɛnɛ abaŋka ŋaŋan ŋɔpɔŋ. Kɔ ŋaliŋəs asol a Pol Kayus kɔ Aristarko, aŋɛ ŋanayɛfɛ Masedon mɔ, kɔ ŋaŋkekərɛ.
29 A cidade alvoroçou-se e todos correram ao teatro levando consigo Caio e Aristarco, macedônios e companheiros de Paulo.
30 Pol ɛnafaŋ kəkɔmentərnɛ afum fɔr kiriŋ, mba acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋanawosɛnɛ fɛ kɔ ti.
30 Paulo queria apresentar-se ao povo, mas os discípulos não o deixaram.
31 Abɛ alɔma a atɔf ŋa Asi, aŋɛ ŋanayɔnɛ anapa a Pol mɔ, ŋanasom afum nnɔ eyi mɔ ŋaclɛtsɛnɛ kɔ a ta pəkɔ dəndo abaŋka ŋaŋan ŋɔpɔŋ de!
31 Até alguns dos asiarcas, que eram seus amigos, enviaram-lhe recado, pedindo que não se aventurasse a ir ao teatro.
32 Kɔ pəyamayama poncop afum dacɔ, aŋɛ ŋackul-kulɛnɛ ntɛ, akɔ ŋackul-kulɛnɛ tɔkɔ. Afum alarəm ŋa dacɔ ŋanacərɛ fɛ ntɛ o ntɛ anabəpsɛnɛnɛ mɔ.
32 Todos gritavam ao mesmo tempo. A assembléia era uma grande confusão e a maioria nem sabia por que se achavam ali reunidos.
33 Kənay kaŋkɔ dacɔ kɔ afum alɔma ŋalɔmər Alɛksandər, nwɛ aSuyif alɔma ŋanacɔŋəs kəkɔlok-loku fɔr ya afum kiriŋ mɔ. Kɔ Alɛksandər ɛfɛk kəca, pəfaŋ kəlok-loku pəyacnɛ.
33 Então fizeram sair do meio da turba Alexandre, que os judeus empurravam para a frente. Alexandre, fazendo sinal com a mão, queria dar satisfação ao povo.
34 Mba ntɛ ŋanadenɛpəl a Alɛksandər wəSuyif ɔyɔnɛ mɔ, kɔ fəp fəyɛfɛ kəkulɛ-kulɛ haŋ dec mɛrəŋ: «Artemi kanu ka Efesi kəyɔnɛ kəpɔŋ!»
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram pelo espaço de quase duas horas: Viva a Ártemis dos efésios!
35 Kɔ wəbɛ wəlɔma wəka di ɛntam kətorɛ-torɛ afum bəkəc pəcloku: «Arkun a Efesi, an'ɔtɔcərɛ a dare da Efesi dɔtɔmpər kəbum ka kəlɔ kəpɔŋ ka kanu kosu Artemi kɔ tɛrəŋka tɔn mpɛ pontor kəyɛfɛ darenc mɔ-ɛ?
35 Então o escrivão da cidade {veio} para apaziguar a multidão e disse: Efésios, que homem há que não saiba que a cidade de Éfeso cultua a grande Ártemis, e que a sua estátua caiu dos céus?
36 Fum ɔfɔtam kəgbɛkəl tatɔkɔ, pəmar nəndɛ nəcaŋk ta nəbɛlkər kəyɔ ntɛ o ntɛ.
36 Se isso é incontestável, convém que vos sossegueis e nada façais inconsideradamente.
37 Ntɛ tɔsɔk mɔ, afum aŋɛ nəŋkɛrɛ mɔ ŋaləsər fɛ kəlɔ kosu kəpɔŋ, ŋalɔməs fɛ sɔ kanu kosu Artemi.
37 Estes homens, que aqui trouxestes, não são sacrílegos nem blasfemadores da vossa deusa.
38 Kɔ Demeteri kɔ awɛnc aŋa apaŋnɛ ɔn yɛbəc ŋayɔ kəbokɛnɛ teta fum-ɛ, dəkəboc kiti deyi kɔ aboc kiti ŋayi, dəndo pəmar ŋakɔ ŋabokɛnɛ!
38 Mas, se Demétrio e os outros artífices têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e aí estão os magistrados: institua-se um processo contra eles.
39 Kɔ nəyɔ sɔ tobokɛnɛ tɔlɔma-ɛ, andekɔlompəs ti pəmɔ tɔkɔ sariyɛ səloku ti mɔ nde aboc kiti ŋaŋloŋkanɛ mɔ.
39 Se tendes reclamação a fazer, a assembléia legal decidirá.
40 Nəkɛmbərnɛ, bawo antam kəboncɛ su kəsɔŋɛ pəyamayama pampɛ kəyi, teta mes mamɛ mencepər dɛ mɔkɔ mɔ, bawo ali toloku səfɔtam kəsɔtɔ kəloku ntɛ tɔsɔŋɛ afum kəbəpsɛnɛ tantɛ mɔ.» Ntɛ wəbɛ elip kəloku tatɔkɔ mɔ, k'oloku nwɛ o nwɛ kəlukus nde ndɔrɔn.
40 Do que se deu hoje, até corremos risco de sermos acusados de rebelião, porque não há motivo algum que nos permita justificar este concurso.
41 — ausente —
41 A estas palavras, dissolveu-se a aglomeração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.