Atos 19
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB
1 Tɛm ntɛ Apolos ɛnayi Kɔrɛnt mɔ, Pol nwɛ ɛnacepər sədare sa mɔrɔ mɔ, ontor dare da Efesi. K'ɛmbəp di acɛpsɛ a Mariki Yesu darəŋ alɔma.
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo tendo atravessado as regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 K'eyif ŋa: «Nənasɔtɔ Amera Ŋecempi ŋa Kanu kəyɛfɛ ntɛ nənayɔnɛ alaŋ Yesu mɔ ba?»
2 perguntou-lhes: Recebestes vós o Espírito Santo quando crestes? Responderam-lhe eles: Não, nem sequer ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Kɔ Pol eyif ŋa sɔ: «Kɔ kəgbət dəromun kəre kɔ nəsɔtɔ-ɛ?»
3 Tornou-lhes ele: Em que fostes batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Kɔ Pol oloku: «Kəgbət dəromun ka Saŋ, kəsəkpər mera yati kənayi teta Kanu. Mba Saŋ oncloku afum a ŋalaŋ wəkɔ endeder nkɔn tadarəŋ mɔ, itɔ tatɔkɔ Yesu.»
4 Mas Paulo respondeu: João administrou o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que após ele havia de vir, isto é, em Jesus.
5 Ntɛ ŋane moloku mamɔkɔ mɔ kɔ ŋasɔtɔ kəgbət dəromun tewe ta Mariki Yesu.
5 Quando ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Kɔ Pol endeŋər ŋa waca, kɔ Amera Ŋecempi ŋender ŋa, kɔ ŋayɛfɛ kəcɔp cusu ncɛ ŋantɔcərɛ mɔ, ŋacdəŋk sɔ moloku mɔtɔt mmɛ Kanu kənasom ŋa kədəŋk mɔ.
6 Havendo-lhes Paulo imposto as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e falavam em línguas e profetizavam.
7 Arkun akakɔ ŋancbəp wəco kɔ mɛrəŋ.
7 E eram ao todo uns doze homens.
8 Kɔ Pol ɛmbɛrɛ dəkətola Kanu da aSuyif, pəclok-lokɛ di kəbəknɛ disrɛ haŋ yof maas, pəcgbɛkəlɛnɛ, pəcsɛp kəsɔŋɛ afum kəcərɛ mes ma dɛbɛ da Kanu.
8 Paulo, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, discutindo e persuadindo acerca do reino de Deus.
9 Mba ntɛ ayeŋki səbomp alɔma ŋancfati kəlaŋ mɔ, ŋacfani dɔpɔ da Mariki nnɔ kənay kəyi mɔ. Kɔ Pol ɔmbɔlɛ ŋa, k'ɛlɛkɛnɛ acɛpsɛ a Yesu darəŋ alɔma, kɔ ŋawɛnnɛ kəsək, kɔ ŋaŋlok-lokərɛnɛ dɔsɔk o dɔsɔk nde dəkətəksɛ da Tirano.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho diante da multidão, apartou-se deles e separou os discípulos, discutindo diariamente na escola de Tirano.
10 Tatɔkɔ tɛnawon meren mɛrəŋ, kɔ tɔsɔŋɛ aSuyif kɔ aKresi aŋɛ ŋanayi atɔf ŋa Asi mɔ kəne toloku ta Mariki.
10 Durou isto por dois anos; de maneira que todos os que habitavam na Ásia, tanto judeus como gregos, ouviram a palavra do Senhor.
11 Kanu kəncsɔŋɛ waca wa Pol kəyɔ mes mɛwɛy-wɛy mmɛ mɛnacuca kənəŋk mɔ.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia milagres extraordinários,
12 Tɛnasɔŋɛ pacbəcəsɛ acuy cəloto, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ kəpol nkɛ kəŋgbuŋɛnɛ Pol mɔ, kɔ ayɔ ti-ɛ, docu doncwur wəkayi, kɔ yɔŋk yɛlɛc yocwur sɔ wəkayi dəris.
12 de sorte que lenços e aventais eram levados do seu corpo aos enfermos, e as doenças os deixavam e saíam deles os espíritos malignos.
13 Kɔ aSuyif alɔma ŋaŋkɔs-kɔs mofo mɛlarəm, kɔ ŋatubucnɛ Pol kəbɛləs ka yɔŋk yɛlɛc nnɔ acuy ŋayi mɔ, ŋacloku: «Ilok'əm: Məwur wəcuy wəkawɛ tewe ta Yesu wəkɔ Pol ɛncam mɔ.»
13 Ora, também alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome de Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Wəloŋnɛ wəpɔŋ wəka aSuyif wəlɔma ɛnayi pacwe kɔ Sefa. Awut ɔn atɛmp camət-mɛrəŋ ŋa ŋancyɔ mɔyɔ mamɔkɔ.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, um dos principais sacerdotes.
15 Mba kɔ ŋawak kəbɛləs ŋɔŋk ŋɛlɛc-ɛ, ŋi ŋoloku ŋa: «Yesu, incərɛ kɔ. K'iŋnɛpəl sɔ belbel fum nwɛ Pol ɔyɔnɛ mɔ, mba nəna, an'ɔ nəyɔnɛ-ɛ?»
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: A Jesus conheço, e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Kɔ fum wəkɔ ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋɛnayi mɔ ɛŋgbəpərnɛ ŋa kəyɛfərɛnɛ, k'ɛntam ŋa fəp k'ombopər-bopər atɛmp aŋɛ, kɔ ŋayɛksɛ fəp faŋan dis fos kɔ ŋasak kəlɔ.
16 Então o homem, no qual estava o espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois e prevaleceu contra eles, de modo que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 ASuyif kɔ aKresi aka dare da Efesi ŋancərɛ toloku tatɔkɔ, kɔ kənesɛ kəyi ŋa fəp, kɔ ŋaleləs oŋ tewe ta Mariki Yesu.
17 E isto tornou-se conhecido de todos os que moravam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Afum alarəm aŋɛ ŋanawosɛ kəlaŋ Yesu mɔ, ŋancder ŋaccɛŋ fɔr ya afum fəp kiriŋ pəlɛc mpɛ ŋancyɔ mɔ.
18 E muitos dos que haviam crido vinham, confessando e revelando os seus feitos.
19 Kɔ afum akɔ ŋanayɔnɛ dure mɔ, ŋanckɛrɛ səbuk səŋan sa dure kɔ ŋancɔf si fɔr ya afum fəp kiriŋ. Kəway ka səbuk sasɔkɔ kənabəp mɛncəmbəl ma gbeti wul wəco kəcamət (50.000).
19 Muitos também dos que tinham praticado artes mágicas ajuntaram os seus livros e os queimaram na presença de todos; e, calculando o valor deles, acharam que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Ti disrɛ kətam ka Mariki disrɛ kɔ toloku ta Kanu tɛsamsər kɔ tɔsɔtɔ fənɔntər.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Ntɛ tencepər mɔ kɔ Pol olompəsnɛ kəkɔ dare da Yerusalɛm pəccepərɛnɛ tɔf ya Masedon kɔ Akaya. K'oloku: «K'iŋkɔbɛrɛ Yerusalɛm-ɛ, mɛnɛ idekɔsɔmɔmən Rom.»
21 Cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, porque dizia: Depois de haver estado ali, é-me necessário ver também Roma.
22 Kɔ Pol osom Masedon amar ɔn mɛrəŋ Timote kɔ Erasto, mba kɔ nkɔn Pol eyi mataka mɔlɔma atɔf ŋa Asi.
22 E, enviando à Macedônia dois dos que o auxiliavam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Tɛm tatɔkɔ tɔ pəyamayama pɔpɔŋ pɛnayi Efesi teta dɔpɔ da kəlaŋ ka Mariki Yesu.
23 Por esse tempo houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Wəgbɛc wəlɔma ɛnayi di, pacwe kɔ Demeteri, pəctubucnɛ kəlompəs ka wɔlɔ wa tɛrəŋka mpɛ ancwe Artemi mɔ. Agbɛc a wɔlɔ wa gbeti wawɔkɔ ŋancsɔtɔnɛ wi daka dɛlarəm.
24 Porque certo ourives, por nome Demétrio, que fazia da prata miniaturas do templo de Diana, proporcionava não pequeno negócio aos artífices,
25 Kɔ Demeteri oloŋka agbɛc kɔ akɔ ŋancdinɛ yɛbəc yayɔkɔ mɔ, k'oloku ŋa: «Arkun! Nəncərɛ ti belbel a yɛbəc yayɛ y'andinɛ.
25 os quais ele ajuntou, bem como os oficiais de obras semelhantes, e disse: Senhores, vós bem sabeis que desta indústria nos vem a prosperidade,
26 Mba nənəŋk kɔ nəne a nnɔ Efesi kəbəp ka atɔf ŋa Asi Pol pampɛ ɛsɛp kəsɔŋɛ afum alarəm kəlaŋ haŋ pəckafəli ŋa mera kəloku a mɛrəŋka mmɛ waca wa fum wolompəs mɔ, bafɔ canu cɔ.
26 e estais vendo e ouvindo que não é só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desviado muita gente, dizendo não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Moloku mamɔkɔ mɛntam kəsɔŋɛ yɛbəc yosu kəlɛcɛ. Tɔsɔŋɛ sɔ teta kəlɔ ka tɛrəŋka Artemi tɔyɔ sɔ abɔc. Afɔde sɔ pacloku a Artemi tɛrəŋka a kanu kɔ, kanu kəran nkɛ afum fəp ŋaŋkor-koru nnɔ atɔf ŋa Asi, kɔ doru kɔrkɔr mɔ.»
27 E não somente há perigo de que esta nossa profissão caia em descrédito, mas também que o templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo mesmo a ser destituída da sua majestade aquela a quem toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Ntɛ afum ŋane moloku mamɔkɔ mɔ, kɔ mɛtɛlɛ mencepərər ŋa, kɔ ŋayɛfɛ kəkulɛ-kulɛ: «Artemi kanu ka Efesi kəyɔnɛ kəpɔŋ!»
28 Ao ouvirem isso, encheram-se de ira, e clamavam, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Kɔ pəyamayama papɔkɔ posumpər dare fəp, kətəŋnɛ disrɛ kɔ afum ŋambəpsɛnɛ abaŋka ŋaŋan ŋɔpɔŋ. Kɔ ŋaliŋəs asol a Pol Kayus kɔ Aristarko, aŋɛ ŋanayɛfɛ Masedon mɔ, kɔ ŋaŋkekərɛ.
29 A cidade encheu-se de confusão, e todos à uma correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Pol ɛnafaŋ kəkɔmentərnɛ afum fɔr kiriŋ, mba acɛpsɛ a Yesu darəŋ ŋanawosɛnɛ fɛ kɔ ti.
30 Querendo Paulo apresentar-se ao povo, os discípulos não lho permitiram.
31 Abɛ alɔma a atɔf ŋa Asi, aŋɛ ŋanayɔnɛ anapa a Pol mɔ, ŋanasom afum nnɔ eyi mɔ ŋaclɛtsɛnɛ kɔ a ta pəkɔ dəndo abaŋka ŋaŋan ŋɔpɔŋ de!
31 Também alguns dos asiarcas, sendo amigos dele, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Kɔ pəyamayama poncop afum dacɔ, aŋɛ ŋackul-kulɛnɛ ntɛ, akɔ ŋackul-kulɛnɛ tɔkɔ. Afum alarəm ŋa dacɔ ŋanacərɛ fɛ ntɛ o ntɛ anabəpsɛnɛnɛ mɔ.
32 Uns, pois, gritavam de um modo, outros de outro; porque a assembléia estava em confusão, e a maior parte deles nem sabia por que causa se tinham ajuntado.
33 Kənay kaŋkɔ dacɔ kɔ afum alɔma ŋalɔmər Alɛksandər, nwɛ aSuyif alɔma ŋanacɔŋəs kəkɔlok-loku fɔr ya afum kiriŋ mɔ. Kɔ Alɛksandər ɛfɛk kəca, pəfaŋ kəlok-loku pəyacnɛ.
33 Então tiraram dentre a turba a Alexandre, a quem os judeus impeliram para a frente; e Alexandre, acenando com a mão, queria apresentar uma defesa ao povo.
34 Mba ntɛ ŋanadenɛpəl a Alɛksandər wəSuyif ɔyɔnɛ mɔ, kɔ fəp fəyɛfɛ kəkulɛ-kulɛ haŋ dec mɛrəŋ: «Artemi kanu ka Efesi kəyɔnɛ kəpɔŋ!»
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram por quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Kɔ wəbɛ wəlɔma wəka di ɛntam kətorɛ-torɛ afum bəkəc pəcloku: «Arkun a Efesi, an'ɔtɔcərɛ a dare da Efesi dɔtɔmpər kəbum ka kəlɔ kəpɔŋ ka kanu kosu Artemi kɔ tɛrəŋka tɔn mpɛ pontor kəyɛfɛ darenc mɔ-ɛ?
35 Havendo o escrivão conseguido apaziguar a turba, disse: Varões efésios, que homem há que não saiba que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Fum ɔfɔtam kəgbɛkəl tatɔkɔ, pəmar nəndɛ nəcaŋk ta nəbɛlkər kəyɔ ntɛ o ntɛ.
36 Ora, visto que estas coisas não podem ser contestadas, convém que vos aquieteis e nada façais precipitadamente.
37 Ntɛ tɔsɔk mɔ, afum aŋɛ nəŋkɛrɛ mɔ ŋaləsər fɛ kəlɔ kosu kəpɔŋ, ŋalɔməs fɛ sɔ kanu kosu Artemi.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes, nem são sacrílegos nem blasfemadores da nossa deusa.
38 Kɔ Demeteri kɔ awɛnc aŋa apaŋnɛ ɔn yɛbəc ŋayɔ kəbokɛnɛ teta fum-ɛ, dəkəboc kiti deyi kɔ aboc kiti ŋayi, dəndo pəmar ŋakɔ ŋabokɛnɛ!
38 Todavia, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e há procônsules: que se acusem uns aos outros.
39 Kɔ nəyɔ sɔ tobokɛnɛ tɔlɔma-ɛ, andekɔlompəs ti pəmɔ tɔkɔ sariyɛ səloku ti mɔ nde aboc kiti ŋaŋloŋkanɛ mɔ.
39 E se demandais alguma outra coisa, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Nəkɛmbərnɛ, bawo antam kəboncɛ su kəsɔŋɛ pəyamayama pampɛ kəyi, teta mes mamɛ mencepər dɛ mɔkɔ mɔ, bawo ali toloku səfɔtam kəsɔtɔ kəloku ntɛ tɔsɔŋɛ afum kəbəpsɛnɛ tantɛ mɔ.» Ntɛ wəbɛ elip kəloku tatɔkɔ mɔ, k'oloku nwɛ o nwɛ kəlukus nde ndɔrɔn.
40 Pois até corremos perigo de sermos acusados de sedição pelos acontecimentos de hoje, não havendo motivo algum com que possamos justificar este ajuntamento.
41 — ausente —
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.