Atos 12

Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tɛm tatɔkɔ tɔ wəbɛ wəka atɔf Herodu ɛnatəpsər afum alaŋ alɔma waca teta kətɔrəs kəŋan.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 K'endifɛ Sak wɛnc ka Isaŋ dakma.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Ntɛ Herodu ɛnanəŋk a mɔyɔ mɔn mamɔkɔ mɔncbɔt aSuyif mɔ, k'ɛncɛm-cɛmnɛ sɔ kətəp Piyɛr waca, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəcaŋər kɔ mɔ. Mataka ma kəsata kəpɔŋ ka aSuyif mɛnayi: Kəsata ka cəcom cətɔnɔŋkəl lebin.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Ntɛ Herodu osumpər Piyɛr, k'ɛmbɛr kɔ dəbili mɔ, k'ɔsɔŋ cəgba maŋkəlɛ ca asɔdar kəbum kɔn, kəgba o kəgba kənayɔ asɔdar maŋkəlɛ. Ɛnccɛm-cɛmnɛ kəbocər Piyɛr kiti fɔr ya afum fəp kiriŋ kɔ kəsata ka Kəcepər ka Mɛlɛkɛ Medif kəncepər-ɛ.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Ancbum Piyɛr dəbili, mba afum alaŋ ŋanctolanɛ kɔ belbel nnɔ Kanu kəyi mɔ tɛm fəp.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Ntɛ dɔsɔk ndɛ Herodu ɛnacɛm-cɛmnɛ kəbocər Piyɛr kiti dɛmbəp mɔ, pibi papɔkɔ, pakotɛ Piyɛr gbekce mɛrəŋ, pəfəntərɛ pəcdirɛ asɔdar mɛrəŋ dacɔ. Nde dəkumba, asɔdar ŋanacəmɛ sɔ dəndo ŋacbum bili.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Gbəncana babakɔ, kɔ wəsom wəka darenc, mɛlɛkɛ ma Wəbɛ, mender, kɔ pəmot pɔsɔŋ pəwaŋkəra bili disrɛ. Kɔ mɛlɛkɛ mmɛ mentimi Piyɛr m'ocsut-sut kɔ kəsək, kɔ moloku kɔ: «Məyɛfɛ katəna!» Kɔ gbekce yoŋkoŋɛ kɔ dəwaca.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Kɔ mɛlɛkɛ moloku kɔ: «Məlɛk yamos yam, məbɛrnɛ cɔfta cam!» Kɔ Piyɛr ɔyɔ mamɔkɔ fəp. Kɔ mɛlɛkɛ moloku kɔ sɔ: «Məbɛrnɛ yi, məcəm'em darəŋ!»
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Kɔ Piyɛr ɛncəmɛ mɛlɛkɛ mmɛ darəŋ. Ɛnacərɛ fɛ a kəmar ka mɛlɛkɛ kaŋkɔ a kance kɔ: kənəŋk ka darenc kɔ nkɔn ɛnacɛm-cɛmnɛ.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Ntɛ ŋancepər abum acɔkɔ-cɔkɔ kɔ aka mɛrəŋ mɔ, kɔ ŋambəp kumba ka fɛc nkɛ kənatɛfərnɛ dare mɔ. Kɔ kumba kəŋgbitɛ kisərka fɔr yaŋan kiriŋ, kɔ ŋawur, kɔ ŋasumpər dɔpɔ dɔlɔma. Gbəncana babɔkɔ, kɔ mɛlɛkɛ mɛsak Piyɛr.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Ntɛ pəndecɛrŋɛ Piyɛr mɔ, k'oloku: «Incərɛ oŋ a Wəbɛ osomna mɛlɛkɛ mɔn, mede mɛbaŋ im waca wa Herodu disrɛ, kɔ pəlɛc pɔkɔ aSuyif ŋanafaŋ'em mɔ fəp.»
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Ntɛ ɛncərɛ ti oŋ mɔ, k'ɔŋkɔ nde kəlɔ ka Mari, iya wəka Isaŋ, nwɛ ancdeŋər tewe ta «Mark» mɔ, nde afum alarəm ŋanaloŋkanɛ ŋactola Kanu mɔ.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Ntɛ Piyɛr osut-sut kumba ka dəkəbɛrɛ mɔ, kɔ wəyecəra wəlɔma pacwe kɔ Rodu, ɔncɔŋnɛ kəkɔcəŋkəl.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Kɔ Rodu ɛnɛpəl dim da Piyɛr, mba pəbotu disrɛ ɛŋgbiti fɛ kumba. K'ɛyɛksɛ kəkɔloku afum aŋɛ ŋanayi dəkəlɔ mɔ a Piyɛr ender, k'ɛncəmɛ dəkumba.
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Kɔ afum ŋaloku Rodu: «Məna məntamnɛ fɛ!» Mba k'ɛŋgbəc a tɔkɔ oloku mɔ itɔ teyi. Kɔ ŋaloku: «Mɛlɛkɛ mɔn mɔ!»
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Piyɛr nkɔn pəcsut-sut kəsut-sut dəm kumba. Ntɛ ŋaŋgbiti kumba kɔ ŋanəŋk Piyɛr mɔ, kɔ cusu cəwos ŋa.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 K'olok-lokərɛ ŋa kəca a ŋacaŋk, k'ɔlɔmər ŋa ntɛ Wəbɛ owurɛ kɔ dəbili mɔ. K'oloku: «Nəloku ti Sak kɔ awɛnc asu.» K'owur k'ɔŋkɔ kəfo kəlɔma.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Ntɛ dec dɔsɔk mɔ, kɔ pəyamayama pɔpɔŋ peyi asɔdar dacɔ: Akesɔtɔ Piyɛr-ɛ, Deke eyi-ɛ?
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Kɔ Herodu osom a patɛn Piyɛr, mba ŋananəŋk fɛ kɔ. K'ombocər asɔdar akakɔ ŋancbum Piyɛr mɔ kiti, kɔ Herodu oloku a padif ŋa. Ntɛ telip mɔ, kɔ Piyɛr ɛyɛfɛ atɔf ŋa Yude, k'ontor dare da Sesari kəkɔcepərɛnɛ di tɛm tɔlɔma.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Herodu ɛnayi kəyɛfərɛnɛ kɔ aka sədare sa Tir kɔ Sidɔŋ. Mba kətəŋnɛ disrɛ aka sədare sasɔkɔ ŋander ŋabəp Herodu. Ntɛ ŋasɛp kəsɔtər Bəlastus nwɛ ɛnayɔnɛ wətɔmpər ka mes ma kəlɔ disrɛ ma wəbɛ Herodu mɔ, pəmar ŋa kəsɔtər Herodu pəforu, bawo ndɔrɔn tɔf yaŋan yɔncsɔtɔ yeri.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Ntɛ tataka taŋan tɛtəŋnɛ tɛmbəp mɔ, kɔ Herodu ɛmbɛrnɛ yamos yɔn ya dɛbɛ, pəndɛ nde aŋgbancan ŋɔn pəclok-lokər ŋa.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Tɛm ntɛ afum fəp ŋanckulɛ-kulɛ, a ŋacloku: «Bafɔ dim da fum dɔ dandɛ, mba da kanu dɔ!»
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Gbəncana babɔkɔ kɔ mɛlɛkɛ ma Wəbɛ mosut kɔ, bawo ɛnayek-yekəs fɛ Kanu, kɔ yɛt yoncop kəsɔm kɔ, k'efi.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Toloku ta Wəbɛ tɛncsam oŋ kəsam dəm tɔckɔ kiriŋ.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Barnabas kɔ Sol ntɛ ŋalip kəkɔtɛnɛ kəsom kəŋan nde dare da Yerusalɛm mɔ, kɔ ŋalukus, ŋaclɛkɛnɛ Isaŋ, nwɛ ancdeŋər tewe ta «Mark» mɔ.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.