Atos 10
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ACF
1 Wərkun wəlɔma ɛnayi Sesari pacwe kɔ Kɔrneli, pəyɔnɛ wəbɛ ka kəgba ka asɔdar tasar tin (100). Kəgba kaŋkɔ k'ancwe «Kəgba Itali.»
1 E havia em Cesaréia um homem por nome Cornélio, centurião da coorte chamada italiana,
2 Nkɔn kɔ aka kəlɔ kɔn disrɛ fəp ŋancnesɛ Kanu, ŋacəmɛ tɛfaŋ ta ki darəŋ. Kɔrneli ɔncyɔnɛ afum nɔnɔfɔr, pəctola Kanu tɛm fəp.
2 Piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo, e de contínuo orava a Deus.
3 Dɔsɔk dɔlɔma dec dɔrɔfɔy, k'ɛnəŋk pəsoku pɛs kənəŋk disrɛ, mɛlɛkɛ ma Kanu mɔlɔma mɛbɛrɛ nde kəlɔ kɔn disrɛ, kɔ mewe kɔ: «Kɔrneli!»
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio.
4 K'ɛŋgbətnɛ mi, kɔ kənesɛ kəyi kɔ, k'eyif mi: «Acəke Wəbɛ?»
4 O qual, fixando os olhos nele, e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E disse-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Məsom oŋ afum dare da Yope ŋakɔwen'am fum wəlɔma nwɛ aŋwe Simɔŋ mɔ, pacdeŋər kɔ tewe ta ‹Piyɛr›.
5 Agora, pois, envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Ndena Simɔŋ wəlɔma eyi, wəkakɔ wəbəc kata ɔfɔ, kəlɔ kɔn kəyi kəba kəsək.»
6 Este está hospedado com um certo Simão curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Ntɛ mɛlɛkɛ mamɔkɔ mɛnalok-lokər kɔ mɔ mɛnadelukus, kɔ Kɔrneli ewe amarəs ɔn mɛrəŋ kɔ wəsɔdar wəcəmɛ mɛfaŋ ma Kanu darəŋ wəlɔma aŋɛ ŋanayi kɔ dəntɔf mɔ.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados, e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Ntɛ Kɔrneli elip kəlɔmər asɔdar ɔn mes mɔkɔ mɛnacepər nkɔn kɔ mɛlɛkɛ dacɔ mɔ, k'osom ŋa Yope.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Dɔckɔsɔk, ntɛ ŋanayi dɔpɔ, a ŋaclɔtərnɛ dare da Yope mɔ, kɔ Piyɛr ɛmpɛsɛ akɛr ŋa kəlɔ kɔn kakəroŋ kəkɔtola Kanu, tɛnatəŋnɛ daŋ dɛcbəp.
9 E no dia seguinte, indo eles seu caminho, e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Kɔ dor dɔyɔ kɔ, k'ɛfaŋ kədi yeri. Tɛm tɔkɔ anayi kəlompəsɛ kɔ yeri mɔ, k'ɛnəŋk tes tɔlɔma ntɛ tɛyɛfɛ dəKanu mɔ.
10 E tendo fome, quis comer; e, enquanto lho preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 K'ɛnəŋk kɔm kəgbitɛ, paka pɔlɔma mpɛ pɛnawurɛnɛ kɔ manta mɔpɔŋ mmɛ anasumpər moŋkubut maŋkəlɛ mɔ, montor haŋ kɔ mɛfəntərɛ dəntɔf.
11 E viu o céu aberto, e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, e vindo para a terra.
12 Sɛm dokom fəp yɛnayi manta mamɔkɔ disrɛ, kəyɛfɛ sɛm ya wɛcək maŋkəlɛ, yeliŋɛ-liŋɛ haŋ kəbəp bɛmp ya darenc.
12 No qual havia de todos os animais quadrúpedes e feras e répteis da terra, e aves do céu.
13 Kɔ dim dɔlɔma doloku kɔ: «Piyɛr, Məyɛfɛ, mədif, məsɔm!»
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Kɔ Piyɛr oloku: «Ala Wəbɛ! Tɔlɔm o tɔlɔm tɛntasɔŋɛ f'em kəsɔm paka mpɛ sariyɛ səmɔnɛ mɔ.»
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Tamɛrəŋ kɔ dim ndɛ dolok-lokər kɔ sɔ: «Paka mpɛ Kanu kəcempəs mɔ, ta məna məyik-yikəs pi.»
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Kɔ teyi kəmaas, pəwon fɛ k'ampɛnɛ dəkɔm manta mamɔkɔ mɛnayɔ sɛm mɔ.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se ao céu.
17 Kɔ tedisrɛ ta kənəŋk kaŋkɔ teyi Piyɛr yamayama. Tɛm tatɔkɔ tɔ asom a Kɔrneli, ntɛ amentər ŋa kəlɔ ka Simɔŋ mɔ, kɔ ŋaŋkɔ ki nde dəkusuŋka.
17 E estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os homens que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Kɔ ŋawe, kɔ ŋayif kɔ pəyɔnɛ fɔ kəlɔ kaŋkɔ kɔ Simɔŋ nwɛ andeŋər tewe ta «Piyɛr» mɔ eyi-ɛ.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Ntɛ Piyɛr eyi kəcɛm-cɛmnɛ tedisrɛ ta kənəŋk kɔn mɔ, kɔ Amera ŋa Kanu ŋoloku kɔ: «Arkun maas ŋayi nde dabaŋka ŋactɛn əm.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três homens te buscam.
20 Mətor, nəsol nəkɔ kɔ ŋa, ali kənesɛ ta kəy'im, bawo In'osom ŋa.»
20 Levanta-te pois, desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Kɔ Piyɛr ontor k'eyif arkun aŋɛ: «Ina nəntɛn, ta ake tɔ nənderɛnɛ nnɔ-ɛ?»
21 E, descendo Pedro para junto dos homens que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Eis que sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Kɔ ŋaloku kɔ: «Kɔrneli, wəbɛ wəka asɔdar tasar tin (100), fum wəlompu pəcnesɛ Kanu, nwɛ aSuyif fəp ŋancərɛ dɔtɔt dɔn akɔ ŋaŋloku mes mɔn mɔtɔt mɔ, ndɔrɔn Kanu kəsom mɛlɛkɛ mosoku, a pəsak su sədew'am pəkɔcəŋkəl əm ntɛ pəmar məloku kɔ mɔ.»
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, homem justo e temente a Deus, e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa, e ouvisse as tuas palavras.
23 Awa kɔ Piyɛr ɛmbɛrsɛ ŋa dɛkɛr, k'ɔsɔŋ ŋa dəkiyi.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. E no dia seguinte foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Kɔ ŋambɛrɛ Sesari dɔckɔsɔk, Kɔrneli pəckar ŋa, k'ewe akomɛnɛ ɔn alɔma nde ndɔrɔn kɔ anapa ɔn atɔt.
24 E no dia imediato chegaram a Cesaréia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Kəbɛrɛ ka Piyɛr, kɔ Kɔrneli ɔŋkɔ pəfaynɛ kɔ, k'ɛntɛmpɛnɛ kɔ wɛcək dəntɔf. K'ɛncəpɛ kɔ suwu.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo, e, prostrando-se a seus pés o adorou.
26 Mba kɔ Piyɛr eyekti kɔ, k'oloku: «Məyɛfɛ, ina sɔ fum iyɔnɛ.»
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Ŋayi kəlok-loku kɔ Kɔrneli, k'ɛmbɛrɛ k'ɛmbəp afum alarəm ŋaloŋkanɛ.
27 E, falando com ele, entrou, e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Kɔ Piyɛr oloku ŋa: «Nəncərɛ a amɔnɛ aSuyif kəbɔt kɔ acikəra, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, pəbɛrɛ ndɔrɔn. Mba Kanu kəmentər im a pəmar fɛ a pakulɛ fum o fum a eyik-yik, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, pəmar fɛ sɔ a pakulɛ fum o fum a ɔsɔk fɛ fɔr ya Kanu kiriŋ.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um homem judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 It'ɔsɔŋɛ ntɛ məsom a pakɔw'em mɔ, k'inder ali ta incɛmcɛmnɛ-ɛ. Ndɛkəl iyif əm, T'ake tɔ məwen'em-ɛ?»
29 Por isso, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois, por que razão mandastes chamar-me?
30 Kɔ Kɔrneli oloku: «Tɔsɔtɔ mata maŋkəlɛ ictola nnɔ nderem, dɔfɔy dendebəp. K'inəŋk fɔr yem kiriŋ wərkun wəlɔma pəbɛrnɛ yamos yomotər-motər.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Kɔ fum wəkakɔ oloku: ‹Kɔrneli, Kanu kəmbaŋ kətola kam, k'ɛncɛmcɛmnɛ sɔ kəyɔnɛ kam afum nɔnɔfɔr.
31 E eis que diante de mim se apresentou um homem com vestes resplandecentes, e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Məsom fum dare da Yope pakɔwen'am Simɔŋ nwɛ andeŋər tewe ta «Piyɛr» mɔ, nde kəlɔ ka Simɔŋ, wəbəc kata, nwɛ kəlɔ kɔn kəyi kəba kəsək mɔ.›
32 Envia, pois, a Jope, e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está hospedado em casa de Simão o curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 K'isom katina fum, kɔ məna məsɔtɔ abəkəc ŋɔtɔt kəder. Ndɛkəl oŋ səyi fəp fosu Kanu fɔr kiriŋ, sədecəŋkəl moloku mɔkɔ Wəbɛ osom əm kəloku mɔ.»
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Awa kɔ Piyɛr ɛlɛk moloku, k'oloku: «Kance: Incərɛ oŋ a Kanu kəyi fɛ kəsək kin.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço por verdade que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Mba afum fəp dacɔ məna nwɛ məŋnesɛ Kanu, məcəmɛ pəlompu darəŋ mɔ, Kanu kəmbaŋ əm.
35 Mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Kanu kənakenɛ aka Yisrayel toloku, pəcloku ŋa moloku mɔtɔt ma pəforu mpɛ Yesu Krist ɛŋkɛrɛ afum fəp mɔ: Nkɔn ɔyɔnɛ Wəbɛ ka afum fəp.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos);
37 Nəna nəncərɛ tɔkɔ teyi Yude fəp mɔ, Kalile tɛnacop, ntɛ Saŋ ɛnadəŋk kəgbət dəromun mɔ.
37 Esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou;
38 Kanu kənabɔy Yesu wəka Nasarɛt Amera Ŋecempi ŋɔn kɔ fənɔntər. Nnɔ o nnɔ enccepər mɔ, ɔncyɔ pətɔt, pəctaməs afum fəp aŋɛ amera ŋɛlɛc ŋɔnctɔrəs mɔ, bawo Kanu kənayi kɔ nkɔn Yesu.
38 Como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo bem, e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Səyɔnɛ atəŋnɛ a mes fəp mmɛ Yesu ɛnayɔ nde atɔf ŋa aSuyif kɔ Yerusalɛm mɔ. Nkɔn nwɛ ŋananim, ŋacaŋ kɔ dəkətɔk mɔ,
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judéia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 mba Kanu kənasɔŋɛ kɔ kəfɔtɛ dədefi tataka tɔn ta maas. Kɔ kəsɔŋ kɔ kəmentərnɛ,
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia, e fez que se manifestasse,
41 bafɔ nnɔ afum fəp ŋayi mɔ, mba nnɔ atəŋnɛ mes aŋɛ Kanu kənanuŋkɛnɛ kəyɛk-yɛk, kɔ səna aŋɛ sənadi yeri, səmun kɔ nkɔn ntɛ ɛnafɔtɛ afi dacɔ mɔ.
41 Não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dentre os mortos.
42 K'osom su kəloku afum, səmentər a nkɔn Yesu, nkɔn ɔ Kanu kəncəmbər kəyɔnɛ nwɛ endebocɛ afum afi kɔ ayi wəyeŋ kiti mɔ.
42 E nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Sayibɛ fəp sənaloku tetɔn: Nwɛ o nwɛ ɛgbɛkər kəlaŋ kɔn Yesu mɔ, endesɔtɔ nde Kanu kəyi mɔ kəŋaŋnɛnɛ ka mes mɔn mɛlɛc teta tewe ta Yesu.»
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele crêem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Moloku mamɔkɔ mɔ Piyɛr ɛnayi kəloku, ntɛ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋɛnatorər afum akɔ ŋanccəŋkəl moloku mɔn mɔ.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Cusu cənawos alaŋ a Kanu, akənc akɔ ŋanader kɔ Piyɛr mɔ, kənəŋk a kəpocɛ ka Amera Ŋecempi kənasaməsər kəbəp haŋ acikəra aŋɛ ŋantɔyɔnɛ aSuyif mɔ,
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 bawo ŋancne ŋa kəkor-koru Kanu cusu c'acikəra.
46 Porque os ouviam falar línguas, e magnificar a Deus.
47 «Antam kəfatɛnɛ kəgbət afum dəromun nnɔ akaŋɛ ŋasɔtɔ Amera Ŋecempi pəmɔ səna mɔ ba?»
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém porventura recusar a água, para que não sejam batizados estes, que também receberam como nós o Espírito Santo?
48 K'oloku a pagbət akakɔ dəromun tewe ta Yesu Krist. Kɔ ŋalɛtsɛnɛ Piyɛr kəyi dəndo mataka mɔlɔma.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.