Atos 10
Kitabu ka Kanu (BSP) vs ARIB
1 Wərkun wəlɔma ɛnayi Sesari pacwe kɔ Kɔrneli, pəyɔnɛ wəbɛ ka kəgba ka asɔdar tasar tin (100). Kəgba kaŋkɔ k'ancwe «Kəgba Itali.»
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Nkɔn kɔ aka kəlɔ kɔn disrɛ fəp ŋancnesɛ Kanu, ŋacəmɛ tɛfaŋ ta ki darəŋ. Kɔrneli ɔncyɔnɛ afum nɔnɔfɔr, pəctola Kanu tɛm fəp.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Dɔsɔk dɔlɔma dec dɔrɔfɔy, k'ɛnəŋk pəsoku pɛs kənəŋk disrɛ, mɛlɛkɛ ma Kanu mɔlɔma mɛbɛrɛ nde kəlɔ kɔn disrɛ, kɔ mewe kɔ: «Kɔrneli!»
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 K'ɛŋgbətnɛ mi, kɔ kənesɛ kəyi kɔ, k'eyif mi: «Acəke Wəbɛ?»
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Məsom oŋ afum dare da Yope ŋakɔwen'am fum wəlɔma nwɛ aŋwe Simɔŋ mɔ, pacdeŋər kɔ tewe ta ‹Piyɛr›.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Ndena Simɔŋ wəlɔma eyi, wəkakɔ wəbəc kata ɔfɔ, kəlɔ kɔn kəyi kəba kəsək.»
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Ntɛ mɛlɛkɛ mamɔkɔ mɛnalok-lokər kɔ mɔ mɛnadelukus, kɔ Kɔrneli ewe amarəs ɔn mɛrəŋ kɔ wəsɔdar wəcəmɛ mɛfaŋ ma Kanu darəŋ wəlɔma aŋɛ ŋanayi kɔ dəntɔf mɔ.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Ntɛ Kɔrneli elip kəlɔmər asɔdar ɔn mes mɔkɔ mɛnacepər nkɔn kɔ mɛlɛkɛ dacɔ mɔ, k'osom ŋa Yope.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Dɔckɔsɔk, ntɛ ŋanayi dɔpɔ, a ŋaclɔtərnɛ dare da Yope mɔ, kɔ Piyɛr ɛmpɛsɛ akɛr ŋa kəlɔ kɔn kakəroŋ kəkɔtola Kanu, tɛnatəŋnɛ daŋ dɛcbəp.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Kɔ dor dɔyɔ kɔ, k'ɛfaŋ kədi yeri. Tɛm tɔkɔ anayi kəlompəsɛ kɔ yeri mɔ, k'ɛnəŋk tes tɔlɔma ntɛ tɛyɛfɛ dəKanu mɔ.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 K'ɛnəŋk kɔm kəgbitɛ, paka pɔlɔma mpɛ pɛnawurɛnɛ kɔ manta mɔpɔŋ mmɛ anasumpər moŋkubut maŋkəlɛ mɔ, montor haŋ kɔ mɛfəntərɛ dəntɔf.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Sɛm dokom fəp yɛnayi manta mamɔkɔ disrɛ, kəyɛfɛ sɛm ya wɛcək maŋkəlɛ, yeliŋɛ-liŋɛ haŋ kəbəp bɛmp ya darenc.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Kɔ dim dɔlɔma doloku kɔ: «Piyɛr, Məyɛfɛ, mədif, məsɔm!»
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Kɔ Piyɛr oloku: «Ala Wəbɛ! Tɔlɔm o tɔlɔm tɛntasɔŋɛ f'em kəsɔm paka mpɛ sariyɛ səmɔnɛ mɔ.»
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Tamɛrəŋ kɔ dim ndɛ dolok-lokər kɔ sɔ: «Paka mpɛ Kanu kəcempəs mɔ, ta məna məyik-yikəs pi.»
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Kɔ teyi kəmaas, pəwon fɛ k'ampɛnɛ dəkɔm manta mamɔkɔ mɛnayɔ sɛm mɔ.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Kɔ tedisrɛ ta kənəŋk kaŋkɔ teyi Piyɛr yamayama. Tɛm tatɔkɔ tɔ asom a Kɔrneli, ntɛ amentər ŋa kəlɔ ka Simɔŋ mɔ, kɔ ŋaŋkɔ ki nde dəkusuŋka.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Kɔ ŋawe, kɔ ŋayif kɔ pəyɔnɛ fɔ kəlɔ kaŋkɔ kɔ Simɔŋ nwɛ andeŋər tewe ta «Piyɛr» mɔ eyi-ɛ.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Ntɛ Piyɛr eyi kəcɛm-cɛmnɛ tedisrɛ ta kənəŋk kɔn mɔ, kɔ Amera ŋa Kanu ŋoloku kɔ: «Arkun maas ŋayi nde dabaŋka ŋactɛn əm.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Mətor, nəsol nəkɔ kɔ ŋa, ali kənesɛ ta kəy'im, bawo In'osom ŋa.»
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Kɔ Piyɛr ontor k'eyif arkun aŋɛ: «Ina nəntɛn, ta ake tɔ nənderɛnɛ nnɔ-ɛ?»
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Kɔ ŋaloku kɔ: «Kɔrneli, wəbɛ wəka asɔdar tasar tin (100), fum wəlompu pəcnesɛ Kanu, nwɛ aSuyif fəp ŋancərɛ dɔtɔt dɔn akɔ ŋaŋloku mes mɔn mɔtɔt mɔ, ndɔrɔn Kanu kəsom mɛlɛkɛ mosoku, a pəsak su sədew'am pəkɔcəŋkəl əm ntɛ pəmar məloku kɔ mɔ.»
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Awa kɔ Piyɛr ɛmbɛrsɛ ŋa dɛkɛr, k'ɔsɔŋ ŋa dəkiyi.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Kɔ ŋambɛrɛ Sesari dɔckɔsɔk, Kɔrneli pəckar ŋa, k'ewe akomɛnɛ ɔn alɔma nde ndɔrɔn kɔ anapa ɔn atɔt.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Kəbɛrɛ ka Piyɛr, kɔ Kɔrneli ɔŋkɔ pəfaynɛ kɔ, k'ɛntɛmpɛnɛ kɔ wɛcək dəntɔf. K'ɛncəpɛ kɔ suwu.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Mba kɔ Piyɛr eyekti kɔ, k'oloku: «Məyɛfɛ, ina sɔ fum iyɔnɛ.»
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Ŋayi kəlok-loku kɔ Kɔrneli, k'ɛmbɛrɛ k'ɛmbəp afum alarəm ŋaloŋkanɛ.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Kɔ Piyɛr oloku ŋa: «Nəncərɛ a amɔnɛ aSuyif kəbɔt kɔ acikəra, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, pəbɛrɛ ndɔrɔn. Mba Kanu kəmentər im a pəmar fɛ a pakulɛ fum o fum a eyik-yik, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ, pəmar fɛ sɔ a pakulɛ fum o fum a ɔsɔk fɛ fɔr ya Kanu kiriŋ.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 It'ɔsɔŋɛ ntɛ məsom a pakɔw'em mɔ, k'inder ali ta incɛmcɛmnɛ-ɛ. Ndɛkəl iyif əm, T'ake tɔ məwen'em-ɛ?»
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Kɔ Kɔrneli oloku: «Tɔsɔtɔ mata maŋkəlɛ ictola nnɔ nderem, dɔfɔy dendebəp. K'inəŋk fɔr yem kiriŋ wərkun wəlɔma pəbɛrnɛ yamos yomotər-motər.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Kɔ fum wəkakɔ oloku: ‹Kɔrneli, Kanu kəmbaŋ kətola kam, k'ɛncɛmcɛmnɛ sɔ kəyɔnɛ kam afum nɔnɔfɔr.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Məsom fum dare da Yope pakɔwen'am Simɔŋ nwɛ andeŋər tewe ta «Piyɛr» mɔ, nde kəlɔ ka Simɔŋ, wəbəc kata, nwɛ kəlɔ kɔn kəyi kəba kəsək mɔ.›
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 K'isom katina fum, kɔ məna məsɔtɔ abəkəc ŋɔtɔt kəder. Ndɛkəl oŋ səyi fəp fosu Kanu fɔr kiriŋ, sədecəŋkəl moloku mɔkɔ Wəbɛ osom əm kəloku mɔ.»
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Awa kɔ Piyɛr ɛlɛk moloku, k'oloku: «Kance: Incərɛ oŋ a Kanu kəyi fɛ kəsək kin.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Mba afum fəp dacɔ məna nwɛ məŋnesɛ Kanu, məcəmɛ pəlompu darəŋ mɔ, Kanu kəmbaŋ əm.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Kanu kənakenɛ aka Yisrayel toloku, pəcloku ŋa moloku mɔtɔt ma pəforu mpɛ Yesu Krist ɛŋkɛrɛ afum fəp mɔ: Nkɔn ɔyɔnɛ Wəbɛ ka afum fəp.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Nəna nəncərɛ tɔkɔ teyi Yude fəp mɔ, Kalile tɛnacop, ntɛ Saŋ ɛnadəŋk kəgbət dəromun mɔ.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Kanu kənabɔy Yesu wəka Nasarɛt Amera Ŋecempi ŋɔn kɔ fənɔntər. Nnɔ o nnɔ enccepər mɔ, ɔncyɔ pətɔt, pəctaməs afum fəp aŋɛ amera ŋɛlɛc ŋɔnctɔrəs mɔ, bawo Kanu kənayi kɔ nkɔn Yesu.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Səyɔnɛ atəŋnɛ a mes fəp mmɛ Yesu ɛnayɔ nde atɔf ŋa aSuyif kɔ Yerusalɛm mɔ. Nkɔn nwɛ ŋananim, ŋacaŋ kɔ dəkətɔk mɔ,
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 mba Kanu kənasɔŋɛ kɔ kəfɔtɛ dədefi tataka tɔn ta maas. Kɔ kəsɔŋ kɔ kəmentərnɛ,
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 bafɔ nnɔ afum fəp ŋayi mɔ, mba nnɔ atəŋnɛ mes aŋɛ Kanu kənanuŋkɛnɛ kəyɛk-yɛk, kɔ səna aŋɛ sənadi yeri, səmun kɔ nkɔn ntɛ ɛnafɔtɛ afi dacɔ mɔ.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 K'osom su kəloku afum, səmentər a nkɔn Yesu, nkɔn ɔ Kanu kəncəmbər kəyɔnɛ nwɛ endebocɛ afum afi kɔ ayi wəyeŋ kiti mɔ.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Sayibɛ fəp sənaloku tetɔn: Nwɛ o nwɛ ɛgbɛkər kəlaŋ kɔn Yesu mɔ, endesɔtɔ nde Kanu kəyi mɔ kəŋaŋnɛnɛ ka mes mɔn mɛlɛc teta tewe ta Yesu.»
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Moloku mamɔkɔ mɔ Piyɛr ɛnayi kəloku, ntɛ Amera Ŋecempi ŋa Kanu ŋɛnatorər afum akɔ ŋanccəŋkəl moloku mɔn mɔ.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Cusu cənawos alaŋ a Kanu, akənc akɔ ŋanader kɔ Piyɛr mɔ, kənəŋk a kəpocɛ ka Amera Ŋecempi kənasaməsər kəbəp haŋ acikəra aŋɛ ŋantɔyɔnɛ aSuyif mɔ,
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 bawo ŋancne ŋa kəkor-koru Kanu cusu c'acikəra.
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 «Antam kəfatɛnɛ kəgbət afum dəromun nnɔ akaŋɛ ŋasɔtɔ Amera Ŋecempi pəmɔ səna mɔ ba?»
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 K'oloku a pagbət akakɔ dəromun tewe ta Yesu Krist. Kɔ ŋalɛtsɛnɛ Piyɛr kəyi dəndo mataka mɔlɔma.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.