Romanos 9

Oniyan (BSC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wëno ar ɓar këmi gër Kërisët hi këme do ɗal in këmun felënd, ame nëgwëŝënd na. Ga ke xaɗacënd Angoc Amënëk aŋ këme nangaxënënd ɓëte gër onden ondam mëne ɗal ex.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Mbaŋ wëlandëra ke do laŋ ke ƴambënënd gër emëkw edam.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Gayikwa aỹandi ỹandi doxe me gi wëno dëŋ ar w̃e ke, ar ŝapër këni gë Kërisët, në end ɓëmaỹe ɓëndam, end ɓela ɓër nëng iram eŋ.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Ɓën ex Ɓëyisërayel ɓën, ɓën yata këɓi Kaxanu eni gi oɓaŝ orexëm do eni kwën enjaran endexëm eŋ, gë ɓanëkëra ɓaŋ, gë acariya aŋ, gë cale iŋ, do gë ɓeɓër ɓeƴa këɓi Kaxanu ɓela ɓën.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Ɓën ex oɓaŝ or ɓëxarëk ɓër Isërayel ɓër yata baɓi Kaxanu ol. Gër enëng endeɓën rëw̃ këno Kërisët ala, xarak Kaxanu ir wunëk gër ɓeỹ ɗek exo. Cëkwënëŋone din ir din. Amen!
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Gayikako Ɓëŝëwif ɓëranjëm ani pex ex na ax gi ex na gayik Kaxanu axo di ex na er ɓeƴa baxo in, ax gi ex na ɗe ɗek oɓaŝ or Yakob ol hik enim enëng end Isërayel.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Ax gi ex na ɗek ɓër ex gër andëw̃ëra and Abëraxam ɓën hik oɓaŝ orexëm. Ax gi ex na nde Kaxanu fel ɓaŋo Abëraxam: «Ɓër andëw̃ëra and Isak ɓën fo hik ɓërandëw̃ëra andeƴ ɓën.»
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Gër eyeƴan elo këne watënde mëne ax gi ex na ɓër ex oɓaŝ orexëm ɓën fo hik oɓaŝ or andëw̃ëra and ɓeƴa bano Abëraxam ol.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Enimin Kaxanu ɓeƴa ɓaŋo Abëraxam mondako: «Awa ŝana nand këme ɓakaw gë doro go na, alindax Sara anëka ki rëw̃ën lëmëta.»
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Do mondako fo bax end ɓëŝa eŋ, oɗëmëta oki od rëw̃ kënëɓi Rebeka do gë Isak, axarëk areɓi ok.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 Ɗamana eɓi dëw̃ Rebeka do eni di enjekax ba eñëŋënax Kaxanu yata baŋo aɓat, ang fëna baxo mëŋ dëŋ ak. Iyo ala ar këŋo yata Kaxanu an aŋo yatand na në end ga ri ko ɓandixa ɓandexëm.
11 — ausente —
12 Kaxanu afel fel baŋo Rebeka: «Lëmëta ixarëk in kë hi xaɗëp ir iɓeja in.»
12 — ausente —
13 Ang rek oñëgw omënëk ak:
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Do gër endeƴ eŋo, ine këne reye? Osëmbak nde ex na gër Kaxanu? Ɓëtëdëŋ!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Ga felaxën baŋo wa Moyis: «Wëno end ar ỹandi ke exe kaỹënan eŋ ke xaỹënanënd, gër ar ỹandi ke me nënga an këme nëngand.»
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Awa mëŋ ex, Kaxanu gaɓat këŋo yatand ar këŋo xaỹënan an, ax gi ex na ɗe ba ga ỹandi këŋo ala ajo, ax gi ex na ga xemëna ko.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Oñëgw Omënëk ok rek mëne Kaxanu fel baŋo Farawoŋ: «Wëno yata ki eƴ mun mëŋ këme nëcëtaxën gër aniyan andeƴ panga indam iŋ eni nangëraxën ɓela ɓën, ebar el ɗek, ow̃ac oram ol.»
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Kaxanu axaỹënan këŋo axaỹënan ar ỹandi këŋo eŋo masin axaỹënan irexëm an këŋo w̃asinënd axaỹënan in, do ar këŋo ỹandi eŋo kemën gaf an këŋo xemënënd.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Axor ex eƴe mëka: «Inecëŋ këɓo fedënalixënënd Kaxanu? Enimin, ala ax kor na exo ŋëp er këŋo ỹandi Kaxanu exo di in?»
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Do wëj noỹo wa hi këƴ xali kën ŝampërend gë Kaxanu? «Er ko ɓaƴënd aɓaƴ in aw̃ëka nde këŋo w̃ëkand ar këŋo ɓaƴënd an: “Inew̃a rixën këƴe mondako.”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Aɓaƴ an axo kor ex na nde exo dind ang këŋo ỹandind gë omak ond nega ko oŋ?»
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Kaxanu aw̃asin w̃asin këɓi eɓuŋa etëm edexëm el ɓela ɓër ỹap bax eɓi wëcan oxoỹ orexëm do gë panga indexëm xali eni nemi ɓën.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Aỹandi ỹandi baŋo ex canaya mondako ang rafëk enjaran endexëm ak gër ɓër xëñëna baxo eɓi masin axaỹënan irexëm in, ɓër xëñëna baxo eɓi yël enjaran endexëm eŋ elod gër ỹanar ɓën.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Ata ɓiyi ex ɓër yata këɓo Kaxanu ɓën mar gër ir Ɓëŝëwif, mar gër ɓër ax gi ex na Ɓëŝëwif.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Eŋo ỹëgwaxën ko Ose:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Gër ed baxo rend Kaxanu ɓela:
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Alaw̃ënel Esayi are re baxo end ɓulunda ir Isërayel eŋ:
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Gayikwa, Axwën Kaxanu ɗek ko h̃ata eyeƴan edexëm el gër ebar ro, do aỹand ko ri.»
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ɓëte are re baxo Esayi gana-gana fo:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Awa ine ɓayik? Ɓër ax gi ex na Ɓëŝëwif ɓën, ɓër abax ŝala na eni gi ɓër ŝenene ɓën, ri këɓi Kaxanu ɓër ŝenene ga xwëta këno Yesu Kërisët.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Xarak Ɓëŝëwif ɓër bax ŝaland eni gi ɓër ŝenene paɓ gë acariya ɓën asëkwan sëkwan këni eni tëf er rek acariya in.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Inew̃a sëkwanaxën këni? Gayik gë ojaw̃ odeɓën ok bani ŝaland eni gi ɓër ŝenene, kwëtarëxe Kërisët. Men fokëraxën këni ekaỹ ed këɓi fokërënd ɓela el.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Ang ỹëgw ko Esayi ak:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.