Marcos 6

Oniyan (BSC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ata Yesu xani ko na, w̃aỹi ko kwël gër Nasaret, gër ed raf ko. Sëfër këni gë ɓësëfan ɓërexëm ɓën.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 And h̃atëguk akey and eteyëta aŋ, ƴe ko këɓi sëƴalirand gër aciw̃ acaleya. Ɗek ỹëmb bani ɓër oɓaxët ɓën, do ga këɓi ŝarandëra këni w̃ëkarënd: «Feye wa ŝotëgu ko eŋo? Orenik or mondake wa ŝot ko? Do mondake ko rind ɓecarax ɓendako rako ɓeŋ gë otaxan odexëm ok?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Ax gi ex na nde mëŋ ex afika ar otëx an, asëñiw̃ ar Mari an? Ax gi ex na nde ɓoɓinëm ex Ŝak gë Yose, gë Yud do gë Simoŋ? Do ɓëɓinëm ɓëtoxari ɓëŋ cëŋ, ax gi ex na nde gër ndeɓi ro dëŋ exëni?» Ata në eŋo baɓi h̃ëpëgënanaxënënd endexëm eŋ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Ata yaka këɓi Yesu: «Alaw̃ënel ar Kaxanu an, gër angol andexëm fo këno yafënd, ado ɗek ɗek in gër ɓërexëm do gë ɓër ekun eɓat gë mëŋ ɓën.»
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Ata ecarax gematak aŋo mëndan bana exo di na. Ɓëŝëxwëra ɓëfënëpëne fo fakën baɓi ga h̃ëmbara këɓi.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Mondako ŝaran baŋo Yesu end oŋëpëgënan odeɓën eŋ.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 W̃ac këɓi ɓësëfan epëxw gë ɓëxi ɓën, law̃ën këɓi eni ƴe ɓëxi ɓëxi sam ga yël këɓi panga ind enëɓi nëcëtaxënënd ɓangoc ɓañëŋënax iŋ.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Fel këɓi ɓëte eni mëlayand oŝët fo do këreni mëland na: ax gi ex na eƴamb-ƴamb, ax gi ex na ambaɓ, ax gi ex na koɗi gër ɓëmboto.
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Ɓarikan eni peɗand ɓapeɗ ɓand xalanj, ɓëte këreni cuɗand na ɓacuɗ ɓaki.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Afel fel baɓi ɓëte: «Gër iciw̃ ind kën h̃at, ɓayiyindën na xali yatir kën xuca.
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Ɓëte angëmëne en ŋat në angol, do ɓela ɓën eni ŋëp enun kwëtaya in ba eni ŋëp enun ɓaxët in, pëxwëcayin obar od lëkak gër osapar orewën ok en kucaxën. Obar oko ex osede or këɓi ŝëndën ɓela ɓëjo.»
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Ga ƴe këni ɓësëfan ɓën, femërax këni gër ɓela end eni nëngwët aniyan andeɓën eŋ.
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 Nëcët kënëɓi ɓëyël ɓëranjëm gër ɓela. Ɓëte ɓëŝëxwëra ɓëranjëm banëɓi nëmërand ogu, do bani fakënd.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Erod, emun eŋ, wël bax er baxo rind Yesu in gayik ow̃ac or Yesu ol mongwëli wëli bax. Ɓërëmar are bani rend mëne Ŝaŋ Batis, ar baɓi ɓuyind ɓela an xaniwëk gër ecës, mëŋ ŝotaxën ko panga ind ko rixënënd ɓecarax iŋ.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Na fo bani ɓër bax rend mëne alaw̃ënel Eli xaniwëk gër ecës. Na fo bani ɓëte ɓër bax rend mëne alaw̃ënel ar Kaxanu aɓat, ang ebani akarëk ak, xaniwëk.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Ɓarikan, Erod ga wël ko ɓeŋo ɗek, re ko: «Yama Ŝaŋ Batis ir foɗëtën bamo gaf ga xaniwëk nde gër ecës.»
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Erod mëŋ dëŋ re bax eno tëra Ŝaŋ Batis do eno pokëra gë gweƴele-gweƴele lëf gër epëra gayik anëp nëp baŋo ga watar bani gë Erojad, alindaw̃ ar aɓinëm Filip an.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Enimin, Ŝaŋ Batis mondako baŋo fëlend Erod: «Ax ñap ex na eƴo kan aɓinëx asoxari arexëm an.»
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Ata Erojad mbaŋ ŝus baŋo Ŝaŋ Batis do ỹandi baŋo eno ɗaw̃, ɓari abaxo xor na.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Ado Erod ayëda baŋo yëdand Ŝaŋ Batis ga nang baxo mëne ala ar ŝenene ex, aw̃ënëk ex. Mëŋ ɓayik abaŋo seɓ na eno dixëra. Ɗek baxo ŝëndënd and këŋo wël aŋ xarak anëngan dëŋ baŋo nënganënd oɓaxët ol.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Ata Erod ri ko ofëna or ekwitaxën ed akey and rëw̃ këno. W̃ac këɓi gër ñambëran ɓëlëngw ɓën do gë ɓemun ɓend ocoroɗa ɓeŋ, ebar ed Galile el ɗek.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Ga lilëgu ko aɓiw̃ ar Erojad gër ed ỹëpara bani, w̃an ko xali nëngan këɓi Erod gë ɓër w̃acëraw baɓi gër ofëna ɓën. Ata Erod, emun eŋ, fel këŋo endënaw̃ eŋ: «Mëkale er ỹandi ki yo, wëno ayël këmi yël.»
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ga yaŝar ko ɓaŝ ko: «Er këƴe xara yo ayël këmi yël, ado ex gido mi cet ja mërëxand ebar ed gër ed wun ko ro el.»
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Ata ŝan ko endënaw̃ eŋ, w̃ëkaw këŋo nëm Erojad: «Inew̃a këmo xara emun eŋ?» Yaka këŋo: «Karalo gaf ir Ŝaŋ Batis in, ar këɓi ɓuyind ɓela an.»
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Ga wërëŝëtaw ko aỹand lëf gër ed exo emun, xara këŋo: «Er ỹandi ke eƴe yëlëgu gërëgako gaf ir Ŝaŋ Batis in polo në inëp.»
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Ata emun eŋ hi këŋo këŋ gër emëkw, ŝena këŋo. Ɓarikan ga yaŝar baxo xali wël këno ɓër ofëna ɓën, ax mënd bana eŋo ɗëc endënaw̃ eŋ er xara ko in.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Emun eŋ law̃ën këŋo ataŋ anëkona arexëm aɓat exo mëlaw gaf ir Ŝaŋ Batis in.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Ƴe ko, foɗëtëgu ko gaf ir Ŝaŋ Batis in gër ed fëra bano do w̃ëlaw ko në inëp. Fëxwën këŋo endënaw̃ eŋ. Endënaw̃ eŋ ŝena ko yëlëx këŋo nëm.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Ɓësëfan ɓër Ŝaŋ Batis ɓën ga wël këni endeƴ eŋo, ƴen këni eman endexëm eŋ gër epëra do w̃ëxëta këno në ỹeg.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Oparëxanda ok ga ɓakaraw këni gër Yesu, reƴa këni ɗek ɓeɓër riw bani ɓën do gë ɗek end sëƴaliraw banëɓi ɓela eŋ.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Ata yaka këɓi Yesu: «Awa ƴowën ene nacëtaye në er tëɓ en teyëtax tëkër!» Mbaŋ ebani ɓela ɓër xeta baɓi ɓën: ɓëjo këni ƴend ɓëjo këni h̃atëgund, ax mënd bana ang këni ƴambëra ak.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Yesu gë ɓësëfan ɓën fëra këni polo në ikuluŋ eni nacëtaxën.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Ata ɓela ɓëranjëm wat kënëɓi ga këni ƴe, xwita kënëɓi. Do angol and ex yo bani xanirawënd eni ƴe olëngët, gogo nde ga h̃atët këni.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 And bani ŝëpëtand gër ikuluŋ aŋ, Yesu wat këɓi ɓela ga ɓarërëgu këni xali hi këni amëxwër atëm. Aŋo xaỹënan këŋo xali gayik er hi bani ang opeỹ od gë axaɗac këm fo. Na sëƴalira baɓi ɓeɓëranjëm xali nëkak.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ga kë xwëyar ɓësëfan ɓërexëm ɓën sëka këno Yesu do re këni: «Asëƴali, ro gër ed hi këne apuỹ ex do anëka w̃ëɗëk eñan eŋ.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Pelalëɓi ɓela ɓën eni capërëra gër ocënga, ed ɓëñëpa el, do gër ɓëngol ɓënd ler ro eni yëcërax er këni ƴamb in.»
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Ɓarikan mëŋ yaka këɓi: «Yëlinëɓi wën dëŋ er këni ƴamb in!» Yaka këno: «Ba mi ƴe mi yëcëgu mburu në ɓatama okeme oki ɓand koɗi nde, mëni ɗëɓaxën ɗek ako?»
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Ata w̃ëka ko Yesu: «Ɓamburu ɓanjëgwe wa lëkaya kën? Ƴeyin en nangëgu!» And w̃ëkaraw këni aŋ, yaka këno: «Ɓamburu ɓanjo do gë oxan oxi.»
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Aŋo re ko enëɓi pel ɓela ɓën ɗek eni ñëpara ɓëmëxwër ɓëmëxwër gër ondës ocëkët.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ata ỹëpara këni ɓëmëxwër ɓënd mar ɓela keme, ɓëŋo ofëxw oco.
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Yesu ga w̃eɗ ko ɓamburu ɓanjo ɓaŋ do gë oxan oxi ol, xeŋa ko orën ol do ŝëkwa këŋo Kaxanu. Ga xwët ko, hëbëndër ko ɓamburu ɓaŋ do yël këɓi ɓësëfan ɓën eni cet. Ɓëte mondako fo ŝet baɓi oxan ol xali ŝot këni ɓën ɗek ang ỹëmb bani ak.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Na ƴambëra këni xali w̃ed këni ɓën ɗek.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Ata ɓar këni ɓësëfan ɓën ɓakange epëxw gë ɓaki ɓacaxaken ɓand mburu ind ɓayëta bax ɓaŋ do gë oxan ol.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Ɓër lëɓa baɓi Yesu ɓën er ebani, ɓësoŝan ɓën fo, owëli oco.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ataŋ ga xucak eŋo, Yesu nëyali këɓi ɓësëfan ɓërexëm ɓën eni ɗëngwa gë ikuluŋ iŋ ekeg ed anjer, gër Betësayida do mëŋ ɓayi ko na eɓi pela ɓela ɓën.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 And fela këɓi aŋ, ƴe ko ƴaŋ në etënd exo calex.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Ga ŝëlak eñan eŋ, ɓësëfan ɓën h̃at këni gë ikuluŋ iŋ mërëxand ir anjer xarak ekeg elo ɓayiw baxo Yesu gër ebar.
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Wat këɓi ɓësëfan ɓën ga ŝopa këɓi ewac el gayik aped-fed gë ekoc etëm bani xasënd gë ikuluŋ iŋ. Emëɗ ekarëk el, Yesu këɓi sëfand do ko wëñënd ƴaŋ gër men ang gër ebar fo. Ga sëk këɓi, ỹandi këŋo eɓi cand.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 And wat këno ga ko wëñëta ƴaŋ gër men aŋ, ɓësëfan ɓën yëla këni mëne oñeỹ ex, ax gi ex na mëŋ. Ata ses këni ŝor.
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 Ga këno nëkon, ɓën ɗek ŝëg këɓi ɓenjëw̃ ɓeŋ. Ataŋ yeƴaneli këɓi Yesu: «Kapinayin! Wëno ex, këren yëdara na.»
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 And hi ko polo gër ikuluŋ aŋ, xucak ekoc el. Ata ɓësëfan ɓën ɗek ŝaran baɓi endexëm eŋ.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Gayikwa ỹoweỹ aɓi pëni bana ecarax end mburu eŋ: ga foɗ baɓi.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Ga xegëta këni anjer aŋ, h̃at këni gër ebar ed Genesaret.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 And ŝëpëta këni gër ikuluŋ aŋ, ɓela ɓën xwita këno ataŋ Yesu.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Ata w̃ara këni enëɓi mëlaraw ɓëŝëxwëra ɓën monëɓi gër ɓanakaya ɓandeɓën. Motëfelira bano sëfelirand Yesu gand ed ko ƴe yo.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Gër ed ko lil yo, hik ingol, hik angol atëm, hik oŝënga, tar fëña in banëɓi xwëtënd ɓëŝëxwëra ɓën do bano xarand eɓi teɓ eni kwixwëta ndakaŋ ambana and acuɗ andexëm aŋ. Do ɗek ɓër baŋo xwixwëtand ɓën afak bani fakënd.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.