Marcos 4
Oniyan (BSC) vs NAA
1 Ata Yesu këɓi sëƴalirand gaŝëxe end Kaxanu eŋ gër ɓëŋa ir anjer and Galile. Ga xeta këno amëxwër atëm, Yesu fëra ko polo në ikuluŋ do ỹëpa ko. Ɓela ɓën ɗek xwëŝara këni gër ebar, gër ɓëŋa.Yesu ga këɓi sëƴali ɓela ɓën gër ɓëŋa ir anjer ang Galile|alt="Jésus enseigne dans la barque" src="lb00299c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="4.1"
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Ata ga këɓi sëƴalira gë ɓapënëtal, nëka ko mbaŋ. Er baxo rend:
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 «Ɓaxëtin end ala ar nëca bax oneɗ gër oŝënga orexëm eŋ.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Ga ko yiŝ eneɗa eŋ, mar lapak gër fëña. Ata ƴow këni oŝël ol, hël këni ɗek.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Mar lapak ɓëte gër aparëfac, gër ed ax ñëmb bana obar, lëgëk ataŋ gayik ax tiw̃ bana.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 And fëtëk oyat aŋ, h̃ayëk ɗek gayik gë oɗëmbët këm hi bax.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Mar lapak ɓëte ŝit në acëc and gë odëmbën. And lëgëk aŋ odëmbën ok xëŝak, ata sëkwanëk ex dëw̃.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Ɓarikan mar lapak ɓëte gër ebar ejekax. Ga lëgëk, rafëk, do rëw̃ëk ɓon: enjëlir emat ofëxw osas, eŋo ofëxw ocongeɓat do eŋo keme.»
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Ga h̃ata ko Yesu apënëtal aŋo, re ko: «Awa ar gë anëf an, wëlël exo eŋo.»
9 E Jesus acrescentou:
10 And ŝapër këni ɓela aŋ, ɓayi këni Yesu gë oparëxanda epëxw gë oki odexëm ok. Ata w̃ëka këno: «Inecëŋ këƴ sëƴalixënënd gë ɓapënëtal?»
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Yesu yaka këɓi: «Wën fo yël këŋun Kaxanu, en nang end ɗal end ŝonayak end owun orexëm eŋ. Ɓër fac ɓën gë ɓapënëtal fo këni ỹana eni wëlënd.
11 Jesus disse a eles:
12 Mëŋ ex ado eni nëkonënd aye, ani wat na. Ado eni wëlënd, aɓi pëni na, këdi këni nëngwët ola oreɓën ol do eɓi teɓan Kaxanu.»
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Ata re ko ɓëte Yesu: «Angëmëne wën aŋun pëni ex na apënëtal aŋo, mondake këŋun fëni ɗek ɓacëxe ɓaŋ?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 «Aneɗ an kë neɗënd eyeƴan ed Kaxanu el.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Fëña ir gër ed lapak eneɗa in ex ɓela ɓër sam eni wël eyeƴan elo, ataŋ Sindan exo ƴow exo dëxët ɗek gër ow̃ëkw oreɓën.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Ɓëte aparëfac aŋ ex ɓela ɓër sam eni wël eyeƴan ed Kaxanu el, gë onënga fo eni ma.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Ɓari ani gi ex na gë oɗëmbët, gogo nde eɓi ƴepan. And këɓi ŝopara aŋ, ba enëɓi cëndën në end eyeƴan elo eŋ, eɓi cena xali eni ɗap caw.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ɓëte odëmbën ok ex ɓër sam eni wël eyeƴan ed Kaxanu el,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 eni teɓ ocëmu od aniyan ok, gë oñandi od napul ok, do gë oñandi od eman ok ex këŝa xali ex tëkwan eɓi nëngwët in.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Do ebar ejekax el ex ɓela ɓër sam eni wël eyeƴan ed Kaxanu ɓën, eni ma eɓi nëngwët do ex cënar gër ow̃ëkw oreɓën: emat ex dëw̃ ofëxw osas, eŋo ofëxw ocongeɓat, do eŋo keme.»
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Yesu ga h̃ata ko apënëtal aŋo, w̃ëka këɓi ɓër baŋo ɓaxët ɓën: «Lambo ir fëtën këni in, ah̃oɓ nde këni h̃oɓënd gë enëp? Axwët nde këni xwëtënd ɗila në angaw̃? Ax gi ex na nde në er ƴaŋ këni xaw̃ënd?
21 Jesus também lhes disse:
22 Mëŋ ex, er hi bax yo watërëxe in, awati kë wati. Er hi bax yo eŝon-con in, aŝana kë ŝanaya goyat gër angoɓen!
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Awa ar gë anëf an wëlël exo eŋo!»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ɓaŝ ko ɓëte: «Ɓalëkënaliyindën end kën wëlënd eŋ. Gë acariya and kënëɓi sëƴinënd ɓela aŋ fo këŋun w̃aŝën wën ɓëte, ado sëf eŋun tënd motënd.
24 Então lhes disse:
25 Ar w̃ak eyeƴan elo an, Kaxanu aɓaŝën këŋo ɓaŝën owël ol. Ɓari ar h̃ëpëk an, ỹow̃eỹ aŋo pëni na.»
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Yesu ŝom ko ɓëte: «Owun or Kaxanu ol er wëndërëk gë end ala ar kë yiŝënd eneɗa gër oŝënga orexëm fo.
26 Jesus disse ainda:
27 Këŋo raŝënd nde ba këŋo ferënd nde, hik gëmëɗ hik goyat, eneɗa eŋ alëg kë lëg ex daf xarak mëŋ axwën an axo nang na ba mondake.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Ebar el dëŋ këŋo rëca ex ɗëg ang ondës fo, ex daf bële in xali ex neg do ex can, ɓanjëra ɓaŋ ex dëw̃ aye.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Do and kë sëg aŋ, eni ŋaŝ gë xorom in and kë h̃at ekanara ed ɓeneɗa aŋ.»
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 W̃ëka këɓi ɓëte Yesu: «Gë ine këne w̃atinaliye owun or Kaxanu ol, gë apënëtal and fe?»
30 Disse mais:
31 Yaka ko mëŋ fo: «Ang enjëlir end atëx and mutarëd fo hik. Ɗek ɓeneɗa ɓend ex gër ebar ro ɓeŋ, enjëlir eŋo xurik ex ɓa.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Ɓarikan and këni neɗ do ex ɗëg aŋ, ata kë rafënd nëmëc ɗek ɓeɓëlëg ɓeɓër ex gër andëɗa ɓën. Ɓenini ɓeŋ ex ɗerëra xali oŝël or gër orën ol eni yëlëra ƴaŋ.»
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Ata Yesu gë ɓapënëtal ɓaŋo sëfëtan baɓi end Kaxanu eŋ ɓela ɓën ang këni xor eɓi pëni ak.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Abaɓi sëƴali na gë ɓapënëtal këm. Ɓarikan and këni hi gë ɓësëfan ɓërexëm fo aŋ baɓi faỹënënd ɗek.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Ata kwël yatijo fo, and genëka aŋ, Yesu fel këɓi odexëm: «Kegëtane anjer aŋ.»
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Ga fela këɓi amëxwër aŋ, ɓësëfan ɓën w̃ëla këno Yesu gë ikuluŋ ind gër ed ỹëpa baxo iŋ. Na fo bax ɓëte ɓëkuluŋ ɓëcëxe ɓëndanjëm.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 And hi këni Yesu gë ɓësëfan ɓën gër ngu aŋ, h̃atëguk angoc etëm. Men oŋ kë xaninënd ɓomeŋ ɓomeŋ xali kë rëmbayand ikuluŋ iŋ.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Ɓarikan Yesu mëŋ ƴem këŋo raŝënd gër epoƴ ed kuluŋ gër akwëtaya and gaf. Ata exo nëngëtaxën in, ɓësëfan ɓën xeỹ këni ŝor: «Asëƴali, doro këne nemiye. Wëj axi ɓal ex na nde?»
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Ga nëngëta ko na, xeỹan ko ekoc el gë anjer aŋ: «Xey wën, cësinayin!» Ataŋ seɓëk ekoc el do anjer aŋ ɓëte ỹëmëk ataŋ.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 W̃ëka këɓi Yesu ɓësëfan ɓën: «Oko inew̃a yëdaraxën kën go? Ba wën xali gërëgako ane kwëta ex na nde?»
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Aŋo yëdara këni kaŝ-kaŝ xali do këni w̃ëkarënd: «Noỹo ngwa ex ala ajo? Ekoc el do gë anjer aŋ aw̃a kë w̃and er ko re in?»
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.