Lucas 20

Oniyan (BSC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Akey amat, Yesu këɓi sëƴalind ɓulunda in do këɓi nangënënd Atëfëtan aŋ, gër Aciw̃ and Kaxanu. Ata h̃atëgu këni ɓëŝaɗaxan ɓëlëngw, gë ɓëŝalen do gë ɓëxarëk ɓër Ɓëŝëwif.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 W̃ëka këno: «Pelëlëɓo fa ba gë or gapak or fe këƴëɓi sëƴalixënënd ɓela ɓën? Deƴal ba noɓën yël ki or gapak olo?»
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Yesu yaka këɓi: «Wëno ɓëte emat fo këmun w̃ëka.
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 Peline ba noỹo yël baŋo Ŝaŋ Batis or gapak or baɓi ɓuyixënënd ɓela ol? Ba Kaxanu nde ba ɓela ɓën nde?»
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Ɓarikan ɓën, nëkënëkar këni: «And këne yakaye mëne Kaxanu law̃ënëgu baŋo aŋ, ata ko re ine cëŋ ɓayik anëŋo kwëta exe na?
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Ɓëte and këne yakaye mëne ɓela ɓën law̃ënëgu baŋo aŋ, ata ɓulunda in ɗek kënëɓo fëtëra xali enëɓo ɗaw̃ gayik aw̃a w̃a këni mëne Ŝaŋ Batis alaw̃ënel ar Kaxanu exo.»
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Awa yaka këno mëne ani nang ex na ba feye xaniw bax or gapak or Ŝaŋ Batis ol.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Ata Yesu re ko: «Wëno ɓëte amun pel na gë or gapak or fe këme rixënënd ɓeŋo.»
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Ata ỹana ko ɓëte Yesu këɓi felënd ɓulunda in apënëtal aŋo: «Mondako ri baxo ar gë andëɗa and reseŋ. Ga xani ko ɗamana, seɓënan këɓi ɓëỹan eno cetërënd reseŋ in and kë sëg aŋ. Ata kwël ƴe ko në er caw do nëkaw ko xali.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Ga sëgëk reseŋ in, law̃ën këŋo ariyenin aɓat gër ɓëỹan eno yëlëgu oŝet orexëm ol gër er rëw̃ëk gër andëɗa and reseŋ. Ɓarikan ɓën sëra këno, fëmëra këno do ŝëñëta këno taxan.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Axwën andëɗa an law̃ën këŋo ɓëte ariyenin aŝëxe. Ga h̃at ko, ŝirëra këno gë oteɓën seɓën këm, fëmëra këno do w̃aỹ këno taxan.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Law̃ën këŋo ɓëte asasën. Sembaỹëndëra këno do w̃aỹ këno mëŋ ɓëte.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Ata re ko axwën andëɗa and reseŋ an: “E, do wëno mondake këme ri? Asëñiw̃ën ir pëlot gër yomb iram an fo këmo law̃ën. Ɓamat ɓëỹan ɓën afëɓ këno fëɓ mëŋ.” Ata law̃ën këŋo, ƴe ko.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Sam ga watëgu këno, ɓëỹan ɓën xetan këɓi: “Ajo ex ɗe ar kë ɓëteli andëɗa an, ɗaw̃ënëŋone eɓo ɓayixën.”
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Ga h̃atëgu ko na, w̃ëlën këno, lap këno yaɓët kece in do law̃ëx këno.» Ga h̃ata ko Yesu apënëtal aŋo, w̃ëka këɓi: «Mondake wa yëla kën këɓi ri axwën andëɗa and reseŋ an ɓëỹan ɓëjo?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Ax gi ex na nde ata ko ƴow eɓi ɗaw̃ëra do eɓi teɓënan andëɗa and reseŋ aŋ ɓëỹan ɓëŝëxe?» Ata ɓër hi bax na ɓën ga wël këno, re këni: «Kar kar, kërex gi na mondako ɗe!»
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Yesu faɓ këɓi do w̃ëka këɓi: «Gër akayëta and Kaxanu, afëni nde fëni këŋun oñëgw od rek:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Ar kë wëc gër ekaỹ elo an, exo gëbira. Do ar këŋo wëcan an eŋo tëka ɓëlëɓël.”»
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Ga h̃ata ko Yesu eŋo, ɓëŝaɗaxan ɓëlëngw ɓën do gë ɓëŝalen ɓën ỹandi këɓi eno tëra kwël na fo, ɓarikan ɓulunda in banëɓi yëdand. Aye fëni baɓi mëne ɓën dëŋ baɓi rend gë apënëtal aŋo.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Ɓëŝaɗaxan ɓëlëngw ɓën do gë ɓëŝalen ɓën ỹana këni ocal od osit or eŋo ɓonaxën Yesu ok. Sana kënëɓi ɓela eno tëfërand ang ɓërëw̃ak endexëm fo, eno wëlelixën er këno lëxwaxën gër alëngw, gër or gapak or gofërëner.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Ga sëka këno Yesu, re këni: «Asëƴali, anang nang këmi mëne ŝenene fo këƴëɓi sëƴalind ɓela ɓën. Ado ala aƴo yëdand na, axi kolanënd na eƴo pel ɗal in ar er yo. Ŝenene fo këƴ sëƴalind er re ko Kaxanu in.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Ɓiyi, Sesar, emun etëm end gër Rom eŋ këmo yëlënd niy yo niy ŝagale in. Pelëlëɓo tan ba aỹap nde ỹapëk? Ba mi meɗënd nde ba mi teɓ nde?»
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Ga wata ko Yesu osit oreɓën ol, yaka këɓi: «Mëlanëgune tan atama and koɗi.»
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Ga fëxwën këno, w̃ëka këɓi: «Dëxas ir noỹo wa ex gër atama aŋo?» Yaka këni: «Ir Emun etëm end gër Rom ex!» «Do ow̃ac ol cëŋ?» Yaka këni: «Or Sesar.»
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Ata re ko Yesu: «Awa maŝino Sesar er xwën ko in, do Kaxanu er erexëm in!»
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Ata ɓën h̃axën këɓi na poyoma. Mo caran dëŋ ŝaran baɓi ang yaka baxo ak.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Osaduseŋ ok bax rend mëne ekani ed gër ecës ax gi ex na. Akey amat, ƴow këni mar gër Yesu. W̃ëka këno:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 «Asëƴali, Moyis ga ỹëgwën këɓo mëne and ko ŝës asoŝan do eŋo teɓëta alindaw̃ gë itox këm, aɓinëm këŋo ɓëteli. Oɓaŝ or kënëɓi rëw̃ ol, ar ŝësëk an këɓi xwën.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Awa ɓiyi ỹeỹ wëlan këɓo na. Ocambenjar ocongoki ebax aminëmëra. Iỹanar in ỹër ko, ŝës ko gë oɓaŝ këm.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ata ɓëteli këŋo ixinëm in asoxari an.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Mondako ŝësëra këni ɓën ɓëcongëɓëxi ɓën ɗek ado gaɓatak aŋo cotën ex na itox.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Ata ŝës ko ɓëte asoxari an.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Gërëgako, yatir ekani ed ɓëŝësëk, alindaw̃ ar noỹo wa ko hi gayikako ɓën ɗek ɓëcongëɓëxi ɓën aỹër ỹër bano?»
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Yesu yaka këɓi: «Gër ebar ro fo ex eñër el.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Ɓarikan, and këni xanira ɓela gër ecës aŋ, ɓër këɓi sana Kaxanu gër aniyan and kë ƴowënd ɓën, ani ñërër na.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Ɓëtëdin ani cës na gayik ata këni hi ang omeleka fo. Oɓaŝ or Kaxanu këni hi and këni xani gër ecës aŋ.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Enimin, ekani ed gër ecës exëna. Mëŋ w̃acayaxën baxo Axwën an yatir ŝanayaxën baŋo Moyis gër acëc and gë xoɗux: Kaxanu ir Abëraxam, gë ir Isak do gë ir Yakob.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Gër ogës od Kaxanu ado exo cës ala an aɓëngw exo. Mëŋ aɓi kwënënd na ɓëŝësëk.»
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Ɓëŝalen ɓër hi bax na ɓën, ga wël këno Yesu, re këni: «Asëƴali, ata ŝenene dëŋ yaka këƴ!»
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Ata elod yatijo, ala bax yëxw na eŋo mëka ỹeỹ Yesu.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Yesu w̃ëka këɓi ɓëte ɓëŝalen ɓëjo: «Mondake wa këni rexënënd ɓela ɓën mëne Afexën an, ejiw̃ ed Dafid ko hi?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Ax gi ex na Dafid dëŋ ỹëgwëk gër akayëta and Calemoñëw̃:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 xali mëni nëmbëta ɓërangoỹëra andeƴ ɓën eni gi ambëñaxën andeƴ.”
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Dafid mëŋ dëŋ ke w̃acënd Axwën arexëm do mondake cëŋ hi këme Asëñiw̃?»
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Ga këno ɓaxët ɗek amëxwër aŋ, fel këɓi ɓësëfan ɓën:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 «Titinaliyëndënëɓi ɓëŝalen ɓën; ɓën mbaŋ këɓi nënganënd eni ƴexërand gë ɓocuɗ ɓond gëŝëc ɓoŋ, do ɓela ɓën enëɓi cëmarand gër ɓapedëraya. Mbaŋ h̃an këni ɓañëpara ɓand gër lëngw ɓaŋ gër ɓaciw̃ ɓacaleya. Gër ed kë hi ñambëran mbaŋ h̃an këni eketëna ed axwën ofëna el.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Mondako wata këni aŝale aŝale xarak ɓën këɓi lëxëlëxënd ɓësoxari ɓëseɓëta seɓëta ɓën xali gë ɓëciw̃ ak. Mëŋ ex kiti indeɓën iŋ gë pit fo kë ƴëka.»
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.