Gênesis 45
Oniyan (BSC) vs NVT
1 And h̃ata ko Yuda aŋ, Yosef ɗek ỹëm baŋo ongwën oŋ gër ɓangës, ogës od ɗek ɓëriyenin ɓërexëm. Ata xeỹ ko: «Wën ɗek canin!» Ariyenin gaɓatak ax ɓayi bana na gë Yosef and xwitar këni gë ɓoɓinëm aŋ.
1 José não conseguiu mais se conter. Havia muita gente na sala, e ele disse a seus assistentes: “Saiam todos daqui!”. Assim, ficou a sós com seus irmãos e lhes revelou sua identidade.
2 Ga ko ses këno wëlënd Ɓëmisëra ɓën xali gër eyang ed Farawoŋ.
2 José se emocionou e começou a chorar. Chorou tão alto que os egípcios o ouviram, e logo a notícia chegou ao palácio do faraó.
3 Yosef fel këɓi ɓoɓinëm: «Wëno ex Yosef! Faba ga ko liya nde ɓayi ko?» Ɓarikan, ɓoɓinëm ga yëɓura këɓi, sëkwan këni eno yaka in ga faɓër bani gë mëŋ.
3 “Sou eu, José!”, disse a seus irmãos. “Meu pai ainda está vivo?” Mas seus irmãos ficaram espantados ao se dar conta de que o homem diante deles era José e perderam a fala.
4 Re ko ɓëte Yosef: «Axara xara këmun tëkawëne tan.» And sëka këno aŋ, re ko gaŝëxe: «Wëno ex Yosef, aɓaỹe arewën an, ar fan bano do w̃ëlaw këno ɓër yëc bano ɓën ro gër ebar ed Misëra an.
4 “Cheguem mais perto”, disse José. Quando eles se aproximaram, José continuou: “Eu sou José, o irmão que vocês venderam como escravo ao Egito.
5 Gërëgako, këren yëdara na, do këreŋun cena na ba ine fanaxën bane. Gayikwa eni pexaxën ɓela lëngwalixënëgu ke Kaxanu.»
5 Agora, não fiquem aflitos ou furiosos uns com os outros por terem me vendido para cá. Foi Deus quem me enviou adiante de vocês para lhes preservar a vida.
6 Yosef fel këɓi ɓëte: «Ɓëniy ɓëki xucak elod ga ỹanak enjo eŋ gër ebar ed Misëra. Ɓëte ɓëniy ɓënjo ɓënd kë ƴowënd ɓëŋ, ala ax ñandëra na, ala ax kanara na.
6 A fome que assola a terra há dois anos continuará por mais cinco anos, e não haverá plantio nem colheita.
7 Kaxanu wa lëngwaligu ke ex ɓayixën enëng endeɓi eŋ gër ebar elo ro, do ene ɓayixëne ɓëɓëngw. Mëŋ wa racët këɓo gë panga itëm.
7 Deus me enviou adiante para salvar a vida de vocês e de suas famílias, e para salvar muitas vidas.
8 Enimin, Kaxanu law̃ënëgu ke ro, ax gi ex na wën. Mëŋ ri ke hi këme sëm ir Farawoŋ, alëngw ar gër iciw̃ indexëm, gofërëner ir ɗek ebar ed Misëra in.
8 Portanto, foi Deus quem me mandou para cá, e não vocês! E foi ele quem me fez conselheiro do faraó, administrador de todo o seu palácio e governador de todo o Egito.
9 Marayin en ɓaka ƴaŋ gër faba. And kën h̃at aŋ, deyiɗën ga re ko asëñix Yosef: Kaxanu ri ke alëngw ar ɗek ebar ed Misëra el. Cëlaw gër ndam ro, këreƴ përëraw na.
9 “Agora, voltem depressa a meu pai e digam-lhe: ‘Assim diz seu filho José: Deus me fez senhor de toda a terra do Egito. Venha para cá sem demora!
10 Gër ebar ed Goŝen këƴ ỹëpati, do mondako këne sëkare wëj gë wëno, gë ɓosëñix, gë ejix ɓën, gë oɓeci ol, gë opeỹ ok, gë oxeƴ ol, gë ogelemba ok, do gë ɗek ɓeɓër xwën këƴ ɓën.
10 O senhor poderá viver na região de Gósen, onde estará perto de mim com todos os seus filhos e netos, rebanhos e gado, e todos os seus bens.
11 Ro wëno kë ỹana exi yëlënd er kën liyaxën wëj, gë ɓër iciw̃ indeƴ in, do er xwën këƴ in, geɓatak ax nemi na. Gayikwa ɓëniy ɓënjo ɓayik ɓënd gë enjo ɓëŋ.»
11 Ali eu cuidarei do senhor, pois ainda haverá cinco anos de escassez. Do contrário, o senhor e toda a sua família perderão tudo que têm’”.
12 Yosef re ko ɓëte: «Awat kën watënd gë ɓangës ɓandewën ɓaŋ. Do Beŋëŝame, ar acël amat gë wëno an, awat ko watënd gë ɓangës ɓandexëm ɓaŋ, mëne wëno dëŋ këŋun felërand.
12 José acrescentou: “Vejam! Vocês podem comprovar com seus próprios olhos, e também meu irmão Benjamim, que sou eu mesmo, José, que falo com vocês!
13 Tëfëtanëxëɗëno faba ɗek enjaran end ŝot këme ro gër ebar ed Misëra eŋ, do gë ɗek ɓeɓër wateli kën ɓën. Awa marayin eno mëlaw ro faba.»
13 Contem a meu pai a posição de honra que ocupo aqui no Egito. Descrevam para ele tudo que viram e tragam-no para cá o mais rápido possível”.
14 Ata w̃ega këŋo gër egëla Beŋëŝame, ar acël amat gë mëŋ an, këni sesënd mëŋ do gë Beŋëŝame.
14 Chorando de alegria, ele abraçou Benjamim, e Benjamim também o abraçou e chorou.
15 Gë otes fo w̃egara këɓi ɗek ɓoɓinëm. And xofëtar këni mondako aŋ fo, xor bani ɓoɓinëm eno yeƴaneli.
15 Então José beijou cada um de seus irmãos e chorou com eles; depois os irmãos conversaram à vontade com ele.
16 Ata wëlik gër eyang ed Farawoŋ mëne ɓoɓinëm ɓor Yosef h̃atëguk. Farawoŋ do gë ɓër eyang edexëm ɓën nëngan këɓi.
16 A notícia não demorou a chegar ao palácio do faraó: “Os irmãos de José estão aqui!”. O faraó e seus oficiais se alegraram muito quando souberam disso.
17 Farawoŋ fel këŋo Yosef: «Pelëlëɓi ɓoɓinëx mondako kën ri: ɗëɓindërayinëɓi opali odewën ok, en ɓakaxën gër ebar ed Kanahaŋ.
17 O faraó disse a José: “Diga a seus irmãos: ‘Coloquem as cargas em seus animais e voltem depressa à terra de Canaã.
18 Meɗëgunëɓi sorix, do gë ɗek ɓër oxun orewën ɓën, do mëlawënëɓi ler gër ndam ro. Ayël këmun yël gër ed yek nëmëc ro gër ebar ed Misëra. Wën kë ỹana ex ƴambënd ɓeɓër nëngak nëmëc gër ebar elo ro ɓën.
18 Tragam seu pai e todas as suas famílias para cá. Eu lhes darei a melhor terra do Egito, e vocês comerão do que esta terra produz de melhor’”.
19 Wëj fana këmi eƴëɓi pel: Meɗëyin ocaret ro gër Misëra, enëɓi mëlaxënëgu ɓolindaw̃ ɓorewën, gë oxun orewën oŋ. Mëlawëno ɓëte sorix irewën, dëfawën ro!
19 O faraó prosseguiu: “Diga a seus irmãos: ‘Levem carruagens do Egito para transportar as crianças pequenas, as mulheres e também seu pai.
20 End ɓeɓër kën seɓëraw eŋ, këren yëlarand na gayik er yek nëmëc ro gër Misëra in wën kë xwën.»
20 Não se preocupem com seus pertences, pois o melhor de toda a terra do Egito será de vocês’”.
21 Ɓosëñiw̃ ɓor Isërayel ri këni mondako. Yosef yël këɓi ocaret ang fel baŋo Farawoŋ ak. Yël këɓi ɓëte ocëlafana eni ƴambëx gër fëña.
21 Os filhos de Jacó seguiram essas instruções. José providenciou carruagens, conforme o faraó havia ordenado, e lhes deu mantimentos para a viagem.
22 Yël këɓi ala kala acuɗ angaŝax. Yël këŋo Beŋëŝame ɓatama okeme otas ɓand koɗi, do gë ɓacuɗ ɓangaŝax ɓanjo.
22 Também presenteou cada irmão com um traje novo, mas a Benjamim deu cinco roupas novas e trezentas peças de prata.
23 Ata Yosef law̃ëneli këɓi gër sëm, opali epëxw od lëɓindëra banëɓi ɓeɓër nëngak nëmëc gër ebar ed Misëra ɓën, do gë opali onëm epëxw od lëɓindëra banëɓi bële, gë mburu, do gë ɓeɓëƴamb ƴamb. Ɓeɓijo bax ŝëlafana ir ko rixënëgu Yakob ɗamana irexëm in.
23 E, a seu pai, enviou dez jumentos carregados com os melhores produtos do Egito e dez jumentas carregadas com cereais, pães e outros mantimentos para a viagem.
24 Ga xani këni oñe oŋ, Yosef fel këɓi ɓoɓinëm: «Këreŋun takërëx na ɗe gër fëña!»
24 Depois, José se despediu de seus irmãos e, enquanto partiam, disse a eles: “Não briguem no caminho por causa do que aconteceu”.
25 Mondako xani bani na gër ebar ed Misëra do h̃at këni gër ed Kanahaŋ, gër Yakob, sëm ireɓën.
25 Eles saíram do Egito e voltaram a seu pai, Jacó, na terra de Canaã.
26 Fel këno Yakob: «Yosef ga ko liya ɓayi ko, axo cës ex na. Mëŋ ex alëngw ar ebar ed Misëra an!» Ɓarikan Yakob ỹoweỹ aŋo gi bana gayik axo ma bana end bano felënd eŋ.
26 “José ainda está vivo!”, eles disseram a seu pai. “É o governador de toda a terra do Egito!” Jacó ficou atônito com a notícia. Não podia acreditar.
27 Sëfëtandëra këno ɗek ɓend felëgu baɓi Yosef ɓeŋ. Wat ko ocaret od law̃ëneliw baxo Yosef eno mëlaxën ok. Ata sëm ireɓën Yakob fuŋara këŋo gër onden ondexëm.
27 Quando, porém, repetiram para Jacó tudo que José lhes tinha dito, e quando ele viu as carruagens que José havia mandado para levá-lo, encheu-se de ânimo.
28 Isërayel re ko: «Gwac ex go! Asëñiw̃ën Yosef ga ko liya ɓayi ko! Ƴeleme mo watëgu ɗamana me cësaxën!»
28 Então Jacó exclamou: “Deve ser verdade! Meu filho José está vivo! Preciso ir e vê-lo antes que eu morra!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.