Gênesis 45

Oniyan (BSC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 And h̃ata ko Yuda aŋ, Yosef ɗek ỹëm baŋo ongwën oŋ gër ɓangës, ogës od ɗek ɓëriyenin ɓërexëm. Ata xeỹ ko: «Wën ɗek canin!» Ariyenin gaɓatak ax ɓayi bana na gë Yosef and xwitar këni gë ɓoɓinëm aŋ.
1 Então José, não conseguindo se conter diante de todos os que estavam com ele, gritou: — Saiam todos da minha presença! E ninguém ficou com ele, quando José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 Ga ko ses këno wëlënd Ɓëmisëra ɓën xali gër eyang ed Farawoŋ.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviam e também a casa de Faraó.
3 Yosef fel këɓi ɓoɓinëm: «Wëno ex Yosef! Faba ga ko liya nde ɓayi ko?» Ɓarikan, ɓoɓinëm ga yëɓura këɓi, sëkwan këni eno yaka in ga faɓër bani gë mëŋ.
3 E disse a seus irmãos: — Eu sou José. Meu pai ainda está vivo? E seus irmãos não lhe puderam responder, de tão assustados que ficaram diante dele.
4 Re ko ɓëte Yosef: «Axara xara këmun tëkawëne tan.» And sëka këno aŋ, re ko gaŝëxe: «Wëno ex Yosef, aɓaỹe arewën an, ar fan bano do w̃ëlaw këno ɓër yëc bano ɓën ro gër ebar ed Misëra an.
4 E José disse aos seus irmãos: — Agora cheguem perto de mim. E eles chegaram. Então ele disse: — Eu sou José, o irmão de vocês, que vocês venderam para o Egito.
5 Gërëgako, këren yëdara na, do këreŋun cena na ba ine fanaxën bane. Gayikwa eni pexaxën ɓela lëngwalixënëgu ke Kaxanu.»
5 Agora, pois, não fiquem tristes nem irritados contra vocês mesmos por terem me vendido para cá, porque foi para a preservação da vida que Deus me enviou adiante de vocês.
6 Yosef fel këɓi ɓëte: «Ɓëniy ɓëki xucak elod ga ỹanak enjo eŋ gër ebar ed Misëra. Ɓëte ɓëniy ɓënjo ɓënd kë ƴowënd ɓëŋ, ala ax ñandëra na, ala ax kanara na.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem colheita.
7 Kaxanu wa lëngwaligu ke ex ɓayixën enëng endeɓi eŋ gër ebar elo ro, do ene ɓayixëne ɓëɓëngw. Mëŋ wa racët këɓo gë panga itëm.
7 Deus me enviou adiante de vocês, para que fosse conservado para vocês um remanescente na terra e para que a vida de vocês fosse salva por meio de um grande livramento.
8 Enimin, Kaxanu law̃ënëgu ke ro, ax gi ex na wën. Mëŋ ri ke hi këme sëm ir Farawoŋ, alëngw ar gër iciw̃ indexëm, gofërëner ir ɗek ebar ed Misëra in.
8 Assim, não foram vocês que me enviaram para cá, e sim Deus, que fez de mim como que um pai de Faraó, e senhor de toda a sua casa, e como governador em toda a terra do Egito.
9 Marayin en ɓaka ƴaŋ gër faba. And kën h̃at aŋ, deyiɗën ga re ko asëñix Yosef: Kaxanu ri ke alëngw ar ɗek ebar ed Misëra el. Cëlaw gër ndam ro, këreƴ përëraw na.
9 Voltem depressa para junto de meu pai e digam a ele: “Assim manda dizer o seu filho José: Deus me pôs por senhor em toda a terra do Egito. Venha para junto de mim; não demore.
10 Gër ebar ed Goŝen këƴ ỹëpati, do mondako këne sëkare wëj gë wëno, gë ɓosëñix, gë ejix ɓën, gë oɓeci ol, gë opeỹ ok, gë oxeƴ ol, gë ogelemba ok, do gë ɗek ɓeɓër xwën këƴ ɓën.
10 O senhor habitará na terra de Gósen e estará perto de mim — o senhor, os seus filhos, os filhos de seus filhos, os seus rebanhos, o seu gado e tudo o que lhe pertence.
11 Ro wëno kë ỹana exi yëlënd er kën liyaxën wëj, gë ɓër iciw̃ indeƴ in, do er xwën këƴ in, geɓatak ax nemi na. Gayikwa ɓëniy ɓënjo ɓayik ɓënd gë enjo ɓëŋ.»
11 Ali eu o sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome. Do contrário, acabará empobrecendo — o senhor, a sua casa e tudo o que lhe pertence.”
12 Yosef re ko ɓëte: «Awat kën watënd gë ɓangës ɓandewën ɓaŋ. Do Beŋëŝame, ar acël amat gë wëno an, awat ko watënd gë ɓangës ɓandexëm ɓaŋ, mëne wëno dëŋ këŋun felërand.
12 José continuou: — Eis que vocês mesmos estão vendo, e meu irmão Benjamim vê também, que sou eu mesmo quem está falando com vocês.
13 Tëfëtanëxëɗëno faba ɗek enjaran end ŝot këme ro gër ebar ed Misëra eŋ, do gë ɗek ɓeɓër wateli kën ɓën. Awa marayin eno mëlaw ro faba.»
13 Anunciem a meu pai toda a minha glória no Egito e tudo o que vocês puderam ver. Vão depressa e tragam o meu pai para cá.
14 Ata w̃ega këŋo gër egëla Beŋëŝame, ar acël amat gë mëŋ an, këni sesënd mëŋ do gë Beŋëŝame.
14 E, lançando-se ao pescoço de seu irmão Benjamim, chorou. E, abraçado com ele, Benjamim também chorou.
15 Gë otes fo w̃egara këɓi ɗek ɓoɓinëm. And xofëtar këni mondako aŋ fo, xor bani ɓoɓinëm eno yeƴaneli.
15 José beijou todos os seus irmãos e chorou, abraçado com eles. Depois, os seus irmãos falaram com ele.
16 Ata wëlik gër eyang ed Farawoŋ mëne ɓoɓinëm ɓor Yosef h̃atëguk. Farawoŋ do gë ɓër eyang edexëm ɓën nëngan këɓi.
16 Fez-se ouvir na casa de Faraó esta notícia: “Chegaram os irmãos de José.” E Faraó e seus oficiais ficaram contentes com a notícia.
17 Farawoŋ fel këŋo Yosef: «Pelëlëɓi ɓoɓinëx mondako kën ri: ɗëɓindërayinëɓi opali odewën ok, en ɓakaxën gër ebar ed Kanahaŋ.
17 Então Faraó disse a José: — Diga aos seus irmãos que façam o seguinte: carreguem os animais e voltem para a terra de Canaã;
18 Meɗëgunëɓi sorix, do gë ɗek ɓër oxun orewën ɓën, do mëlawënëɓi ler gër ndam ro. Ayël këmun yël gër ed yek nëmëc ro gër ebar ed Misëra. Wën kë ỹana ex ƴambënd ɓeɓër nëngak nëmëc gër ebar elo ro ɓën.
18 peguem o pai e as famílias de vocês e venham para junto de mim. Eu lhes darei o melhor da terra do Egito e vocês comerão a fartura da terra.
19 Wëj fana këmi eƴëɓi pel: Meɗëyin ocaret ro gër Misëra, enëɓi mëlaxënëgu ɓolindaw̃ ɓorewën, gë oxun orewën oŋ. Mëlawëno ɓëte sorix irewën, dëfawën ro!
19 — Ordene que façam também isto: levem da terra do Egito carretas para trazer os filhinhos e as mulheres de vocês; tragam o pai de vocês e venham.
20 End ɓeɓër kën seɓëraw eŋ, këren yëlarand na gayik er yek nëmëc ro gër Misëra in wën kë xwën.»
20 Não se preocupem com as suas coisas, porque o melhor de toda a terra do Egito será de vocês.
21 Ɓosëñiw̃ ɓor Isërayel ri këni mondako. Yosef yël këɓi ocaret ang fel baŋo Farawoŋ ak. Yël këɓi ɓëte ocëlafana eni ƴambëx gër fëña.
21 E os filhos de Israel fizeram assim. José lhes deu carretas, conforme a ordem de Faraó; também lhes deu mantimento para a viagem.
22 Yël këɓi ala kala acuɗ angaŝax. Yël këŋo Beŋëŝame ɓatama okeme otas ɓand koɗi, do gë ɓacuɗ ɓangaŝax ɓanjo.
22 A cada um deles deu roupas novas, mas a Benjamim deu trezentas moedas de prata e cinco roupas novas.
23 Ata Yosef law̃ëneli këɓi gër sëm, opali epëxw od lëɓindëra banëɓi ɓeɓër nëngak nëmëc gër ebar ed Misëra ɓën, do gë opali onëm epëxw od lëɓindëra banëɓi bële, gë mburu, do gë ɓeɓëƴamb ƴamb. Ɓeɓijo bax ŝëlafana ir ko rixënëgu Yakob ɗamana irexëm in.
23 Também enviou a seu pai dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentas carregadas de cereais e pão, e mantimento para a viagem do pai.
24 Ga xani këni oñe oŋ, Yosef fel këɓi ɓoɓinëm: «Këreŋun takërëx na ɗe gër fëña!»
24 E despediu os seus irmãos. Ao partirem, disse-lhes: — Não briguem pelo caminho.
25 Mondako xani bani na gër ebar ed Misëra do h̃at këni gër ed Kanahaŋ, gër Yakob, sëm ireɓën.
25 Então partiram do Egito e vieram à terra de Canaã, a Jacó, seu pai,
26 Fel këno Yakob: «Yosef ga ko liya ɓayi ko, axo cës ex na. Mëŋ ex alëngw ar ebar ed Misëra an!» Ɓarikan Yakob ỹoweỹ aŋo gi bana gayik axo ma bana end bano felënd eŋ.
26 e lhe disseram: — José ainda vive e é governador de toda a terra do Egito. Com isto, o coração lhe ficou como sem bater, porque não podia acreditar no que diziam.
27 Sëfëtandëra këno ɗek ɓend felëgu baɓi Yosef ɓeŋ. Wat ko ocaret od law̃ëneliw baxo Yosef eno mëlaxën ok. Ata sëm ireɓën Yakob fuŋara këŋo gër onden ondexëm.
27 Mas, quando eles lhe contaram tudo o que José havia falado e quando ele viu as carretas que José havia mandado para levá-lo ao Egito, o espírito de Jacó, o pai deles, reviveu.
28 Isërayel re ko: «Gwac ex go! Asëñiw̃ën Yosef ga ko liya ɓayi ko! Ƴeleme mo watëgu ɗamana me cësaxën!»
28 E Israel disse: — Basta! O meu filho José ainda vive. Irei e o verei antes que eu morra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.