Gênesis 44
Oniyan (BSC) vs NVI
1 Ga xucak eŋo, Yosef fel këŋo alëngw ar iciw̃ indexëm an: «Cëlëral eƴamb ƴamb in gër ojaɓote od ɓela ɓëjo, ang këni xor eni ɗëɓi ak. Ɓëte maŝiɗ koɗi ir ala kala in gër jaɓote irexëm.
1 José deu as seguintes ordens ao administrador de sua casa: "Encha as bagagens desses homens com todo o mantimento que puderem carregar e coloque a prata de cada um na boca de sua bagagem.
2 Cëliɗ ɓëte gër jaɓote ir amejanak areɓën an akalama and koɗi andam aŋ, do gë koɗi ir yëcaxën ko eƴamb ƴamb in.» Ata alëngw an ri ko ang fel baŋo Yosef ak.
2 Depois coloque a minha taça, a taça de prata, na boca da bagagem do caçula, juntamente com a prata paga pelo trigo". E ele fez tudo conforme as ordens de José.
3 Në ecan ijo, seɓ kënëɓi mopëɗ gëɓër ɓosëñiw̃ ɓor Yakob do kwël këni w̃aỹind gë opali odeɓën ok.
3 Assim que despontou a manhã, despediram os homens com os seus jumentos.
4 Ga këni këni ŝan angol aŋ, ani ŋaw̃ bana pere, Yosef fel këŋo alëngw ar iciw̃ indexëm an: «Tëfëlëɓi ɓela ɓëjo eƴëɓi tëraw. Mëkayiɗëɓi: “Inew̃a w̃aŝënaxën këno eñëŋënax ar rin këŋun enjekax an?
4 Ainda não tinham se afastado da cidade, quando José disse ao administrador de sua casa: "Vá atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga-lhes: Por que retribuíram o bem com o mal?
5 Ax gi ex na nde akalama and ko ŝeɓëraxënënd axwën aram aŋ rekaw kën? Ax gi ex na nde gë aŋo ko ŝakixënënd? End ri kën eŋo, ax ye ex na!”»
5 Não é esta a taça que o meu senhor usa para beber e para fazer adivinhações? Vocês cometeram grande maldade! "
6 Alëngw an ga sëkëx këɓi ɓoɓinëm ɓor Yosef, felëx këɓi ɗek ɓeŋo.
6 Quando ele os alcançou, repetiu-lhes essas palavras.
7 Yaka këno: «E faba, inew̃a këƴ yeƴanaxënënd mondako? Ɓiyi ax mënd ex na mi di endako rako eŋ, ɓiyi okaɗëp odeƴ ok!
7 Mas eles lhe responderam: "Por que o meu senhor diz isso? Longe dos seus servos fazer tal coisa!
8 Elod gër ebar ed Kanahaŋ ga ɓakaliw këmi wa koɗi ir sëk këmi gër ojaɓote odeɓi in. Mondake cëŋ këmi xor mi deka koɗi, ba kaŋe, gër iciw̃ ind axwën areƴ?
8 Nós lhe trouxemos de volta, da terra de Canaã, a prata que encontramos na boca de nossa bagagem. Como roubaríamos prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Faba, angëmëne akalama aŋo në ala sëk këƴ na, awa mëŋ ar eɗaw̃ hi ko, do ɓiyi kwënayayiɗëɓo oxaɗëp!»
9 Se algum dos seus servos for encontrado com ela, morrerá; e nós, os demais, seremos escravos do meu senhor".
10 Yaka këɓi alëngw an: «Awa gilex gërëgako dëŋ, ang re kën ak! Gër ar këme sëk yo, mëŋ kë hi xaɗëp iram in, do wën kwël këmun seɓëɗ en ƴe.»
10 E disse ele: "Concordo. Somente quem for encontrado com ela será meu escravo; os demais estarão livres".
11 Ala kala w̃ara ko fedali ko gër ebar eɗëɓi edexëm el, do fët ko jaɓote in.
11 Cada um deles descarregou depressa a sua bagagem e abriu-a.
12 Alëngw an ỹana ko ocal ok gër axarënak, felata ko gër aɓejanak. Sëk ko akalama aŋ gër jaɓote ir Beŋëŝame.
12 O administrador começou então a busca, desde a bagagem do mais velho até a do mais novo. E a taça foi encontrada na bagagem de Benjamim.
13 Ata ga wat këni eŋo, h̃esëra këni ɓanjëm ɓandeɓën ɓaŋ. Ala kala lëɓindëra këŋo gaŝëxe fali irexëm in, do ɓaka këni gër angol.
13 Diante disso, eles rasgaram as suas vestes. Em seguida, todos puseram a carga de novo em seus jumentos e retornaram à cidade.
14 Yuda do gë ɓoɓinëm h̃at këni gër iciw̃ ind Yosef. Ga sëk këno na, foxi këni gër lëngw irexëm dëxas in gër ebar.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava lá. Então eles se lançaram ao chão perante ele.
15 Ata w̃ëka këɓi Yosef: «Inew̃a rixën kën eŋo? An nang ex na nde mëne ala ar ang wëno ako awat këme watënd?»
15 E José lhes perguntou: "Que foi que vocês fizeram? Vocês não sabem que um homem como eu tem poder para adivinhar? "
16 Yaka ko Yuda: «Axwën, ɓiyi ine këmi xor mi de? Mondake këmi yeƴan? Mondake këmi ƴax? Kaxanu ŝonëtëk amena andeɓi aŋ. Awa okaɗëp odeƴ hi këmi, andamat gë ar xana këƴ akalama andeƴ an!»
16 Respondeu Judá: "O que diremos a meu senhor? Que podemos falar? Como podemos provar nossa inocência? Deus trouxe à luz a culpa dos teus servos. Agora somos escravos do meu senhor, como também aquele que foi encontrado com a taça".
17 Re ko Yosef: «Ɓëtëdëŋ, ame di na eŋo! Gër ar xana këme akalama fo kë hi xaɗëp iram in. Wën cëŋ, maỹiyin aye fo gër sorix irewën.»
17 Disse, porém, José: "Longe de mim fazer tal coisa! Somente aquele que foi encontrado com a taça será meu escravo. Os demais podem voltar em paz para a casa do seu pai".
18 Yuda sëka këŋo Yosef, do re ko: «Teɓanële Axwën aram! Axara xara këmi ɓaxëtële mi pel emat. Këreƴe koỹën na wëno xaɗëp ireƴ in, gayikwa wëj ang Farawoŋ fo hi këƴ!
18 Então Judá dirigiu-se a ele, dizendo: "Por favor, meu senhor, permite-me dizer-te uma palavra. Não se acenda a tua ira contra o teu servo, embora sejas igual ao próprio faraó.
19 Wëj w̃ëka baɓo ɓiyi okaɗëp odeƴ ok ba aɓëngw ɓayi ko faba ireɓi, ba imaỹe ŝot këmo na icëxe.»
19 Meu senhor perguntou a estes seus servos se ainda tínhamos pai e algum outro irmão.
20 Yaka këmi: «Na ɓayi ko faba, mokar xar ko, do ɓëte imaỹe imejanak ŝot këmo na, itoŝan ind rëw̃ këŋo gër oxar orexëm iŋ. Ar acël amat gë mëŋ an anemi nemi ko, do mëŋ gaɓat ɓayik gër nëm, sëm moŋan h̃an këŋo.
20 E nós respondemos: Temos um pai já idoso, cujo filho caçula nasceu-lhe em sua velhice. O irmão deste já morreu, e ele é o único filho da mesma mãe que restou, e seu pai o ama muito.
21 Wëj fel baɓo: “Mëlanëgune, aỹandi ỹandi ke mo wat.”
21 "Então disseste a teus servos que o trouxessem a ti para que os teus olhos pudessem vê-lo.
22 Yaka bami: “Awël nde axwën, lëmëta ijo ani ŋaw̃ëtarënd na gë sëm. Angëmëne aŝapër ŝapër këni, sëm ata ko ŝës!”
22 E nós respondemos a meu senhor que o jovem não poderia deixar seu pai, pois, caso o fizesse, seu pai morreria.
23 Fel baƴëɓo ɓëte: “Angëmëne imaỹe imejanak indewën iŋ axo ƴow ex na gë wën, ala aŋun teɓëɗ na ene watëre gë wëno.”
23 Todavia disseste a teus servos que se o nosso irmão caçula não viesse conosco, nunca mais veríamos a tua face.
24 And ɓaka këmi gër faba ireɓi, xaɗëp ireƴ aŋ, sëfëtanëx këmo ɗek ɓend fel baƴëɓo ɓeŋ.
24 Quando voltamos a teu servo, a meu pai, contamos-lhe o que o meu senhor tinha dito.
25 Faba ireɓi re ko: “Ɓakayin enëɓo yëcënëgu tëkër eƴamb ƴamb in.”
25 "Quando o nosso pai nos mandou voltar para comprar um pouco mais de comida,
26 Yaka këmo: “Angëmëne ami tëfër ex na gë imaỹe imejanak indeɓi iŋ, ami kor na mi ɓaka. Aɓaka këmi ɓaka, angëmëne gë imaỹe imejanak indeɓi iŋ sëfër këmi. Ɓarikan ami korëɗ na mi watër gë ala ajo angëmëne imaỹe imejanak indeɓi iŋ axo gi ex na gë ɓiyi.”
26 nós lhe dissemos: Só poderemos voltar para lá, se o nosso irmão caçula for conosco. Pois não poderemos ver a face daquele homem, a não ser que o nosso irmão caçula esteja conosco.
27 Re ko faba: “Anang nang kën mëne alindaw̃ën ɓëtox ɓëki fo ŝotën ke.
27 "Teu servo, meu pai, nos disse então: ‘Vocês sabem que minha mulher me deu apenas dois filhos.
28 Iñanar iŋ anem nem këmo, do wëndan ke mëne emacar w̃anagëtëra këŋo, xali doro amo wat ex na!
28 Um deles se foi, e eu disse: Com certeza foi despedaçado. E até hoje, nunca mais o vi.
29 Angëmëne ene kwëcët ɓëte iŋo ro, do eŋo giw etëm gër fëña, oxoỹ or këmun xoỹën ol ke law̃ ga xar këme ako.”
29 Se agora vocês também levarem este de mim, e algum mal lhe acontecer, a tristeza que me causarão fará com que os meus cabelos brancos desçam à sepultura’.
30 Gërëgako, mondake wa këme ɓaka wëno gër faba, xarak ami tëfër ex na gë lëmëta ir lëka këŋo mbaŋ ijo in?
30 "Agora, pois, se eu voltar a teu servo, a meu pai, sem levar o jovem conosco, logo que meu pai, que é tão apegado a ele,
31 Ata ko ŝës sam exo wat mëne lëmëta in axo bo ex na. Ɓiyi mbaŋ këmi w̃endëra angëmëne faba ireɓi në end oxoỹ or xoỹën këɓo ŝës ko ga xar ko ako!
31 perceber que o jovem não está conosco, morrerá. Teus servos farão seu velho pai descer seus cabelos brancos à sepultura com tristeza.
32 Gayikwa wëno xaɗëp ireƴ in ŝanayak anëkona ar lëmëta an. Afel fel bamo: “Faba amena and din ir din këmi w̃enan angëmëne ami ɓakalinëgu ex na!”
32 "Além disso, teu servo garantiu a segurança do jovem a seu pai, dizendo-lhe: Se eu não o trouxer de volta, suportarei essa culpa diante de ti pelo resto da minha vida!
33 Gërëgako, axwën këla teɓële me nëmba wëno oxaɗëp ol gër ed ebax exo gi lëmëta ijo. Teɓëlo lëmëta in eni maỹi gë ɓoɓinëm!
33 "Por isso agora te peço, por favor, deixa o teu servo ficar como escravo do meu senhor no lugar do jovem e permite que ele volte com os seus irmãos.
34 Wëno mondake këme xor me ɓaka gër faba angëmëne lëmëta in axo gi ex na? Këreme wat na wa kata ind këŋo wëcan faba iŋ!»
34 Como poderei eu voltar a meu pai sem levar o jovem comigo? Não! Não posso ver o mal que sobreviria a meu pai".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.