Gênesis 44

Oniyan (BSC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ga xucak eŋo, Yosef fel këŋo alëngw ar iciw̃ indexëm an: «Cëlëral eƴamb ƴamb in gër ojaɓote od ɓela ɓëjo, ang këni xor eni ɗëɓi ak. Ɓëte maŝiɗ koɗi ir ala kala in gër jaɓote irexëm.
1 José deu esta ordem ao administrador da sua casa: — Encha de mantimento os sacos que estes homens trouxeram, quanto puderem levar, e ponha o dinheiro de cada um na boca do saco de mantimento.
2 Cëliɗ ɓëte gër jaɓote ir amejanak areɓën an akalama and koɗi andam aŋ, do gë koɗi ir yëcaxën ko eƴamb ƴamb in.» Ata alëngw an ri ko ang fel baŋo Yosef ak.
2 E coloque o meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro do seu cereal. E o administrador fez como José havia ordenado.
3 Në ecan ijo, seɓ kënëɓi mopëɗ gëɓër ɓosëñiw̃ ɓor Yakob do kwël këni w̃aỹind gë opali odeɓën ok.
3 De manhã, quando já estava claro, os homens partiram, eles com os seus jumentos.
4 Ga këni këni ŝan angol aŋ, ani ŋaw̃ bana pere, Yosef fel këŋo alëngw ar iciw̃ indexëm an: «Tëfëlëɓi ɓela ɓëjo eƴëɓi tëraw. Mëkayiɗëɓi: “Inew̃a w̃aŝënaxën këno eñëŋënax ar rin këŋun enjekax an?
4 Saíram da cidade e, antes que pudessem ter se distanciado, José disse ao administrador de sua casa: — Levante-se e vá atrás daqueles homens. E, alcançando-os, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Ax gi ex na nde akalama and ko ŝeɓëraxënënd axwën aram aŋ rekaw kën? Ax gi ex na nde gë aŋo ko ŝakixënënd? End ri kën eŋo, ax ye ex na!”»
5 Não é este o copo em que bebe o meu senhor e que ele usa para fazer as suas adivinhações? Vocês fizeram algo muito errado.”
6 Alëngw an ga sëkëx këɓi ɓoɓinëm ɓor Yosef, felëx këɓi ɗek ɓeŋo.
6 O administrador os alcançou e lhes falou essas palavras.
7 Yaka këno: «E faba, inew̃a këƴ yeƴanaxënënd mondako? Ɓiyi ax mënd ex na mi di endako rako eŋ, ɓiyi okaɗëp odeƴ ok!
7 Então eles responderam: — Por que o meu senhor está dizendo uma coisa dessas? Longe de nós, seus servos, fazer uma coisa assim.
8 Elod gër ebar ed Kanahaŋ ga ɓakaliw këmi wa koɗi ir sëk këmi gër ojaɓote odeɓi in. Mondake cëŋ këmi xor mi deka koɗi, ba kaŋe, gër iciw̃ ind axwën areƴ?
8 O dinheiro que achamos na boca dos sacos de mantimento nós trouxemos de volta da terra de Canaã; como, então, iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Faba, angëmëne akalama aŋo në ala sëk këƴ na, awa mëŋ ar eɗaw̃ hi ko, do ɓiyi kwënayayiɗëɓo oxaɗëp!»
9 Se algum de nós tiver esse copo, será morto; e nós ainda seremos escravos do meu senhor.
10 Yaka këɓi alëngw an: «Awa gilex gërëgako dëŋ, ang re kën ak! Gër ar këme sëk yo, mëŋ kë hi xaɗëp iram in, do wën kwël këmun seɓëɗ en ƴe.»
10 O administrador respondeu: — Que seja como vocês disseram. Aquele com quem for encontrado o copo será meu escravo; os outros ficam livres.
11 Ala kala w̃ara ko fedali ko gër ebar eɗëɓi edexëm el, do fët ko jaɓote in.
11 Eles se apressaram; cada um colocou o seu saco de mantimento no chão e o abriu.
12 Alëngw an ỹana ko ocal ok gër axarënak, felata ko gër aɓejanak. Sëk ko akalama aŋ gër jaɓote ir Beŋëŝame.
12 O administrador os examinou, começando do mais velho e acabando no mais novo; e o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Ata ga wat këni eŋo, h̃esëra këni ɓanjëm ɓandeɓën ɓaŋ. Ala kala lëɓindëra këŋo gaŝëxe fali irexëm in, do ɓaka këni gër angol.
13 Então eles rasgaram as suas roupas; cada um carregou de novo o seu jumento, e eles voltaram para a cidade.
14 Yuda do gë ɓoɓinëm h̃at këni gër iciw̃ ind Yosef. Ga sëk këno na, foxi këni gër lëngw irexëm dëxas in gër ebar.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, este ainda estava ali. E prostraram-se em terra diante dele.
15 Ata w̃ëka këɓi Yosef: «Inew̃a rixën kën eŋo? An nang ex na nde mëne ala ar ang wëno ako awat këme watënd?»
15 José lhes perguntou: — O que é isso que vocês fizeram? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar?
16 Yaka ko Yuda: «Axwën, ɓiyi ine këmi xor mi de? Mondake këmi yeƴan? Mondake këmi ƴax? Kaxanu ŝonëtëk amena andeɓi aŋ. Awa okaɗëp odeƴ hi këmi, andamat gë ar xana këƴ akalama andeƴ an!»
16 Então Judá respondeu: — Que podemos dizer a meu senhor? Que podemos falar? E como vamos nos justificar? Deus descobriu a nossa culpa. Eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão se achou o copo.
17 Re ko Yosef: «Ɓëtëdëŋ, ame di na eŋo! Gër ar xana këme akalama fo kë hi xaɗëp iram in. Wën cëŋ, maỹiyin aye fo gër sorix irewën.»
17 Mas José disse: — Longe de mim fazer uma coisa dessas! O homem em cuja mão foi encontrado o copo, esse será meu escravo; os outros podem voltar em paz para junto de seu pai.
18 Yuda sëka këŋo Yosef, do re ko: «Teɓanële Axwën aram! Axara xara këmi ɓaxëtële mi pel emat. Këreƴe koỹën na wëno xaɗëp ireƴ in, gayikwa wëj ang Farawoŋ fo hi këƴ!
18 Então Judá se aproximou dele e disse: — Meu senhor, permita que este seu servo diga uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a sua ira contra este seu servo, pois o senhor é como o próprio Faraó.
19 Wëj w̃ëka baɓo ɓiyi okaɗëp odeƴ ok ba aɓëngw ɓayi ko faba ireɓi, ba imaỹe ŝot këmo na icëxe.»
19 Meu senhor perguntou a seus servos: “Vocês têm pai ou mais algum irmão?”
20 Yaka këmi: «Na ɓayi ko faba, mokar xar ko, do ɓëte imaỹe imejanak ŝot këmo na, itoŝan ind rëw̃ këŋo gër oxar orexëm iŋ. Ar acël amat gë mëŋ an anemi nemi ko, do mëŋ gaɓat ɓayik gër nëm, sëm moŋan h̃an këŋo.
20 E respondemos a meu senhor: “Temos um pai já velho e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.”
21 Wëj fel baɓo: “Mëlanëgune, aỹandi ỹandi ke mo wat.”
21 Então o senhor disse a estes seus servos: “Tragam o jovem, para que eu o veja.”
22 Yaka bami: “Awël nde axwën, lëmëta ijo ani ŋaw̃ëtarënd na gë sëm. Angëmëne aŝapër ŝapër këni, sëm ata ko ŝës!”
22 Respondemos ao meu senhor: “O jovem não pode deixar o pai; se deixar o pai, este morrerá.”
23 Fel baƴëɓo ɓëte: “Angëmëne imaỹe imejanak indewën iŋ axo ƴow ex na gë wën, ala aŋun teɓëɗ na ene watëre gë wëno.”
23 Então meu senhor disse a estes seus servos: “Se o irmão mais novo não vier com vocês, nunca mais vocês verão o meu rosto.”
24 And ɓaka këmi gër faba ireɓi, xaɗëp ireƴ aŋ, sëfëtanëx këmo ɗek ɓend fel baƴëɓo ɓeŋ.
24 — Quando voltamos à casa de meu pai, que é seu servo, e repetimos a ele as palavras de meu senhor,
25 Faba ireɓi re ko: “Ɓakayin enëɓo yëcënëgu tëkër eƴamb ƴamb in.”
25 nosso pai disse: “Voltem e comprem um pouco de mantimento.”
26 Yaka këmo: “Angëmëne ami tëfër ex na gë imaỹe imejanak indeɓi iŋ, ami kor na mi ɓaka. Aɓaka këmi ɓaka, angëmëne gë imaỹe imejanak indeɓi iŋ sëfër këmi. Ɓarikan ami korëɗ na mi watër gë ala ajo angëmëne imaỹe imejanak indeɓi iŋ axo gi ex na gë ɓiyi.”
26 Nós respondemos: “Não podemos ir para lá. Mas, se o nosso irmão mais moço for conosco, iremos. Porque não podemos ver a face do homem, se este nosso irmão mais moço não estiver conosco.”
27 Re ko faba: “Anang nang kën mëne alindaw̃ën ɓëtox ɓëki fo ŝotën ke.
27 Então nos disse o seu servo, nosso pai: “Vocês sabem que a minha mulher me deu dois filhos.
28 Iñanar iŋ anem nem këmo, do wëndan ke mëne emacar w̃anagëtëra këŋo, xali doro amo wat ex na!
28 Um se ausentou de mim, e eu disse: ‘Certamente foi despedaçado, e até agora não mais o vi.’
29 Angëmëne ene kwëcët ɓëte iŋo ro, do eŋo giw etëm gër fëña, oxoỹ or këmun xoỹën ol ke law̃ ga xar këme ako.”
29 Se agora vocês me tirarem também este da minha presença, e lhe acontecer algum desastre, farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.”
30 Gërëgako, mondake wa këme ɓaka wëno gër faba, xarak ami tëfër ex na gë lëmëta ir lëka këŋo mbaŋ ijo in?
30 — Agora, pois, se eu voltar para junto de meu pai, seu servo, sem que o jovem vá conosco, visto que a alma de meu pai está ligada com a alma dele,
31 Ata ko ŝës sam exo wat mëne lëmëta in axo bo ex na. Ɓiyi mbaŋ këmi w̃endëra angëmëne faba ireɓi në end oxoỹ or xoỹën këɓo ŝës ko ga xar ko ako!
31 vendo ele que o jovem não está conosco, morrerá; e estes seus servos farão descer os cabelos brancos de nosso pai, seu servo, com tristeza à sepultura.
32 Gayikwa wëno xaɗëp ireƴ in ŝanayak anëkona ar lëmëta an. Afel fel bamo: “Faba amena and din ir din këmi w̃enan angëmëne ami ɓakalinëgu ex na!”
32 Porque este seu servo ficou responsável por este jovem diante de meu pai, dizendo: “Se eu não o trouxer de volta, serei culpado para com o meu pai pelo resto da minha vida.”
33 Gërëgako, axwën këla teɓële me nëmba wëno oxaɗëp ol gër ed ebax exo gi lëmëta ijo. Teɓëlo lëmëta in eni maỹi gë ɓoɓinëm!
33 Agora, pois, que este seu servo fique em lugar do jovem como escravo de meu senhor, e que o jovem volte com os seus irmãos.
34 Wëno mondake këme xor me ɓaka gër faba angëmëne lëmëta in axo gi ex na? Këreme wat na wa kata ind këŋo wëcan faba iŋ!»
34 Porque como poderei voltar a meu pai, se o jovem não for comigo? Eu não poderia ver esse mal se abatendo sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.