Gênesis 43

Oniyan (BSC) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ɓarikan enjo eŋ mokuma xuma bax gër ebar ed Kanahaŋ.
1 E a fome era grave na terra.
2 And faỹ këni eƴamb ƴamb ed yëcëgu bani gër Misëra aŋ, sëm ireɓën re ko: «Ɓakayin enëɓo yëcënëgu tëkër eƴamb ƴamb in.»
2 E aconteceu que, quando eles terminaram de comer o trigo que haviam trazido do Egito, seu pai lhes disse: Ide novamente, comprai um pouco de alimento.
3 Yaka ko Yuda: «Alëngw ar ebar ed Misëra an, aye fel baɓo: “Angëmëne an tëfërëgu ex na gë aɓaỹe arewën, ala aŋun teɓëɗ na ene watëre.”
3 E Judá falou com ele, dizendo: O homem nos afirmou solenemente, dizendo: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
4 Awa angëmëne aw̃a w̃a këƴ eƴo teɓ mi tëfër gë aɓaỹe areɓi, aŝëla këmi ŝëla mi yëcënëgu eƴamb ƴamb in.
4 Se tu enviares nosso irmão conosco, desceremos para comprar-te alimento,
5 Ɓari angëmëne aƴ ma ex na eƴo teɓ mi ƴe gë mëŋ, ami ƴe na ngëŋ, gayik ala ajo are re ko: “Ala aŋun teɓ na ene watëre angëmëne aɓaỹe arewën axo gi ex na gë wën”.»
5 mas se tu não o enviares, não desceremos, porque o homem nos disse: Não vereis a minha face, exceto se vosso irmão estiver convosco.
6 Ata re ko Isërayel: «Inew̃a felaxën bano ala ajo mëne aɓaỹe arewën ɓayiwëk na? Wën w̃enan ke ɗe!»
6 E Israel disse: Por que agistes tão maldosamente comigo, ao contar ao homem que tínheis ainda um irmão?
7 Yaka këni: «Yama mëŋ ga w̃ëkara këɓo endeɓi eŋ, do gë end gër ed xaniw këmi eŋ nde. Aw̃ëka w̃ëka këɓo: “Ga ko liya nde ɓayi ko sorix irewën? Imaỹe icëxe nde ŝot këno na?” Ɓiyi ayaka fo yaka këmi omëka odexëm ok. Axor nde xorëdomi mi nang mëne ata ko re: “Mëlanëgune aɓaỹe arewën!”»
7 E eles disseram: O homem nos perguntou particularmente por nossa condição, e por nossa parentela, dizendo: Vosso pai ainda está vivo? Tendes outro irmão? E lhe contamos de acordo com o teor destas palavras. Como poderíamos saber que ele diria: Trazei vosso irmão?
8 Ata Yuda fel këŋo Isërayel: «Faba, teɓëlo Beŋëŝame mi tëfër gë wëno. Ƴelemi gë mëŋ ga ỹandi ỹandi këɓo ene ɓayiye ɓëɓëngw, wëj, gë ɓiyi, do gë oxun oreɓi oŋ.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: Envia o rapaz comigo, e nos levantaremos e partiremos, para que vivamos, e não morramos, tanto nós, como tu e também nossos pequenos.
9 Wëno ex anëkona arexëm an, wëno këƴe w̃ëkaɗ endexëm eŋ. Din ir din këmi w̃enan angëmëne ami maỹilinëgu ex na, angëmëne ami maŝati ex na Beŋëŝame.
9 Eu serei fiador por ele; da minha mão o exigirás. Se eu não o trouxer a ti, e o colocar diante de ti, então deixa-me carregar a culpa para sempre,
10 Nëkoɗa ɓiyi anëka ɓakar domi ɓaki, kido abaƴo h̃ëpeli na.»
10 porque se não tivéssemos demorado, certamente agora já teríamos retornado uma segunda vez.
11 Ata Isërayel, sëm ireɓën, re ko: «Gayikako mondako ex, eŋo kën ri: cëlin gër ɓamote ɓandewën ɓeɓër gër ebar edeɓi elo ro ɓën, ɓeɓër këno fupaxënëx ala ajo: ogu onëngax, gë dingën, gë ɓeɓëlamb, do gë ongërëŝa.
11 E o seu pai, Israel, disse-lhes: Se precisa ser assim agora, fazei-o: tomai os melhores frutos da terra em vossos vasos, e levai um presente ao homem, um pouco de bálsamo, um pouco de mel, especiarias e mirra, nozes e amêndoas.
12 Meɗin nëmëc koɗi in: ir këno w̃aŝëx in, do gë ir kën yëcëraxënëgu in. Ɓakaliyin koɗi ir ŝël bani gër ojaɓote odewën in. Ɓamat axaŝa xaŝa këni.
12 E levai dinheiro em dobro em vossas mãos. E o dinheiro que foi trazido novamente na boca dos vossos sacos, levai-o novamente em vossas mãos. Talvez tenha sido um erro.
13 Awa tëfërin gë aɓaỹe arewën an, ɓakayin gër ala ajo.
13 Levai também vosso irmão, e levantai-vos, ide novamente ao homem;
14 Kaxanu, mëŋ ar xorëk ɓeỹ ɗek an, dilexo gër emëkw ed ala ajo axaỹënan irewën in. Do teɓëtuɗëleŋun en maỹiw gë aɓaỹe arewën ak, do gë Beŋëŝame ak! Wëno cëŋ, angëmëne anemëran këme nemëran wën oɓaŝ oram ol, nemëralexe.»
14 e o Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que ele possa enviar vosso outro irmão, e Benjamim. Se eu for privado de meus filhos, privado serei.
15 Ɓosëñiw̃ ɓor Yakob w̃ëlali këni ɓeɓër këno fupaxënëx ala ajo ɓën, ɓakali këni koɗi in në ɓakanji ɓaki, ang ỹap bax ak, do sëfër këni gë Beŋëŝame. Ŝëla këni gër ebar ed Misëra, do h̃at këni gër Yosef.
15 E os homens tomaram o presente, e levaram dinheiro em dobro nas suas mãos, e a Benjamim, e se levantaram, e desceram ao Egito, e se colocaram diante de José.
16 And wat ko Yosef mëne gë Beŋëŝame ak ƴow këni aŋ, fel këŋo alëngw ar iciw̃ indexëm an: «Mëlalëɓi ɓela ɓëjo gër iciw̃. Ŋaŝëlëɓi oyel do cemëranëxëyëɓi. Gayikwa ɓela ɓëjo gë wëno këmi ƴambëra goyat.»
16 E quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: Levai estes homens para casa, e mata um animal, e prepara, porque estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Asoŝan ajo ri ko end fel baŋo Yosef eŋ, w̃ëla këɓi gër Yosef ɓën.
17 E o homem fez como José ordenara, e o homem levou os homens para a casa de José.
18 And w̃ëla kënëɓi gër Yosef ɓën aŋ, yëdara këni do këni rend: «Ga w̃ëlaw kënëɓo ako ro, end koɗi ir w̃aŝ bani gër ojaɓote odeɓi and ƴow bane añanar eŋ ex ɗe. Aw̃ëlën kënëɓo w̃ëlën, enëɓo tërara gë opali ak, do enëɓo di okaɗëp!»
18 E os homens ficaram temerosos, porque eles foram levados à casa de José, e disseram: Por causa do dinheiro que foi devolvido aos nossos sacos na primeira vez fomos trazidos aqui, para procurarem motivo contra nós, e se arremessar sobre nós, e nos tomar por escravos, e a nossos jumentos.
19 Ata yeƴaneli këno anëkona ar iciw̃ ind Yosef an gër ebët ed iciw̃.
19 E se aproximaram do administrador da casa de José, e conversaram com ele à porta da casa,
20 Re këni: «Axwën, teɓanëlëɓo. Ɓiyi aƴow ƴow bami amat gër eyëc ed eƴamb ƴamb.
20 e disseram: Ó Senhor, viemos, na verdade, a primeira vez para comprar alimento,
21 Ga këmi w̃aỹi, h̃at këmi gër ed këmi seyëtand. Ga fëtëra këmi olëɓ oreɓi oŋ, sëk këmi ala kala ang w̃ëlaw baxo ak koɗi ir yëcëraxën ko in polo gër jaɓote irexëm. Nëkoɗ ga ɓakaliw këmi koɗi ijo.
21 e aconteceu que, quando chegamos à hospedaria, abrimos nossos sacos e eis que o dinheiro de cada homem estava na boca de seu saco, nosso dinheiro em todo o seu peso, e o trouxemos nas nossas mãos novamente.
22 Aw̃ëlaw w̃ëlaw këmi koɗi ir këmi yëcaxën eƴamb in, gë ir w̃aŝ bani gër olëɓ oreɓi in, ɓiyi ami nang ex na ba noỹo w̃aŝ këɓo.»
22 E outro dinheiro trouxemos nas nossas mãos para comprar alimento; não sabemos quem colocou o nosso dinheiro em nossos sacos.
23 Yaka ko alëngw an: «Ñëmin, këren yëdara na! Kaxanu, ar xwën këŋun an, Kaxanu ar yata këŋo sorix irewën an, w̃aŝëk koɗi ijo polo gër ojaɓote odewën. Koɗi irewën in, wëno axana xana këme.» Ata ga fërëtëgu këŋo Simewoŋ, sëk këɓi na gër iciw̃.
23 E ele disse: Paz esteja convosco, não temais. Vosso Deus, e o Deus de vosso pai, deu-vos um tesouro em vossos sacos; eu recebi o vosso dinheiro. E ele lhes trouxe Simeão.
24 Ala ajo w̃ëla këɓi lëf gër iciw̃ ind Yosef. Yël këɓi men oŋ do neɓara këni osapar oŋ. Yël këɓi ɓëte opali ok er këni ƴamb in.
24 E o homem conduziu os homens à casa de José, e lhes deu água, e eles lavaram seus pés, e ele deu forragem aos seus jumentos.
25 Yëpëtëra këni ɓeɓër këno fupaxën Yosef ɓën, ŝënixën këno exo maỹiw goyat. Gayikwa afel fel banëɓi mëne na gër iciw̃ ind Yosef këni ƴambëra.
25 E eles prepararam o presente para José, que viria ao meio-dia, porque ouviram que eles deveriam comer pão ali.
26 And h̃atëgu ko Yosef aŋ, fupa këno gë ɓeɓër w̃ëlanëgu bano ɓën, do foxi këni ŋëŝ gër ebar gër lëngw irexëm.
26 E quando José veio para casa, trouxeram-lhe o presente que estava nas mãos deles para dentro da casa, e se curvaram diante dele com a face em terra.
27 Ata ga ŝëma këɓi, w̃ëka këɓi: «Sorix irewën, axarëk ar felëra bane an, aye fo nde seɓëgu këno? Ga ko liyand nde ɓayi ko?»
27 E ele lhes perguntou sobre seu bem-estar, e disse: Está bem o vosso pai, o velho de quem falastes? Ele ainda está vivo?
28 Yaka këno: «Xaɗëp ireƴ in, faba ireɓi, aye fo seɓëgu këmo. Ga ko liya ɓayi ko!» Ga rëngw këni, foxi këni.
28 E eles responderam: Teu servo, nosso pai, está com boa saúde, ele ainda está vivo. E eles curvaram sua cabeça, e fizeram reverência.
29 Ata ga rënëta ko Yosef, wat këŋo Beŋëŝame, ar acël amat gë mëŋ an. Re ko: «Ajo nde ex imejanak indewën ind fel bane iŋ?» Ɓaŝ ko: «Kaxanu yëlëlexi oɓetak ol, Asëñiw̃ën!»
29 E ele levantou seus olhos, e viu seu irmão Benjamim, filho de sua mãe, e disse: Este é vosso irmão mais jovem, do qual me falastes? E ele disse: Deus seja gracioso contigo, meu filho.
30 Yosef anëngan nëngan baŋo gër yomb irexëm ga wat këŋo ar acël amat gë mëŋ an. Ata ỹandi këŋo exo tes. Lil ko ɓoxay në aciw̃, do ko sesëxënd.
30 E José se apressou, pois as suas entranhas se moveram para com seu irmão. E ele procurou onde chorar, e entrou na sua câmara, e chorou ali.
31 And rëxasaw ko aŋ, ŝanëgu ko, do ko xemënarand këdi ko ses. Re ko: «Dëtin ecemar el.»
31 E ele lavou sua face, e saiu, e se conteve, e disse: Ponde o pão.
32 Rëtën këno mëŋ pit. Rëtën kënëɓi pit ɓoɓinëm, pit Ɓëmisëra ɓër bani ƴambërand ɓën, gayikwa Ɓëmisëra ɓën abani w̃a na eni ƴambëra andamat gë ɓërandëw̃ëra and Eber ɓën, aŝëɓa ŝëɓa baɓi.
32 E colocaram para ele à parte, e para eles à parte, e à parte para os egípcios que comiam com ele, porque os egípcios não podiam comer pão com os hebreus, porque isso é abominação para os egípcios.
33 Ɓoɓinëm ɓor Yosef ỹëpara këni gër lëngw irexëm. Ỹëpa ko pere ar ebax itoŝan ikarënak an ang ỹapëk oxarënak orexëm ak, felata ko imejanak iŋ, ang ỹapëk ak. Ata këni nëkondërënd ga ŝaran këɓi.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito de acordo com seu direito de nascimento, e o mais jovem de acordo com sua juventude, e os homens se maravilharam entre si.
34 Yosef re ko enëɓi yëlëra er rëɗën bano mëŋ in. Edët ed Beŋëŝame el xuca bax ɓanjo ed ala kala el, ɗek ang ebani ak. Mondako ŝeɓëra bani xali ỹawëra këɓi.
34 E de si mesmo ele tomou porções para eles, mas a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que as dos outros. E eles beberam, e se alegraram com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.