Gênesis 35

Oniyan (BSC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Akey amat, Kaxanu fel këŋo Yakob: «Kanil eƴ dëfa ƴaŋ gër Bet-El, eƴ ɗëgëx fën. Dinëxëɗe angëɓ wëno Kaxanu, ar ŝanayaxën baxi and baƴ hërënd eƴo cana aɓinëx Esawu an.»
1 Deus disse a Jacó: “Apronte-se, mude-se para Betel e estabeleça-se ali. Ao chegar, construa um altar para o Deus que lhe apareceu quando você estava fugindo de seu irmão, Esaú”.
2 Ata Yakob fel këɓi ɓër iciw̃ indexëm ɓën, do gë ɗek ɓër ebax gë mëŋ ɓën: «Ɗapin olaŝ or ex mërëxand irewën do xwëta kën ang Kaxanu fo oŋ. W̃unëtarayin, do nëmbarayin ɓanjëm ɓaŋ.
2 Jacó disse à sua família e a todos que estavam com ele: “Joguem fora todos os seus ídolos pagãos, purifiquem-se e vistam roupas limpas.
3 Ƴaŋ gër Bet-El këne rëfaye. Fën këmo rinëx angëɓ Kaxanu, mëŋ ar yakali baxe cale yatir ŝëmura baxe an, do mëŋ ar xaxa ke gër fëña iram an.»
3 Vamos a Betel, onde construirei um altar para o Deus que respondeu às minhas orações quando eu estava angustiado. Ele tem estado comigo por onde ando”.
4 Ata fëxwëndëra këno Yakob ɗek olaŝ oreɓën or ebax gër otaxan odeɓën oŋ, do gë ɗek ɓañepe ɓand ɓakara bani gër ɓanëf ɓandeɓën ɓaŋ. Yakob wëg ko ɗek ɓeɓijo, ɗila gër edëp ed ananga and ex ler gër Siŝem.
4 Então entregaram a Jacó todos os ídolos pagãos e as argolas que usavam nas orelhas, e ele os enterrou ao pé da grande árvore perto de Siquém.
5 Ga ri këni mondako, kwël ƴe këni. Kaxanu lapan këɓi anjiỹ atëm ɓër lëgërak gër ɓangol ɓand ler ler na gër ed ebani ɓën. Ata anëɓi tëf ex na ɓosëñiw̃ ɓor Yakob.
5 Quando partiram, o terror de Deus se espalhou de tal forma entre os moradores das cidades próximas que ninguém atacou a família de Jacó.
6 Yakob do gë ɗek ɓërexëm ɓën h̃at këni gër Lus, mëne ngëŋ gër Bet-El, gër ebar ed Kanahaŋ.
6 Por fim, Jacó e todos que estavam com ele chegaram a Luz (também chamada Betel), em Canaã.
7 Rix ko angëɓ do w̃ac ko na gër ed ebani «El-Bet-El», mëne ngëŋ «Kaxanu, ar gër Bet-El an». Gayikwa Kaxanu na ŝanayaxën baŋo Yakob, and baxo hërënd eŋo cana aɓinëm aŋ.
7 Jacó construiu um altar ali e chamou o lugar de El-Betel, pois Deus lhe havia aparecido em Betel quando ele estava fugindo de seu irmão.
8 Ata Debora, asoxari ar rafën baŋo Rebeka an, ŝës ko. W̃ëxëta këno ler gër Bet-El, ɗila gër aces and nëngwët bani ow̃ac «Atëx and otes».
8 Pouco tempo depois, Débora, a serva que havia amamentado Rebeca, morreu e foi sepultada ao pé do carvalho no vale perto de Betel. Desde então, a árvore é chamada de Alom-Bacute.
9 Ata Kaxanu ŝanayaxën këŋo ɓëte Yakob, ga hiw ko gër ebar ed Padaŋ-Aram. Yël këŋo oɓetak ol.
9 Agora que Jacó havia regressado de Padã-Arã, Deus lhe apareceu outra vez em Betel e o abençoou:
10 Ata re ko Kaxanu: «Ow̃ac oreƴ ol Yakob ex, ɓari ax bo na ga këni w̃acënd Yakob. Isërayel këni ỹana eni macënd.» Mondako nëngwët baxo ow̃ac orexëm ol: Isërayel.
10 “Seu nome é Jacó, mas você não se chamará mais Jacó. De agora em diante, seu nome será Israel”. Assim, Deus deu a ele o nome de Israel.
11 Re ko ɓëte Kaxanu: «Wëno ex Kaxanu, ar xorëk ɓeỹ ɗek an. Dëw̃ëlëɓi oɓaŝ oranjëm, do ñëmbërëlexëni mbaŋ. Enëng do gë amara and ɓenëng kë ŝanëgu gër ndeƴ. Ɓemun kë ŝanaya na gër ɓër këƴëɓi rëw̃.
11 Deus também lhe disse: “Eu sou o Deus Todo-poderoso. Seja fértil e multiplique-se. Você se tornará uma grande nação, até mesmo muitas nações. Haverá reis entre seus descendentes.
12 Ebar ed yël këmëni Abëraxam do gë Isak el, ayël këmun yël, wëj do ɓërandëw̃ëra andeƴ ɓën, and këƴ xuca aŋ.»
12 Eu lhe darei a terra que dei a Abraão e Isaque. Sim, eu a darei a você e a seus descendentes”.
13 Ata Kaxanu ga xani ko, ko ŝëgënd ƴaŋ ƴaŋ na gër ed bani yeƴandërand gë Yakob.
13 Em seguida, Deus se elevou do lugar onde havia falado a Jacó.
14 Yakob rëɗ ko ekaỹ na gër ed yeƴaneli baŋo Kaxanu. Xoŝ ko gër ekaỹ ed rëɗ baxo elo ogu do gë ngoƴ ex gixën ekaỹ ecëɓax.
14 Jacó levantou uma coluna de pedra para marcar o lugar onde Deus lhe havia falado. Depois, derramou vinho sobre a coluna, como oferta a Deus, e a ungiu com azeite de oliva.
15 Yakob w̃ac ko na gër ed ebani Bet-El, na gër ed yeƴaneli baŋo Kaxanu.
15 Chamou o lugar de Betel, pois ali Deus lhe havia falado.
16 Yakob gë ɓër ekun edexëm ɓën xani këni na gër Bet-El. Anëka bani saxand gër Efërata, ga rëw̃ëra ko Raŝel. Ɓarikan orëw̃ olo mbaŋ ƴëka baŋo.
16 Depois que partiram de Betel, rumaram para Efrata. Raquel, porém, sentiu fortes dores e entrou em trabalho de parto quando ainda estavam a certa distância da cidade.
17 And baŋo rëw̃ënd itox aŋ, asoxari ar baŋo rëcand gër orëw̃ an, re ko: «Këreƴ yëdara na, lëmëta ŝot këƴo ɓëte.»
17 As dores de parto aumentaram, e a parteira lhe disse: “Não tenha medo! Você terá outro menino!”.
18 Ɗamana exo kotixën, w̃ac këŋo lëmëta in «Ben-Oni», mëne ngëŋ «Asëñiw̃ën ir aƴambën iram». Ɓarikan sëm nëngwët këŋo «Beŋëŝame», mëne ngëŋ «Asëñiw̃ën ir liw̃ iram».
18 Raquel estava quase morrendo, mas, com seu último suspiro, chamou o menino de Benoni. O pai do bebê, no entanto, o chamou de Benjamim.
19 Ga xoti ko Raŝel, w̃ëxëta këno gër fëña ir gër Efërata, mëne ngëŋ ir gër Betëlexem.
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada junto ao caminho para Efrata (ou seja, Belém).
20 Yakob rëɗ ko ekaỹ gër ỹeg ir Raŝel. Ata ekaỹ elo na ɓayik xali doro.
20 Sobre o túmulo de Raquel, Jacó levantou um monumento de pedra, que está lá até hoje.
21 Isërayel gë ɓër ekun edexëm ɓën rëfa këni do rix këni akwëndaya andeɓën aŋ yaɓët ebar ed Migëdal-Eder el.
21 Então Jacó seguiu viagem e acampou além de Migdal-Éder.
22 Amëd and lëg baxo Isërayel na gër ebar elo aŋ, Ruben ƴe ko laki këni gë Bila, asoxari ar ỹëpa bani aỹëpa fo gë sëm an. Ata nang ko Yakob.
22 Enquanto moravam ali, Rúben teve relações com Bila, concubina de seu pai, e Jacó ficou sabendo disso. Estes são os nomes dos doze filhos de Jacó:
23 Ɓëtoŝan ɓënd rëw̃ këɓi Leya ɓëŋ: Ruben, iñanar ind Yakob iŋ, gë Simewoŋ, gë Lewi, gë Yuda, gë Isakar do gë Sabuloŋ.
23 Os filhos de Lia foram Rúben (o filho mais velho de Jacó), Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom.
24 Raŝel mëŋ cëŋ, rëw̃ këɓi Yosef do gë Beŋëŝame.
24 Os filhos de Raquel foram José e Benjamim.
25 Bila, xaɗëp isoxari ir Raŝel in, rëw̃ këɓi: Dan do gë Nefëtali.
25 Os filhos de Bila, serva de Raquel, foram Dã e Naftali.
26 Silëpa, xaɗëp isoxari ir Leya in, rëw̃ këɓi Gad do gë Aser. Ɓën ex ɓosëñiw̃ ɓor Yakob, ɓër rëw̃ëgu këɓi gër ebar ed Padaŋ-Aram ɓën.
26 Os filhos de Zilpa, serva de Lia, foram Gade e Aser. Esses são os filhos que nasceram a Jacó em Padã-Arã.
27 Ata Yakob gë ɓër ekun edexëm ɓën h̃at këni xali gër sëm Isak, gër Mamëre, ler gër Kiriyat-Arëba, gër ed këni w̃acënd ɓëte Ebëroŋ. Fën lëg bani ang ɓëliyer fo Abëraxam do gë Isak.
27 Então Jacó voltou à casa de seu pai, Isaque, em Manre, perto de Quiriate-Arba (hoje chamada Hebrom), onde Abraão e Isaque viveram como estrangeiros.
28 Isak ga liya ko ɓëniy këme gë ofëxw ocongosas,
28 Isaque viveu 180 anos.
29 ŝës ko. Ata Isak moped fed baŋo oxar ol, ɗamana ɓaraxën këni gë ɓëxarëk ɓërexëm ɓër ŝësëk elod anëka fo ɓën. Esawu do gë Yakob w̃ëxëta këno.
29 Deu o último suspiro e, ao morrer em boa velhice, reuniu-se a seus antepassados. Seus filhos, Esaú e Jacó, o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.