Gênesis 35
Oniyan (BSC) vs ARA
1 Akey amat, Kaxanu fel këŋo Yakob: «Kanil eƴ dëfa ƴaŋ gër Bet-El, eƴ ɗëgëx fën. Dinëxëɗe angëɓ wëno Kaxanu, ar ŝanayaxën baxi and baƴ hërënd eƴo cana aɓinëx Esawu an.»
1 Disse Deus a Jacó: Levanta-te, sobe a Betel e habita ali; faze ali um altar ao Deus que te apareceu quando fugias da presença de Esaú, teu irmão.
2 Ata Yakob fel këɓi ɓër iciw̃ indexëm ɓën, do gë ɗek ɓër ebax gë mëŋ ɓën: «Ɗapin olaŝ or ex mërëxand irewën do xwëta kën ang Kaxanu fo oŋ. W̃unëtarayin, do nëmbarayin ɓanjëm ɓaŋ.
2 Então, disse Jacó à sua família e a todos os que com ele estavam: Lançai fora os deuses estranhos que há no vosso meio, purificai-vos e mudai as vossas vestes;
3 Ƴaŋ gër Bet-El këne rëfaye. Fën këmo rinëx angëɓ Kaxanu, mëŋ ar yakali baxe cale yatir ŝëmura baxe an, do mëŋ ar xaxa ke gër fëña iram an.»
3 levantemo-nos e subamos a Betel. Farei ali um altar ao Deus que me respondeu no dia da minha angústia e me acompanhou no caminho por onde andei.
4 Ata fëxwëndëra këno Yakob ɗek olaŝ oreɓën or ebax gër otaxan odeɓën oŋ, do gë ɗek ɓañepe ɓand ɓakara bani gër ɓanëf ɓandeɓën ɓaŋ. Yakob wëg ko ɗek ɓeɓijo, ɗila gër edëp ed ananga and ex ler gër Siŝem.
4 Então, deram a Jacó todos os deuses estrangeiros que tinham em mãos e as argolas que lhes pendiam das orelhas; e Jacó os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém.
5 Ga ri këni mondako, kwël ƴe këni. Kaxanu lapan këɓi anjiỹ atëm ɓër lëgërak gër ɓangol ɓand ler ler na gër ed ebani ɓën. Ata anëɓi tëf ex na ɓosëñiw̃ ɓor Yakob.
5 E, tendo eles partido, o terror de Deus invadiu as cidades que lhes eram circunvizinhas, e não perseguiram aos filhos de Jacó.
6 Yakob do gë ɗek ɓërexëm ɓën h̃at këni gër Lus, mëne ngëŋ gër Bet-El, gër ebar ed Kanahaŋ.
6 Assim, chegou Jacó a Luz, chamada Betel, que está na terra de Canaã, ele e todo o povo que com ele estava.
7 Rix ko angëɓ do w̃ac ko na gër ed ebani «El-Bet-El», mëne ngëŋ «Kaxanu, ar gër Bet-El an». Gayikwa Kaxanu na ŝanayaxën baŋo Yakob, and baxo hërënd eŋo cana aɓinëm aŋ.
7 E edificou ali um altar e ao lugar chamou El-Betel; porque ali Deus se lhe revelou quando fugia da presença de seu irmão.
8 Ata Debora, asoxari ar rafën baŋo Rebeka an, ŝës ko. W̃ëxëta këno ler gër Bet-El, ɗila gër aces and nëngwët bani ow̃ac «Atëx and otes».
8 Morreu Débora, a ama de Rebeca, e foi sepultada ao pé de Betel, debaixo do carvalho que se chama Alom-Bacute.
9 Ata Kaxanu ŝanayaxën këŋo ɓëte Yakob, ga hiw ko gër ebar ed Padaŋ-Aram. Yël këŋo oɓetak ol.
9 Vindo Jacó de Padã-Arã, outra vez lhe apareceu Deus e o abençoou.
10 Ata re ko Kaxanu: «Ow̃ac oreƴ ol Yakob ex, ɓari ax bo na ga këni w̃acënd Yakob. Isërayel këni ỹana eni macënd.» Mondako nëngwët baxo ow̃ac orexëm ol: Isërayel.
10 Disse-lhe Deus: O teu nome é Jacó. Já não te chamarás Jacó, porém Israel será o teu nome. E lhe chamou Israel.
11 Re ko ɓëte Kaxanu: «Wëno ex Kaxanu, ar xorëk ɓeỹ ɗek an. Dëw̃ëlëɓi oɓaŝ oranjëm, do ñëmbërëlexëni mbaŋ. Enëng do gë amara and ɓenëng kë ŝanëgu gër ndeƴ. Ɓemun kë ŝanaya na gër ɓër këƴëɓi rëw̃.
11 Disse-lhe mais: Eu sou o Deus Todo-Poderoso; sê fecundo e multiplica-te; uma nação e multidão de nações sairão de ti, e reis procederão de ti.
12 Ebar ed yël këmëni Abëraxam do gë Isak el, ayël këmun yël, wëj do ɓërandëw̃ëra andeƴ ɓën, and këƴ xuca aŋ.»
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque dar-te-ei a ti e, depois de ti, à tua descendência.
13 Ata Kaxanu ga xani ko, ko ŝëgënd ƴaŋ ƴaŋ na gër ed bani yeƴandërand gë Yakob.
13 E Deus se retirou dele, elevando-se do lugar onde lhe falara.
14 Yakob rëɗ ko ekaỹ na gër ed yeƴaneli baŋo Kaxanu. Xoŝ ko gër ekaỹ ed rëɗ baxo elo ogu do gë ngoƴ ex gixën ekaỹ ecëɓax.
14 Então, Jacó erigiu uma coluna de pedra no lugar onde Deus falara com ele; e derramou sobre ela uma libação e lhe deitou óleo.
15 Yakob w̃ac ko na gër ed ebani Bet-El, na gër ed yeƴaneli baŋo Kaxanu.
15 Ao lugar onde Deus lhe falara, Jacó lhe chamou Betel.
16 Yakob gë ɓër ekun edexëm ɓën xani këni na gër Bet-El. Anëka bani saxand gër Efërata, ga rëw̃ëra ko Raŝel. Ɓarikan orëw̃ olo mbaŋ ƴëka baŋo.
16 Partiram de Betel, e, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata, deu à luz Raquel um filho, cujo nascimento lhe foi a ela penoso.
17 And baŋo rëw̃ënd itox aŋ, asoxari ar baŋo rëcand gër orëw̃ an, re ko: «Këreƴ yëdara na, lëmëta ŝot këƴo ɓëte.»
17 Em meio às dores do parto, disse-lhe a parteira: Não temas, pois ainda terás este filho.
18 Ɗamana exo kotixën, w̃ac këŋo lëmëta in «Ben-Oni», mëne ngëŋ «Asëñiw̃ën ir aƴambën iram». Ɓarikan sëm nëngwët këŋo «Beŋëŝame», mëne ngëŋ «Asëñiw̃ën ir liw̃ iram».
18 Ao sair-lhe a alma (porque morreu), deu-lhe o nome de Benoni; mas seu pai lhe chamou Benjamim.
19 Ga xoti ko Raŝel, w̃ëxëta këno gër fëña ir gër Efërata, mëne ngëŋ ir gër Betëlexem.
19 Assim, morreu Raquel e foi sepultada no caminho de Efrata, que é Belém.
20 Yakob rëɗ ko ekaỹ gër ỹeg ir Raŝel. Ata ekaỹ elo na ɓayik xali doro.
20 Sobre a sepultura de Raquel levantou Jacó uma coluna que existe até ao dia de hoje.
21 Isërayel gë ɓër ekun edexëm ɓën rëfa këni do rix këni akwëndaya andeɓën aŋ yaɓët ebar ed Migëdal-Eder el.
21 Então, partiu Israel e armou a sua tenda além da torre de Éder.
22 Amëd and lëg baxo Isërayel na gër ebar elo aŋ, Ruben ƴe ko laki këni gë Bila, asoxari ar ỹëpa bani aỹëpa fo gë sëm an. Ata nang ko Yakob.
22 E aconteceu que, habitando Israel naquela terra, foi Rúben e se deitou com Bila, concubina de seu pai; e Israel o soube. Eram doze os filhos de Israel.
23 Ɓëtoŝan ɓënd rëw̃ këɓi Leya ɓëŋ: Ruben, iñanar ind Yakob iŋ, gë Simewoŋ, gë Lewi, gë Yuda, gë Isakar do gë Sabuloŋ.
23 Rúben, o primogênito de Jacó, Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom, filhos de Lia;
24 Raŝel mëŋ cëŋ, rëw̃ këɓi Yosef do gë Beŋëŝame.
24 José e Benjamim, filhos de Raquel;
25 Bila, xaɗëp isoxari ir Raŝel in, rëw̃ këɓi: Dan do gë Nefëtali.
25 Dã e Naftali, filhos de Bila, serva de Raquel;
26 Silëpa, xaɗëp isoxari ir Leya in, rëw̃ këɓi Gad do gë Aser. Ɓën ex ɓosëñiw̃ ɓor Yakob, ɓër rëw̃ëgu këɓi gër ebar ed Padaŋ-Aram ɓën.
26 e Gade e Aser, filhos de Zilpa, serva de Lia. São estes os filhos de Jacó, que lhe nasceram em Padã-Arã.
27 Ata Yakob gë ɓër ekun edexëm ɓën h̃at këni xali gër sëm Isak, gër Mamëre, ler gër Kiriyat-Arëba, gër ed këni w̃acënd ɓëte Ebëroŋ. Fën lëg bani ang ɓëliyer fo Abëraxam do gë Isak.
27 Veio Jacó a Isaque, seu pai, a Manre, a Quiriate-Arba (que é Hebrom), onde peregrinaram Abraão e Isaque.
28 Isak ga liya ko ɓëniy këme gë ofëxw ocongosas,
28 Foram os dias de Isaque cento e oitenta anos.
29 ŝës ko. Ata Isak moped fed baŋo oxar ol, ɗamana ɓaraxën këni gë ɓëxarëk ɓërexëm ɓër ŝësëk elod anëka fo ɓën. Esawu do gë Yakob w̃ëxëta këno.
29 Velho e farto de dias, expirou Isaque e morreu, sendo recolhido ao seu povo; e Esaú e Jacó, seus filhos, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.