Gênesis 32
Oniyan (BSC) vs NTLH
1 Ga xeyëk, Labaŋ xani ko mopëɗ, felarëra këni momegar gë ejiw̃ ɓën do gë ɓoɓiw̃. Ga ŝalendëra këɓi, xani ko do kwël w̃aỹi ko gër ndeɓën.
1 Jacó estava continuando a sua viagem quando alguns anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Yakob fakët ko fëña irexëm in. Ata ŝanayaxën këno omeleka od Kaxanu.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. Por isso pôs naquele lugar o nome de Maanaim .
3 Ga wat këɓi, Yakob re ko: «Ɓëjo ɓër enga end Kaxanu exëni!» W̃ac ko na gër ed ebani «Mahanayim», mëne ngëŋ «Ɓenga ɓeki ɓeŋ».
3 Jacó mandou mensageiros para a região de Seir, também chamada de Edom, a fim de se encontrarem com Esaú
4 Yakob lëngwali këɓi ɓërolaw̃ën gër aɓinëm Esawu, gër Seyir, gër ebar ed Edom.
4 e lhe darem esta mensagem: “Eu, Jacó, estou às suas ordens para servi-lo. Durante todo esse tempo morei com Labão.
5 Er re baxo: «Mondako këno felëx, Esawu, axwën aram an: “Yakob, xaɗëp ireƴ in, ga re ko: aniyitara niyitaraw ke gër Labaŋ ɓën, ang aliyer fo, do alembeliw lembeliw ke oliyer oram ol xali gërëgako.
5 Tenho gado, jumentos, ovelhas, cabras, escravos e escravas. Estou mandando este recado ao senhor, esperando ser bem-recebido.”
6 Aŝotëgu ŝotëgu këmëni ɗe oxeƴ, gë opali, gë opeỹ, gë oɓeci, gë okaɗëp otoŝan do gë otoxari. Awa axwën, ɓër ƴelik ɓëjo, ɓërolaw̃ën ɓëram exëni. Wëno law̃ënëli këɓi ga këme yarënd oyekax oreƴ ol, exe kofëtaraxëne.”»
6 Os mensageiros voltaram e disseram: — Estivemos com Esaú, o seu irmão. Ele já vem vindo para se encontrar com o senhor. E vem com quatrocentos homens.
7 Ɓërolaw̃ën ɓën ga ɓakaw këni fel këno Yakob: «Aƴe ƴe këmi xali gër aɓinëx Esawu. Në ekacaw exi mëŋ ɓëte gë ocambenjar okeme onax.»
7 Quando Jacó ouviu isso, teve muito medo e ficou preocupado. Então dividiu em dois grupos a gente que estava com ele e também as ovelhas, as cabras, o gado e os camelos.
8 Ata Yakob yëdara ko mbaŋ, anjiỹ aŋ xap këŋo mokap dëŋ. Ŝapëreli këɓi ɓela ɓërexëm ɓën ɓenga ɓeki. Mondako fo ŝapëreli baɓi ɓëte oyel ol: opeỹ ok do gë oɓeci ol beɓët iɓat, oxeƴ ol do ogelemba ok beɓët ijo.
8 Ele pensou que, se Esaú viesse e atacasse um grupo, o outro poderia escapar.
9 Er baxo rend: «Angëmëne Esawu eɓi ŋw̃ëlën enga emat do eɓi kor, enga ekinëm eŋ aŝana këno ŝana.»
9 Depois Jacó fez esta oração: — Ouve-me, ó
10 Ata Yakob ko ŝalend mondako: «Axwën Kaxanu, wëj ex ar yata këŋo ŝaca Abëraxam an, ɓëte wëj fo yata këŋo Isak, faba iram. Wëj ex ar fel ke: “Ɓakal gër ebar edeƴ, gër ed rëw̃ këni, do wëno arin këmi rin enjekax eŋ!”
10 Eu, teu servo , não mereço toda a bondade e fidelidade com que me tens tratado. Quando atravessei o rio Jordão, eu tinha apenas um bastão e agora estou voltando com estes dois grupos de pessoas e animais.
11 Emëlaya ed w̃ëlaya këƴe wëno xaɗëp ireƴ el axuri xurik. Ɓëte ɓenjekax ɓend rin këƴe ɓeŋ, axe ñap ex na. And xegëta bame Yurëdeŋ ijo aŋ, oŝët fo lëkaya bame. Ɓarikan doro ɓëram ɓën ɓenga ɓeki exëni.
11 Ó Senhor , eu te peço que me salves do meu irmão Esaú. Tenho medo de que ele venha e me mate e também as mulheres e as crianças.
12 Axara xara këmi dacëtële gër otaxan od aɓaỹe Esawu! Gayikwa ayëda këme yëdand ba aƴow ko ƴow exe mereli, eɓi ɗaw̃ëra ɓësoxari ɓën, do gë oɓaŝ ol.
12 Lembra que prometeste que tudo me correria bem e que os meus descendentes seriam como a areia da praia, tantos que ninguém poderia contar.
13 Wëj ga fel ke wa: “Arin këmi rin enjekax eŋ, do aŝënan këme ŝënan andëw̃ëra andeƴ aŋ ang eɗini ed gër angwëngw fo, ed ala ax kor na exo pën el!”»
13 Naquela noite Jacó dormiu ali. Depois ele escolheu alguns dos seus animais para dar de presente a Esaú.
14 Ata yatijo, na xey baŋo Yakob. Sana këɓi gër napul ir ŝot baxo, oyel or këŋo fupaxën aɓinëm Esawu ol.
14 Escolheu duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 Sana këɓi oɓeci onëm okeme oki, do gë ɓapëlang alapem; opeỹ onëm okeme oki, do gë okondo alapem.
15 trinta camelas com as suas crias, que ainda mamavam, quarenta vacas e dez touros, e vinte jumentas e dez jumentos.
16 Sana këɓi ɓëte ogelemba onëm ofëxw osas, gë ɓatox ɓand banëɓi yerinënd ak; oxeƴ onëm ofëxw onax, do gë okwëlëkwël epëxw; opali onëm alapem, do ocan ok epëxw.
16 Jacó dividiu esses animais em grupos e pôs um empregado para tomar conta de cada grupo. E deu esta ordem: — Vocês vão na frente, deixando um espaço entre os grupos.
17 Mondako fitëra baɓi oyel olo ɓenga ɓenga, do enga kala gë axaɗac arexëm. Fel këɓi ɓëxaɗac ɓën: «Ɗëngwayin tan, do en teɓëtar moteɓëtar.»
17 Jacó disse ao primeiro empregado: — Quando o meu irmão Esaú se encontrar com você, ele vai perguntar: “Quem é o seu patrão? Aonde você vai? E de quem são esses animais que você vai levando?”
18 Fel këŋo axaɗac aỹanar an: «And kën fed gë aɓaỹe Esawu aŋ do exi mëka: “Noỹo xwën ki? Feye këƴ ƴend? Noỹo wa xwën këɓi ɗek oyel or lëngwëna këƴëɓi olo?”
18 Então responda assim: “Estes animais são do seu criado Jacó. São um presente que ele está enviando ao seu patrão Esaú. E ele também vem vindo aí atrás.”
19 Yakayiɗo: “Yakob, xaɗëp ireƴ in, xwën këɓi. Axwën Esawu, er fupaxën ki lëngwaliw ko. Mëŋ dëŋ në etëfëgu eɓo.”»
19 Também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os outros que tomavam conta dos grupos, Jacó disse: — Quando vocês se encontrarem com Esaú, digam a mesma coisa.
20 Ata fel këɓi eŋo fo axaɗac axinëm an, gë asasën an, do gë ɗek ɓër baɓi sëfënd ɓenga ɓend oyel ɓën: «Mondako këno felëɗ Esawu, axwën aram an, and kën fed aŋ.
20 E não esqueçam de dizer isto: “O seu criado Jacó vem vindo aí atrás.” É que Jacó estava pensando assim: “Vou acalmar Esaú com os presentes que irão na minha frente. E, quando nos encontrarmos, talvez ele me perdoe.”
21 Deyiɗën: “Yakob, xaɗëp ireƴ in, gand emban ɓayiw ko”.» Gayikwa er baxo yëland: «Axoc këŋo xoc oxoỹ orexëm ol gë er fupaxën këmo do lëngwali këme in. Ɓamat aw̃a ko w̃a exe kaca, do mi kofëtar gë onënga fo!»
21 Desse modo Jacó mandou os presentes na frente e passou aquela noite no acampamento.
22 Ata Yakob mondako lëngwali baɓi oyel or fupaxën baŋo ol, do mëŋ xey këŋo na gër akwëndaya.
22 Naquela mesma noite Jacó se levantou e atravessou o rio Jaboque, levando consigo as suas duas mulheres, as suas duas concubinas e os seus onze filhos.
23 Ata yatijo gëmëɗ, Yakob gë ɓësoxari ɓëxi ɓërexëm ɓën, gë okaɗëp otoxari oki od ɓësoxari ɓërexëm ok, do gë ɓëtox epëxw gë imat ɓëndexëm ɓëŋ, xegëta këni lar ir këni w̃acënd Yabok in.
23 Depois que as pessoas passaram, Jacó fez com que também passasse tudo o que era seu;
24 Aɓar ɓar baɓi, xegëta këni lar in gë ɗek ɓeɓër xwën ko ɓën.
24 mas ele ficou para trás, sozinho. Aí veio um homem que lutou com ele até o dia amanhecer.
25 Yakob ɓayi ko gaɓat ekeg elo. Ata ŝanayaw ko ala do xaxër këni gë mëŋ xali kë wecand.
25 Quando o homem viu que não podia vencer, deu um golpe na junta da coxa de Jacó, de modo que ela ficou fora do lugar.
26 Ala ajo ga wat ko mëne anëka dëŋ sëkwan këŋo eŋo ɗap in, xëm këŋo gër epem. Ata Yakob lonëta ko nand bani xaxërënd na.
26 Então o homem disse: — Solte-me, pois já está amanhecendo. — Não solto enquanto o senhor não me abençoar — respondeu Jacó.
27 Ata re ko ala ajo: «Teɓële me ƴe, gayikwa anëka kë wecand.» Yaka ko Yakob: «Ami teɓ na eƴ ƴe, xarak aƴe yël ex na oɓetak ol.»
27 Aí o homem perguntou: — Como você se chama? — Jacó — respondeu ele.
28 Ala ajo w̃ëka këŋo: «Ake këni w̃acënd?» Yaka ko: «Yakob.»
28 Então o homem disse: — O seu nome não será mais Jacó. Você lutou com Deus e com os homens e venceu; por isso o seu nome será Israel .
29 Re ko: «Macindëleni gërëgako Isërayel, kërex bo na ga këni w̃acënd Yakob. Gayikwa axaxër xaxër kën gë Kaxanu do gë ɓela ɓën, ɓarikan wëj xor këɓi.»
29 — Agora diga-me o seu nome — pediu Jacó. O homem respondeu: — Por que você quer saber o meu nome? E ali ele abençoou Jacó.
30 Yakob w̃ëka këŋo: «Këla pelële wa ow̃ac oreƴ ol.» Yaka ko: «Ine këƴe w̃ëkaxënënd ow̃ac oram ol?» Ata yël këŋo oɓetak ol.
30 Então Jacó disse: — Eu vi Deus face a face, mas ainda estou vivo. Por isso ele pôs naquele lugar o nome de Peniel .
31 Yakob w̃ac ko na gër ed xaxër bani «Peniyel», mëne ngëŋ «Dëxas ir Kaxanu in». Gayikwa are re baxo: «Afaɓër faɓër këmi gë Kaxanu, do ɓayi këme aɓëngw.»
31 O sol nasceu quando Jacó estava saindo de Peniel, e ele ia mancando por causa do golpe que havia levado na coxa.
32 Eñan eŋ anëka bax fënëgund and baxo xucand Yakob Penuwel aŋ. Ata këŋo racëtënd oñe oŋ, ga lonëta ko gër epem.
32 Até hoje os descendentes de Israel não comem o músculo que fica na junta da coxa, pois foi nessa parte do corpo que ele recebeu o golpe.
33 Mëŋ ex xali doro, ɓërandëw̃ëra and Isërayel ɓën ani ƴakënd na angën and gër emef aŋ, gayik gër angën aŋo sembaỹ baxo Yakob.
33 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.