Gênesis 32
Oniyan (BSC) vs BKJ
1 Ga xeyëk, Labaŋ xani ko mopëɗ, felarëra këni momegar gë ejiw̃ ɓën do gë ɓoɓiw̃. Ga ŝalendëra këɓi, xani ko do kwël w̃aỹi ko gër ndeɓën.
1 E Jacó foi no seu caminho, e os anjos de Deus o encontraram.
2 Yakob fakët ko fëña irexëm in. Ata ŝanayaxën këno omeleka od Kaxanu.
2 E quando Jacó os viu, ele disse: Este é o exército de Deus. E ele chamou o nome do lugar Maanaim.
3 Ga wat këɓi, Yakob re ko: «Ɓëjo ɓër enga end Kaxanu exëni!» W̃ac ko na gër ed ebani «Mahanayim», mëne ngëŋ «Ɓenga ɓeki ɓeŋ».
3 E Jacó enviou mensageiros adiante dele a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, região de Edom.
4 Yakob lëngwali këɓi ɓërolaw̃ën gër aɓinëm Esawu, gër Seyir, gër ebar ed Edom.
4 E ele lhes ordenou, dizendo: Assim falareis a meu senhor Esaú: Teu servo Jacó diz assim: Eu habitei como peregrino com Labão, e fiquei lá até agora.
5 Er re baxo: «Mondako këno felëx, Esawu, axwën aram an: “Yakob, xaɗëp ireƴ in, ga re ko: aniyitara niyitaraw ke gër Labaŋ ɓën, ang aliyer fo, do alembeliw lembeliw ke oliyer oram ol xali gërëgako.
5 E eu tenho bois, e jumentos, rebanhos, e servos, e servas. E eu enviei para dizer a meu senhor para que eu encontre graça aos seus olhos.
6 Aŝotëgu ŝotëgu këmëni ɗe oxeƴ, gë opali, gë opeỹ, gë oɓeci, gë okaɗëp otoŝan do gë otoxari. Awa axwën, ɓër ƴelik ɓëjo, ɓërolaw̃ën ɓëram exëni. Wëno law̃ënëli këɓi ga këme yarënd oyekax oreƴ ol, exe kofëtaraxëne.”»
6 E os mensageiros retornaram a Jacó, dizendo: Nós chegamos ao teu irmão Esaú, e ele também vem para te encontrar, e quatrocentos homens com ele.
7 Ɓërolaw̃ën ɓën ga ɓakaw këni fel këno Yakob: «Aƴe ƴe këmi xali gër aɓinëx Esawu. Në ekacaw exi mëŋ ɓëte gë ocambenjar okeme onax.»
7 Então Jacó ficou muito amedrontado e angustiado, e ele dividiu em dois bandos o povo que estava com ele, e os rebanhos, e o gado, e os camelos,
8 Ata Yakob yëdara ko mbaŋ, anjiỹ aŋ xap këŋo mokap dëŋ. Ŝapëreli këɓi ɓela ɓërexëm ɓën ɓenga ɓeki. Mondako fo ŝapëreli baɓi ɓëte oyel ol: opeỹ ok do gë oɓeci ol beɓët iɓat, oxeƴ ol do ogelemba ok beɓët ijo.
8 e ele disse: Se Esaú vier a um bando e o ferir, então o outro bando que sobrar escapará.
9 Er baxo rend: «Angëmëne Esawu eɓi ŋw̃ëlën enga emat do eɓi kor, enga ekinëm eŋ aŝana këno ŝana.»
9 E Jacó disse: Ó Deus de meu pai Abraão, e Deus de meu pai Isaque, o SENHOR que disse a mim: Torna à tua terra, à tua parentela, e eu te tratarei bem.
10 Ata Yakob ko ŝalend mondako: «Axwën Kaxanu, wëj ex ar yata këŋo ŝaca Abëraxam an, ɓëte wëj fo yata këŋo Isak, faba iram. Wëj ex ar fel ke: “Ɓakal gër ebar edeƴ, gër ed rëw̃ këni, do wëno arin këmi rin enjekax eŋ!”
10 Eu não sou digno da menor de todas as misericórdias, e de toda a verdade, que tu tens mostrado ao teu servo, porque com meu cajado passei este Jordão, e agora eu me tornei dois bandos.
11 Emëlaya ed w̃ëlaya këƴe wëno xaɗëp ireƴ el axuri xurik. Ɓëte ɓenjekax ɓend rin këƴe ɓeŋ, axe ñap ex na. And xegëta bame Yurëdeŋ ijo aŋ, oŝët fo lëkaya bame. Ɓarikan doro ɓëram ɓën ɓenga ɓeki exëni.
11 Livra-me, rogo-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque eu o temo, para que ele não venha e me fira, e a mãe com os filhos.
12 Axara xara këmi dacëtële gër otaxan od aɓaỹe Esawu! Gayikwa ayëda këme yëdand ba aƴow ko ƴow exe mereli, eɓi ɗaw̃ëra ɓësoxari ɓën, do gë oɓaŝ ol.
12 E tu disseste: Eu certamente te farei bem, e farei tua semente como a areia do mar, que não pode ser enumerada por ser uma multidão.
13 Wëj ga fel ke wa: “Arin këmi rin enjekax eŋ, do aŝënan këme ŝënan andëw̃ëra andeƴ aŋ ang eɗini ed gër angwëngw fo, ed ala ax kor na exo pën el!”»
13 E ele pernoitou ali aquela mesma noite, e tomou do que veio à sua mão por presente para Esaú, seu irmão:
14 Ata yatijo, na xey baŋo Yakob. Sana këɓi gër napul ir ŝot baxo, oyel or këŋo fupaxën aɓinëm Esawu ol.
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 Sana këɓi oɓeci onëm okeme oki, do gë ɓapëlang alapem; opeỹ onëm okeme oki, do gë okondo alapem.
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 Sana këɓi ɓëte ogelemba onëm ofëxw osas, gë ɓatox ɓand banëɓi yerinënd ak; oxeƴ onëm ofëxw onax, do gë okwëlëkwël epëxw; opali onëm alapem, do ocan ok epëxw.
16 E ele os entregou na mão de seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante de mim, e deixai espaço entre rebanho e rebanho.
17 Mondako fitëra baɓi oyel olo ɓenga ɓenga, do enga kala gë axaɗac arexëm. Fel këɓi ɓëxaɗac ɓën: «Ɗëngwayin tan, do en teɓëtar moteɓëtar.»
17 E ele ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és tu? E para onde vais? E de quem são estes diante de ti?
18 Fel këŋo axaɗac aỹanar an: «And kën fed gë aɓaỹe Esawu aŋ do exi mëka: “Noỹo xwën ki? Feye këƴ ƴend? Noỹo wa xwën këɓi ɗek oyel or lëngwëna këƴëɓi olo?”
18 Então tu dirás: Eles são de teu servo Jacó. É um presente enviado ao meu senhor Esaú; e eis que ele também está atrás de nós.
19 Yakayiɗo: “Yakob, xaɗëp ireƴ in, xwën këɓi. Axwën Esawu, er fupaxën ki lëngwaliw ko. Mëŋ dëŋ në etëfëgu eɓo.”»
19 E assim ele ordenou ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que seguiram os rebanhos, dizendo: Desta maneira falareis a Esaú, quando o encontrardes.
20 Ata fel këɓi eŋo fo axaɗac axinëm an, gë asasën an, do gë ɗek ɓër baɓi sëfënd ɓenga ɓend oyel ɓën: «Mondako këno felëɗ Esawu, axwën aram an, and kën fed aŋ.
20 E dizei além disso: Eis que teu servo Jacó está atrás de nós. Porque ele disse: Eu vou apaziguá-lo com o presente que vai adiante de mim, e depois eu verei a sua face, porventura ele me aceitará.
21 Deyiɗën: “Yakob, xaɗëp ireƴ in, gand emban ɓayiw ko”.» Gayikwa er baxo yëland: «Axoc këŋo xoc oxoỹ orexëm ol gë er fupaxën këmo do lëngwali këme in. Ɓamat aw̃a ko w̃a exe kaca, do mi kofëtar gë onënga fo!»
21 Assim foi o presente antes dele, e ele mesmo pernoitou aquela noite no acampamento.
22 Ata Yakob mondako lëngwali baɓi oyel or fupaxën baŋo ol, do mëŋ xey këŋo na gër akwëndaya.
22 E ele levantou-se naquela noite, e tomou suas duas mulheres, e suas duas servas, e seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Ata yatijo gëmëɗ, Yakob gë ɓësoxari ɓëxi ɓërexëm ɓën, gë okaɗëp otoxari oki od ɓësoxari ɓërexëm ok, do gë ɓëtox epëxw gë imat ɓëndexëm ɓëŋ, xegëta këni lar ir këni w̃acënd Yabok in.
23 E ele os tomou, e os enviou a passar o ribeiro, e enviou o que ele tinha.
24 Aɓar ɓar baɓi, xegëta këni lar in gë ɗek ɓeɓër xwën ko ɓën.
24 E Jacó foi deixado só. E ali lutou com ele um homem até o romper do dia.
25 Yakob ɓayi ko gaɓat ekeg elo. Ata ŝanayaw ko ala do xaxër këni gë mëŋ xali kë wecand.
25 E quando este viu que não prevalecia contra ele, tocou a junta de sua coxa. E se desconjuntou a junta de sua coxa, enquanto lutava com ele.
26 Ala ajo ga wat ko mëne anëka dëŋ sëkwan këŋo eŋo ɗap in, xëm këŋo gër epem. Ata Yakob lonëta ko nand bani xaxërënd na.
26 E ele disse: Deixa-me ir, pois o dia já rompe. E ele disse: Eu não te deixarei ir, a não ser que me abençoes.
27 Ata re ko ala ajo: «Teɓële me ƴe, gayikwa anëka kë wecand.» Yaka ko Yakob: «Ami teɓ na eƴ ƴe, xarak aƴe yël ex na oɓetak ol.»
27 E ele lhe disse: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 Ala ajo w̃ëka këŋo: «Ake këni w̃acënd?» Yaka ko: «Yakob.»
28 E disse-lhe: Teu nome não será mais chamado Jacó, mas Israel, porque como um príncipe tu tens poder com Deus e com homens, e prevaleceste.
29 Re ko: «Macindëleni gërëgako Isërayel, kërex bo na ga këni w̃acënd Yakob. Gayikwa axaxër xaxër kën gë Kaxanu do gë ɓela ɓën, ɓarikan wëj xor këɓi.»
29 E Jacó lhe perguntou, e disse: Dize-me, rogo-te, teu nome. E ele disse: Por que é que tu perguntas o meu nome? E ele o abençoou ali.
30 Yakob w̃ëka këŋo: «Këla pelële wa ow̃ac oreƴ ol.» Yaka ko: «Ine këƴe w̃ëkaxënënd ow̃ac oram ol?» Ata yël këŋo oɓetak ol.
30 E Jacó chamou o nome do lugar Peniel, pois eu tenho visto a Deus face a face, e a minha vida foi preservada.
31 Yakob w̃ac ko na gër ed xaxër bani «Peniyel», mëne ngëŋ «Dëxas ir Kaxanu in». Gayikwa are re baxo: «Afaɓër faɓër këmi gë Kaxanu, do ɓayi këme aɓëngw.»
31 E quando ele passou por Peniel, o sol se levantou sobre ele, e ele manquejava da sua coxa.
32 Eñan eŋ anëka bax fënëgund and baxo xucand Yakob Penuwel aŋ. Ata këŋo racëtënd oñe oŋ, ga lonëta ko gër epem.
32 Por isso os filhos de Israel não comem, até o dia de hoje, do nervo que está sobre a juntura da coxa, porque ele tocou a juntura da coxa de Jacó no tendão que se encolheu.
33 Mëŋ ex xali doro, ɓërandëw̃ëra and Isërayel ɓën ani ƴakënd na angën and gër emef aŋ, gayik gër angën aŋo sembaỹ baxo Yakob.
33 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.