Gênesis 30
Oniyan (BSC) vs NVT
1 Raŝel wat ko mëne itox aŋo dëw̃ën ex na Yakob, ƴakëraxi këŋo end aɓinëm Leya eŋ. Ata Raŝel fel këŋo Yakob: «Cotënële fa oɓaŝ, angëmëne ax gi ex na mondako aŝës këme ŝës!»
1 Quando Raquel viu que não dava filhos a Jacó, teve inveja da irmã e implorou a Jacó: “Dê-me filhos, ou morrerei!”.
2 Ata Yakob ga xoỹën këŋo Raŝel, re ko: «Ba wëno nde ex Kaxanu, mëŋ ar lëc ki oɓaŝ an?»
2 Jacó se enfureceu com Raquel. “Por acaso sou Deus?”, perguntou ele. “Foi ele que não permitiu que você tivesse filhos!”
3 Yaka ko Raŝel: «Awa nëkoɗo Bila, xaɗëp isoxari iram in, ɓarin angaw̃ amat exo dëw̃axën gër olëkëna oram. Paɓ gë mëŋ këme hi wëno ɓëte ar gë oɓaŝ!»
3 Raquel lhe disse: “Tome minha serva Bila e deite-se com ela. Ela dará à luz filhos em meu lugar e, por meio dela, também terei uma família”.
4 Ata Raŝel mondako ỹërëndër baɓi Yakob do gë Bila, xaɗëp isoxari irexëm in. Yakob do gë Bila, ata ɓar këni angaw̃ amat.
4 Então Raquel entregou sua serva Bila a Jacó por mulher, e Jacó se deitou com ela.
5 Bila hi ko gë acël, do rëw̃ën këŋo itoŝan Yakob.
5 Bila engravidou e deu um filho a Jacó.
6 Ata re ko Raŝel: «Kaxanu w̃aŝan ke. Aɓaxët ɓaxët ke do yël ke itoŝan.» Mëŋ w̃acaxën baŋo asëñiw̃ Dan, mëne ngëŋ «Kiti».
6 Raquel o chamou de Dã, pois disse: “Deus me fez justiça! Ouviu meu pedido e me deu um filho!”.
7 Bila, xaɗëp isoxari ir Raŝel in, hi ko ɓëte gë acël, do rëw̃ën këŋo Yakob itoŝan ikinëm.
7 Bila engravidou novamente e deu a Jacó o segundo filho.
8 Re ko ɓëte Raŝel: «Mbaŋ xaxër këmi gë aɓaỹe Leya, do anëka xor këmo.» Raŝel w̃ac këŋo itoŝan iŋo Nefëtali, mëne ngëŋ «Okaxër».
8 Raquel o chamou de Naftali, pois disse: “Tive uma luta intensa com minha irmã e venci!”.
9 Leya ga wata ko mëne anëka seɓ ko orëw̃ ol, w̃eɗ këŋo Silëpa, xaɗëp isoxari irexëm in, do ỹërëndër këɓi gë Yakob.
9 Quando Lia percebeu que tinha parado de engravidar, tomou sua serva Zilpa e a entregou a Jacó por mulher.
10 Silëpa, xaɗëp isoxari ir Leya in, rëw̃ën këŋo mëŋ ɓëte itoŝan Yakob.
10 Pouco tempo depois, Zilpa deu um filho a Jacó.
11 Ata re ko Leya: «Oko oyekax olo!» Ata w̃ac këŋo Gad, mëne ngëŋ «Oyekax».
11 Lia o chamou de Gade, pois disse: “Como sou afortunada!”.
12 Silëpa, xaɗëp isoxari ir Leya in, rëw̃ën këŋo ɓëte Yakob itoŝan ikinëm.
12 Então Zilpa deu a Jacó o segundo filho.
13 Re ko ɓëte Leya: «Oko onënga oram olo! Odënaw̃ ok kë ỹana exe macënd asoxari ar gë onënga!» W̃ac këŋo itoŝan iŋo Aser, mëne ngëŋ «Onënga».
13 Lia o chamou de Aser, pois disse: “Como estou alegre! Agora as outras mulheres celebrarão comigo”.
14 Amëd and bani xanarand bële aŋ, Ruben ƴe ko gër oŝënga. Ga ŝanan ko andës and bani rind ɓëŝan ɓër ɓësoxari do këni w̃acënd mandëragor aŋ, w̃ëlanëgu këŋo nëm Leya. Ata Raŝel fel këŋo Leya: «Cetële wa mandëragor ir w̃ëlanëgu ki asëñix in.»
14 Certo dia, durante a colheita do trigo, Rúben encontrou algumas mandrágoras que cresciam no campo e as trouxe para Lia, sua mãe. Raquel suplicou a Lia: “Por favor, dê-me algumas das mandrágoras de seu filho”.
15 Yaka këŋo: «Axi gi ex na nde gwac ga xan këƴe icën indam iŋ, do ỹandi ki ɓëte mandëragor ir w̃ëlanëgu ke itox indam in.» Ata yaka ko Raŝel: «Awa doro gë wëj këŋun xey, end mandëragor ir asëñix eŋ.»
15 Lia, porém, respondeu: “Não basta ter roubado meu marido? Agora também quer roubar as mandrágoras de meu filho?”. Raquel propôs: “Em troca de algumas mandrágoras, deixarei que Jacó se deite com você esta noite”.
16 Apenëka aŋ, Yakob ga xaniw ko gër apuỹ ko w̃aỹiwënd. Leya ga xaca këŋo, re ko: «Awa doro gë wëno këɓo xey ɗe. Ayëc yëc këmi gë mandëragor ir asëñiw̃ën in.» Ata gëmëɗ ijo, Yakob do gë Leya ɓar këni angaw̃ amat.
16 Ao entardecer, quando Jacó estava voltando do campo, Lia foi ao seu encontro e disse: “Esta noite você deve se deitar comigo. Paguei por você com algumas mandrágoras que meu filho encontrou”. Assim, naquela noite Jacó se deitou com Lia.
17 Kaxanu ga yakali këŋo Leya, hi ko gë acël, do rëw̃ën këŋo Yakob itoŝan injoxën iŋ.
17 Deus respondeu às orações de Lia, que engravidou novamente e deu a Jacó o quinto filho.
18 Ata re ko Leya: «Kaxanu ŝos ke, wëno ar ỹërëndër këɓi icën indam iŋ gë xaɗëp isoxari iram an.» W̃ac këŋo itoŝan iŋo Isakar, mëne ngëŋ «Acosa».
18 Chamou-o de Issacar, pois disse: “Deus me recompensou porque entreguei minha serva por mulher a meu marido”.
19 Leya hi ko ɓëte gë acël, rëw̃ën këŋo Yakob itoŝan injongimatën iŋ.
19 Lia engravidou outra vez e deu a Jacó o sexto filho.
20 Ata re ko Leya: «Kaxanu fupa ke. Dodo aŋo cëŋ, icën indam iŋ afëɓ ke fëɓ, gayik ɓëtoŝan ɓënjongimat rëw̃ën këmo.» W̃ac këŋo itoŝan iŋo Sabuloŋ, mëne ngëŋ «Afëɓ».
20 Chamou-o de Zebulom, pois disse: “Deus me deu uma boa recompensa. Agora meu marido me tratará com respeito, porque lhe dei seis filhos”.
21 Ga xucak eŋo, Leya rëw̃ këŋo ɓëte itoxari do w̃ac këŋo Dina.
21 Depois, Lia deu à luz uma filha e a chamou de Diná.
22 Kaxanu xwita këŋo Raŝel, do yakali këŋo cale iŋ. Ata Raŝel hi ko ar kë xor exo dëw̃.
22 Então Deus se lembrou de Raquel e, em resposta a suas orações, permitiu que ela se tornasse fértil.
23 Hi ko gë acël, do rëw̃ këŋo itoŝan. Ata re ko: «Kaxanu anëka rëxët ko oŝëfën oram ol.»
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. “Deus tirou a minha humilhação”, declarou,
24 W̃ac këŋo itoŝan iŋo Yosef mëne ngëŋ «Aɓaŝa», ga baxo rend: «Axwën Kaxanu ɓaŝëlexe wa itox icëxe!»
24 e o chamou de José, pois disse: “Que o S enhor me acrescente ainda outro filho!”.
25 And rëw̃ këŋo Raŝel Yosef aŋ, Yakob fel këŋo Labaŋ: «Teɓële ngwa me ƴe, me maỹi gër ndeɓi, gër ebar edam.
25 Logo depois que Raquel deu à luz José, Jacó disse a Labão: “Por favor, libere-me para que eu volte à minha terra natal.
26 Maŝële ɓësoxari ɓëram ɓën, do gë oɓaŝ oram ol me ƴexën gayik në endeɓën riyenin këmi: wëj dëŋ anang nang këƴ ang riyenin këmi ak.»
26 Permita-me levar minhas mulheres e meus filhos, pelos quais o servi, e deixe-me partir. O senhor sabe muito bem como trabalhei arduamente a seu serviço”.
27 Ata re ko Labaŋ: «Axara xara këmi ɓayil ro, wëj ex oyekax oram ol. Ɓangoc ɓandam ɓaŋ fel ke mëne Axwën Kaxanu në endeƴ yëlaxën ke oɓetak ol.»
27 Labão respondeu: “Se mereço seu favor, fique. Eu enriqueci, pois o S enhor me abençoou por sua causa.
28 Ɓaŝ ko ɓëte: «Deƴal ba ine kë hi acosa andeƴ aŋ, mi yëlaxënënd.»
28 Diga-me qual será seu salário e, qualquer que seja o valor, eu lhe pagarei”.
29 Yaka ko Yakob: «Wëj dëŋ anang nang këƴ ang riyenin këmi ak, do ang ŝëna këni oyel oreƴ gër otaxan odam ak.
29 Jacó respondeu: “O senhor sabe como trabalhei arduamente a seu serviço e como seus rebanhos cresceram sob meus cuidados.
30 Gayikwa oyel ofënëpëne or ŝot baƴëɓi and h̃atëgu këme ol, mbaŋ ŝëna këni. Axwën Kaxanu yël ki oɓetak ol elod yatir wëñ këme gër yangana ireƴ ro. Gërëgako nand fe këme ri andiyen andam dëŋ?»
30 De fato, o senhor tinha pouco antes de eu chegar, mas sua riqueza aumentou consideravelmente. O S enhor o abençoou por meio de tudo que eu fiz. Mas e quanto a mim? Quando começarei a cuidar de minha própria família?”.
31 W̃ëka ko Labaŋ: «Ine ỹapëk mi yël?» Yaka ko Yakob: «Ỹoweỹ aƴe yël na. Angëmëne aw̃a w̃a këƴ er këmi fel in, aɓakan këme ɓakan oxaɗac or oɓeci oreƴ do gë opeỹ odeƴ ol, axaɗac këmëni xaɗac.
31 “Quanto quer receber de salário?”, perguntou Labão mais uma vez. Jacó respondeu: “Não me dê coisa alguma. Se o senhor fizer o que lhe direi, continuarei a cuidar de seus rebanhos:
32 Doro këme ƴe gër ed exëni ɗek oɓeci oreƴ ol do gë opeỹ odeƴ ok. Pitëlëɓi oɓeci or ỹër-ỹër ol do gë opeỹ od gë ɓambaren ok. Ɓën kë hi acosa andam aŋ.
32 deixe-me inspecionar seus rebanhos hoje e remover todas as ovelhas e cabras salpicadas e malhadas, além de todas as ovelhas pretas. Elas serão o meu salário.
33 Or ŝenene oram ol ecan kë ŝanaya, and këƴ ƴeli eƴ wat acosa andam aŋ. Emeci end këƴo sëk axo gi ex na ỹër-ỹër yo, areka reka këmo. Ɓëte ifeỹ ir këƴo sëk axo gi ex na gë ɓambaren yo, areka reka këmo.»
33 No futuro, quando o senhor conferir os animais que me deu como salário, verá que fui honesto. Se encontrar em meu rebanho alguma cabra que não seja salpicada ou malhada, ou alguma ovelha que não seja preta, saberá que as roubei do senhor”.
34 Labaŋ re ko: «Awa aw̃a w̃a këme er re këƴ in!»
34 “Está bem”, respondeu Labão. “Será como você diz.”
35 Ata kwël yatijo fo, fit baɓi Yakob ɗek ɓapëlang ɓand ỹër-ỹër ɓaŋ, gë oɓeci onëm or ỹër-ỹër ol, gë ɗek oɓeci or gë ɓapeŝen ol, do gë ɗek opeỹ od gë ɓambaren ok. Seɓ këɓi gër otaxan od ɓosëñiw̃ enëɓi kaɗacërand pit.
35 Naquele mesmo dia, porém, Labão saiu e tirou do rebanho todos os bodes listrados e malhados, todas as cabras salpicadas e malhadas ou com manchas brancas, e todas as ovelhas pretas. Colocou os animais sob os cuidados de seus filhos,
36 H̃awëtali kënëɓi gë mëŋ Yakob në oñe ond ɓamëɗëna ɓatas. Yakob mëŋ këɓi xaɗacërand oɓeci ol do gë opeỹ od ɓayi baŋo Labaŋ ok.
36 que os levaram a um lugar a três dias de viagem de onde Jacó estava. Assim, Jacó ficou e tomou conta do resto do rebanho de Labão.
37 Ata Yakob saw̃ëgu ko ɓënini ɓëcëkët ɓënd aces, gë ɓënd angërëŝa, do gë ɓënd anjang. Xopëtëra ko daɗët daɗët xali kë watind ɓëpeŝen ɓëpeŝen.
37 Então Jacó pegou alguns galhos verdes de álamo, amendoeira e plátano e removeu tiras das cascas, formando listras brancas nos galhos.
38 Ata ga xoƴ ko oƴand ok gër ed këni ŝeɓënd oɓeci, mar ɓayik wat-wat gër ogës od oɓeci or bax xerarënd gër eceɓ ed men.
38 Em seguida, colocou os galhos descascados junto aos bebedouros onde os rebanhos iam beber água, pois era ali que se acasalavam.
39 Mondako bani xerarënd ler gër ɓënini ɓëŋo. Ata rëw̃ kënëɓi ɓëmeci ɓënd ỹër-ỹër, ɓënd gë ɓambaren, do gë ɓënd gë ɓapeŝen.
39 Quando se acasalavam diante desses galhos descascados com listras brancas, davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Opeỹ ok cëŋ, Yakob aŝapëreli ŝapëreli baɓi gë oɓeci ol. Do and këɓi ỹandi opeỹ onëm enëɓi kera aŋ fo baɓi sëkalind Yakob okondo od ỹër-ỹër ok, do gë od gë ɓambaren ok. Ata onëm ok rëw̃ kënëɓi ɓënoɓo ɓënd ỹër-ỹër do gë ɓënd gë ɓambaren. Mondako ɓaŝa baɓi Yakob ɓenga ɓend oyel or xwën këɓi ol, do abaɓi ɓar na gë oyel or Labaŋ ol.
40 Jacó separava esses cordeiros do rebanho de Labão. Na época do cio, colocava o rebanho de frente para os animais listrados e pretos de Labão. Assim, Jacó foi formando seu próprio rebanho, que mantinha separado do de Labão.
41 Ata Yakob, and këni xerarënd oyel oɓëtëk aŋ fo baxo xoƴënd ɓënini ɓënd xopëtëra baxo daɗët daɗët ɓëŋ, eni wataxënënd.
41 Sempre que as fêmeas mais fortes estavam no cio, Jacó colocava os galhos descascados nos bebedouros em frente delas, para que se acasalassem diante dos galhos.
42 Ɓarikan and këni xerarënd oyel ofiŝëk aŋ, abaxo xoƴ na. Oyel ofiŝëk ol ɓayi këno Labaŋ, do oɓëtëk ol xwën këɓi Yakob.
42 Não fazia o mesmo, porém, com as fêmeas mais fracas, de modo que as crias mais fracas ficavam com Labão, e as mais fortes, com Jacó.
43 Mondako ŝotëra baxo Yakob napul isëm xali hi ko ar gë opeỹ odanjëm, gë oɓeci oranjëm, gë ogelemba do gë opali odanjëm. Hi ko ɓëte axwën ar okaɗëp otoxari do gë otoŝan odanjëm.
43 O resultado foi que Jacó se tornou muito rico, dono de grandes rebanhos e também de servos e servas e muitos camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.