Gênesis 30

Oniyan (BSC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Raŝel wat ko mëne itox aŋo dëw̃ën ex na Yakob, ƴakëraxi këŋo end aɓinëm Leya eŋ. Ata Raŝel fel këŋo Yakob: «Cotënële fa oɓaŝ, angëmëne ax gi ex na mondako aŝës këme ŝës!»
1 Quando Raquel percebeu que não podia ter filhos, ficou com inveja da sua irmã Leia e disse ao marido: — Dê-me filhos; se não, eu morro!
2 Ata Yakob ga xoỹën këŋo Raŝel, re ko: «Ba wëno nde ex Kaxanu, mëŋ ar lëc ki oɓaŝ an?»
2 Jacó ficou zangado com Raquel e disse: — Você está pensando que eu sou Deus? É ele quem não deixa você ter filhos.
3 Yaka ko Raŝel: «Awa nëkoɗo Bila, xaɗëp isoxari iram in, ɓarin angaw̃ amat exo dëw̃axën gër olëkëna oram. Paɓ gë mëŋ këme hi wëno ɓëte ar gë oɓaŝ!»
3 Então Raquel disse: — Aqui está a minha escrava Bila; tenha relações com ela. Quando ela tiver um filho, será como se fosse meu. Desse modo eu serei mãe por meio dela .
4 Ata Raŝel mondako ỹërëndër baɓi Yakob do gë Bila, xaɗëp isoxari irexëm in. Yakob do gë Bila, ata ɓar këni angaw̃ amat.
4 Assim, Raquel deu a Jacó a sua escrava Bila para ser sua concubina , e ele teve relações com ela.
5 Bila hi ko gë acël, do rëw̃ën këŋo itoŝan Yakob.
5 Bila ficou grávida e deu a Jacó um filho.
6 Ata re ko Raŝel: «Kaxanu w̃aŝan ke. Aɓaxët ɓaxët ke do yël ke itoŝan.» Mëŋ w̃acaxën baŋo asëñiw̃ Dan, mëne ngëŋ «Kiti».
6 Então Raquel disse: — Este menino vai se chamar Dã porque Deus foi justo comigo. Ele ouviu a minha oração e me deu um filho.
7 Bila, xaɗëp isoxari ir Raŝel in, hi ko ɓëte gë acël, do rëw̃ën këŋo Yakob itoŝan ikinëm.
7 Bila ficou grávida outra vez e deu a Jacó outro filho.
8 Re ko ɓëte Raŝel: «Mbaŋ xaxër këmi gë aɓaỹe Leya, do anëka xor këmo.» Raŝel w̃ac këŋo itoŝan iŋo Nefëtali, mëne ngëŋ «Okaxër».
8 Aí Raquel disse: — O nome deste menino será Naftali porque lutei muito contra minha irmã e venci.
9 Leya ga wata ko mëne anëka seɓ ko orëw̃ ol, w̃eɗ këŋo Silëpa, xaɗëp isoxari irexëm in, do ỹërëndër këɓi gë Yakob.
9 Quando Leia percebeu que não ia ter mais filhos, deu a sua escrava Zilpa a Jacó para ser sua concubina.
10 Silëpa, xaɗëp isoxari ir Leya in, rëw̃ën këŋo mëŋ ɓëte itoŝan Yakob.
10 E Zilpa deu a Jacó um filho.
11 Ata re ko Leya: «Oko oyekax olo!» Ata w̃ac këŋo Gad, mëne ngëŋ «Oyekax».
11 Então Leia disse: — Que sorte! Este menino vai se chamar Gade .
12 Silëpa, xaɗëp isoxari ir Leya in, rëw̃ën këŋo ɓëte Yakob itoŝan ikinëm.
12 Depois Zilpa deu a Jacó outro filho,
13 Re ko ɓëte Leya: «Oko onënga oram olo! Odënaw̃ ok kë ỹana exe macënd asoxari ar gë onënga!» W̃ac këŋo itoŝan iŋo Aser, mëne ngëŋ «Onënga».
13 e Leia disse: — Como sou feliz! Agora as mulheres dirão que sou feliz. Por isso o menino se chamará Aser .
14 Amëd and bani xanarand bële aŋ, Ruben ƴe ko gër oŝënga. Ga ŝanan ko andës and bani rind ɓëŝan ɓër ɓësoxari do këni w̃acënd mandëragor aŋ, w̃ëlanëgu këŋo nëm Leya. Ata Raŝel fel këŋo Leya: «Cetële wa mandëragor ir w̃ëlanëgu ki asëñix in.»
14 Um dia, no tempo da colheita do trigo, Rúben foi ao campo. Ali achou umas mandrágoras e as levou para Leia, a sua mãe. Quando Raquel viu isso, disse a Leia: — Por favor, dê-me algumas das mandrágoras que o seu filho trouxe.
15 Yaka këŋo: «Axi gi ex na nde gwac ga xan këƴe icën indam iŋ, do ỹandi ki ɓëte mandëragor ir w̃ëlanëgu ke itox indam in.» Ata yaka ko Raŝel: «Awa doro gë wëj këŋun xey, end mandëragor ir asëñix eŋ.»
15 Leia respondeu: — Será que você acha que tomar o meu marido de mim ainda é pouco? Agora vai querer tomar também as mandrágoras que o meu filho me deu? Aí Raquel disse: — Vamos fazer uma troca: você me dá as mandrágoras, e eu deixo que você durma com Jacó esta noite.
16 Apenëka aŋ, Yakob ga xaniw ko gër apuỹ ko w̃aỹiwënd. Leya ga xaca këŋo, re ko: «Awa doro gë wëno këɓo xey ɗe. Ayëc yëc këmi gë mandëragor ir asëñiw̃ën in.» Ata gëmëɗ ijo, Yakob do gë Leya ɓar këni angaw̃ amat.
16 De tardinha, quando Jacó chegou do campo, Leia foi encontrar-se com ele e disse: — Esta noite você vai dormir comigo porque eu paguei para isso com as mandrágoras que o meu filho achou. Naquela noite Jacó teve relações com ela.
17 Kaxanu ga yakali këŋo Leya, hi ko gë acël, do rëw̃ën këŋo Yakob itoŝan injoxën iŋ.
17 Deus ouviu a oração de Leia, e ela ficou grávida e deu a Jacó um quinto filho.
18 Ata re ko Leya: «Kaxanu ŝos ke, wëno ar ỹërëndër këɓi icën indam iŋ gë xaɗëp isoxari iram an.» W̃ac këŋo itoŝan iŋo Isakar, mëne ngëŋ «Acosa».
18 Então Leia disse: — Este menino se chamará Issacar , pois Deus me recompensou por ter dado a minha escrava ao meu marido.
19 Leya hi ko ɓëte gë acël, rëw̃ën këŋo Yakob itoŝan injongimatën iŋ.
19 Depois Leia engravidou pela sexta vez e deu a Jacó mais um filho.
20 Ata re ko Leya: «Kaxanu fupa ke. Dodo aŋo cëŋ, icën indam iŋ afëɓ ke fëɓ, gayik ɓëtoŝan ɓënjongimat rëw̃ën këmo.» W̃ac këŋo itoŝan iŋo Sabuloŋ, mëne ngëŋ «Afëɓ».
20 E disse: — Deus me deu um belo presente. Agora o meu marido vai ficar comigo porque lhe dei seis filhos. Por isso ela pôs nele o nome de Zebulom .
21 Ga xucak eŋo, Leya rëw̃ këŋo ɓëte itoxari do w̃ac këŋo Dina.
21 Por último Leia teve uma filha e lhe deu o nome de Dina.
22 Kaxanu xwita këŋo Raŝel, do yakali këŋo cale iŋ. Ata Raŝel hi ko ar kë xor exo dëw̃.
22 Então Deus lembrou de Raquel. Ele ouviu a sua oração e fez com que ela pudesse ter filhos.
23 Hi ko gë acël, do rëw̃ këŋo itoŝan. Ata re ko: «Kaxanu anëka rëxët ko oŝëfën oram ol.»
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. Então disse: — Deus não deixou que eu continuasse envergonhada por não ter filhos.
24 W̃ac këŋo itoŝan iŋo Yosef mëne ngëŋ «Aɓaŝa», ga baxo rend: «Axwën Kaxanu ɓaŝëlexe wa itox icëxe!»
24 Que o Senhor Deus me dê mais um filho. Por isso ela pôs nele o nome de José .
25 And rëw̃ këŋo Raŝel Yosef aŋ, Yakob fel këŋo Labaŋ: «Teɓële ngwa me ƴe, me maỹi gër ndeɓi, gër ebar edam.
25 Depois do nascimento de José, Jacó disse a Labão: — Deixe-me voltar para a minha terra.
26 Maŝële ɓësoxari ɓëram ɓën, do gë oɓaŝ oram ol me ƴexën gayik në endeɓën riyenin këmi: wëj dëŋ anang nang këƴ ang riyenin këmi ak.»
26 Dê-me os meus filhos e as minhas mulheres, que eu ganhei trabalhando para o senhor, e eu irei embora. O senhor sabe muito bem quanto eu o tenho servido.
27 Ata re ko Labaŋ: «Axara xara këmi ɓayil ro, wëj ex oyekax oram ol. Ɓangoc ɓandam ɓaŋ fel ke mëne Axwën Kaxanu në endeƴ yëlaxën ke oɓetak ol.»
27 Labão respondeu: — Fique comigo, por favor, pois por meio de adivinhações fiquei sabendo que o
28 Ɓaŝ ko ɓëte: «Deƴal ba ine kë hi acosa andeƴ aŋ, mi yëlaxënënd.»
28 Diga quanto quer ganhar, que eu pagarei.
29 Yaka ko Yakob: «Wëj dëŋ anang nang këƴ ang riyenin këmi ak, do ang ŝëna këni oyel oreƴ gër otaxan odam ak.
29 Então Jacó disse: — O senhor sabe como tenho trabalhado e como tenho cuidado dos seus animais.
30 Gayikwa oyel ofënëpëne or ŝot baƴëɓi and h̃atëgu këme ol, mbaŋ ŝëna këni. Axwën Kaxanu yël ki oɓetak ol elod yatir wëñ këme gër yangana ireƴ ro. Gërëgako nand fe këme ri andiyen andam dëŋ?»
30 Antes de eu chegar, o senhor tinha pouco, mas depois tudo aumentou muito. E Deus tem abençoado o senhor em todos os lugares por onde eu tenho andado. Mas agora preciso cuidar da minha própria família.
31 W̃ëka ko Labaŋ: «Ine ỹapëk mi yël?» Yaka ko Yakob: «Ỹoweỹ aƴe yël na. Angëmëne aw̃a w̃a këƴ er këmi fel in, aɓakan këme ɓakan oxaɗac or oɓeci oreƴ do gë opeỹ odeƴ ol, axaɗac këmëni xaɗac.
31 — Quanto você quer que eu lhe pague? — insistiu Labão. Jacó respondeu: — Não quero salário. Eu continuarei a cuidar das suas ovelhas se o senhor concordar com a proposta que vou fazer.
32 Doro këme ƴe gër ed exëni ɗek oɓeci oreƴ ol do gë opeỹ odeƴ ok. Pitëlëɓi oɓeci or ỹër-ỹër ol do gë opeỹ od gë ɓambaren ok. Ɓën kë hi acosa andam aŋ.
32 Hoje vou passar por todo o seu rebanho a fim de separar para mim todos os carneirinhos pretos e todos os cabritos malhados e com manchas. É só isso que eu quero como salário.
33 Or ŝenene oram ol ecan kë ŝanaya, and këƴ ƴeli eƴ wat acosa andam aŋ. Emeci end këƴo sëk axo gi ex na ỹër-ỹër yo, areka reka këmo. Ɓëte ifeỹ ir këƴo sëk axo gi ex na gë ɓambaren yo, areka reka këmo.»
33 No futuro será fácil o senhor saber se eu tenho sido honesto. Na hora de conferir o meu salário, se houver no meu rebanho carneirinhos que não sejam pretos e cabritos que não sejam malhados ou não tenham manchas, o senhor saberá que fui eu que roubei.
34 Labaŋ re ko: «Awa aw̃a w̃a këme er re këƴ in!»
34 Labão concordou, dizendo: — Está bem. Aceito a sua proposta.
35 Ata kwël yatijo fo, fit baɓi Yakob ɗek ɓapëlang ɓand ỹër-ỹër ɓaŋ, gë oɓeci onëm or ỹër-ỹër ol, gë ɗek oɓeci or gë ɓapeŝen ol, do gë ɗek opeỹ od gë ɓambaren ok. Seɓ këɓi gër otaxan od ɓosëñiw̃ enëɓi kaɗacërand pit.
35 Mas naquele mesmo dia Labão separou para si todos os cabritos que tinham listas ou manchas, todas as cabras malhadas e as manchadas ou que tinham algum branco e todos os carneirinhos pretos. Ele os entregou aos seus filhos para cuidarem deles
36 H̃awëtali kënëɓi gë mëŋ Yakob në oñe ond ɓamëɗëna ɓatas. Yakob mëŋ këɓi xaɗacërand oɓeci ol do gë opeỹ od ɓayi baŋo Labaŋ ok.
36 e se afastou de Jacó a uma distância de três dias de viagem. E Jacó ficou cuidando dos outros animais de Labão.
37 Ata Yakob saw̃ëgu ko ɓënini ɓëcëkët ɓënd aces, gë ɓënd angërëŝa, do gë ɓënd anjang. Xopëtëra ko daɗët daɗët xali kë watind ɓëpeŝen ɓëpeŝen.
37 Então Jacó pegou galhos verdes de choupo, de amendoeira e de plátano e descascou-os, fazendo aparecer listas brancas.
38 Ata ga xoƴ ko oƴand ok gër ed këni ŝeɓënd oɓeci, mar ɓayik wat-wat gër ogës od oɓeci or bax xerarënd gër eceɓ ed men.
38 Ele pôs esses galhos na frente dos animais, nos bebedouros onde iam beber. Ele fez isso porque eles cruzavam quando iam beber.
39 Mondako bani xerarënd ler gër ɓënini ɓëŋo. Ata rëw̃ kënëɓi ɓëmeci ɓënd ỹër-ỹër, ɓënd gë ɓambaren, do gë ɓënd gë ɓapeŝen.
39 E, como cruzavam diante dos galhos, as ovelhas davam crias listadas, com manchas e malhadas.
40 Opeỹ ok cëŋ, Yakob aŝapëreli ŝapëreli baɓi gë oɓeci ol. Do and këɓi ỹandi opeỹ onëm enëɓi kera aŋ fo baɓi sëkalind Yakob okondo od ỹër-ỹër ok, do gë od gë ɓambaren ok. Ata onëm ok rëw̃ kënëɓi ɓënoɓo ɓënd ỹër-ỹër do gë ɓënd gë ɓambaren. Mondako ɓaŝa baɓi Yakob ɓenga ɓend oyel or xwën këɓi ol, do abaɓi ɓar na gë oyel or Labaŋ ol.
40 Jacó separou as ovelhas dos bodes e fez com que olhassem na direção dos animais listados e dos animais pretos do rebanho de Labão. Assim, Jacó foi formando o seu próprio rebanho, separando-o dos animais de Labão.
41 Ata Yakob, and këni xerarënd oyel oɓëtëk aŋ fo baxo xoƴënd ɓënini ɓënd xopëtëra baxo daɗët daɗët ɓëŋ, eni wataxënënd.
41 Quando os animais fortes estavam cruzando, Jacó punha os galhos das árvores na frente deles nos bebedouros, e assim eles cruzavam perto dos galhos.
42 Ɓarikan and këni xerarënd oyel ofiŝëk aŋ, abaxo xoƴ na. Oyel ofiŝëk ol ɓayi këno Labaŋ, do oɓëtëk ol xwën këɓi Yakob.
42 Mas na frente dos animais fracos Jacó não punha os galhos. Por isso os animais fracos ficavam para Labão, e os mais fortes ficavam para Jacó.
43 Mondako ŝotëra baxo Yakob napul isëm xali hi ko ar gë opeỹ odanjëm, gë oɓeci oranjëm, gë ogelemba do gë opali odanjëm. Hi ko ɓëte axwën ar okaɗëp otoxari do gë otoŝan odanjëm.
43 Desse modo ele ficou muito rico e chegou a ter muitas ovelhas e cabras, escravos, escravas, camelos e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.