Gênesis 29

Oniyan (BSC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yakob ga fakët ko oñe oŋ, faɓ ko gand ebar ed apën-eñan.
1 Jacó continuou a sua viagem e chegou à terra do Oriente.
2 Sëk ko andu gër apuỹ. Wat këɓi ɓëmëxwër ɓëtas ɓënd oɓeci, do gë opeỹ ga seyëtara këni jeƴ gër andu gayik na banëɓi ŝeɓënënd. Gë angaỹ atëm bani sëndënd andu aŋo.
2 De repente, ele olhou e viu no campo um poço; em volta dele estavam três pastores, cada um com as suas ovelhas e cabras. A água para os animais era tirada desse poço, que era tapado com uma grande pedra.
3 Ɓëxaɗac ɓën, and kënëɓi ɓar ɗek ɓenga ɓend oyel aŋ fo bani sëndëtënd andu aŋ enëɓi dëmbënaxën men oŋ. Ɓëte and këni ŝeɓ ɗek oyel aŋ fo bani sëndënd gaŝëxe.
3 Quando todos os pastores se ajuntavam ali com os seus animais, então tiravam a pedra para dar água às ovelhas e cabras. Depois tornavam a pôr a pedra na boca do poço.
4 Ata Yakob w̃ëka këɓi ɓëxaɗac ɓën: «Ɓëmaỹe wën ɓër feye wa hi kën?» Yaka këni: «Ɓiyi ɓër gër Xaraŋ hi këmi.»
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus amigos? — Somos de Harã — responderam eles.
5 W̃ëka këɓi ɓëte: «Anang nde nang këno Labaŋ, ejiw̃ ed Naxor?» Yaka këni: «Iyo anang nang këmo.»
5 Em seguida perguntou: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? — Conhecemos, sim — disseram.
6 Re ko: «Mocan nde ɓayi ko wa?» Yaka këni: «Mocan ɓayi ko! Nëkoɗo wa ado aɓiw̃ Raŝel ga ko h̃atëgund gë oɓeci orexëm ol.»
6 — Ele vai bem? — perguntou Jacó. Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Re ko ɓëte Yakob: «Ƴaŋ ɓayik eñan eŋ, ax ŋat ex na eɓar ed oyel el. Ceɓëninëɓi oɓeci ol do gë opeỹ ok, do enëɓi ɓakalixën gër ondës eni ɓaŝaraw.»
7 Então Jacó disse: — Ainda é dia, e é muito cedo para recolher as ovelhas. Por que vocês não lhes dão água e as levam de volta para pastar?
8 Yaka këni: «Ami kor na mi di eŋo. And këmëni ɓar ɗek ɓenga ɓend oɓeci do gë opeỹ aŋ fo këmi sëndëtënd andu aŋ, amëd aŋo fo këmëni ŝeɓënënd.»
8 Eles responderam: — Não podemos. Temos de esperar que todas as ovelhas e cabras estejam aqui e a pedra seja tirada da boca do poço. Aí daremos água para elas.
9 Ata ga këni yeƴan mondako fo ɓayi bani, ga h̃atëgu ko Raŝel gë oɓeci or sëm ol, mëŋ axaɗac isoxari ebaxo.
9 Jacó ainda estava falando com eles quando Raquel, que era pastora de ovelhas, chegou com os animais do seu pai.
10 Yakob watër këni gë Raŝel, endënaw̃ end aỹiw̃ Labaŋ, and h̃atëgu ko na gë oyel or Labaŋ aŋ. Yakob sëka ko andu aŋ do sëndët ko angaỹ aŋ. Rëmbën këɓi oyel or aỹiw̃ Labaŋ ol.
10 Logo que Jacó a viu com as ovelhas e cabras do seu tio Labão, ele foi, e tirou a pedra da boca do poço, e deu água para os animais.
11 Yakob, ga w̃ega këŋo Raŝel, fulët këŋo otes.
11 Depois ele beijou Raquel e, muito emocionado, começou a chorar.
12 Fel këŋo mëne ar nëng ir sëm exo, do asëñiw̃ ar Rebeka. Ata Raŝel hër ko felëgu këŋo sëm.
12 E disse: — Eu sou parente do seu pai; sou filho de Rebeca. Raquel foi correndo contar tudo ao pai.
13 Sam ga wël ko Labaŋ mëne Yakob, asëñiw̃ ar imaỹe itoxari indexëm iŋ h̃atëguk, hërëgu ko eŋo kaca, ata w̃ega këŋo bëxiɓ. H̃ateli këŋo gër iciw̃, do Yakob sëfëtandëra këŋo ɗek.
13 Ele ouviu as novidades a respeito do seu sobrinho e logo saiu correndo. Quando encontrou Jacó, Labão o abraçou, e beijou, e o levou para casa. Jacó lhe contou tudo o que havia acontecido,
14 Ata Labaŋ fel këŋo: «Wëj ata enimin ŝapar iram dëŋ eƴ.» Yakob ỹëpa ko facaw̃ na gër iciw̃ ind Labaŋ.
14 e aí Labão disse: — Sim, de fato, você é da minha própria carne e sangue. Jacó ficou na casa do seu tio um mês inteiro.
15 Akey amat, Labaŋ fel këŋo Yakob: «Ax ñap ex na eƴe diyeninënd ariyenin fo gayik aỹu eƴ. Pelële ba ine kë hi acosa andeƴ aŋ.»
15 Aí Labão disse: — Não está certo você trabalhar de graça para mim só porque é meu parente. Quanto você quer ganhar?
16 Xarak, Labaŋ odënaw̃ oki ŝot baɓi: ekarënak eŋ Leya, do emeja eŋ Raŝel.
16 Acontece que Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Leia, e a mais moça, Raquel.
17 Ɓangës ɓand Leya ɓaŋ anambi nambi bax, ɓarikan Raŝel, monje ye baxo.
17 Leia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita de rosto e de corpo.
18 Awa Yakob ga h̃an baŋo anëka Raŝel, yaka këŋo Labaŋ: «Ɓëniy ɓënjongëɓëki këmi riyenin në end napul ir Raŝel, endënaw̃ emejanak endeƴ eŋ.»
18 Como Jacó estava apaixonado por Raquel, respondeu: — Trabalharei sete anos para o senhor a fim de poder casar com Raquel.
19 Ata re ko Labaŋ: «Ɗek yek, wëj fecan ke mi yël gë mo yël aŝëxen, ɓayil gër ndam ro!»
19 Labão disse: — Eu prefiro dá-la a você em vez de a um estranho. Fique aqui comigo.
20 Mondako riyeni baxo Yakob ɓëniy ɓënjongëɓëki eŋo ñëraxën Raŝel. Ɓëniy ɓënjongëɓëki ɓëŋo er hi bax ang ɓakey ɓapënëfëne fo gayik axuri xuri bax ang h̃an këŋo Raŝel ak.
20 Assim, Jacó trabalhou sete anos para poder ter Raquel. Mas, porque ele a amava, esses anos pareceram poucos dias.
21 Ga xucak ɓëniy ɓëŋo, Yakob fel këŋo Labaŋ: «Maŝële ngwa asoxari aram an, ga h̃ata këme ako ɓëniy ɓënd wëlër baxe mi diyenin ɓëŋ, anëka ỹandi ke mi ɓar angaw̃ amat!»
21 Quando passaram os sete anos, Jacó disse a Labão: — Dê-me a minha mulher. O tempo combinado já passou, e eu quero casar com ela.
22 Ata Labaŋ felëra këɓi ɗek ɓëraketa ɓën, do ri ko ofëna or ekana ol.
22 Labão deu uma festa de casamento e convidou toda a gente do lugar.
23 Apenëka aŋ w̃eɗ këŋo Leya, endënaw̃ ekarënak endexëm eŋ, do w̃ëlan këŋo Yakob. Ga xana këŋo, ɓar këni angaw̃ amat.
23 Mas naquela noite Labão pegou Leia e a entregou a Jacó, e ele teve relações com ela
24 Labaŋ w̃ëlali këŋo gër eñër, Silëpa, xaɗëp isoxari irexëm in hi ko xaɗëp ir aɓiw̃ Leya.
24 (Labão tinha dado a sua escrava Zilpa a Leia para ser escrava dela.).
25 Ga xeyëk, Yakob wat ko mëne Leya ỹër këŋo. Ata w̃ëka këŋo Labaŋ: «Inew̃a rixën këƴe eŋo? Ax gi ex na nde në end Raŝel riyenin këmi? Inecëŋ yifaxën këƴe?»
25 Só na manhã seguinte Jacó descobriu que havia dormido com Leia. Por isso foi reclamar com Labão. Ele disse: — Por que o senhor me fez uma coisa dessas? Eu trabalhei para ficar com Raquel. Por que foi que o senhor me enganou?
26 Yaka ko Labaŋ: «Ax ỹap ex na gër ndeɓi ro eno ñërët endënaw̃ emejanak eŋ.
26 Labão respondeu: — Aqui na nossa terra não é costume a filha mais moça casar antes da mais velha.
27 Ŋatayin gë Leya loxo ir ekana in, eƴo kanaxën ɓëte Raŝel. Ɓarikan afo eƴ di ɓëte gër ndam ro ɓëniy ɓënjongëɓëki ɓëcëxe.»
27 Espere até que termine a semana de festas do casamento. Aí, se você prometer que vai trabalhar para mim outros sete anos, eu lhe darei Raquel.
28 Ata Yakob ri ko mondako, h̃ata këni loxo ir ekana in gë Leya. Labaŋ w̃aŝ këŋo aɓiw̃ Raŝel.
28 Jacó concordou, e, quando terminou a semana de festas do casamento de Leia, Labão lhe deu a sua filha Raquel como esposa
29 Labaŋ w̃ëlali këŋo gër eñër, Bila, xaɗëp isoxari irexëm in, hi ko xaɗëp ir Raŝel.
29 (Labão tinha dado a sua escrava Bila a Raquel para ser escrava dela.).
30 Yakob ɓar këni ɓëte angaw̃ amat gë Raŝel gayik mëŋ ex asoxari ar h̃an baŋo nëmëc Leya an. Riyeni ko ɓëte na gër Labaŋ ɓëniy ɓënjongëɓëki ɓëcëxe.
30 Jacó também teve relações com Raquel; e ele amava Raquel muito mais do que amava Leia. E ficou trabalhando para Labão mais sete anos.
31 Axwën Kaxanu wat ko mëne Yakob aŋo ŋan ex na Leya ang h̃an këŋo Raŝel ak. Ri këŋo Leya asoxari ar kë rëw̃ënd, do Raŝel, asoxari aɓoroxok.
31 Quando o Senhor Deus viu que Jacó desprezava Leia, fez com que ela pudesse ter filhos, mas Raquel não podia ter filhos.
32 Leya hi ko gë acël. Rëw̃ këŋo itoŝan, w̃ac këŋo Ruben, mëne ngëŋ «Nëkoyino asëñiw̃ën». Gayikwa mondako baxo rend: «Axwën Kaxanu awat wat ko oŝëfën oram ol. Gërëgako ah̃an ke h̃an icën indam iŋ.»
32 Leia ficou grávida e deu à luz um filho; e pôs nele o nome de Rúben . Ela explicou assim: — O
33 Leya hi ko ɓëte gë acël, rëw̃ këŋo itoŝan. Re ko: «Axwën Kaxanu awël awël ko mëne icën indam iŋ axe ŋan ex na, ɓarikan yël ke ɓëte itoŝan iŋo ro.» Ata w̃ac këŋo Simewoŋ, mëne ngëŋ «Awël».
33 Leia ficou grávida outra vez e teve outro filho, a quem deu o nome de Simeão . E disse: — O
34 Hi ko ɓëte gë acël, rëw̃ këŋo ɓëte itoŝan. Re ko: «Dodo gërëgako, icën indam iŋ monëka ke lëka, gayikako ɓëtoŝan ɓëtas rëw̃ën këmo.» Mëŋ w̃acaxën këŋo Lewi, mëne ngëŋ «Alëka».
34 Leia engravidou ainda outra vez e teve mais um filho, a quem chamou de Levi , pois disse assim: — Agora o meu marido ficará mais unido comigo, pois já lhe dei três filhos.
35 Hi ko ɓëte gë acël, rëw̃ këŋo itoŝan. Ata ŝëkwa këŋo Kaxanu mondako: «Aŋo cëŋ Axwën Kaxanu këmo ŝëkwa.» Mëŋ w̃acaxën këŋo Yuda, mëne ngëŋ «Aŝëkwa». Ata Leya seɓ ko orëw̃ ol.
35 Leia ficou grávida mais uma vez e teve outro filho. A esse deu o nome de Judá e disse: — Desta vez louvarei a Deus, o Depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.