Gênesis 29

Oniyan (BSC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yakob ga fakët ko oñe oŋ, faɓ ko gand ebar ed apën-eñan.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 Sëk ko andu gër apuỹ. Wat këɓi ɓëmëxwër ɓëtas ɓënd oɓeci, do gë opeỹ ga seyëtara këni jeƴ gër andu gayik na banëɓi ŝeɓënënd. Gë angaỹ atëm bani sëndënd andu aŋo.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Ɓëxaɗac ɓën, and kënëɓi ɓar ɗek ɓenga ɓend oyel aŋ fo bani sëndëtënd andu aŋ enëɓi dëmbënaxën men oŋ. Ɓëte and këni ŝeɓ ɗek oyel aŋ fo bani sëndënd gaŝëxe.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Ata Yakob w̃ëka këɓi ɓëxaɗac ɓën: «Ɓëmaỹe wën ɓër feye wa hi kën?» Yaka këni: «Ɓiyi ɓër gër Xaraŋ hi këmi.»
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 W̃ëka këɓi ɓëte: «Anang nde nang këno Labaŋ, ejiw̃ ed Naxor?» Yaka këni: «Iyo anang nang këmo.»
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 Re ko: «Mocan nde ɓayi ko wa?» Yaka këni: «Mocan ɓayi ko! Nëkoɗo wa ado aɓiw̃ Raŝel ga ko h̃atëgund gë oɓeci orexëm ol.»
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Re ko ɓëte Yakob: «Ƴaŋ ɓayik eñan eŋ, ax ŋat ex na eɓar ed oyel el. Ceɓëninëɓi oɓeci ol do gë opeỹ ok, do enëɓi ɓakalixën gër ondës eni ɓaŝaraw.»
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 Yaka këni: «Ami kor na mi di eŋo. And këmëni ɓar ɗek ɓenga ɓend oɓeci do gë opeỹ aŋ fo këmi sëndëtënd andu aŋ, amëd aŋo fo këmëni ŝeɓënënd.»
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 Ata ga këni yeƴan mondako fo ɓayi bani, ga h̃atëgu ko Raŝel gë oɓeci or sëm ol, mëŋ axaɗac isoxari ebaxo.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 Yakob watër këni gë Raŝel, endënaw̃ end aỹiw̃ Labaŋ, and h̃atëgu ko na gë oyel or Labaŋ aŋ. Yakob sëka ko andu aŋ do sëndët ko angaỹ aŋ. Rëmbën këɓi oyel or aỹiw̃ Labaŋ ol.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Yakob, ga w̃ega këŋo Raŝel, fulët këŋo otes.
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 Fel këŋo mëne ar nëng ir sëm exo, do asëñiw̃ ar Rebeka. Ata Raŝel hër ko felëgu këŋo sëm.
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 Sam ga wël ko Labaŋ mëne Yakob, asëñiw̃ ar imaỹe itoxari indexëm iŋ h̃atëguk, hërëgu ko eŋo kaca, ata w̃ega këŋo bëxiɓ. H̃ateli këŋo gër iciw̃, do Yakob sëfëtandëra këŋo ɗek.
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 Ata Labaŋ fel këŋo: «Wëj ata enimin ŝapar iram dëŋ eƴ.» Yakob ỹëpa ko facaw̃ na gër iciw̃ ind Labaŋ.
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 Akey amat, Labaŋ fel këŋo Yakob: «Ax ñap ex na eƴe diyeninënd ariyenin fo gayik aỹu eƴ. Pelële ba ine kë hi acosa andeƴ aŋ.»
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 Xarak, Labaŋ odënaw̃ oki ŝot baɓi: ekarënak eŋ Leya, do emeja eŋ Raŝel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 Ɓangës ɓand Leya ɓaŋ anambi nambi bax, ɓarikan Raŝel, monje ye baxo.
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 Awa Yakob ga h̃an baŋo anëka Raŝel, yaka këŋo Labaŋ: «Ɓëniy ɓënjongëɓëki këmi riyenin në end napul ir Raŝel, endënaw̃ emejanak endeƴ eŋ.»
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 Ata re ko Labaŋ: «Ɗek yek, wëj fecan ke mi yël gë mo yël aŝëxen, ɓayil gër ndam ro!»
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 Mondako riyeni baxo Yakob ɓëniy ɓënjongëɓëki eŋo ñëraxën Raŝel. Ɓëniy ɓënjongëɓëki ɓëŋo er hi bax ang ɓakey ɓapënëfëne fo gayik axuri xuri bax ang h̃an këŋo Raŝel ak.
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Ga xucak ɓëniy ɓëŋo, Yakob fel këŋo Labaŋ: «Maŝële ngwa asoxari aram an, ga h̃ata këme ako ɓëniy ɓënd wëlër baxe mi diyenin ɓëŋ, anëka ỹandi ke mi ɓar angaw̃ amat!»
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 Ata Labaŋ felëra këɓi ɗek ɓëraketa ɓën, do ri ko ofëna or ekana ol.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Apenëka aŋ w̃eɗ këŋo Leya, endënaw̃ ekarënak endexëm eŋ, do w̃ëlan këŋo Yakob. Ga xana këŋo, ɓar këni angaw̃ amat.
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 Labaŋ w̃ëlali këŋo gër eñër, Silëpa, xaɗëp isoxari irexëm in hi ko xaɗëp ir aɓiw̃ Leya.
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 Ga xeyëk, Yakob wat ko mëne Leya ỹër këŋo. Ata w̃ëka këŋo Labaŋ: «Inew̃a rixën këƴe eŋo? Ax gi ex na nde në end Raŝel riyenin këmi? Inecëŋ yifaxën këƴe?»
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 Yaka ko Labaŋ: «Ax ỹap ex na gër ndeɓi ro eno ñërët endënaw̃ emejanak eŋ.
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 Ŋatayin gë Leya loxo ir ekana in, eƴo kanaxën ɓëte Raŝel. Ɓarikan afo eƴ di ɓëte gër ndam ro ɓëniy ɓënjongëɓëki ɓëcëxe.»
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 Ata Yakob ri ko mondako, h̃ata këni loxo ir ekana in gë Leya. Labaŋ w̃aŝ këŋo aɓiw̃ Raŝel.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 Labaŋ w̃ëlali këŋo gër eñër, Bila, xaɗëp isoxari irexëm in, hi ko xaɗëp ir Raŝel.
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 Yakob ɓar këni ɓëte angaw̃ amat gë Raŝel gayik mëŋ ex asoxari ar h̃an baŋo nëmëc Leya an. Riyeni ko ɓëte na gër Labaŋ ɓëniy ɓënjongëɓëki ɓëcëxe.
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 Axwën Kaxanu wat ko mëne Yakob aŋo ŋan ex na Leya ang h̃an këŋo Raŝel ak. Ri këŋo Leya asoxari ar kë rëw̃ënd, do Raŝel, asoxari aɓoroxok.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 Leya hi ko gë acël. Rëw̃ këŋo itoŝan, w̃ac këŋo Ruben, mëne ngëŋ «Nëkoyino asëñiw̃ën». Gayikwa mondako baxo rend: «Axwën Kaxanu awat wat ko oŝëfën oram ol. Gërëgako ah̃an ke h̃an icën indam iŋ.»
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 Leya hi ko ɓëte gë acël, rëw̃ këŋo itoŝan. Re ko: «Axwën Kaxanu awël awël ko mëne icën indam iŋ axe ŋan ex na, ɓarikan yël ke ɓëte itoŝan iŋo ro.» Ata w̃ac këŋo Simewoŋ, mëne ngëŋ «Awël».
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 Hi ko ɓëte gë acël, rëw̃ këŋo ɓëte itoŝan. Re ko: «Dodo gërëgako, icën indam iŋ monëka ke lëka, gayikako ɓëtoŝan ɓëtas rëw̃ën këmo.» Mëŋ w̃acaxën këŋo Lewi, mëne ngëŋ «Alëka».
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 Hi ko ɓëte gë acël, rëw̃ këŋo itoŝan. Ata ŝëkwa këŋo Kaxanu mondako: «Aŋo cëŋ Axwën Kaxanu këmo ŝëkwa.» Mëŋ w̃acaxën këŋo Yuda, mëne ngëŋ «Aŝëkwa». Ata Leya seɓ ko orëw̃ ol.
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.